Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν λίγο πριν χαιρετίσει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη. Φωτογραφία ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
«Όταν του έλεγαν του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να προσέξει αυτή τη μουσίτσα τον Μουσταφά Ακιντζί εκνευριζόταν, διότι ως γνωστόν, και ο κ. Αναστασιάδης και οι υπόλοιποι πολιτικοί ηγέτες ξέρουν τα πάντα, καλύτερα από τον καθένα.
Είναι οι Αϊνστάιν της παγκόσμιας εξωτερικής πολιτικής, γι’ αυτό και το εθνικό θέμα της Κύπρου πάει από το… καλό στο καλύτερο! Έχουμε φτάσει στο σημείο να διεκδικεί η Τουρκία την υπογραφή μας για να ελέγχει το νησί και εμείς να το σκεφτόμαστε, αντί να τους στείλουμε στον διάολο.
Μην νομίζετε… Με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται και αρκετοί εθνομηδενιστές στην Αθήνα, τους οποίους ο Αλέξης ο Τσίπρας έβαλε εσχάτως και στην κυβέρνησή του. Ξεχωρίζω τον υπουργό Εξωτερικών που με την τριβή του στις ξένες πρωτεύουσες κατάλαβε πόσο λάθος είναι μία λύση του Κυπριακού που δεν θα προστατεύει τον κυπριακό Ελληνισμό.
Ας επιστρέψουμε, όμως, στον κατοχικό ηγέτη, τον οποίο «αγιοποίησε» το γνωστό κύκλωμα που έδρασε την εποχή του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν στην Αθήνα και τη Λευκωσία. Στην Κύπρο, λίγο-πολύ, επειδή τον τρώνε στη μάπα καθημερινά, ξέρουν τι εστί Ακιντζί. Πόσο να κρύβεται; Αν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας φταίει, που τον προστάτευε και τον έκανε «συμπρόεδρο».
Στην Αθήνα, προωθήθηκε από το σύστημα του ΑΚΕΛ και από τους «ελληνόφωνους» των Βρυξελλών, οι οποίοι τον περιέφεραν από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα, ως τον μεγάλο ειρηνιστή. Δεν είχαν καταλάβει τι συνέβαινε με αυτόν τον κύριο τα πέντε χρόνια της απουσίας του, όταν τον βρήκε ο Ταγίπ Ερντογάν στα αζήτητα και τον έκανε «πρόεδρο» στα κατεχόμενα για να παίξει το παιγνίδι του. Και το έπαιξε πολύ καλά. Για μεγάλο διάστημα οι ξένοι πίστεψαν ότι οι Τούρκοι ήθελαν λύση και εμείς την απορρίπταμε. Διότι έμπαινε πάντα μπροστά ο Ακιντζί ο οποίος στα κατεχόμενα έλεγε ο αθεόφοβος ότι επιθυμεί η ψυχή του και οι δικοί μας οι ανόητοι τον πίστευαν.
Πόσο βλάκες… Πόσο επικίνδυνοι.
Η αλήθεια είναι ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι ξένοι άφησαν στο απυρόβλητο τον Ερντογάν για το Κυπριακό. Ακόμα και οι εταίροι μας οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι στο τέλος αποδεικνύονται εχθροί μας και νεροκουβαλητές του ισλαμοεθνικιστικού καθεστώτος του Ερντογάν. Διαμαρτύρονται ψιθυριστά για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να υπάρχει on «record», αλλά όλα τα χατίρια του προέδρου της Τουρκίας γίνονται στο 1, 2, 3… Ανάμεσα σε αυτά και να του δοθεί ο έλεγχος της Κύπρου.
Ο κ. Ακιντζί, λοιπόν, προκάλεσε τεράστια ζημιά στον κ. Αναστασιάδη, ο οποίος άργησε πολύ να τον βάλει στη θέση του, αν και δεν ξέρουμε ακόμα πόσο και τι εννοεί όταν λέει ότι ο κατοχικός ηγέτης «το μόνο που μέσα από τις αξιώσεις του επιδιώκει είναι την ομηρία και τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία».
Πρόκειται αυτή για τη μεγαλύτερη αλήθεια του κυπριακού προβλήματος. Πόσες φορές έχουμε γράψει και έχουμε πει ότι αυτός είναι ο στόχος της κατοχικής δύναμης. Και πόσες φορές δεχθήκαμε επιθέσεις από πληρωμένους «ελληνόφωνους» κονδυλοφόρους της Τουρκίας και της Βρετανίας ότι δήθεν δεν λέγαμε την αλήθεια. Δεν ήθελαν να γνωρίζει ο λαός, γιατί όταν οι πολίτες είναι ενημερωμένοι δίνουν πληρωμένη απάντηση. Όπως συνέβη τον Απρίλιο του 2004.
Ο κ. Αναστασιάδης, διά της Προεδρίας της Δημοκρατίας, εκστόμισε επιτέλους μεγάλες αλήθειες… Αλλά το τραγικό για τον ίδιο είναι ότι ακόμα παραμένει προσκολλημένος σε πρακτικές, που οδηγούν στον στόχο της Τουρκίας.
