Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Νίκολας Μπέρνς με τον διευθυντή της αγγλικής Καθημερινής, Αθανάσιο Έλλις. Φωτογραφία Hellas Journal
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Βαριά η κουβέντα του πρώην πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, Νίκολας Μπερνς, ο οποίος, βεβαίως, υπέθεσε το αυτονόητο με βάση την μέχρι τώρα εμπειρία του από τη διακυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
«Λυπάμαι που το λέω», δήλωσε, «αλλά αν η Ελλάδα χρειαστεί την στήριξη των ΗΠΑ σε ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, δεν νομίζω ότι θα την έχει από τον Πρόεδρο Τραμπ».
Η πίστη και η αφοσίωσή του Αμερικανού προέδρου είναι μόνο προς τους αυταρχικούς ηγέτες, όπως είναι ο Ταγίπ Ερντογάν, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Κιμ Γιονγκ Ουν της Βορείου Κορέας, και άλλοι. Αυτή είναι η πρώτη διαπίστωση. Η δεύτερη, που ενοχλεί περισσότερο τους νομοθέτες, τους διπλωμάτες και τους στρατιωτικούς στην Ουάσιγκτον, είναι η προδοσία των Κούρδων συμμάχων της Αμερικής, οι οποίοι βρέθηκαν στην άβυσσο από τη μία στιγμή στην άλλη.
Ο κ. Τραμπ, τους άφησε εκτεθειμένους στις ορδές του νέου Αττίλα και στους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους, τους οποίους περιθάλπτει η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν. Χιλιάδες Κούρδοι εκτοπίστηκαν. Χιλιάδες δολοφονήθηκαν και τραυματίστηκαν. Και ούτε που ίδρωσε το αυτί του προέδρου της Αμερικής.
Αφού, λοιπόν, πρόδωσε τους Κούρδους που πρόσφεραν το αίμα τους και χιλιάδες ζωές για τις ΗΠΑ, θα σκεφθεί τους Έλληνες και τους Ελληνοκύπριους; Αυτό ήταν το νόημα των δηλώσεων του Νίκολας Μπέρνς, ο οποίος -για λόγους δεοντολογικούς- σημειώνω ότι ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα και εργάζεται για την προεδρική εκστρατεία του πρώην αντιπροέδρου, Τζο Μπάιντεν.
Η δήλωση του Αμερικανού πρώην πρέσβη, στο συνέδριο του Delphi Forum και της Καθημερινής, που διεξήχθη με επιτυχία στην Ουάσιγκτον, ήταν ένα ανώμαλο ξύπνημα για όλους μας, όχι ότι περιμέναμε πως θα σπεύσει ο κ. Τραμπ να σώσει την Ελλάδα ή την Κύπρο, αν επιτεθεί στρατιωτικά η Τουρκία.
Ο Λευκός Οίκος δεν είναι μεν ο μόνος μηχανισμός δράσης και αντίδρασης στην αμερικανική πρωτεύουσα. Αλλά, ο εκάστοτε πρόεδρος αποφασίζει τελευταίος.
Είμαι βέβαιος πως οι διπλωμάτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και οι στρατιωτικοί του Πενταγώνου θα σπεύσουν μέσα από διπλωματικά και στρατιωτικά κανάλια να αποτρέψουν μία τουρκική επίθεση, όπως έκαναν και το 1996 στα Ίμια, αν και τότε ήταν σημαντική η συμβολή του τότε προέδρου, Μπιλ Κλίντον. Αλλά τι θα συμβεί αν ο φίλος του κ. Τραμπ, ο αυταρχικός Ερντογάν του τηλεφωνήσει και του ζητήσει να σταματήσει η οποιαδήποτε αμερικανική παρέμβαση; Θα τον ακούσει. Ας μην έχουμε αμφιβολία. Και το υποστηρίζουμε με βάση την εμπειρία της προδοσίας των Κούρδων.
Ο κ. Μπερνς είπε και κάτι άλλο:
«Δεν μπορώ να φανταστώ ένα υποθετικό σενάριο έντασης όπου η Ελλάδα θα είναι ο επιτιθέμενος».
Διότι η Ελλάδα ούτε το επιθυμεί, αλλά ούτε και μπορεί να ξεκινήσει ένα πόλεμο εναντίον της Τουρκίας. Η οικονομική κρίση, έχει λαβώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες αντέχουν με άνεση να παίξουν ένα αμυντικό ρόλο, πάντα στην περίπτωση που η επιθετική Τουρκία αποφασίσει να κτυπήσει σε ελληνικό έδαφος.
Η στάση του κ. Τραμπ απέναντι στην Τουρκία, δεν είναι μόνο προβληματική, αλλά και άκρως απαράδεκτη. Τα συμφέροντα, προσωπικά και επιχειρηματικά είναι πολλά, όπως υποστήριξε ο Τζον Μπόλτον, πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου. Γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα.
Ο κ. Μπόλτον δεν απολύθηκε, όπως ισχυρίστηκε ο κ. Τραμπ… Παραιτήθηκε διότι το καλοκαίρι αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να σταματήσει τον κατήφορο του Αμερικανού προέδρου.
Το θέμα της κάλυψης της Τουρκίας, που είχε ξεκινήσει την εγκατάσταση του ρωσικού συστήματος S-400, από τον ίδιο τον πρόεδρο της Αμερικής ήταν ένας σημαντικός λόγος να τα παρατήσει και να φύγει. Όπως και το θέμα του εκβιασμού του προέδρου της Ουκρανίας. Η ανάμειξη του Ρούντι Τζουλιάνι, δικηγόρου του κ. Τραμπ στις εξωτερικές υποθέσεις και στα θέματα εθνικής ασφάλειας, τον ξεπερνούσαν. Και έφυγε… Ήδη, άρχισε να μιλά. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα φοβηθεί και θα συνεχίσει να λέει αλήθειες για όσα έβλεπε όταν ηγείτο του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας.
Ο κ. Μπόλτον μίλησε και για την αγαπημένη θυγατέρα του κ. Τραμπ, την Ιβάνκα, αλλά και τον γαμπρό του, τον περίεργο Τζάρεντ Κούσνερ. Για το ρόλο του γαμπρού έγραψε και η εφημερίδα New York Times και δεν διαψεύστηκε.
Βρισκόμαστε ενώπιον μίας απίστευτης διαπλοκής, που αγγίζει όλες τις γειτονικές χώρες της Τουρκίας. Γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσουν να είναι πολύ προσεκτικοί στην Αθήνα και τη Λευκωσία.
Η συνεχής σύμπλεξη και «τριβή» με το διπλωματικό και στρατιωτικό κατεστημένο είναι απαραίτητες. Οι πρόεδροι έρχονται και παρέρχονται στην Αμερική. Το «βαθύ κράτος» ζει και βασιλεύει…
