Νέα σύγχυση και νέα ένταση προστέθηκαν στο ήδη εκρηκτικό σκηνικό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, καθώς η Τεχεράνη αρνείται κατηγορηματικά ότι εξαπέλυσε πυραυλική επίθεση κατά της κοινής βάσης ΗΠΑ–Ηνωμένου Βασιλείου στο Ντιέγκο Γκαρσία, στον Ινδικό Ωκεανό. Το σχετικό δημοσίευμα του Protothema, με ημερομηνία 24 Μαρτίου 2026, αναφέρει ότι το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες και τις χαρακτηρίζει «ισραηλινή επιχείρηση παραπληροφόρησης», ενώ ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ Εσμαΐλ Μπαγκαΐ μίλησε ακόμη και για αφήγημα «false flag».
Η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο σοβαρή επειδή οι δυτικές πλευρές δεν εμφανίζονται απολύτως ταυτισμένες στην περιγραφή του περιστατικού. Το ίδιο δημοσίευμα σημειώνει ότι ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δεν επιβεβαίωσε τον ισραηλινό ισχυρισμό ότι επρόκειτο για ιρανικούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, κάτι που έδωσε στην Τεχεράνη περιθώριο να μιλήσει για κατασκευασμένο σενάριο. Παράλληλα, το Protothema καταγράφει ότι αμερικανικά μέσα, μεταξύ αυτών και η Wall Street Journal, μετέδωσαν πως εκτοξεύθηκαν πύραυλοι προς την περιοχή από το βράδυ της Πέμπτης έως το πρωί της Παρασκευής, χωρίς όμως να χτυπηθεί η βάση.
Από την άλλη πλευρά, η βρετανική κυβέρνηση δεν υιοθετεί τη γραμμή της πλήρους διάψευσης. Σύμφωνα με το Associated Press, το Λονδίνο χαρακτήρισε την απόπειρα πλήγματος αποτυχημένη, ενώ ο υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι δήλωσε ότι δύο πύραυλοι εκτοξεύθηκαν προς το Ντιέγκο Γκαρσία: ο ένας δεν έφτασε ποτέ και ο δεύτερος αναχαιτίστηκε πριν πλησιάσει τη βάση. Το AP επισημαίνει επίσης ότι παραμένει ασαφές πόσο κοντά έφτασαν οι πύραυλοι στον στόχο.
Το πραγματικό βάρος της είδησης, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στο αν υπήρξε ή όχι αποτυχημένο χτύπημα, αλλά στο τι θα σήμαινε στρατηγικά μια τέτοια ενέργεια. Το Ντιέγκο Γκαρσία απέχει περίπου 4.000 χιλιόμετρα από το Ιράν, και το AP σημειώνει ότι η Τεχεράνη είχε έως τώρα παρουσιάσει ως αυτοεπιβαλλόμενο όριο για τους βαλλιστικούς της πυραύλους τα 2.000 χιλιόμετρα. Αν πράγματι χρησιμοποιήθηκε ιρανικός πύραυλος με τέτοια ακτίνα δράσης, τότε ανοίγει ξανά η συζήτηση για το αν το ιρανικό πυραυλικό ή διαστημικό πρόγραμμα έχει προχωρήσει περισσότερο απ’ όσο παραδεχόταν δημόσια η χώρα.
Και αυτό εξηγεί γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση προκαλεί τόσο μεγάλη ανησυχία. Το Ντιέγκο Γκαρσία δεν είναι μια τυχαία βάση: το AP τη χαρακτηρίζει κομβική πλατφόρμα για αμερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, τη Νότια Ασία και την Ανατολική Αφρική, με περίπου 2.500 στελέχη, κυρίως Αμερικανούς. Γι’ αυτό και μια επίθεση — ακόμη και αποτυχημένη ή αμφισβητούμενη — αποκτά βαρύτητα πολύ μεγαλύτερη από ένα απλό επεισόδιο προπαγάνδας.
Με απλά λόγια, η υπόθεση του Ντιέγκο Γκαρσία εξελίσσεται σε τριπλό θρίλερ: στρατιωτικό, διπλωματικό και επικοινωνιακό. Το Ιράν επιμένει ότι πρόκειται για ισραηλινή προβοκάτσια, η Βρετανία παραδέχεται αποτυχημένη απειλή, ενώ οι ισραηλινοί ισχυρισμοί για το είδος και την εμβέλεια των πυραύλων εξακολουθούν να μην έχουν επιβεβαιωθεί πλήρως από όλους τους δυτικούς θεσμούς. Αυτό σημαίνει ότι η μάχη δεν δίνεται μόνο στα πεδία των επιχειρήσεων, αλλά και στο ποιος επιβάλλει την εκδοχή του για το τι συνέβη πραγματικά.
