Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης
Όταν ξεκίνησε η εμπλοκή μου στο εγχείρημα της Δημοτικής Κίνησης Θεσσαλονίκης «Υψίπολις» γνώριζα από πρώτο χέρι τους τρόπους με τους οποίους «χρηματίζει» η Coca Cola δημόσια πρόσωπα και επαγγελματίες. Γνώριζα επίσης ότι ο δήμος Θεσσαλονίκης και η διοίκηση του Γιάννη Μπουτάρη από την έναρξη των απεργιακών κινητοποιήσεων μετά το κλείσιμο του εργοστασίου στην Θέρμη δεχόταν κατά καιρούς διάφορες «προσφορές» της αμερικανικής πολυεθνικής για να κρατήσει ουδέτερη στάση και να μην πάρει θέσει υπέρ των απεργών.
Ένα πρόγραμμα παραπληροφόρησης του καταναλωτικού κοινού το οποίο είχε ξεκινήσει πριν επτά χρόνια η Coca Cola σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη, διακόπηκε αμέσως μετά την πρώτη φορά εφαρμογή του στις δύο πρώτες πόλεις και συνεχίστηκε μόνο στην Θεσσαλονίκη. (Στην τελευταία υπήρχε ένα μεγάλο απεργιακό κίνημα και ένα κίνημα διαμαρτυρίας κατά του κλεισίματος του εργοστασίου. Συνεχίζει να υφίσταται και σήμερα). Πρόκειται για το πρόγραμμα ανακαίνισης σχολείων, το οποίο δημιούργησε και δημιουργεί πολλές αντιδράσεις στην Θεσσαλονίκη, το οποίο εξακολουθεί να συνεχίζεται σε μια προσπάθεια της πολυεθνικής να αντισταθμίσει τη φθορά στην φήμη της που δημιουργεί το κάλεσμα των απεργών και του «Κινήματος Ούτε γουλιά Coca Cola» για μποϊκοτάζ στα προϊόντα της με το σύνθημα «Ούτε γουλιά Coca Cola μέχρι να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο». Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε από την πιο εντατική ενασχόλησή μου με τα δημοτικά πράγματα είναι η πληροφορία ότι η δημοτική αρχή τα τελευταία χρόνια είχε αφήσει τα σχολικά κτίρια του δήμου Θεσσαλονίκης στο έλεος του θεού. Με τον τρόπο αυτό προλείανε το έδαφος για την -όσο το δυνατόν χωρίς αντιδράσεις των πολιτών- παρέμβαση της Coca Cola. Και ακολουθούσαν τα «μερεμέτια», οι «τσιμεντοποιήσεις» και η αισθητική της αμερικανικής πολυεθνικής να εμφανίζεται στις δημόσιες περιουσίες. Με το θέμα της σχολικής στέγης και τη στάση των δημοτικών παρατάξεων και των μεμονωμένων δημοτικών συμβούλων θα έχουμε καιρό να ασχοληθούμε και στο μέλλον κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα. Υπήρξαν και φωνές που κράτησαν την αξιοπρέπεια της Θεσσαλονίκης ψηλά.
Επειδή, όμως, αυτή η ιστορία με την ανακαίνιση των σχολείων δεν απέδιδε και το μποϊκοτάζ στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στα καταστήματα της Θεσσαλονίκης συνεχιζόταν, οι ελληνικές εταιρίες αναψυκτικών εξοστράκιζαν την Coca Cola και έπαιρναν τα μερίδια αγορά της (αίφνης οι Θεσσαλονικείς ανακάλυψαν προϊόντα όπως η Λουξ από την Πάτρα, η ΕΨΑ από τον Βόλο, τα αναψυκτικά ΒΙΚΟΣ από την Ήπειρο, τα Τεμένια από την Κρήτη κ.α.) και επειδή τα επιτελεία της αμερικανικής πολυεθνικής γνώριζαν τι πάει να πει προεκλογική περίοδος και ένταση του
μποϊκοτάζ ξεκίνησαν ένα νέο πρόγραμμα οικολογικής «ευαισθησίας» για να ενισχύσουν τον δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη που τόσο τους στάθηκε στις δυσφημιστικές επιθέσεις που δέχονταν από τους απεργούς. Δεν είναι τυχαίο ότι οι απολυμένοι απεργοί της Coca Cola όπου σταθούν και όπου βρεθούν αναθεματίζουν τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης για την «ύπουλη» στάση απέναντι στον αγώνα τους. Το περασμένο Σάββατο έγινε ο χορός του Σωματείου των απολυμένων απεργών της Coca Cola, στο «Χωριό της Ειρήνης» του γνωστού τραγουδιστή Βασίλη Καρά στην Καρδία, εκεί ο πρόεδρός του σε έναν λόγο που απεύθυνε στους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους, αλλά και πολλούς φίλους απέδωσε στον Γιάννη Μπουτάρη συμπεριφορά «βιομηχάνου και όχι δημάρχου»..
