Είναι το ερώτημα που έθεσε ο Βασίλης Αυλωνίτης στη Γεωργία Βασιλειάδου στη θρυλική ταινία:<<η ωραία των Αθηνών>>το 1954 σε σκηνοθεσία του Νίκου Τσιφόρου!
Καθημερινά σχεδόν γινόμαστε μάρτυρες μιας αυξανόμενης επιθετικότητας και βίας από μέρους της νεολαίας και που προβάλλεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα ποσοστά σε αριθμούς και επεισόδια προκαλούν προβληματισμό και ανατριχίλα, σε όλο το Πανελλήνιο!
– Έτσι έχουμε αύξηση στις συλλήψεις ανηλίκων για εγκληματική οργάνωση στο 80% το 2023 σε σχέση με το 2022!
– 33% για επικίνδυνες σωματικές βλάβες! – 46% για κλοπές!
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι πολλά παιδιά που έχουν παραβατική συμπεριφορά δεν ξεπερνούν τα 12 έτη και προκαλεί ανησυχία στους ειδικούς, που ασχολούνται με την παιδεία, ή λένε ότι δήθεν ασχολούνται με την παιδεία. Μήπως τελικά πίσω από αυτή τη συμπεριφορά υπάρχει ένας κρυμμένος ψυχισμός που διαμορφώνεται έντονα από τα ανεξέλεγκτα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Και αν υποθέσουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια, η αιτία του κακού ήταν τα βιντεοπαιχνίδια, τώρα σίγουρα είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που προβάλλουν πολύ σκληρότερες εικόνες, σε πολύ μεγαλύτερο κοινό.
Έτσι αν αυτές οι προβληματικές εικόνες και βίντεο που ωθούν τους νέους σε πράξεις βίας, είναι ζημιογόνες, πόσο μάλλον και για αυτά τα παιδιά που είναι παρόντες σε πράξεις βίας και μένουν παθητικοί δέκτες και άβουλοι να πάρουν θέση από το φόβο μήπως περιθωριοποιηθούν και δεν ενταχθούν στη δυνατή παρεούλα.
Επίσης η μουσική που ακούνε, ο εύκολος πλουτισμός που αναπαράγεται από τα μέσα και το αλκοόλ (συνήθως μπόμπες) που σερβίρουν στα παιδιά μας τα διάφορα κλαμπ στα οποία δεν εφαρμόζεται ποτέ το νομικό πλαίσιο,συμβάλλουν στο να διαιωνίζεται το φαινόμενο αυτό με αυξητικά ποσοστά.
Ηθικό μας χρέος όλων μας είναι να αφουγκραστούμε τα προβλήματα αυτά, να σταθούμε με υπευθυνότητα να προβληματιστούμε και να ευαισθητοποιήσουμε τους γονείς,τους δασκάλους, την ίδια την κοινωνία, για να δοθεί μία οριστική λύση στο πρόβλημα, πριν είναι αργά!
Που πάμε, αγαπητοί φίλοι; Που πάνε τα παιδιά μας; Βία πολύ βία και μίσος στο σχολείο, στη γειτονιά,στους δρόμους και μάλιστα από νέα παιδιά λες και είναι τα μεγαλύτερα αλητάκια ενός άγνωστου υπόκοσμου! Από την μια πλευρά οι δράστες τα μαγκάκια με τη δυνατή παρέα και από την άλλη οι παθητικοί θεατές, οι αμέτοχοι, οι αδιάφοροι, όλοι εμείς ο καλός κόσμος σαν να μην συμβαίνει τίποτα, σαν να μην είναι δικά μας παιδιά!
Aλήθεια τι πολίτες θα βγάλουμε αύριο; Με τον σεβασμό ανύπαρκτο,τι μέλλον μπορεί να έχει μια χώρα με τέτοια νεολαία; Μήπως κοιτάμε το δέντρο και χάσαμε το δάσος; Μή πως ετοιμάζουμε τροφίμους μελλοντικών φυλακών; Ακούει κανείς; Ακούν οι δήθεν υπεύθυνοι; Το Υπουργείο Απαιδευσίας με το (ηλεκτρονικό και ψηφιακό σχολείο)τι λέει; Είναι ερωτήματα που θα πρέπει εδώ και τώρα να μας προβληματίζουν όλους από τους γονείς μέχρι το εντεταλμένο Υπουργείο!
