Εντυπωσιακές οι εικόνες από την Ιερουσαλήμ… Χωρίς αμφιβολία, και τα καλά πρέπει να λέγονται. Εξίσου εντυπωσιακές και οι δηλώσεις. Είδαμε τους ηγέτες της Κύπρου και της Ελλάδας με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ και τον απεσταλμένο της υπερδύναμης, υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, στο ίδιο τραπέζι να συζητούν για πολύ σοβαρά θέματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια και την ενέργεια…
Και πως προέκυψαν όλα αυτά; Η ανακάλυψη του φυσικού αερίου από την Κύπρο, το Ισραήλ αλλά και την Αίγυπτο, είναι η απάντηση και ότι βεβαίως το συνοδεύει: Χρήματα πολλά, ισχύς, επιρροή και μαζί με αυτά η δύναμη της ασφάλειας. Είναι μία λέξη που χρησιμοποιούν κατά κόρο οι ισχυροί για να επιβάλουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα.
Η επιλογή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να θέσουν τα «αυγά» τους υπό την προστασία της Αμερικής και του Ισραήλ ήταν μονόδρομος, αφού η Ρωσία δεν ενδιαφέρθηκε για τα κυπριακά τεμάχια και τάχθηκε αναφανδόν με την τουρκική κατοχική δύναμη. Και έχει τη σημασία της η κίνηση αυτή, διότι ο κ. Αναστασιάδης μπορεί να είναι ένας συντηρητικός πολιτικός, αλλά ο κ. Τσίπρας είναι ακριβώς το αντίθετο ή έστω λέει ότι είναι αντίθετος.
Αριστερός, δηλαδή, άντε κεντροαριστερός που έχει σχέσεις με το «κομμουνιστικό» ΑΚΕΛ, το οποίο έχει βγάλει …σπυράκια με όλα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά της Μεσογείου. Διότι ως γνωστό το ΑΚΕΛ είναι ένα «αντι-ιμπεριαλιστικό» κόμμα, που την ίδια στιγμή είναι και φιλοβρετανικό, αλλά και αντι-αμερικανικό, αν και τα στελέχη του ανταποκρίνονται πάντα στις προσκλήσεις των Αμερικανών.
Σίγουρα το ΑΚΕΛ δεν συμφωνεί με τις επιλογές του προέδρου της Κύπρου και του πρωθυπουργού της Ελλάδας, αλλά δεν βγάζει τσιμουδιά πέρα από αναμασήματα, διότι κατά βάθος οι Ακελικοί γνωρίζουν πως τούτες οι συμμαχίες, εφ’ όσον τηρηθούν θα μπορούσαν να αλλάξουν τις τύχες του νησιού, αλλά και της Ελλάδας.
Στην υπόθεση της ενέργειας και όλου αυτού του σκηνικού, δεν χωρά η μικροκομματική πολιτική και ένας εκ των ηγετών παγκοσμίως που το κατάλαβε και το άρπαξε είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Έχει άλλο τρόπο η Ελλάδα να βγει από τον βούρκο των δανεικών; Μόνο αν ανακαλύψει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο και ήδη έχει αργήσει πολύ. Διότι η σημερινή κυβέρνηση μπλέκεται με όλους αυτούς τους περίεργους του πολιτικού «υπόκοσμου», που δεν έχουν ιδέα πως λειτουργεί το σύστημα ούτε πως παίζεται το διεθνές παιγνίδι. Άντε τώρα να καταλάβει ο ένοικος του υπογείου των Εξαρχείων γιατί ο Τσίπρας πρέπει να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ και τον υπουργό Εξωτερικών της Αμερικής, τους οποίους επιεικώς θεωρεί δολοφόνους.
Ο Πρόεδρος της Κύπρου και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, καλά κάνουν ότι κάνουν, καλώς επέλεξαν τις συμμαχίες που επέλεξαν αφού η Μόσχα υποτίμησε τις δυνατότητες της Αθήνας και της Λευκωσίας να βρουν συμμάχους στον ενεργειακό δρόμο που επέλεξαν να ακολουθήσουν. Αντίθετα η Αμερική, που για να είμαστε ειλικρινείς πείστηκε να λάβει μέρος από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος είχε «όπλα» για να στηρίξει τη θέση του για τον σχηματισμό νέας συμμαχίας προθύμων χωρών στη Μεσόγειο. Αν δει κανείς τα κράτη ένα προς ένα, ακόμα και με την προσθήκη της Αιγύπτου και της Ιταλίας, όλα έχουν δηλώσει πίστη στη Δύση και ειδικότερα στην Αμερική.
