ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΙΦΚΩΒΙΚΟΣ : Η ΑΝΤΙΠΥΡΗΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ

Μπήκαμε λοιπόν στην τελική φάση των εξελίξεων, που οδηγούν στον Αρμαγεδώνα, στον ολοκληρωτικό Γ’Παγκόσμιο Πόλεμο (Γ’ΠΠ). Στην 4Η φάση του Γενικευμένου Πολέμου κατά τον Γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινό, που αρχίζει με το κτύπημα του Ιράν από το Ισραήλ και μετά το οποίο τα γεγονότα βγαίνουν από την αργή κίνηση των προηγούμενων φάσεων (με αρχή τον πόλεμο της Γεωργίας το 2008) και παίρνουν ταχύτητες κινηματογραφικής ταινίας. 

-<<Θα εναλλάσσεται τόσο γρήγορα η ειδησεογραφία, που δεν θα προφταίνετε να την παρακολουθείτε>>, είχε πεί ο αγιασμένος Γέροντας Ιωσήφ από το 2007, που δεν θέλησε να αποκαλύψει όλα όσα έβλεπε προορατικώς εν Αγίω Πνεύματι <<για να μη μας τρομάξει >>. Τα ψέμματα λοιπόν τελειώνουν, η κλεψύδρα σιγά-σιγά αδειάζει και έρχεται η ώρα του απολογισμού, της εξόφλησης του λογαριασμού του καθενός μας στην Τράπεζα του Ουρανού. Και βέβαια με την προϋπόθεση της παράτασης της επίγειας παρουσίης μας, που έχει μοναδικό σκοπό την ενσυναίσθητη μετάνοιά μας <<προ του τέλους ελθείν>>. Για τον συνειδητό χριστιανό δεν έχει σημασία ούτε η χρονική στιγμή ούτε ο τρόπος του βιολογικού τέλους, αλλά η πνευματική προετοιμασία του για την μετάβαση στην αιωνιότητα, η οποία θα είναι είτε <<ανάσταση ζωής>> είτε << ανάσταση κρίσεως>>. Και αλλοίμονο βέβαια εάν συμβή το δεύτερο ενδεχόμενο, γιατί έχοντας το μοναδικό προνόμιο να κατέχει το εισιτήριο για την μέλλουσα μακαριότητα (το Άγιο Βάπτισμα και Χρίσμα), αποδείχτηκε ανάξιος του ύψιστου τίτλου τιμής του Χριστιανού, αμελώντας να γεμίσει τις αποσκευές του με έργα αγάπης και πίστης, με έργα έμπρακτης φιλοθεϊας και φιλανθρωπίας. Αυτά που θα επακολουθήσουν θα είναι τρομερά σε ένταση και ψυχική καταπόνηση.

Πολλοί, κυρίως οι πνευματικά απροετοίμαστοι, αυτοί που ζουν <<στον κόσμο τους>> κατά την λαϊκή έκφραση, θα φύγουν από το σοκ και την δυσβάστακτη πίεση των γεγονότων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ότι μία ηγιασμένη μορφή της εποχής μας, ο Γέροντας Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης (+2015), βλέποντας προορατικά πολλά από τα επερχόμενα, εύχονταν να μη τα ζήσει. Και βέβαια ο Τριαδικός Θεός, στον οποίο αφιερώθηκε ολοκληρωτικά σαν ασκητής μοναχός στο Άγιον Όρος, αλλά και σαν ιεραπόστολος στον κόσμο, εκπλήρωσε την επιθυμία του. Ας μην ξεχνούμε και την αποδημία στα τελευταία ιδιαιτέρως δύσκολα χρόνια αρκετών μορφών της Ορθόδοξης πνευματικής ζωής, σε σημείο που να διερωτώμαστε:<<Μα θα μείνει επιτέλους κάποιος, να στηρίζει και να λειτουργεί σαν πόλος συσπείρωσης ενάντια στην νεοταξίτικη λαίλαπα;>>

