Το ρωσικό μαχητικό Su-35 πετά πάνω από τη Μόσχα στη διάρκεια επίδειξης στο παλίσιο της έκθεσης MAKS 2019. EPA, MAXIM SHIPENKOV
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η κουβέντα για την απόκτηση των ρωσικών μαχητικών SU-35 από την Τουρκία προκάλεσε πολλές συζητήσεις στην Ουάσιγκτον. Όμως, αυτό που δημιούργησε «κατάσταση σοκ» ήταν η εντυπωσιακή επίδειξη των ρωσικών αεροπλάνων πάνω από την Τουρκία.
Η τριμερής της Τουρκίας με τη Ρωσία και το Ιράν στην Άγκυρα ήρθε και …έδεσε το γλυκό, καθώς αντιλαμβάνονται στα κέντρα αποφάσεων της Ουάσιγκτον, ότι όσο καλοπιάνουν τον Ταγίπ Ερντογάν τόσο περισσότερο αποθρασύνεται.
Αν έλεγε κάποιος ότι «τα θέλουν και τα παθαίνουν» οι Αμερικανοί και θα είχε απόλυτο δίκιο. Διότι η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του ενοίκου του Λευκού Οίκου δεν φέρνει τα ποθητά αποτελέσματα. Εκτός αν πιστέψουμε αυτούς που αρέσκονται στις συνωμοσίες, οι οποίοι ισχυρίζονται πολλά και διαφορά. Από εκβιασμούς μέχρι και ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ βασικά θα επιθυμούσε να ήταν στην παρέα αυτών των αυταρχικών ηγετών, που αποφασίζουν και διατάζουν. Όλα είναι πιθανά.
Όμως, το «βαθύ κράτος» της Αμερικής, οι γραφειοκράτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Πενταγώνου και των μυστικών υπηρεσιών, που ανδρώθηκαν με το δόγμα ότι «η Ρωσία είναι ο θανάσιμος εχθρός» της Αμερικής, δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι.
Βλέπουν την Αμερική να βρίσκεται απομονωμένη σε διεθνές επίπεδο και εγκλωβισμένη σε παρωχημένες διακηρύξεις και θέσεις, οι οποίες είναι αδιέξοδες. Αντιδρούν, αλλά πάντα τον τελευταίο λόγο έχει ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος σε κρίσιμες στιγμές βρίσκεται και πάλι χωρίς ένα ισχυρό σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας, ο οποίος μέσα από τον Λευκό Οίκο θα μπορούσε να σώζει καταστάσεις και να αλλάζει λανθασμένες αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου. Η αποχώρηση του Τζον Μπόλτον ήρθε στην χειρότερη στιγμή, διότι γνώριζε καλά τη διεθνή πολιτική σκηνή και δρούσε κατάλληλα όταν ο κ. Τραμπ λάμβανε -ως συνήθως- πολύ κακές αποφάσεις.
Η υπόθεση της Ρωσίας, αλλά και της Τουρκίας είναι χαρακτηριστικές για την αλλοπρόσαλλη πολιτική του Αμερικανού Πλανητάρχη. Ενώ το «βαθύ κράτος» βρίσκεται απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Ταγίπ Ερντογάν, διότι θεωρούνται εχθρικοί προς τα αμερικανικά συμφέροντα, ο κ. Τραμπ τον μεν πρόεδρο της Ρωσίας τον σέβεται, τον δε ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας τον ακούει. Ίσως και να τον συμβουλεύεται.
Η στάση του προέδρου των ΗΠΑ είναι καταστροφική για την αμερικανική πολιτική διότι στέλνει λάθος μηνύματα. Επίσης, η υπόθεση του Ιράν είναι μία περίπτωση, όπου ο κ. Τραμπ αποδεικνύει ότι είναι ακατάλληλος για την αμερικανική προεδρία. Και βρίσκεται στον Λευκό Οίκο σε μία εποχή που η Αμερική χρειάζεται ηγέτη, που θα πάρει τις ορθές αποφάσεις.
Η πιθανή αγορά των ρωσικών μαχητικών από την Τουρκία εμπίμπει στο νόμο για τις κυρώσεις, τον γνωστό ως CAATSA. Αν αποφάσιζε λογικά και με κανονικό τρόπο η Αμερική, θα έπρεπε να είχε επιβάλει ήδη κυρώσεις και για την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400, αλλά και να προειδοποιήσει με ισχυρό τρόπο την Τουρκία για μία ενδεχόμενη αγορά των SU-35.
Είναι γνωστή η θέση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου. Και ξεκίνησαν ήδη συζητήσεις για το πόσο ακόμα θα αντέξει ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, να μην εισακούγεται από τον Λευκό Οίκο, αν και θεωρείται -αυτή τη στιγμή- ως ο πιο ισχυρός παράγοντας μετά τον κ. Τραμπ.
Την ευκαιρία που έχει να εκλεγεί την Γερουσία, πιθανότατα θα αναγκαστεί να την αρπάξει, καθώς όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Τραμπ φαίνεται ότι θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για την Τουρκία, αν και οι απειλές του κ. Ερντογάν για εισβολή στη Βόρεια Συρία δεν του αφήνουν πολλά περιθώρια. Το χρονοδιάγραμμα που έθεσε ο πρόεδρος της Τουρκίας λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου. Εάν ο κ. Τραμπ δεν αποδεχθεί τη δημιουργία της «ζώνης ασφαλείας», όπως απαιτεί η Άγκυρα, η επίθεση εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG, θα ακολουθήσει. Και εκεί θα μπορούσε να συμβεί το «μοιραίο» εάν ο κ. Τραμπ αποφασίσει να προστατεύσει τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, και όχι τα προσωπικά του. Θα το πράξει;
Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών θα ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα στη Νέα Υόρκη. Θα βρεθούν εκεί και ο πρόεδρος Τραμπ και ο Τούρκος ομόλογος του. Ο κ. Ερντογάν δήλωσε ότι θα συναντηθούν για το θέμα της Συρίας, και θα απαιτήσει να γίνουν δεκτοί οι όροι της Τουρκίας. Οπότε θα ζήσουμε “μεγάλες στιγμές”…
