Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η υπόθεση των επιθέσεων του «Ρουβίκωνα» δεν έχει ελληνικές προεκτάσεις μόνο, αλλά ενοχλεί και τους εταίρους της Ελλάδας στην Ευρώπη και πέραν του Ατλαντικού. Ιδιαίτερα οι Αμερικανοί, δείχνουν ότι είναι θυμωμένοι.
Βλέπετε δεν μπορούν να καταλάβουν ότι σε μία δημοκρατική χώρα δρουν ανενόχλητοι κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι «αναρχικοί», οι οποίοι είναι γνωστοί στις αστυνομικές αρχές. Με ονόματα και διευθύνσεις…
Το ότι ενοχλούνται οι ξένοι είναι ένα γεγονός, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αναγκαστικά πρέπει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα. Αυτό που πρέπει να μας νοιάζει και μας κόφτει είναι ότι διαμαρτύρεται η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Διότι στο τέλος οι πολίτες είναι αυτοί που επηρεάζονται και η χώρα μας είναι αυτή που γίνεται ρεζίλι στο εξωτερικό. Βρισκόμαστε και στην έναρξη της τουριστικής σεζόν, της «βαριάς ελληνικής βιομηχανίας», και όσο να είναι η ανησυχία όλων αυξάνεται.
Το ερώτημα είναι γιατί ο πρωθυπουργός της Ελλάδας επιτρέπει αυτή την πρόκληση, η οποία έχει εξελιχθεί σε «φαινόμενο». Αυτοί οι τύποι δρουν ανεξέλεγκτα, κάνουν ότι θέλουν και όποτε το επιθυμούν. Κτυπούν πρεσβείες, αστυνομικά τμήματα και χθες τον ίδιο το Ναό της Δημοκρατίας. Η αστυνομία, όπως ανέφερα και παραπάνω, τους γνωρίζει. Αλλά ο Αλέξης Τσίπρας “δεν συγκινείται”, όπως τον κατηγορούν οι αντίπαλοί του…
Εκτός εάν για κάποιο περίεργο λόγο δεν μπορεί να πατάξει τη συγκεκριμένη ομάδα. Διότι δεν βλέπω άλλο λόγο που να εμποδίζει τις αρχές να πράξουν το καθήκον τους. Δεν «αγοράζω» τον ισχυρισμό είναι τάχατες είναι «φίλοι» του πρωθυπουργού από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ότι έχουν σχέση με άλλα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.
Μία άλλη εκδοχή είναι ότι επειδή συμφωνεί σε όλα με τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, αφήνει τα μέλη του «Ρουβίκωνα» να παίζουν με τις μπογιές και τα …δακρυγόνα για να εκτονώνονται και να κρατούν κοντά την κομματική πελατεία.
Είναι ένας «λογικός» ισχυρισμός, όσο και αν δεν υπάρχει καμία, μα καμία λογική σε αυτές τις παράνομες ενέργειες. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ανάμεσά τους και πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, καταδικάζουν τις επιθέσεις των «παιδιών».
Χθες, και το Μέγαρο Μαξίμου, και το κόμμα που κυβερνά τη χώρα, καταδίκασαν με ισχυρό -είναι η αλήθεια, τρόπο- την επίθεση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Χρησιμοποίησαν ισχυρή γλώσσα, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι προβληματικό. Ο πρόεδρος της Βουλής έδειξε θυμό. Και ο θυμός του κ. Βούτση και οι καταδικαστικές δηλώσεις είναι καλοδεχούμενες. Αλλά ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ο πρόεδρος της Βουλής πρόσφεραν λύσεις. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι αδυνατούν να τους συλλάβουν.
Το ερώτημα είναι άλλο και δίνεται βεβαίως το δικαίωμα στην αντιπολίτευση να ισχυρίζεται ότι δεν θέλουν να τους συλλάβουν. Εάν όντως αυτή είναι η αλήθεια, η χώρα έχει σοβαρότατο πρόβλημα.
