Πέτρος Μ.
Εδώ και λίγα χρόνια ξεπουλιούνται τα πάντα, ότι αποφέρει πλούτο για τη χώρα ξεπουλιέται χωρίς καμιά αιτία. Και όταν αναφέρομαι σε ξεπούλημα, πωλούνται όλα με τιμές …της πλάκας, άρα ξεπουλιούνται. Ο ΟΠΑΠ πχ δόθηκε με χρήματα όσο κέρδος είχε σε ένα χρόνο, για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ πήραμε 45 εκατομμυριάκια (και μάλιστα μιλάμε για εκατοντάδες συρμούς, εκατοντάδες χιλιόμετρα ράγες, δεκάδες σταθμούς κλπ κλπ, καινούριος προαστιακός σιδηρόδρομος, χιλιάδες επιβάτες καθημερινά). Λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, ΟΛΘ κλπ. Ξεπουλάμε ότι αποφέρει κέρδος για τη χώρα, έτσι ώστε στο τέλος η Ελλάδα να μη βγάζει άλλα χρήματα για να μπορεί να ξεχρεώνει αυτά που δήθεν χρωστάει…
Δε θα βγάζουμε άλλο κέρδος από την εθνική μας περιουσία και θα …αναγκαστούμε να δώσουμε τον ορυκτό μας πλούτο. Τον ορυκτό πλούτο (πετρέλαια και φυσικό αέριο) που μέχρι πρότινος …ούτε που γνωρίζαμε ότι υπήρχε. Και την Ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ακόμα και σήμερα ανακηρύξει, αφού …φοβόμαστε τους Τούρκους. Και όμως η Κύπρος επί Τάσου Παπαδόπουλου ανακήρυξε τη δική της ΑΟΖ. Και σημειώστε ότι η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο αξίας πολλών τρισεκατομμυρίων Ευρώ, το οποίο το γνωρίζουν οι πάντες (αυτοί που πρέπει) εδώ και δεκαετίες.
Άρα λοιπόν, αιτία του Ελληνικού προβλήματος αποτελούν …οι υδρογονάνθρακες.
Θα εξηγήσω το κόλπο που κάνουν σε εμάς οι διεθνής τοκογλύφοι, μαζί με την ΕΕ, τους “φίλους” και “εταίρους” μας και το πολιτικό μας σύστημα.
Έδωσε η χώρα πολλά δισεκατομμύρια Ευρώ στις ιδιωτικές μας τράπεζες, σε δυόμιση χρόνια. Είτε άμεσα με την αγορά μετοχών, είτε έμμεσα με τη μορφή κρατικών εγγυήσεων. Είτε κάναμε δηλαδή “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών όπως έγινε στην Ισλανδία, είτε δώσαμε τα χρήματα ως “κρατικές εγγυήσεις”.
Αυτά τα δις προστέθηκαν στο “χρέος” μας, το 70% του εθνικού μας χρέους προέκυψε λοιπόν από τα χρήματα που πήγαν για “κρατικές εγγυήσεις” και “ανακεφαλαιοποιήσεις” των ιδιωτικών μας τραπεζών, δηλαδή για “χρηματοδότηση” του τραπεζικού συστήματος που διαχειρίζεται Ευρώ. Και το υπόλοιπο 30% προέκυψε ίσως από μίζες, αφού αγοράζαμε το στρατιωτικό υλικό σε διπλάσια τιμή από ότι άλλες χώρες. Ίσως ήμασταν και άτυχοι (αφού δεν μπορώ να αποδείξω …μίζες, εξάλλου πιάσαμε ενόχους για μίζες αλλά λεφτά …δε βρήκαμε)…
Παπανδρέου και Σαμαράς έδωσαν:
ΦΕΚ 65, 6 Μαΐου 2010 – 15 δις
ΦΕΚ 148, 3 Σεπτεμβρίου 2010 – 25 δις
ΦΕΚ 113, 18 Μαΐου 2011 – 30 δις
ΦΕΚ 203, 14 Σεπτεμβρίου 2011 – 30 δις
ΦΕΚ 256, 9 Δεκεμβρίου 2011 – 60 δις
ΦΕΚ 52, 12 Μαρτίου 2012 – 30 δις. Το ποσό εγγύησης από προ εξαμήνου, αυξάνεται κατά 50%, από 30 στα 60 δις.
ΦΕΚ 180, 20 Σεπτεμβρίου 2012 – 40 δις. Τα 10 δις έγιναν 50 δις ευρώ!!!
Οι τράπεζες πήραν λοιπόν 230 δις, περισσότερα ακόμα και από τις καταθέσεις μας, σε δυόμιση χρόνια…
Και αυτά προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος της χώρας.
230 δισεκατομμύρια Ευρώ σε δυόμιση χρόνια!!!
Ακόμα και αν κάποια από αυτά δις επιστράφηκαν, το σίγουρο είναι ότι δώσαμε στις τράπεζες πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ!!!
Την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών την αναλαμβάνει όμως η ίδια η χώρα μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα. Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει το χρήμα. Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος…
Στην Ελλάδα, επειδή έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, ακριβώς επειδή αυτή εκδίδει το χρήμα. Θα έπρεπε…
Πέτρος Μ.
