Θάνος Βερέμης, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Ορισμένες χώρες που ήταν κάποτε κέντρα του ακμάζοντος ισλαμισμού, σήμερα είναι τα περιτρίμματα της Ιστορίας, κι αυτό δεν μπορούν να το ξεπεράσουν, τονίζει στην «Η» ο Θ. Βερέμης
Συνέντευξη στη Χαρά Καλημέρη
«Λυπάμαι που το λέω, αλλά η μόνη λύση για να καταπολεμηθεί η ισλαμική τρομοκρατία είναι ο πόλεμος», τονίζει με συνέντευξή του στην «Η» ο ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών, Θάνος Βερέμης. Και εξηγεί: «Ορισμένες χώρες του Ισλάμ υπήρξαν κάποτε κέντρα ακμάζοντος ισλαμισμού, ενώ σήμερα είναι, αυτό που έλεγε ο Μαρξ, τα περιτρίμματα της ιστορίας κι αυτό δεν μπορούν να το ξεπεράσουν. Δεν πρέπει εμείς να υποστούμε το κόστος αυτής της ταπεινώσεως που υφίστανται. Θα πρέπει να αντιδράσουμε και, γιατί όχι, να πολεμήσουμε κιόλας. Άλλωστε, οι ίδιοι προ πολλού μας έχουν κηρύξει τον πόλεμο και θα συνεχίσουν να πολεμούν τους απίστους, που είμαστε εμείς…».
?Ποια εκτιμάτε ότι θα είναι η επόμενη ημέρα στην Ευρώπη, μετά τις αποτρόπαιες τρομοκρατικές επιθέσεις στη γαλλική πρωτεύουσα που στοίχισαν τη ζωή σε εκατοντάδες αθώους ανθρώπους;
Φοβάμαι ότι η επόμενη ημέρα θα είναι μια πιο ενδοστρεφής Ευρώπη με κλειστά σύνορα για τους ταξιδιώτες και ειδικότερα, βέβαια, για όσους ζητούν άσυλο ή καλύτερη τύχη. Αυτό, είναι ένα πρόβλημα για την Ελλάδα, η οποία θα υποστεί κι άλλες πιέσεις εξ ανατολών. Όσο ο πόλεμος διαρκεί, η έξοδος θα συνεχίζεται και το πρόβλημα είναι αν θα μπορέσουμε αυτούς τους ανθρώπους να τους προωθήσουμε προς τη Δύση ή αν πολλοί από αυτούς μείνουν εδώ στην Ελλάδα.
Πώς μπορεί η Ελλάδα να προ-ετοιμαστεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Υπάρχουν διάφορα πράγματα που μπορεί κανείς να κάνει. Ένα ποσοστό των προσφύγων είναι χριστιανοί. Οι χριστιανοί μπορούν να ενταχθούν πιο εύκολα από τους μουσουλμάνους σ΄ ένα σύστημα σαν το δικό μας. Θυμάμαι πριν από χρόνια που είχα πάει στη Συρία συνάντησα πολλούς χριστιανούς Σύρους, οι οποίοι ήταν μάλιστα ψηλά στην κοινωνική κλίμακα και αισθάνονταν πολύ φιλικά προς την Ελλάδα. Βεβαίως, δεν ξέρω τι ποσοστό αντιπροσωπεύουν οι χριστιανοί από το σύνολο των προσφύγων. Θα δούμε.
Ποια μέτρα θα πρέπει να λάβουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες για να καταπολεμηθεί η ισλαμική τρομοκρατία;
Ένα μέτρο υπάρχει, δυστυχώς. Δεν υπάρχουν πολλά. Δεν μπορεί κανείς να τους μετεκπαιδεύσει αυτούς όλους, ούτε καν τους εκ δυσμών προερχόμενους τζιχαντιστές. Ό,τι είχαν να μάθουν το μάθανε. Προφανώς, δεν έμαθαν τίποτα και προσήλθαν εκεί ως πιστοί κάποιου παραδείσου που τους υπόσχεται πολλά αν πεθάνουν σαν μάρτυρες. Νομίζω ότι η μόνη λύση είναι ο πόλεμος. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν βλέπω άλλη λύση. Άλλωστε, οι ίδιοι προ πολλού μας έχουν κηρύξει τον πόλεμο και θα συνεχίσουν να πολεμούν τους απίστους, που είμαστε εμείς.