H Coca Cola μέχρι την τελευταία στιγμή προσπάθησε μάταια να στηρίξει αυτόν τον συνεργάτη της που ακούει στο όνομα Γιάννης Μπουτάρης με τα δήθεν οικολογικά σχέδιά της για την Θεσσαλονίκη. Στην προεκλογική περίοδο η πολυεθνική θέλησε να ενισχύσει το προφίλ της με οικολογική ευαισθησία – η εταιρία που ευθύνεται παγκοσμίως για τεράστια οικολογικά εγκλήματα και καταστροφή των υδάτινων πόρων – αλλά συγχρόνως να προωθήσει και τον εκλεκτό προστατευόμενό της. Και να προσδώσει στην διοίκηση Μπουτάρη χαρακτηριστικά καινοτόμου πολιτεύεσθαι και προοδευτικότητας. Και ενώ η υποψηφιότητα του Γιάννη Μπουτάρη κατέρρεε οι άνθρωποι της Coca Cola έτρεχαν στην κυριολεξία να παρουσιάσουν, έστω για το διάδοχό του και την ομάδα του, κάποιο «έργο» οικολογικής ευαισθησίας και καινοτομίας. Και η «καινοτομία» εμφανίστηκε ως «κρεμαστός κήπος» που δροσίζει τη γειτονιά στην οδό Κλεάνθους. Πρόκειται για μια ακόμη διαφημιστική απάτη της Coca Cola κα ένα προεκλογικό τρικ της παράταξης Μπουτάρη, που πλέον δεν έχει… υποψήφιο! Η Coca Cola βιάστηκε να προλάβει τις εξελίξεις – ένας αντιδήμαρχος έμπλεος ενθουσιασμού ανέφερε την ταχύτητα με την οποία έγινε το «έργο» – αλλά τελικά ο παραλήπτης αποχωρεί από την πολιτική σκηνή. Μένει τουλάχιστον η «καινοτομία» των «κρεμαστών κήπων» στην Θεσσαλονίκη;
Η παρέμβαση της Coca Cola, πέρα από τον προπαγανδιστικό της ρόλο, δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες και τις δυνατότητες της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα «έργο βιτρίνα», όπως λέγαμε παλαιότερα, το οποίο απαιτεί πόρους για να συντηρηθεί, γρήγορα θα εγκαταλειφθεί και δεν προσφέρει αυτή τη στιγμή τίποτε στην Θεσσαλονίκη. Η Δημοτική Κίνηση Θεσσαλονίκης «Υψίπολις» υπό τον υποψήφιό της Γρηγόρη Ζαρωτιάδη στοχεύει σε μια Θεσσαλονίκη τολμηρή και καινοτόμο, όχι ξετσίπωτη με κάλπικα και ξένα φτιασίδια. Μια Θεσσαλονίκη που θα ενισχύσει το συμβολικό κεφάλαιο και την πολιτική αξιοπρέπεια της πόλης, θα ενδυναμώσει το ελληνικό επιχειρείν και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ανάπτυξής του ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Αυτό θα συμβεί μέσα από ένα εκτεταμένο, καινοτόμο και ανατρεπτικό πρόγραμμα «μπλέ οικονομίας». Από την πλευρά της η Coca Cola χρωστάει ένα εργοστάσιο στην location Θεσσαλονίκη. Όσο δεν πληροί αυτή την προϋπόθεση θα αντιμετωπίζεται με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα από τους καταναλωτές της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας.
Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι μέλος του Ε.Γ. της «Σοσιαλιστικής Προοπτικής» και της ΔΚΘ «Υψίπολις» που στηρίζει ως υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης τον κοσμήτορα της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Σπουδών του ΑΠΘ Γρηγόρη Ζαρωτιάδη
