Η Πρώτη Κυρία Μελάνια Τραμπ εισαγάγει με την ομιλία της τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στους οπαδούς του στο Μαϊάμι. EPA, CRISTOBAL HERRERA
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η επιστολή του υπουργού Άμυνας της Τουρκίας, Χουσλουσί Ακάρ, προς τον Αμερικανό ομόλογό του, Πάτρικ Σάναχαν, που στο μεταξύ παραιτήθηκε, έφτασε στο Πεντάγωνο, αλλά δεν φαίνεται ότι σπάει το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται οι σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας.
Όσο περνούν οι μέρες όλο και περισσότερο οι Αμερικανοί συνειδητοποιούν ότι ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είναι ανυποχώρητος στις αδιέξοδες θέσεις του και έχουν εντοπίσει ότι μετά την επίσκεψή του στο Τατζικιστάν, όπου βρισκόταν και ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, παρουσιάστηκε πιο αρνητικός από κάθε άλλη φορά.
Η φράση του ότι «δεν γλύφει εκεί που έφτυνε» είναι το μήνυμα πως το θέμα της παραλαβής του ρωσικού συστήματος S-400, έχει τελειώσει.
Το τουρκικό θράσος είναι απύθμενο, αλλά και γι’ αυτό ευθύνονται οι Αμερικανοί, οι οποίοι έδωσαν σχοινί στον Ερντογάν όχι για να πνιγεί, αλλά για να προσπαθήσει να τους «πνίξει». Δεν έχουν δώσει τόσες ευκαιρίες σε κανένα ξένο ηγέτη μέχρι τώρα, ούτε προσπάθησαν να διασώσουν μία σχέση, όπως αυτή με την Τουρκία, κάνοντας απίστευτες υποχωρήσεις στο παρελθόν.
Μέχρι και την Κύπρο θα χάριζαν μέσω του φιλοτουρκικού Σχεδίου Ανάν. Ποιος θα το ξεχάσει αυτό; Το ερώτημα είναι εάν θα υποχωρήσουν και τώρα οι Αμερικανοί, και εάν η Τουρκία καταφέρει να εγκαταστήσει τους S-400 και ταυτόχρονα αγοράσει τα μαχητικά F-35. Θα πρόκειται για το μεγαλύτερο ρεζιλίκι που έχει υποστεί ποτέ η Αμερική. Υπό τα σημερινά δεδομένα η απάντηση είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ, διότι η εμπλοκή του Κογκρέσου δένει τα χέρια στον πρόεδρο της Αμερικής…
Όλοι, από τον Λευκό Οίκο μέχρι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο έχουν και δίνουν την ίδια απάντηση όταν τους ερωτά κανείς, εάν, δηλαδή, τα δύο οπλικά συστήματα μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια χώρα. Η απάντηση, λοιπόν, είναι αρνητική και μάλιστα προχωρούν και εξηγούν για ποιο λόγο δεν γίνεται να αγοράσει η Τουρκία και τους S-400 και τα F-35.
Στην Ουάσιγκτον ο άγνωστος «Χ» είναι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Στον Αμερικανό Πλανητάρχη ποντάρει ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος το λέει, δεν το κρύβει, και μάλιστα όταν το αναφέρει το κάνει με τρόπο υποτιμητικό για τον κ. Τραμπ. Στο αεροπλάνο της επιστροφής από το Τατζικιστάν -αν και δεν είναι πιστή η μετάφραση- φέρεται να είπε πως τα χαμηλού επιπέδου(!) στελέχη γύρω από τον κ. Τραμπ τον επηρεάζουν εναντίον της Τουρκίας. Και ότι όταν το συναντήσει τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Υπονοεί ότι θα τον πείσει να δεχθεί τις θέσεις του και να απορρίψει τις προτάσεις των συνεργατών του, όπως του Τζον Μπόλτον, του Μάικ Πομπέο και των στρατηγών.