Η παραβατικότητα των ανηλίκων σίγουρα είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο τον 21ο αιώνα με ανησυχητικά σημάδια να καταγράφονται και στη χώρα μας, με το 16% των περιστατικών να διαδραματίζονται στο σχολικό προαύλιο! Ποια λοιπόν είναι αυτά τα ανησυχητικά σημάδια; – Συχνές απουσίες από το σχολείο!
– Η πτώση της σχολικής επίδοσης!
– Η συντροφιά με άτομα μεγαλύτερα και παραβατικά! – Η παρέα με άγνωστα άτομα!
– Η προκλητική εμφάνιση με αλλαγή στο ντύσιμο! – Η απομόνωση με την απόκρυψη δραστηριοτήτων! Βέβαια η διαπίστωση κάποιων από τα παραπάνω δεν σημαίνει οποσδήποτε ότι το παιδί είναι μπλεγμένο σε παραβα τικότητα.
Αιτίες της παραβατικότητας και της επιθετικής συμπεριφοράς:
– Οι διαμάχες μεταξύ των γονέων, λόγω οικονομικών δυσκολίων, ή ενδοοικογενειακής βίας.
– Η έλλειψη εποπτείας και υποστήριξης από τους γονείς. – Τα πρότυπα συμπεριφοράς των γονέων.
– Η έλλειψη κοινωνικής επαφής στην οικογένεια, με αποτέλεσμα την απομόνωση του παιδιού.<<Οι γονείς είναι αυτοί που γεννούν δαιμόνους και αγίους>> κατά τον Ά γιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.
Το φιλικό περιβάλλον, ή παρεούλα, σημαντικότατος παράγοντας στην αύξηση της παραβατικότητας για τους νέους<<Πές μου πιο φίλο έχεις, να σου πω ποιός είσαι>>.Πόσες φορές ο έφηβος οδηγείται σε παραβατική συμπεριφορά για να αποδείξει στους φίλους του πόσο αξίζει να είναι στη παρεούλα, στην ομάδα.
Ο αρχαίος ποιητής μας Μένανδρος σε μια παροιμία του, που συχνά επαναλάμβανε ο απόστολος Παύλος μας λέει<<Φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί>> Οι κακές συναναστροφές χαλάνε τον καλό χαρακτήρα. Τα παιδιά που από μικρά στερούνται τη χριστιανική α γωγή, συνηθίζουν στο κακό και με την πρώτη αφορμή ξεστρατίζουν. Γίνονται κλέφτες ή ακόλαστοι ή βλάσφημοι!
– Τα Μ.Μ.Ε( τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ή μαζικής εξαπάτησης) που προβάλλουν λανθασμένα πρότυπα, όπως: τον εύκολο πλουτισμό, την ενεξέλεγκτη απελευθέρωση, την χυδαία σεξουαλικότητα, την απειθαρχία, την χρήση ουσιών, ο εξευτελισμός του γυναικείου φίλου, την αναρχία και την βία.
– Ο εθισμός στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τις έξυπνες συσκευές αποχαυνώνει και παριθωριοποιεί τον νέο. – Η νέα (πυρηνική) οικογένεια με την εργαζόμενη μητέρα στη δημιουργία καριέρας και την απουσία της από τη παρακολούθηση του παιδιού, μέσα και γύρω από το σπίτι!
Τρόποι αντιμετώπισης του κοινωνικού αυτού φαινομένου: Επειδή τα τελευταία ειδικά χρόνια μεγάλωσαν σημαντικά τα προβλήματα και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ελληνικές οικογένειες και περισσότερο οι λαϊκές και μαζί τους τα άγχη, τα οικονομικά βάρη, λόγω της ακρίβειας και της ανασφάλειας, κάτι που μεταφέρεται στα παιδιά, που είναι τα μεγαλύτερα θύματα των αδιεξόδων ενός συστήματος που μοναδικό ζητούμενο είναι, το κέρδος. Εδώ και τώρα απαιτείται συλλογική δράση προκειμένου να χτίσουμε ασπίδα προστασίας για τα παιδιά μας, με:
– Στήριξη της οικογένειας με εκπαίδευση και οικονομική επάρκεια, που μπορεί να ενισχύσει την επικοινωνία, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την διαχείριση του θυμού Οι γονείς πρέπει να στηρίζουν και να ενθαρρύνουν τον έφηβο να αναπτύξει τις δεξιότητές του αναγνωρίζοντας τις επιτυχίες του και στηρίζοντας τον στις αποτυχίες!