Συνεπώς, η μόνη λύση που μπορώ να φανταστώ είναι ο πόλεμος. Και δεν εννοώ έναν πόλεμο εκ του μακρόθεν, που επιχειρείται τώρα με μικρό κόστος για τους εμπόλεμους, τους δυτικούς τουλάχιστον, με τους βομβαρδισμούς, αλλά έναν πόλεμο με χερσαίες ειδικές δυνάμεις -είτε αυτοί είναι Γάλλοι είτε Άγγλοι είτε Αμερικανοί είτε άλλοι- που μπορούν να φτάσουν στον εχθρό και να τον εξουδετερώσουν.
Το κλείσιμο των συνόρων αποτελεί λύση ή μήπως δημιουργεί μεγαλύτερη ανασφάλεια και φόβο στους λαούς της Ευρώπης;
Το κλείσιμο των συνόρων απαλλάσσει τους υποψήφιους ξενιστές από τις υποχρεώσεις να αναλάβουν κι αυτοί ένα μέρος του βάρους του Μεσανατολικού. Εδώ που τα λέμε, είναι και αρκετά υπεύθυνοι γι΄ αυτό, ιδίως η Γαλλία, η οποία δεν ξέρω για ποιον μυστηριώδη λόγο ήθελε να ξεφορτωθεί πολύ νωρίς τον Άσαντ, αντί να φροντίσει να υπάρξει μια ομαλή μετάβαση σε οποιοδήποτε άλλο καθεστώς.
Συνεπώς, νομίζω ότι αυτό που πρέπει να γίνει σύντομα είναι να υπάρξει μια διεθνής διευθέτηση του ζητήματος στο πλευρό του Άσαντ. Κι όταν με το καλό αποκατασταθεί κάποια τάξη, είναι σκόπιμο νομίζω να επανεξηγήσουν τα σχέδιά τους οι δυτικοί, οι Γάλλοι κατ΄ εξοχήν που υπέστησαν και το μεγαλύτερο κόστος από αυτή την ιστορία. Και μετά ας φροντίσουμε να μην υπάρξουν οι τζιχαντιστές. Λέω ας φροντίσουμε γιατί είναι πολλές φιλικές προς τη Δύση χώρες που τους ενισχύουν, όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, οι οποίες απαλλάσσουν εαυτούς και αλλήλους από την ενόχληση αυτών των ανθρώπων και τους στρέφουν προς άλλα πεδία μάχης, εναντίον των Σύρων και ενδεχομένως της Ιορδανίας αύριο κι άλλων μουσουλμανικών κρατών, τα οποία δεν είναι σε θέση να προστατεύσουν τον εαυτό τους.
Ποιες είναι οι ευθύνες της Δύσης για την εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους;
Βεβαίως, η Δύση έχει ένα μερτικό από την ευθύνη, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν είναι μόνον δυτικό φαινόμενο οι ισλαμιστές. Προς Θεού. Πρέπει να σταματήσουμε να αυτομαστιγωνόμαστε διαρκώς. Οι ισλαμιστές είναι ένα φαινόμενο που επαναλαμβάνεται τακτικότατα. Κάθε πενήντα, εκατό χρόνια γίνεται μια επιστροφή στις ρίζες του Ισλάμ και μια αναθεώρηση του πού βρίσκονται σήμερα έναντι του πού θα έπρεπε να είναι. Το μεγάλο πρόβλημα με τις χώρες του Ισλάμ είναι ότι ορισμένες, όπως η Συρία, το Ιράκ και η Αίγυπτος, υπήρξαν κάποτε κέντρα ακμάζοντος ισλαμισμού, επιστημών, τεχνών και είναι δύσκολο σήμερα να είναι αυτό που έλεγε ο Μαρξ, τα περιτρίμματα της ιστορίας.
Λοιπόν, αυτό δεν μπορούν να το ξεπεράσουν και γι΄ αυτό και στις χώρες αυτές είναι σε έξαρση το μένος κατά όσων θεωρούν ότι τους έβλαψαν είτε αυτοί είναι η Δύση είτε είναι οι δικοί τους άνθρωποι ή οι βασιλιάδες τους, τους οποίους μισούν γενικώς, δεν θέλουν βασιλείες, θέλουν καθεστώτα, ας πούμε, θρησκευτικολαϊκά συνήθως. Δεν πρέπει εμείς να υποστούμε το κόστος αυτής της ταπεινώσεως που υφίστανται. Νομίζω, ότι θα πρέπει να αντιδράσουμε και, γιατί όχι, να πολεμήσουμε κιόλας.
