Όταν η καμπύλη της ιστορικής εξέλιξης ανεβαίνει, η πολιτική σκέψη γίνεται οξύτερη. Όταν όμως η καμπύλη τραβάει προς τα κάτω, η ανοησία κυριαρχεί πάνω στην πολιτική σκέψη…
Τις τελευταίες δεκαετίες, εκτός ελάχιστων και επεισοδιακών εξαιρέσεων, η καμπύλη τραβούσε συνεχώς προς τα κάτω…
Διευκρίνιση:
Οι επεισοδιακές εξαιρέσεις ήταν οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις ενάντια στα Μνημόνια: 2010-2012
Αυτές οι μαχητικές και μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις επέφεραν και διαφοροποιήσεις εκλογικές: Σπάσανε το λεγόμενο δικομματισμό και κονιορτοποίησαν τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα…
Η Αριστερά, βεβαίως, δεν έδωσε καμία επαναστατική προοπτική στις ρωμαλέες αυτές κινητοποιήσεις. Απεναντίας έκανε ό,τι μπορούσε να τις εκτονώσει, να τις «φρονιμέψει» και να τις εμπορευτεί εκλογικά…
Έτσι ο ελληνικός λαός αναζήτησε την ελπίδα μόνο μέσα από τον εκλογικό δρόμο και εκτόξευσε το ΣΥΡΙΖΑ στα κυβερνητικά ύψη: Η νέα τραγωδία μας…
Η αναιμική άνοδος της πολιτικής καμπύλης, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ανακόπηκε απότομα και το χειρότερο: Άρχισε να τραβάει προς τα κάτω με γιγάντια βήματα…
Σήμερα έχει φτάσει υπό το μηδέν: Και είναι αυτός ο μηδενικός πάτος, αυτή η ολοκληρωτική ισοπέδωση της πολιτικής σκέψης που γέννησε τα σημερινά εκλογικά αποτελέσματα: Που έδωσε τέτοια ενισχυμένη αυτοδυναμία στη ΝΔ και κράτησε τα ποσοστά των «αριστερών» ανδρεικέλων σε τόσο υψηλά επίπεδα.
Είναι πράγματι απίστευτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή η «αριστερή» αλητεία του 4ου Ράιχ, η οποία αποτέφρωσε ολοσχερώς την ελληνική κοινωνία και δολοφόνησε το λαό της με απίστευτη και επαρμένη μοχθηρία, να διατηρείται σε τόσο υψηλά ποσοστά.
Τους λόγους αυτού του φαινομενικά παράδοξου (εκτίναξη της ΝΔ δίχως προηγούμενο τις τελευταίες δεκαετίες και διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ σε τόσο υψηλό επίπεδο), τους αναλύσαμε στο άρθρο μας:
Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταποντίστηκε…
Εδώ απλώς να υπογραμμίσουμε τούτο: Αυτή η εκλογική εικόνα δεν θα ήταν ΠΟΤΕ δυνατόν να εμφανιστεί, εάν δεν είχε ο ΣΥΡΙΖΑ ισοπεδώσει ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ την καμπύλη της ιστορικής εξέλιξης, εάν δεν την είχε ρίξει κάτω του μηδενός: Εκεί που παράγεται, κατά κύματα και ορμητικά, πολιτική ανοησία και μόνο ανοησία…
Να διευκρινίσουμε, επίσης εδώ, ότι η ΑΝΟΔΟΣ ή η ΚΑΘΟΔΟΣ της ιστορικής καμπύλης αποτελεί συνάρτηση τη Ανόδου ή της Καθόδου του λαϊκού Κινήματος.
Η πολιτική ακινησία και η αγωνιστική αφασία (ΚΑΘΟΔΟΣ)αναπτύσσει και διογκώνει την πολιτική ανοησία. Η πολιτική βλακεία με τους αγωνιστικούς κραδασμούς μιας κοινωνίας βρίσκονται σε σχέση αντιστρόφως ανάλογη: Όσο ισχυρότεροι είναι οι κοινωνικοί και πολιτικοί κραδασμοί (όταν δηλαδή υπάρχουν ισχυρές εκρήξεις λαϊκών κινημάτων) τόσο ελαχιστοποιούνται και αφανίζονται οι …κοπριές της πολιτικής βλακείας.
Σήμερα, με την κυβερνητική αλητεία του ΣΥΡΙΖΑ, συσσωρεύτηκαν βουνά από κοπριές πολιτικής βλακείας. Αυτό οφείλεται στον ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟ των αγωνιστικών λαϊκών Κινημάτων, στη ΝΟΣΗΡΗ και τερατώδη πολιτική ακινησία.
Η ενσωματωμένη αριστερά (όχι μόνο η κυβερνώσα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το ΣΥΝΟΛΟ, σχεδόν, των δυνάμεών της) ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕ κάθε κινηματική έννοια, ΝΕΚΡΩΣΕ και ΝΑΡΚΩΣΕ κάθε αγωνιστική λαϊκή ενέργεια και εκδήλωση, υποτάσσοντας κάθε κοινωνικό κραδασμό στον εκλογικό κρετινισμό…
Αυτή η ιστορική καταστροφή του αγωνιστικού υποκειμενικού παράγοντα (συνειδητών και οργανωμένων λαϊκών κινημάτων) επέτρεψε τη χειμαρρώδη παραγωγή και συσσώρευση της πολιτικής ανοησίας σε τόσο υψηλά επίπεδα…
Χωρίς μια τέτοια χρόνια αγωνιστική ακινησία και καταστροφή (από την «αριστερά») των αγωνιστικών, κινηματικών όρων και προϋποθέσεων, δεν θα είχε επιβληθεί ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ η εκλογική αλλοτρίωση, δηλαδή ο κρετινισμός του ψηφοδελτίου…
Ένας εκλογικός κρετινισμός που ενώ ο κόσμος σιχαίνεται τα κόμματα δεν απελευθερώνεται από τις εκλογικές αυταπάτες (δεν υπάρχει ΚΙΝΗΜΑ απελευθερωτικό…), αλλά τις αναπαλαιώνει με άλλες…
Έτσι η πολιτική ανοησία διογκώνεται και παίρνει δραματικές μορφές…
Μια τέτοια «δραματική μορφή» της βλακείας αποτελούν τα εκλογικά αποτελέσματα: Η Λαϊκή οργή να συλλέγεται από τη ΝΔ και οι ΦΟΒΙΕΣ («αντιδεξιά σύνδρομα) να διασώζουν το ΖΥΡΙΖΑ…
Η Διάσωση, ιδιαίτερα της κυβερνητικής συμμορίας, αποτελεί το φρενοβλαβές αποτύπωμα της …φρενοβλαβούς αγωνιστικής ακινησίας!!!
Όταν έχουν παγιωθεί και κυριαρχούν τέτοιες πολιτικές συνθήκες αγωνιστικής ΑΦΑΣΙΑΣ, συνακόλουθα και κομπάζουσας πολιτικής ανοησίας, τότε οι πάντες μπορεί να αναστηθούν και να βρικολακιάσουν…
Και δίχως την αρένα του Δρόμου, δηλαδή δίχως να ενεργοποιηθούν και να ζωντανέψουν τα λαϊκά κινήματα, ο φαύλος κύκλος του δικομματισμού θα συνεχίζεται με παραλλαγμένες μορφές…
