Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στο Όβαλ Όφις. EPA, Chris Kleponis / POOL
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Είναι εξαιρετικά σημαντική, προβληματική και ενοχλητική η αποκάλυψη της εφημερίδας Washington Post, ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σε μία συνομιλία του με ξένο ηγέτη έδωσε μία «υπόσχεση», η οποία -αν και δεν το λένε ξεκάθαρα- αντιστρατεύεται τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πολλοί στην Ουάσιγκτον έσπευσαν να κάνουν υποθέσεις, όπως συνηθίζεται σε τούτη την πόλη της «σκληρής» πληροφορίας και του απέραντου κουτσομπολιού. Το πρώτο όνομα που έπεσε στο τραπέζι ήταν αυτό του Βλαντιμίρ Πούτιν και μέσω των κοινωνικών δικτύων τέθηκε ως υπόθεση η πιθανότητα ο ηγέτης αυτός να είναι ο Ταγίπ Ερντογάν. Άλλοι ανέφεραν τον Κιμ Γιονγκ Ουν, με τον οποίο, όμως, δεν μίλησε στο τηλέφωνο.
Αυτή τη στιγμή δεν έχει τόση σημασία το όνομα του ηγέτη, όσο η πράξη του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα για να προστατεύει σε καιρό ειρήνης, αλλά και πολέμου, τα συμφέροντά της υπερδύναμης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής έχουν πρόβλημα με τη συμπεριφορά του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος συχνά αφήνει τη γλώσσα του να πηγαίνει …περίπατο θεωρώντας ότι είναι ο άτρωτος, ο εις και μόνος, που μπορεί να κάνει και να λέει ότι θέλει. Οι μυστικές υπηρεσίες υποστηρίζουν ότι όταν συνάντησε στο Όβαλ Όφις τον Σεργκέι Λαβρόφ, «κάρφωσε» δίκτυο πληροφοριών της CIA στη Ρωσία.
Ο ίδιος το αρνείται αλλά η μαγνητοταινία της συνομιλίας με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών φαίνεται ότι άλλα αποδεικνύει. Και εδώ να σημειώσουμε ότι όλες οι συνομιλίες των Αμερικανών προέδρων μαγνητοφωνούνται και περνούν από χίλια κύματα για την περίπτωση που τα λεγόμενα των ξένων ηγετών εννοούν κάτι διαφορετικό. Στην περίπτωση του κ. Τραμπ, οι μαγνητοφωνήσεις χρησιμοποιούνται για να διορθώνονται τα λάθη του, όπως έγινε με εκείνη την περίφημη συνομιλία του, πριν από Τα Χριστούγεννα με τον Ταγίπ Ερντογάν.
Ο πρόεδρος της Τουρκίας, παίζοντας το παιγνίδι της Ρωσίας και του Ιράν τον έπεισε να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία. Τα υπόλοιπα αποτελούν …Ιστορία. Αναγκάστηκε να πάρει πίσω την απόφασή του, ακριβώς επειδή αντιστρατευόταν τα αμερικανικά συμφέροντα. Το περιεχόμενο της μαγνητοταινίας με τη συνομιλία του κ. Τραμπ με τον άγνωστο ηγέτη άκουσε ένας εργαζόμενος στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, ο οποίος ενημέρωσε τους ανωτέρους του. Αλλά δεν έμεινε εκεί. Έγινε «προστατευόμενος πληροφοριοδότης» με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μία άνευ προηγουμένου διαμάχη του διευθυντή του με την αρμόδια Επιτροπή του Κογκρέσου.
Η χθεσινή του κατάθεση, σε κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση- έκανε τα πράγματα χειρότερα. Το πρόβλημα είναι ο κ. Τραμπ, ο οποίος συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως επιχειρηματίας, όχι σαν πρόεδρος της υπερδύναμης. Οι κανόνες έχουν καταργηθεί και με τρόμο πολλοί αντιμετωπίζουν την πιθανότητα της επανεκλογής του. Αν δρα ανεξέλεγκτα τώρα, μπορεί να φανταστεί ο καθένας πως θα πολιτεύεται την επόμενη τετραετία, που θα είναι και η τελευταία του…
Η «υπόσχεση» που έδωσε στον ξένο ηγέτη προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και στο Κογκρέσο, καθώς φαίνεται πως πρόκειται για θέμα υψίστης εθνικής ασφάλειας. Ως απόδειξη αυτού είναι ότι ο γενικός επιθεωρητής των Υπηρεσιών Πληροφοριών Μάικλ Άτκινσον, που έλαβε την πληροφορία από τον πληροφοριοδότη, την έκρινε «αξιόπιστη και ανησυχητική». Και ως όφειλε, ενημέρωσε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος την Επιτροπή Πληροφοριών του Κογκρέσου.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Άνταμ Σιφ, που είναι Δημοκρατικός και από τους πιο σοβαρούς νομοθέτες, δήλωσε ότι η υπόθεση, αλλά και η άρνηση του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών να αποκαλύψει το όνομα του ξένου ηγέτη, “εγείρει σοβαρές ανησυχίες». Υποψιάζεται ότι ο Λευκός Οίκος, το υπουργείο Δικαιοσύνης ή άλλοι αξιωματούχοι της εκτελεστικής εξουσίας «προσπαθούν να εμποδίσουν μια νόμιμη αναφορά ενός μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος να φτάσει στον παραλήπτη της, το Κογκρέσο, για να καλύψουν ένα σοβαρό παράπτωμα”.
Σε μία πόλη όπου κυριαρχούν τα απόρρητα, αλλά τίποτα δεν μένει κρυφό, είναι ζήτημα ημερών η αποκάλυψη του ονόματος του ξένου ηγέτη. Αλλά το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο. Είναι ο ίδιος ο κ. Τραμπ, ο οποίος δεν ακούει κανένα, και θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το είδαμε και το ζούμε με την περίπτωση του Ταγίπ Ερντογάν. Δέχθηκε μεν την ακύρωση της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα παραγωγής και απόκτησης των μαχητικών F-35, αλλά από τότε προστατεύει τον Ταγίπ Ερντογάν από τις αμερικανικές κυρώσεις. Για πόσο όμως θα μπορεί να το κάνει και να παραβιάζει την αμερικανική νομοθεσία;