Κατά την ταπεινή μου άποψη η τρομερή πνευματική κατάπτωση της εποχής μας (εποχή αποστασίας κατά τους Πατέρες), οφείλεται στην βαθειά εκκοσμίκευση της κοινωνίας, στον υλόφρονα τρόπο ζωής, που ποτίζει τον παλαιό άνθρωπο, θεριεύει τα πάθη και κάνει τον άνθρωπο ατομιστή και εγωϊστή. H εκκοσμίκευση στην εκκλησιολογική διάσταση αμβλύνει την πίστη, την υπακοή στον Θεό και στους Θεοφόρους Πατέρες και κάνει τον άνθρωπο να δημιουργεί δικό του πιστεύω και Θεό φτιαγμένο στα μέτρα του. Φαινόμενο αντίστοιχο με την πανσπερμία των Δυτικών ομολογιών, όπου <<ο κάθε προτεστάντης είναι και μία ξεχωριστή πίστη και θεολογία>>. Στην δική μας Ορθόδοξη εκκλησιαστική πραγματικότητα αυτή η παρέκκλιση συμπυκνώνεται στη λέξη ΑΙΡΕΣΗ. 

-<<Τι να το κάνω το Ευαγγέλιο και τους ερμηνευτές θεοπνεύστους Πατέρες, Αποστόλους και Διδασκάλους;>>κραυγάζει το εκκοσμικευμένο πνεύμα της εποχής είτε διά στόματος κληρικών είτε δια στόματος λαϊκών. <<Πολλοί οι δρόμοι της σωτηρίας, κοινός ο Τριαδικός Θεός, ένα το Βάπτισμα εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος (Βαπτισματική Θεολογία). Ας ενωθούμε πλέον όλοι οι χριστιανοί και ας αφήσουμε τις όποιες δογματικές διαφορές στο όνομα της καθολικής αγάπης>> (Δογματικός Μινιμαλισμός). Και έτσι οι Απόστολοι, οι Πατέρες, οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων διαγράφονται ως αναχρονιστικές και μάλιστα από κάποιους πρωτοπόρους αγαπολόγους της <<αγάπης προς όλους>> βαφτίζονται και ως πλανεμένα θύματα του αρχεκάκου όφεως. Αυτό το φαινόμενο συνιστά την δαιμονική αίρεση της εποχής μας, την ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς). <<Ο αθετών υμάς, αθετεί εμέ και ο αθετών εμέ, αθετεί τον αποστείλαντά με>> λέγει ο Κύριος απευθυνόμενος στους Αποστόλους. Σε ελληνικό επίπεδο η παναίρεση εκκολάπτεται από πολύ παλιά με την ελληνική συμμετοχή στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (1948) και τους διαθρησκειακούς διαλόγους και υπογράφεται επίσημα στην Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου Χανίων το 2016.

Από τότε και αφού το δαιμόνιο της ΑΙΡΕΣΗΣ (το ΑΡΧΙΚΟΝ κατά τους Αιγυπτιώτες Οσίους Πατέρες) εγκαθίσταται για τα καλά στην ελληνική εκκλησιαστική πραγματικότητα, αρχίζουν οι εκπτώσεις και όλα όσα βιώσαμε στην πρόσφατη νεοταξίτικη δικτατορία (κλείσιμο εκκλησιών, περιοριστικά μέτρα, καρναβαλισμός ναών, εμβολιαστική προπαγάνδα, διήμερη ανάσταση, υποστήριξη των Ουκρανών σχισματικών, αποδοχή του σοδομικού νομοθετήματος, μπουζουκοποίηση, αποϊεροποίηση ναών, απομάκρυνση Εσταυρωμένου) και με επιστέγασμα την πρόφατη επίσημη αποδοχή του προσωπικού αριθμού, που για πλειάδα Αγίων και ηγιασμένων Πατέρων της Εκκλησίας μας συνιστά αρραβώνα με τον Εωσφόρο και προδοσία της πίστεως. Ιατορικά ο κίνδυνος της ψευδένωσης με τους Λατίνους με συνέπεια την απώλεια ψυχών της Ορθόδοξης Ρωμανίας, ήταν η πνευματική αιτία της πτώσης της Πόλης και της άλλοτε κραταιάς Αγίας Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η παναίρεση του Οικουμενισμού με την συνακόλουθη συνέπεια της απώλειας Ορθόδοξων ψυχών σε Ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο, είναι μία από τις πνευματικές αιτίες που θα τρέξουν τα προφητευμένα, ώστε να μπη τέλος στην σιωνιστική παγκοσμιοποίηση και στην επιδιωκόμενη Δικτατορία του Αντιχρίστου.

