Η Ιβάνκα Τραμπ και ο σύζυγός της Τζάρεντ Κούσνερ στο Λευκό Οίκο. EPA, MICHAEL REYNOLDS, POOL
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Με τα σημερινά δεδομένα -διότι με τον σημερινό πρόεδρο της Αμερικής δεν γνωρίζει κανείς τι θα ξημερώσει- την Τετάρτη (13 Νοεμβρίου) θα πραγματοποιηθεί η συνάντησή του με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.
Αυτή η επίσκεψη του Τούρκου Σουλτάνου, συμβαίνει σε μία περίοδο, που χαρακτηρίζεται η πιο δύσκολη για τις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις. Ανεξάρτητα από τους όποιους ισχυρισμούς του κ. Τραμπ για τη «φιλία» του με τον Ερντογάν, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Οι σχέσεις έχουν φτάσει εκεί που δεν πάει άλλο, και πέραν του ναδίρ, και υπογείως διεξάγεται ένας πόλεμος επιρροής γύρω από την Τουρκία, μεταξύ των Αμερικανών και των Ρώσων, τον οποίο μέχρι της στιγμής κερδίζει η Μόσχα, διότι ο Τούρκος πρόεδρος επέλεξε στρατηγικά τη συνεργασία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο κ. Τραμπ βρίσκεται σε μία κατάσταση άρνησης και δεν ακούει τα λογικά επιχειρήματα των συνεργατών του, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους προειδοποιούν με απόρρητα σημειώματα ότι ο Ερντογάν δεν είναι άνθρωπος εμπιστοσύνης. Άλλωστε το αποδεικνύει καθημερινά. Έχει βρει τον τρόπο να εξαναγκάζει τον Αμερικανό ομόλογό του, να λαμβάνει αποφάσεις, οι οποίες καταλήγουν πάντα υπέρ της Τουρκίας και εναντίον της Αμερικής.
Είναι αρκετοί οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι και οι ερευνητές που αναζητούν την πραγματικότητα πίσω από αυτή τη στάση του κ. Τραμπ, η οποία δεν έχει καμία λογική. Όποιος έχει το χρόνο να μελετήσει και να αναλύσει όλα τα δεδομένα, και τον τρόπο αντίδρασης του Αμερικανού προέδρου κάθε φορά που συνομιλεί με τον Ερντογάν, αντιλαμβάνεται εύκολα τους λόγους για τους οποίους ο Τούρκος ηγέτης έχει πάντα το «πάνω χέρι» σε αυτή την ανάρμοστη σχέση.
Η πρώτη σκέψη στο μυαλό όσων ερευνούν είναι τα προεδρικά οικονομικά συμφέροντα.
Η δεύτερη σκέψη έχει να κάνει με την επίσκεψη ή τις επισκέψεις(;) του κ. Τραμπ στην Τουρκία.
Εσχάτως, ερευνάται από τους Δημοκρατικούς και τους δημοσιογράφους η δράση του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού του κ. Τραμπ και συζύγου της αγαπημένης θυγατέρας του Προέδρου των ΗΠΑ, της Ιβάνκα. Μελετώντας με προσοχή το θέμα, διότι έχουμε να κάνουμε μερικές φορές και με ψευδείς «ειδήσεις», φαίνεται ότι ο κ. Κούσνερ διέπραξε κάποια λάθη σε ότι αφορά τη Σαουδική Αραβία, που τα γνωρίζει η Τουρκία.
Εάν ισχύει ότι έγιναν αυτά τα λάθη, και εάν όντως η Τουρκία έχει τις αποδείξεις, τότε το σταυρόλεξο λύνεται στο δευτερόλεπτο. Σημειώνω ότι ο Λευκός Οίκος διέψευσε ότι ισχύουν αυτές οι πληροφορίες, που αφορούν τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι.
Όμως, το ερώτημα αν ο γαμπρός του κ. Τραμπ έδωσε στον πρίγκηπα της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν το «ΟΚ» για τη δολοφονία του Κασόγκι παραμένει «ζωντανό». Και ειδικά η πληροφορία ότι οι Τούρκοι υπέκλεψαν τη συνομιλία του Κούσνερ με τον Σαλμάν.
Και από τότε, όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, εκβιάζουν τον πρόεδρο Τραμπ. Και ίχνος αλήθειας να έχει αυτή η πληροφορία, είναι η Αμερική που έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα. Όχι η οικογένεια του Τραμπ. Διότι είναι η αμερικανική υπερδύναμη που καταστρέφεται και ρεζιλεύεται. Η προεδρική «φαμίλια» θα έρθει και θα παρέλθει και θα την ξεχάσουν σιγά-σιγά οι Αμερικανοί, αν και οι συνέπειές των πράξεων της θα κτυπήσουν και το «ίματζ» της χώρας, αλλά και τις στρατιωτικές της ικανότητες. Δεν είναι λίγο να έχει τη δυνατότητα ένας ξένος ηγέτης, όπως ο επικίνδυνος Ερντογάν, να επιβάλλει ότι του «κεφιάσει» επειδή έχει τον τρόπο -είτε διά εκβιασμού, είτε άλλου τρόπου- να επιβάλλεται στον πρόεδρο της Αμερικής.
Έχει μεγάλη σημασία ότι η πολύ μεγάλη αλλαγή του Αμερικανού προέδρου έναντι του Ερντογάν, γίνεται όταν αρχίζουν να συναντώνται οι γαμπροί. Η επίσκεψη του κ. Κούσνερ στην Τουρκία, στις 27 Φεβρουαρίου 2019, «τσιμέντωσε» τις σχέσεις του με τον Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Τον Απρίλιο του παρόντος έτους, ο κ. Κούσνερ πήρε από το χέρι τον γαμπρό του Ερντογάν, που είναι παντρεμένος με μία εκ των θυγατέρων του κ. Ερντογάν και τον οδήγησε στο Όβαλ Όφις για να συναντήσει τον κ. Τραμπ. Ποιος ξέρει τι πραγματικά ειπώθηκε και στις δύο συναντήσεις. Αλλά, αν μιλούν οι πράξεις και τα έργα του Αμερικανού Προέδρου, μπορούμε να υποθέσουμε ότι συζητήθηκαν και «υπογράφηκαν» συμφωνίες…
Η συνάντηση της Τετάρτης -εάν όλα μέχρι τότε προχωρήσουν θετικά- ευνοεί τον κ. Ερντογάν, ο οποίος έρχεται σε μία «θυμωμένη» πόλη για τον ίδιο και την Τουρκία.
Οι Αμερικανοί βουλευτές και γερουσιαστές στην πλειοψηφία τους, έχουν αποστασιοποιηθεί απ’ οτιδήποτε το τουρκικό και ο Τούρκος πρόεδρος θα δυσκολευθεί να βρει πρόθυμους να τον συναντήσουν. Από την άλλη πλευρά, τον έχουν καταδικάσει με τον πιο επίσημο τρόπο για τα εγκλήματά του εναντίον των Κούρδων.
Ο κ. Ερντογάν, λόγω βασικά της σχέσης του με τον κ. Τραμπ, δεν φοβάται τη Βουλή και τη Γερουσία. Και αυτό θα είναι το μοιραίο λάθος του. Τα ίδια έλεγαν και οι τότε Τούρκοι ηγέτες την εποχή των προσπαθειών για την επιβολή του εμπάργκο στην Τουρκία, τη δεκαετία του ’70. Δεν το πίστευε κανείς, αλλά έγινε πράξη. Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και τώρα…
