Η Τουρκία προχωρεί με προσεκτικά και μελετημένα βήματα που εδραιώνουν την επιρροή της επί της Κύπρου. Ο ρόλος του νερού.
Από την στιγμή που η Ελλάδα επισήμως δήλωσε ότι «η Κύπρος κείται μακράν», με την σύμφωνη γνώμη του Μακαρίου, ο οποίος είπε στον Κάλαχαν, στον Βρετανό ΥΠΕΞ, «τι θα κάνουν τα ελληνικά στρατεύματα εδώ» -στην βολιδοσκόπηση από τον Έλληνα ΥΠΕΞ, Γ. Μαύρο, αν μπορούσε η Ελλάδα να στείλει 10.000 στρατιώτες στην Κύπρο- η κοινή πορεία Ελλαδιτών και Κυπρίων ουσιαστικώς έχει περιοριστεί τα μέγιστα.
Το πρόβλημα των ελλαδικών κυβερνήσεων κατά τα τελευταία χρόνια, είναι να πάρουν οι Κύπριοι την απόφαση -όποια απόφαση- ώστε το κυβερνητικό κόμμα που θα βρίσκεται στην εξουσία κατ’ εκείνη την στιγμή, να μη επιβαρυνθεί με ζημιογόνα συμφωνία και χάσει ψήφους. Ότι η Κύπρος, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ελλαδικής γεωστρατηγικής θέσης, ουδόλως απασχολεί τους όποιους επιβήτορες της εξουσίας, την οποία έχουν ως σκοπό και όχι ως μέσο υπηρέτησης του λαού.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία προχωρεί με προσεκτικά και μελετημένα βήματα που εδραιώνουν την επιρροή της επί της Κύπρου. Δεν έχει γίνει αντιληπτό φερ’ ειπείν, τι σημαίνει η εξάρτηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας, κατ’ αρχάς και εν συνεχεία όλης της Κύπρου, από την μεταφορά νερού εκ Τουρκίας προς Κατεχόμενα.
H ΚΥΠ, η μυστική υπηρεσία της Κύπρου, διέρρευσε το απόρρητο έγγραφο για το νερό των Κατεχομένων, που ετοίμασαν από κοινού τα Ηνωμένα Έθνη με τα Κατεχόμενα για την μεταφορά νερού από την Τουρκία (όπως απεκάλυψε η τουρκική εφημερίδα Χουριέτ). Οι συνομιλίες ήσαν μυστικές (όπερ σημαίνει πως ο ΟΗΕ δρα εναντίον των ελληνικών συμφερόντων, κάτι που βεβαίως δεν είναι μυστικό), και τούτο επειδή η χρήση του νερού στα Κατεχόμενα θα οδηγήσει τις τιμές των ακινήτων καθώς και το εισόδημα σε αύξηση, και επομένως οι Ε/κ δεν θα καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων επειδή θα δυσκολευτούν να πάρουν τα εδάφη που ζητούν.
Η Χουριέτ αναφέρει ότι το έγγραφο είχε την σφραγίδα με την ένδειξη “απόρρητον” και γι’ αυτό γνώριζε μόνο το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας. Στον Ε/κ Τύπο δημοσιεύτηκε ένα μικρό μέρος του εγγράφου το οποίο αφορά το περιουσιακό. Ωστόσο το αυθεντικό έγγραφο αποτελείται από τρία μέρη.
Στο έγγραφο μελετάται η στρατηγική επιρροή που θα έχει το νερό στο κυπριακό πρόβλημα και σύμφωνα με την εφημερίδα ετοιμάστηκε ως εξής:
Το πρώτο βήμα για το πρόγραμμα νερού έγινε στις 7 Μαρτίου του 2014 επί πρωθυπουργίας του Ταγίπ Ερντογάν όταν τέθηκε ο θεμέλιος λίθος στο φράγμα Αλάκιοπρου στη Μερσίνα.
Το 2011 τα Ηνωμένα Έθνη κάλεσαν τον ειδικό για θέματα νερού και περιουσιών Αμερικανό Φρέντερικ Μπρούσμπεργκ από την Διεθνή Τράπεζα. Ο διαπραγματευτής της Τ/κ πλευράς Σερντέν Χότζα μαζί με τον Αμερικανό ειδήμονα πήγαν στο φράγμα Αλάκιοπρου το οποίο άρχισε να οικοδομείται και έκαναν έρευνες. Ο Μπρούσμπεργκ πρότεινε την έγκριση του σχεδίου για το νερό από την Παγκόσμια Τράπεζα και με αυτό τον τρόπο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων οι Ε/κ δεν θα μπορούσαν να αντιδράσουν στο θέμα της επιστροφής των περιουσιών των οποίων η αξία θα ανέβαινε σε σχέση με το 1974 εξαιτίας του προγράμματος για το νερό.
Ο Ερντογάν, δεν έκρυψε άλλωστε σε ομιλία του, ότι συμφέρει στους Ε/κ να συμφωνήσουν με τους Τ/κ, επειδή το νερό θα μεταφερθεί και στην ελεύθερη Κύπρο, της οποίας το πρόβλημα ύδρευσης και άρδευσης είναι μεγάλο.
Δεν είναι φυσικά μόνον αυτό, που αποτελεί ένα μικρό μέρος της εξάρτησης. Συμφώνως προς τον Φοίβο Κλοκκάρη, αντιστράτηγος ε.α., σε άρθρο του στην “Σημερινή” Λευκωσίας, μια συμφωνία Αναστασιάδη-Ακκιντζί, θα σημαίνει τουρκική κυριαρχία σε όλην την Κύπρο, χωρίς στρατιωτική δράση. Ο στρατηγός καταρρίπτει το αφήγημα που θέλει να περάσει ο Ν. Αναστασιάδης, ότι αν δεν υπογράψει η Κύπρος θα διχοτομηθεί, γράφοντας: «Η Τουρκία δεν θέλει πλήρη διχοτόμηση ή δύο τελείως ανεξάρτητα κράτη στην Κύπρο, αλλά τον έλεγχο ολόκληρης της νήσου, για λόγους ασφάλειας της Τουρκίας και επέκτασης της επιρροής της στην Ανατολική Μεσόγειο (ΑΜ).
» Η στοχοθεσία της από τη δεκαετία του 1950 περιλαμβάνεται σε σχέδια του τουρκικού κράτους και στη βιβλιογραφία και τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων. Επιβεβαιώνεται από τα ιστορικά γεγονότα, τη συνεχιζόμενη επεκτατικότητά της σε βάρος της Κύπρου και τις θέσεις της, στις συνομιλίες λύσης του Κυπριακού.
Σήμερα η Τουρκία για ολοκλήρωση της στοχοθεσίας της ακολουθεί τη στρατηγική του εξαναγκασμού (χρήση ισχύος, για να αναγκάσει τον αντίπαλο να ενεργήσει αντίθετα από τη θέλησή του – Compellence ο αγγλικός όρος).
» Χρησιμοποιεί ως μέσο τις διακοινοτικές συνομιλίες (ΔΣ) για λύση ΔΔΟ, υπό την απειλή των τουρκικών δυνάμεων κατοχής (ΤΔΚ) και των εποίκων, που ασκούν ψυχολογική βία στους Έλληνες, να αποδεχθούν λύση που εξυπηρετεί τον στόχο της Τουρκίας για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου».
Μακεδών