Ο κ. Νετανιάχου άλλαξε εσχάτως τις θέσεις του Αμερικανού πλανητάρχη, σε μία εποχή που δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του. Πιο χαρακτηριστική είναι η υπόθεση της Συρίας και εκείνη η άνευ λόγου και αιτίας ανακοίνωση του προέδρου Τραμπ ότι αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα. Για μερικές μέρες, μέχρι να διευκρινιστεί το θέμα, οι συνήγοροι του Ταγίπ Ερντογάν πανηγύριζαν ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας …ελέγχει τον Πρόεδρο της Αμερικής, και ότι θα παραλάμβανε και τους ρωσικούς S-400 και τα αμερικανικά F-35. Στην πραγματικότητα είχε υποστεί καταλυτική ήττα και δεν το είχε καταλάβει.
Βλέπει όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, και συνειδητοποιεί ότι μπορεί και να κοντεύει το τέλος. Όλο και περισσότερο ακούω στην Ουάσιγκτον για την πιθανότητα να υποστούν πανωλεθρία οι υποψήφιοι του κόμματος του Τούρκου προέδρου στις τοπικές εκλογές της 31ης Μαρτίου. Εάν συμβεί αυτό, που αποτελεί ισχυρή πιθανότητα, τότε θα ξεκινήσει η αποκαθήλωσή του. Είναι τυχαίο ότι άρχισε να ομιλεί για συνωμοσίες με στόχο τον ίδιο και την Τουρκία; Κανείς δεν πιστεύει τους ισχυρισμούς του, αλλά είναι σημαντικό -όχι μόνο προς χάρη της συζήτησης- να αντιληφθούμε με ποιον έχουμε να κάνουμε.
Όλες οι αντιδράσεις του μετά την άνανδρη και μαζική δολοφονία στη Νέα Ζηλανδία οδηγούν σε μία επικίνδυνη ψυχοπαθητική περίπτωση. Αυτό βασικά είναι το θέμα, αλλά ποιος από το περιβάλλον του μπορεί να του το πει και να τον πάει σε κάποιον γιατρό για να τον βοηθήσει. Τολμά κανείς;
Η υπόθεση της τριμερούς και της συμμετοχής του κ. Πομπέο, τον τρελαίνει τον Ερντογάν. Και το είδαμε και στα μάτια του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Έβγαζε φωτιές μετά τη συνάντησή του με τον Έλληνα ομόλογό του, Γιώργο Κατρούγκαλο, στην Αττάλεια. Δεν έκρυψε το θυμό του. Διότι στην Ιερουσαλήμ έγιναν πολλά καλά πράγματα για τους εχθρούς της Τουρκίας: Το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο. Αλλά και την Αμερική η οποία οδεύει με μαθηματική ακρίβεια σε σύγκρουση με την κατοχική δύναμη με αφορμή την άρνησή της να ακυρώσει την παραγγελία του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400.
Την Πέμπτη το Πεντάγωνο διέρρευσε επίσημα ότι θα προχωρήσει και σε άλλη μία ενέργεια πέραν του παγώματος των F-35 μέχρι την 1η Νοεμβρίου. Αποκαλύφθηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να παγώσουν σύντομα τις προετοιμασίες για την παράδοση μαχητικών αεριωθουμένων F-35 στην Τουρκία, τα οποία έχει ήδη πληρώσει. Ενώ αναζητούν άλλες δυτικές χώρες για να κατασκευάζουν τα ανταλλακτικά των συγκεκριμένων μαχητικών, που είχαν αναλάβει τουρκικές εταιρείες, έναντι 12 δις. δολαρίων.
Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η Τουρκία και οι ΗΠΑ έχουν πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή στις σχέσεις τους. Είναι έτοιμες η Αθήνα και η Λευκωσία στην περίπτωση που ο Ερντογάν αφήσει τα λυκόσκυλα ελεύθερα; Το έχουν συζητήσεις με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς;
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η ιστορία των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης για το Αιγαίο και την Κύπρο, είναι φαιδρή. Αποφασίστηκαν πολλές φορές και μία φορά τηρήθηκαν, αλλά στη συνέχεια παραβιάστηκε και αυτή η συμφωνία. Απορώ γιατί επιμένουν να γλύφουν αυτή την καραμέλα στην Αθήνα και την Λευκωσία. Ούτε βγαίνει τίποτα κάθε φορά που τα αποφασίζουν, ούτε βοηθούν τις εθνικές υποθέσεις του Κυπριακού και του Αιγαίου. Η αντιμετώπιση της Τουρκίας χρειάζεται νέα στρατηγική. Και όπως έχουμε γράψει αρκετές φορές σε τούτη τη στήλη, δεν έχεις κέρδη σε μία διαπραγμάτευση όταν κυριαρχείσαι από φοβικά σύνδρομα…
Πηγή:hellasjournal.com