Διότι τι άλλο σημαίνει αυτό που υπερτονίζει η ανακοίνωση, ότι ο κ. Αναστασιάδης έχει ως στόχο να συμβάλει θετικά στη δημιουργία κλίματος και συνθηκών άμεσης επανέναρξης των συνομιλιών από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά, με προοπτικές επιτυχίας επ’ ωφελεία του συνόλου του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για αυτό συνεργάζεται στενά με την εκπρόσωπο του ΓΓ των ΗΕ κυρία Τζέιν Χολ Λουτ στην προσπάθεια που καταβάλλει για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.
Επ’ ωφελεία του λαού της Κύπρου δεν πρόκειται να είναι η λύση που «μαγειρεύει» η κ. Τζέιν Χολ Λουτ, η οποία «κούφανε» τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, με τις θέσεις που του εξέφρασε όταν συναντήθηκαν στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσινγκτον. Ένας εκ των παρισταμένων είπε ότι έπαιξε το «βαποράκι» της κατοχικής δύναμης μεταφέροντας όλες τις θέσεις της, με πρώτη την πρόταση για τετραμερή. Πάνσοφη είναι αυτή η ψυχρή κυρία, που νομίζει πως διανύουμε τη φάση του «αποφασίζουμε και διατάζουμε». Τελικός κριτής θα είναι ο λαός, και αυτό η κ. Λουτ δεν το θέλει.
Τι άλλο μας λέει η Προεδρία της Δημοκρατίας; Μα αυτά που τους λέγαμε χωρίς κραυγές και με σοβαρότητα, και τα απέρριπταν είτε ως «εθνικιστικές κορώνες», είτε με τη φράση «αυτά που λέτε δεν γίνονται»… Και δεν γινόντουσαν διότι είχαν κάνει τις άθλιες υποχωρήσεις για παραχώρηση του ελέγχου της Κύπρου στην κατοχική δύναμη. Και η αναφορά γίνεται για όλους…
«Είναι η ελληνοκυπριακή κοινότητα –γράφει η ανακοίνωση της Προεδρίας– που εδώ και 45 χρόνια αγωνίζεται και επείγεται για λύση του κυπριακού προβλήματος, αφού με την τουρκική εισβολή του 1974 και ως αποτέλεσμα της κατοχής του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από τα τουρκικά στρατεύματα, είναι οι Τουρκοκύπριοι και οι Τούρκοι έποικοι που σφετερίζονται τις περιουσίες των 167.000 βιαίως εκτοπισθέντων Ελληνοκυπρίων».
Τι άλλο λέει το Προεδρικό Μέγαρο; «Θα ήταν καλό, ο κ. Ακιντζί να υποδείξει τόσο σε εμάς όσο και στα Ηνωμένα Έθνη, σε ποιο άλλο αναγνωρισμένο ομοσπονδιακό κράτος ισχύουν τα ίδια ή ανάλογα των όσων αξιώνει για τη δική του κοινότητα». Αλλά στη συνέχεια πάλι το «χαλά», διότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από τα σύνδρομα του ρατσιστικού σχεδίου Ανάν. Λένε:
Ο κατοχικός ηγέτης καλείται να απαντήσει αν ισχύουν οι συγκλίσεις για την πληθυσμιακή αναλογία των δύο κοινοτήτων και αν ισχύουν τα όσα το ευρωπαϊκό κεκτημένο υπαγορεύει για τις βασικές ελευθερίες, αλλά ταυτοχρόνως να απαντήσει και ποιος έχει υπαναχωρήσει από τα όσα συμφωνήθηκαν ως σύγκλιση για την εφαρμογή των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών στην Κύπρο.
Είναι σημαντικό, επίσης, να ξεκαθαρίσει ο κ. Ακιντζί κατά πόσο υποστηρίζει τη διατήρηση επεμβατικών και εγγυητικών δικαιωμάτων και εσαεί παραμονή στρατευμάτων τρίτων χωρών σε μια ελεύθερη κοινή πατρίδα, προστίθεται.
Ο κατοχικός ηγέτης θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις γιατί εδώ και 45 χρόνια η Αμμόχωστος παραμένει μια πόλη φάντασμα.
Είναι φανερό ότι τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Κύπρου, το «κομμουνιστικό» ΑΚΕΛ και ο δεξιός ΔΗΣΥ, τρέμουν τον κατοχικό ηγέτη. Διότι αν μιλήσει θα τους εκθέσει. Ο Ακιντζί άφησε τη γλώσσα του να πάει περίπατο. Και αυτό είναι επικίνδυνο, και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και για τους κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρο Κυπριανού, αλλά και για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας. Που λόγω του ΑΚΕΛ πίστευε κάθε μαλαγανιά του κάθε Ακιντζί και του προστάτη του, Ταγίπ Ερντογάν.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Λίγα λόγια μέχρι να επανέλθουμε… Η δημοσιογραφία στην Κύπρο κινδυνεύει. Η εισβολή ύποπτων κεφαλαίων συνεχίζεται…