Οι άλλες αιτίες είναι ο Ευαγγελισμός της Οικουμένης και η πνευματική εκγύμναση της γενεάς των εσχάτων μέσα από την μοναδικού μεγαλείου και πνευματικότητος αναλαμπή της Ορθοδοξίας. Προ των πυλών των πραγματικά φοβερών και ανεπανάληπτων ιστορικά γεγονότων του Γενικευμένου Γ’ΠΠ, ο κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός καλείται να οπλισθή με τα μοναδικά αμυντικά όπλα που διαθέτει το Ορθόδοξο οπλοστάσιο: 

1) Την ενσυνείδητη αποταγή της Παναίρεσης του Οικουμενισμού. Αυτό σημαίνει εκκοπή από πρόσωπα και χώρους όπου ομολογείται ή κρυπτοομολογείται ή συγκαλύπτεται ή αποφεύγεται να καταδικασθή η Παναίρεση. Ουδετερότητα στο θέμα αυτό δεν υπάρχει. << Η τρίτη μορφή αίρεσης μετά την αίρεση και την αθεϊα, είναι η σιωπηρή ανοχή της >> (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς). 

2) Αποφυγή προσώπων και χώρων τοξικών και μολυσμένων από μικροβιακές καταστάσεις που πηγάζουν από την Παναίρεση του Οικουμενισμού και την νεοταξίτικη κουλτούρα. Άνθρωποι και χώροι που συμπορεύτηκαν με την Νέα Τάξη στα προηγούμενα χρόνια είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνοι για την πνευματική υγεία και νήψη, που απαιτούν τα προδιαγραφόμενα γεγονότα. Μακριά από ανθρώπους και χώρους που συμπορεύτηκαν με την Νέα Τάξη τα προηγούμενα χρόνια, που ταυτίστηκαν με την υγειονομική δικτατορία ή σιώπησαν φοβικά. Κοντολογής μακρυά από κολυμπαριστές, κρυπτοκολυμπαριστές, καρναβαλιστές (μασκοφόρους), εμβολιαστές, σοδομιστέςή κρυπτοσοδομιστές (αυτοί που έστρωσαν το χαλί στο σοδομικό νομοθέτημα είτε φωναχτά είτε μουγκωτά), φιλοουκρανοσχισματικούς, και προπαγανδιστές της ηλεκτρονικής σκλαβιάς του Προσωπικού Αριθμού. Είναι ο καιρός της Αγίας Ανυπακοής σε πολιτικούς και θρησκευτικούς ταγούς που τρέχουν συνειδητά ή ασυνείδητα το προτσές της Νέας Τάξης στο τελικό της στάδιο πλέον, που είναι η εξόντωση του πληθυσμού του πλανήτη και η εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Αντιχρίστου πάνω στους λίγους εναπομείναντες τσιπαρισμένους. 

3) Ειδικά για τους Ιεράρχες και κληρικούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι οποίοι επέλεξαν να ταυτιστούν με την αντίθεη κοσμική εξουσία επαληθεύοντας τις προρρήσεις ηγιασμένων μορφών της Ορθόδοξης Πίστης (π.Αθανάσιος Μυτηληναίος, π.Παναγιώτης Τσιώλης, π.Αμβρόσιος Λάζαρης, π.Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης κ.α.) αρμόζει <<μόνο μία προσευχή γι’αυτούς τους ζωντανούς νεκρούς>> (π.Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης) και δυστυχώς <<Όσοι από τους ραβδούχους της Εκκλησίας ακολουθήσουν την άθεη κοσμική εξουσία θα έχουν την τύχη των σταυρωτών του Κυρίου>>. (π.Παναγιώτης Τσιώλης) 

