Η Αμερική είναι βαθιά διχασμένη. Είναι διχασμένη και πολωμένη εδώ και πολλά χρόνια. Όποιος πολιτικός πιστεύει ότι μπορεί να σταματήσει ή να διορθώσει αυτό το φαινόμενο, κοροϊδεύει τον εαυτό του!
Όποιος νομίζει ότι η διαίρεση είναι «τεχνητή» ή ένα «ψευδές αριστερό/δεξιό αφήγημα» είναι αφελής. Είναι πραγματική, χειροπιαστή και αναμφισβήτητη.
Πολλοί θα υποστήριζαν ότι το βασικό πρόβλημα είναι η παγκοσμιοποιητική ελίτ, που επηρεάζει τον πληθυσμό από τις σκιές, υποκινεί βία μέσω «χρήσιμων ηλιθίων» και ελέγχει κάθε πτυχή κοινωνικής αναταραχής.
Αυτοί οι «κοινωνικοί μηχανικοί» υπάρχουν και πράγματι προσπαθούν να παίξουν και στις δύο πλευρές, αλλά μόνο μέχρι ενός σημείου.
Δεν δημιούργησαν εκείνοι τις συνθήκες που καθιστούν τη σύγκρουση δυνατή. Αυτές οι συνθήκες είναι εγγενείς και αιώνιες.
Οι παγκοσμιοποιητές απλώς εκμεταλλεύονται τις ήδη υπάρχουσες διαιρέσεις. Οι αριστεροί θέλουν τη δύναμη να καταστρέψουν τους συντηρητικούς. Θέλουν έλεγχο και αίμα. Αυτό υποσυνείδητα κινεί κάθε πολιτική τους απόφαση.
Ο «στρατός» της Αριστεράς
Η παγκοσμιοποίηση, ως ιδεολογία ή συνωμοσία, δεν έχει καμία ισχύ χωρίς εκείνο το διεστραμμένο υποσύνολο που υπάρχει σε κάθε κοινωνία.
Περίπου 5% κάθε πληθυσμού έχει ναρκισσιστικές, αντικοινωνικές και ψυχοπαθητικές τάσεις. Περίπου 23% των Αμερικανών αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες και πιθανότατα λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή. Και περίπου 25% έχουν IQ κάτω από 89 – αδύναμοι στην κριτική σκέψη, πιο εύκολα χειραγωγήσιμοι.
Στους περιβαλλοντικούς παράγοντες συγκαταλέγονται οι «υπερ-μορφωμένοι» αλλά ιδεολογικά κατηχημένοι ακτιβιστές, πολλοί από τους οποίους είναι συναισθηματικά ελλειμματικοί.
Δεν έχουν πρωτότυπες ιδέες και υπερασπίζονται μανιωδώς ό,τι έχουν προγραμματιστεί να πιστεύουν. Αυτά τα άτομα υπάρχουν σε όλο το πολιτικό φάσμα, αλλά σήμερα κυριαρχούν στην άκρα αριστερά.
Μελέτες συνδέουν την άκρα αριστερά με ψυχοπάθεια και ναρκισσισμό. Η πλειονότητα των πραγματικών πολιτικά υποκινούμενων πράξεων βίας διαπράττεται από αριστερούς, αν και ΜΚΟ όπως η ADL παρουσιάζουν διαστρεβλωμένα δεδομένα ώστε να φαίνεται ότι οι συντηρητικοί είναι «πιο βίαιοι».
Η αριστερή ιδεολογία, ο σοσιαλισμός, ο μαρξισμός, η «wokeness» προσελκύουν ψυχικά ασταθείς ανθρώπους, τους παρέχουν μια ταυτοτητα και τους μετατρέπουν σε όπλο εναντίον της κοινωνίας.
Έτσι ξεκινά κάθε κομμουνιστική επανάσταση: συγκεντρώνουν τα κατακάθια ενός πληθυσμού, τους λένε ότι είναι «θύματα» και τους εξαπολύουν να καταστρέψουν το έθνος.
Αριστερά και Παγκοσμιοποίηση είναι το ίδιο
Ορισμένοι μελετητές ισχυρίζονται πως οι παγκοσμιοποιητές και οι αριστεροί είναι πλέον το ίδιο σώμα. Δεν μπορείς να νικήσεις τους πρώτους χωρίς να νικήσεις τους δεύτερους.
Ο νεο-συντηρητισμός είναι επίσης «αριστερά». Υπάρχουν μεν «παραπλανημένοι» φιλελεύθεροι που δεν είναι φίλοι των παγκοσμιοποιητών, αλλά πιστεύουν εσφαλμένα ότι η παγκοσμιοποίηση είναι προϊόν του καπιταλισμού.
Στην πραγματικότητα είναι σοσιαλιστική: βασίζεται στο κράτος, στις κεντρικές τράπεζες, στις «διασώσεις» μεγάλων εταιρειών και στην αλληλεξάρτηση αντί για την αυτάρκεια.
Γι’ αυτό αριστεροί και παγκοσμιοποιητές είναι τέλειοι σύμμαχοι. Το Παγκόσκιο Οικονομικό Φόρουμ με τη «Μεγάλη Επανεκκίνηση» προωθεί την κατάργηση της ιδιοκτησίας («δεν θα έχεις τίποτα και θα είσαι ευτυχισμένος»), τη φορολόγηση άνθρακα, τη διάλυση της βιομηχανίας, τη μαζική μετανάστευση, την κατάργηση του πατριωτισμού. Όλα αυτά είναι πολιτικές που η αριστερά επευφημεί.
Η woke ιδεολογία στηρίζεται στον ηδονισμό και στη σχετικοποίηση της ηθικής. Οι αριστεροί πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι μόνο αν εγκαταλείψουν την ευθύνη, ενώ θέλουν να ελέγχουν τις ζωές των άλλων. Οι συντηρητικοί δεν υπερασπίζονται ποτέ τέτοια σκέψη.
«Φίλος και Εχθρός»
Δύο γεγονότα έκαναν τις διαφορές αξεπέραστες: η πανδημία του Covid-19 (όπου η αριστερά «απόλαυσε» την εξουσία των lockdowns) και η δολοφονία του Charlie Kirk από έναν αριστερό ακτιβιστή, γεγονός που προκάλεσε πανηγυρισμούς στους κόλπους της άκρας αριστεράς.
Οι δολοφονίες και η βία της άκρας αριστεράς θα κλιμακωθούν, εφόσον μάλιστα ενισχύονται και από το Δημοκρατικό Κόμμα.
Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί η κλασική ρήση του μεγάλου θεωρητικού και φιλοσόφου Carl Schmitt ότι βασική έννοια της Πολιτικής είναι η «διάκριση μεταξύ Φίλου και Εχθρού», η οποία σε εποχές αρκαίας πόλωσης οδηγεί έως και τον εμφύλιο πόλεμο!
Οι συντηρητικοί στις ΗΠΑ και ο Trump έχουν ήδη αναγνωρίσει τον «Εχθρό» τους.
Η ώρα της μεγάλης σύγκρουσης πλησιάζει!
www.bankingnews.gr