Είναι απρόβλεπτος, δεν λέω, ο Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί. Όχι επειδή έχουμε το προηγούμενο της απόφασης για αποχώρηση των Αμερικανών στρατιωτών από τη Συρία, οι οποίοι τελικά έμειναν και αυξήθηκε ο αριθμός τους. Τότε αποδείχθηκε ότι στα εξωτερικά θέματα οι συνεργάτες του κ. Τραμπ τον συμβουλεύουν σωστά. Και πάντα υπάρχει η δύναμη του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, τον οποίο επίσης ακούει ο Αμερικανός πρόεδρος.
Στο σημείο που έχει οδηγήσει τα πράγματα ο κ. Ερντογάν, δεν πρέπει να περιμένει πολλά από τον κ. Τραμπ. Η τελευταία πρόταση του για εγκατάσταση των δύο συστημάτων στον ίδιο χώρο, στο τουρκικό έδαφος, θεωρήθηκε από τους αναλυτές προσβλητική για την Αμερική. Και είναι. Το ερώτημα είναι γιατί ακόμα ελπίζουν οι Αμερικανοί ότι θα αλλάξουν τη γνώμη του Ερντογάν, τη στιγμή που τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει… Αναγκαστικά πρέπει να περιμένουμε για να πληροφορηθούμε την απάντηση του ενός εκατομμυρίου!
Τις τελευταίες μέρες, η υπόθεση των τουρκικών απειλών εναντίον της Κύπρου, αναδεικνύεται σε θέμα των τουρκοαμερικανικών σχέσεων. Για πρώτη φορά, τόσο ισχυρά, οι Αμερικανοί ενοχλούν τους Τούρκους και τους ζητούν να αποχωρήσουν από την κυπριακή ΑΟΖ. Όμως, μέχρι της στιγμής δεν έχουν εισακουστεί. Και αυτό είναι πρόβλημα.
Ας είμαστε ρεαλιστές. Εάν δεν υποστηρίξουμε εμείς την Κύπρο και την Ελλάδα δεν θα τις βοηθήσει κανείς. Διότι το θέμα δεν είναι τι κάνει η Πατρίδα για εμάς, αλλά εμείς για την Πατρίδα. Όμως, στην διπλωματία οι εκπλήξεις είναι συχνές. Και τα συμφέροντα αλλάζουν θέση από τη μία στιγμή στην άλλη.
Γνωρίζω Αμερικανούς διπλωμάτες που πιστεύουν ότι η Τουρκία δεν είναι τόσο χρήσιμη για την Αμερική και πιέζουν για να στηριχθεί η υπερδύναμη στο Ισραήλ και τους λοιπούς συμμάχους των ΗΠΑ. Και άλλους που λένε πως ο Ερντογάν διαθέτει το καλύτερο κομμάτι γης στην περιοχή. Οι δεύτεροι είναι, όπως πάντα, λάθος, διότι το οικόπεδο μπορεί να είναι σημαντικό, αλλά ο ιδιοκτήτης-Ερντογάν το προσφέρει με πολύ ακριβό τίμημα. Και δεν αξίζει τα λεφτά…
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Με «βομβαρδίζουν» με μηνύματα πολλοί άνθρωποι και ρωτούν για ποιο λόγο οι Αμερικανοί δεν βοηθούν την Κύπρο και την Ελλάδα αυτή την κρίσιμη στιγμή. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν διαθέτουν την επιρροή που είχαν. Αλλά αυτός που ελέγχει απόλυτα τον Ερντογάν είναι ο ηγέτης του «Ξανθού Γένους» ο Ταγίπ Ερντογάν. Κρατά το κλειδί αλλά μέχρι της στιγμής δεν το χρησιμοποιεί διότι οι καυγάδες του προέδρου της Τουρκίας με τους Αμερικανούς και όλους τους γείτονές του, εξυπηρετούν μόνο τη Μόσχα….