4) Αγκάλιασμα των αδελφών που έρχονται σε ενσυναίσθητη μετάνοια μετά την πλανεμένη τους στάση και πορεία στην προηγούμενη νεοταξίτικη δυστοπική πραγματικότητα. Η μετάνοια είναι το κλειδί του Παραδείσου, είναι η βιωματική καρδιακή κατάσταση που αποκαθιστά τη σχέση μας με τον Τριαδικό Θεό. Το μοναδικό φάρμακο και θεραπεία για τους αδελφούς μας που προσκύνησαν την Ν.Τ. και έβαλαν στον οργανισμό τους και κυρίως στην ψυχή τους το θανατηφόρο (βιολογικά και πρώτιστα πνευματικά) μπόλι, είναι η καθαρή εξομολόγηση και μετάνοια. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει ο Κύριος δια του Αρχαγγέλου, ο οποίος κάνει το δηλητήριο της ένεσης απλό νεράκι.

Δυστυχώς για όσους εκ των αδελφών μας επιλέξουν τον δρόμο της πεισματικής εμμονής στην νεοταξίτικη αντζέντα και της υπακοής στους <<ειδικούς>>, που τώρα το ίδιο το σύστημα ξεσκεπάζει σαν συμμορία δολοφόνων, το μέλλον είναι απελπιστικά δυσοίωνο. Τα νανοσωματίδια της ένεσης MRNA δεν θα τους αφήσουν να περάσουν την Ερυθρά θάλασσα των δοκιμασιών. Θα τους τραβήξουν στον πάτο όπως παλιά τους Αιγυπτίους και τον <<αρματηλάτη Φαραώ>>. Μάλιστα κυκλοφορεί ευρέως πλέον και όχι μυστικά όπως τον καιρό της κωρονοχούντας, ότι το ολωκληρωμένο πλέον δίκτυο 5G θα ενεργοποιηθεί με το τρέξιμο των γεγονότων σπάζοντας το πρωτεΪνικό κέλυφος της ένεσης και στρέφοντας τα εκατομμύρια των μεταλλικών νανοσωματιδίων κατά των οργάνων των εμβολιασθέντων, προκαλώντας θανάτους ή ανήκεστες βλάβες. Αυτό που ζούμε δηλ. τώρα σαν μεμονωμένα περιστατικά <<ξαφνικίτιδων>> θα γίνει μαζικό φαινόμενο μέσω της ακτινοβολίας του 5G συστήματος. 

5) Συσπείρωση σε μικρούς πυρήνες με στόχο την πνευματική πρώτιστα και την υλική δευτερευόντως αλληλοϋποστήριξη ειδικά στα κρίσιμα και δύσκολα γεγονότα που θα επακολουθήσουν. Αυτά με κέντρο αναφοράς μικρές ενορίες που κράτησαν σωστή Ορθόδοξη στάση στα προηγούμενα χρόνια της νεοταξίτικης δικτατορίας, αλλά και που συνεχίζουν να κρατούν σε επίπεδο λειτουργικότητας και κατήχησης. Πράγμα πρακτικά πολύ δύσκολο για δύο λόγους: 

α) γιατί ελάχιστες ενορίες τήρησαν σωστή ομολογητική γραμμή επί κορωνοχούντας και συνεχίζουν να τηρούν αγνοώντας τους συστημικούς προϊσταμένους (δεσποτάδες, αρχιμανδρίτες ή κατώτερους κληρικούς) και 