– Η καλή επικοινωνία ανάμεσα στους γονείς και τον έφηβο πρέπει να είναι πρωταρχική και θεμελιώδεις, πάντα μέσω ανοικτής και αμοιβαίας επικοινωνίας!
– Η υποστήριξη και η ενθάρρυνση προς το παιδί θέτοντάς του όρια, τονίζοντας τις υποχρεώσεις και όχι μόνο τα δικαιώματα!
– Όταν λείπει από το παιδί το πρότυπο μίμησης από τους γονείς του και οριοθετούνται ακατάλληλες συμπε ριφορές, τότε και εκείνο θα προσκολληθεί στις παρέες με την μίμηση, βίαιων προτύπων!
Άρα ο συνδυασμός και η συνεργασία γονέων, εκπαιδευτικών, αλλά και ειδικών(παιδοψυχολόγων) μπορούν να συμβάλλουν στη δημιουργία ενός υγιούς περιβάλλοντος που μπορεί να προάγει την θετική ανάπτυξη των εφήβων.
Είναι καιρός πλέον και πρέπει οι γονείς μέσα στα τόσα προβλήματα της ημέρας και ειδικά τα οικονομικά, να βρίσκουν χρόνο και τόπο να συνομιλούν και να εκφράζονται με το παιδί, πάντα με ειλικρίνεια και να μην το φορτώνουν με τα δικά τους προβλήματα.
Ομοίως και το σχολείο, οφείλει να παρεμβαίνει επιτέλους σε βίαια περιστατικά και να μην αγνοεί τα ευαίσθητα ειδικά παιδιά που τυχόν μπορεί να ζητήσουν βοήθεια…Λίγο αυστηρότητα επιτέλους, δεν κάνει κακό…Η πρόληψη με τη διοργάνωση μέσα στα σχολεία ενημερωτικών ομιλιών με παρόμοια κοινωνικά θέματα μπορεί να ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά. Είναι καιρός πλέον οι εκπαιδευτικοί να δώσουν το κάτι παραπάνω στα παιδιά και να μην αδιαφορούν!
Για να μην επαναλαμβάνεται το τρικ του αείμνηστου Αυλωνίτη, βρε που πάμε, και ίσως φτάσουμε στην ατάκα της αείμνηστης Σαμφώς Νοταρά, εδώ γίνονται Σόδομα και Γόμορα και στις γεμάτες φυλακές ανηλίκων, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε να αναδείξουμε την αξία της συλλογικής δράσης, προκειμένου να χτίσουμε ασπίδα προστασίας για τα παιδιά μας, διεκδικώντας μέτρα στήριξης της οικογένειας. Ο διορισμός άμεσα και επί πλέον κοινωνικών επιστημόνων, οι αθλητικές, οι μουσικές και οι δραστηριότητες στη φύση, η οργάνωση και η αλληλεγγύη σε μαζικούς κοινωνικούς φο ρείς μπορούν να κερδίσουν τα θυμωμένα παιδιά και να δώ σουν διέξοδο, στα ευαίσθητα. Το οφείλουμε στα παιδιά του σήμερα και του αύριο, έστω και στο και ένα.
Το οφείλουμε στις νέες γενιές που έρχονται και θα μας κρίνουν!
Το οφείλουμε στη ιστορία μας, στη (αγία) Ελληνική οικογένεια και τις εθνικές παραδόσεις, όπως τις διδαχτήκαμε από τους γονείς μας, τους παππούδες μας, τους Αγίους μας και την Αγία Γραφή που λέει:<<δεν πρέπει κανείς να επιδιώκει ότι βολεύει τον ίδιο,αλλά ότι βοηθάει τον άλλο(Α΄Κορ.10-24 Πολύ περισσότερο θα μας ζητηθούν ευθύνες για το πόσο φροντίσαμε τα ίδια τα παιδιά μας…!
Ιούνιος 2024 Ιωάννης Καλάκος
