Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν και η Ελλάδα έχει χρόνια κώφωση στην άμυνά της. Με πάγια πολιτική και εθνική στρατηγική τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας εις βάρος της χώρας, οι ηγέτες της Ελλάδας μεταπολιτευτικά διέσυραν την πατρίδα τους διεθνώς και την υποθήκευσαν επί δεκαετίες. Στον τελευταίο χορό της λαθρόβιας ζωής της χώρας, ο Αλέξης Τσίπρας παρέδωσε τη Μακεδονία σε αλλοεθνείς περήφανα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης φλερτάρει με τη Μεσόγειο τώρα.
Οι αναλύσεις ποικίλες και ενδιαφέρουσες από τους ειδικούς αλλά η αλήθεια και πραγματικότητα μία. Η Ελλάδα εν αντιθέσει με κάθε άλλο ευρωπαϊκό Κράτος έχει ξεχάσει ή αρνείται να πολεμήσει για το εθνικό συμφέρον της τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Αυτό είναι παγκοσμίως γνωστό και επιβλήθηκε με δάφορα προσχήματα από αυτούς που οραματίζονται μία μικρότερη Ελλάδα την επόμενη δεκαετία όταν η ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης θα αλλάζει σταδιακά και ο τεράστιος πλούτος της χώρας σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ορυκτό πλούτο θα αναδύονται.
Η Τουρκία συνεπής με το δόγμα της δεν γνωρίζει δίκαιο και συμμάχους παρά μόνο ισχύ και συμφέρον. Σε μία κρίσιμη καμπή της ιστορίας της ομοίως με τη γείτονα και σύμμαχο της Ελλάδα διεκδικεί το ρόλο της από τους ισχυρούς της Γης. Ο Ταγίπ Ερντογάν, ένας ηγέτης επί δεκαετίες θα ήθελε να αφήσει το μάταιο τούτο κόσμο μας ως ένας νέος Ατατούρκ. Το τι θα γίνει θα φανεί σύντομα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως πολιτικός ηγέτης και ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων ως στρατιωτικός ηγέτης θα κληθούν να απαντήσουν αν θα παραχωρήσουν το ελληνικό κατά την άποψη όλων θαλάσσιο υπέδαφος, αφρό και αέρα της Μεσογείου μόλις φανεί το ερευνητικό σκάφος της Τουρκίας. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα να παραχωρήσει τη Μακεδονία στο σύγχρονο κόσμο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αμφίβολο αν μπορεί να πράξει το ίδιο για τη Μεσόγειο αναίμακτα πολιτικά και κυριολεκτικά.
Μέχρι σήμερα πάντως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει να επιθυμεί να ακολουθήσει την πολιτική του “στρουθοκάμηλου”, τόσο αγαπημένη στην ελληνική πολιτική ηγεσία διαχρονικά, ενώ συνεχίζει ακάθεκτος την πολιτική Τσίπρα στην ελεύθερη είσοδο στη χώρα παρανόμων οικονομικών μεταναστών ικανοποιώντας τα διεθνή δίκτυα διακινητών. Ούτε ελληνική ΑΟΖ ανακήρυξε σε απάντηση της Τουρκικής προκλητικής ενέργειας ούτε κάποιο σοβαρό στρατιωτικό μέτρο έλαβε δημόσια. Προφανώς αναζητείται απλά ο αποδοπομπαίος τράγος για να φορτωθεί τα επακόλουθα. Το τόσο ενοχλητικό Καστελλόριζο που μας έδωσαν οι πρόγονοι μας το 1948 ίσως και να μπορεί και να ξεχαστεί για λίγο.
Σε έναν Πλανήτη με μία μόνη υπερδύναμη, με την οποία μάλιστα η Ελλάδα έχει και στρατηγική σχέση, είναι άθλιο να προστρέχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε κίτρινους δράκους και γαλλικά κρασιά. Στο Λονδίνο μας ενημέρωσε ο Έλληνας Πρωθυπουργός ότι ο Ερντογάν υπέστη μία διπλωματική ήττα αλλά δεν μας είπε τον νικητή. Ούτε και ο ίδιος τελικά σε ποια πλευρά της ιστορίας βρίσκεται τελικά.
Με τον αγωγό EastMed να χαράσσεται και την Τουρκία να αναζητά να υφαρπάξει τέλη διέλευσης και το ρόλο του ρυθμιστή από την Ελλάδα έρχεται η στιγμή να μετρηθούν πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες οι οποίοι στην πλειονότητα τους σιωπούν. Δεν χρειάζονται κορώνες πατρωτισμού αλλά μέτρα οφθαλμοφανή ενίσχυσης της οικονομίας και άμυνας της χώρας. Δυστυχώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιράζει επιδόματα και προσλήψεις σε αναιμική ανάπτυξη, όπως ακριβώς ο προκάτοχός του.
Εκτός και αν το παιχνίδι είναι στημένο για νέα Ίμια, άσκοπους εξοπλισμούς και έναν νέο κύκλο αμυντικών προμηθειών εις βάρος της οικονομίας από τα πιράνχας της Αμύνης, για να μείνει αιώνια φτωχός ο λαός, οπότε έχουμε πολλά να δούμε. Σε κάθε περίπτωση όλοι οι εχθροί της Δύσης, στην οποία είναι άγνωστο αν περιλαμβάνεται πια η Τουρκία, και πάνω απ’όλα το Διεθνές Οργανωμένο Έγκλημα που διακινεί το εμπόρευμά του διά μέσου Τουρκίας και Ελλάδας και κινεί την πολιτική ζωή πολλών Κρατών, έχουν πάρει θέση να δουν το ματς Ερντογάν- Μητσοτάκη, δύο μοιραίων της ιστορίας…
Λ.ΚΑΛΑΜΑΡΑ