β) γιατί το ενωτικό πνεύμα είναι φοβερά δύσκολο στην εποχή της αποστασίας, όπου κυριαρχεί το ατομικό θέλημα και η αυτονόμηση ακόμη και στον χώρο της Εκκλησίας και στους αντισυστημικούς κύκλους. Φαινόμενο που καλλιεργήθηκε στις κοινωνίες της νεωτερικότητας εδώ και δεκαετίες και διατρανώθηκε στην δική μας μετανεωτερική εποχή παράγοντας ατομισμό, εγωκεντρισμό και ανθρώπους μοναχικούς, θεληματάρηδες και συμφεντορολόγους. Το βλέπουμε συχνά-πυκνά ακόμη και στους λεγόμενους <<εκκλησιαστικούς>> κύκλους, όπου εύκολα βγαίνουν τα πιστόλια κατά του αδελφού εάν τολμήσει και αρθρώσει κάτι σωστό ή λάθος, όπου για τους άλλους λειτουργεί η ζυγαριά ακριβείας, ενώ για τους εαυτούς μας η αυθεντία και το αλάθητο. Μία σχετική διάγνωση είχε κάνει και ο Άγιος Παϊσιος πριν δεκαετίες λέγοντας ότι <<είναι τόσο λίγοι οι κινούμενοι στα όρια της σωστής πίστεως και ορθοπραξίας, που δεν υπάρχει η πολυτέλεια της διάσπασης. Όλοι χωρούν στη σωστή πίστη: και οι χαλαροί και οι μέτριοι και οι ζηλωτές>>.

Και βέβαια εννοούσε ο Άγιος ότι όλα τα θέματα είναι συζητήσιμα στη βάση της καλής προαίρεσης, εκτός από τα θέματα πίστεως, τα οποία είναι απόλυτα και έχουν ξεκαθαριστεί πλήρως από τον Κύριο και τους διαδόχους του Αποστόλους, Πατέρες και Διδασκάλους. Όμως επειδή όλα στη πνευματική ζωή είναι εμπειρικές καταστάσεις, απάντηση στο φαινόμενο αυτό της αυτονόμησης και του ατομισμού θα δώσει η αντιμετώπιση των τρομερά δύσκολων καταστάσεων που θα επακολουθήσουν, όπου <<θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι>> και όπου ο καθένας μας θα έχει πάμπολλες ευκαιρίες να διακονήσει (ή να διακονηθεί) στις συνθήκες <<λιμού, λοιμού, σεισμού, πυρός, μαχαίρας, επιδρομής αλλοφύλων και φυσικής καταστροφής>>, που θα ενκήψουν. Έλεγε κάποιος αδελφός ομολογητής και αγωνιστής κατά της κωρονοχολυντας και της Ν.Τ., ότι τις ατομοκεντρικές αυτές τάσεις της σύγχρονης εποχής της αποστασίας, θα φροντίσει ο Κύριος να τις εξαφανίσει στην εποχή της Χρυσής αναλαμπής εμφανίζοντας ανθρώπους πνευματικούς και ενωτικούς, που θα έχουν το χάρισμα της συσπείρωσης και της απόσβεσης των διαφορών στην κατεύθυνση της συλλογικότητας, ομαδικότητας, αλληλεγγύης και προσφοράς. 

6) Τέλος (και το βασικώτερο) η πραγματική ενίσχυση και στήριξη του χριστιανού στην πορεία των μοναδικών γεγονότων του Γ’ΠΠ σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο, είναι η συμμετοχή στη λειτουργική και μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας μας, δηλ. καθαρή εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, λειτουργικότητα και καρδιακή προσευχή, που είναι τροφή της ψυχής και τρόπος έλκυσης του Θείου ελέους για την αποτροπή ή την μείωση της έντασης των προφητευμένων. Σε επίπεδο κοινωνικό η φιλαδελφία, η φιλανθρωπία, η ελεημοσύνη, τα φοβερά αυτά όπλα που ανοίγουν τις πύλες του Παραδείσου, θα είναι για τους χριστιανούς η καλλίτερη αντιπυρηνική προστασία και σίγουρα θα ενεργοποιήσουν το Θείον έλεος. Εξ’αλλου όπως συγκλίνουν προφητικά όλοι οι προφητεύσαντες Άγιοι και Γέροντες της Ορθοδοξίας, θα υπάρχουν αμέτρητες ευκαιρίες προσφοράς και διακονίας στους εν ανάγκη ευρισκομένους αδελφούς μας.  

ΑΔΕΛΦΙΚΑ 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΙΦΚΩΒΙΚΟΣ