Αυτή την εποχή αποσπά την παγκόσμια προσοχή η τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων στο Παρίσι, όχι τόσο από άποψη αθλητικού ενδιαφέροντος, όσο από την άποψη ότι είναι η πρώτη (και ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ) WOKE Oλυμπιάδα, την οποία επέλεξε το διεθνές Εβραιοκαμπαλιστικό σύστημα για να διαφημίσει το μοντέλο του δυστοπικού κόσμου που θέλει να κάνει πράξη, όπου κυριαρχεί το σοδομικό βδέλυγμα, που συνιστά κατά τους Πατέρες τον Κολοφώνα της ύβρεως κατά του Τριαδικού Θεού. Ας επιχειρήσουμε λοιπόν να κάνουμε μία ιστορικο-πολιτική αναδρομή στο πολιτικοκοινωνικό σύστημα της Γαλλίας, για να δούμε πως φτάσαμε στον σημερινό ξεπεσμό της, ώστε να επιλέγεται από την Νέα Εποχή σαν κράχτης του νεοταξίτικου βόθρου.
Κάνουμε λοιπόν μία περιπλάνηση στο πολιτικό σύστημα της Γαλλίας, της μητέρας του κοινοβουλευτικού συστήματος με τα αριστεροδέξια κόμματα και τις λογιών-λογιών παραφυάδες τους, που η σιωνοκίνητη <<αστική>> Επανάσταση του 1789, έξυπνα πάσαρε στο διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι με στόχο την ΔΙΑΙΡΕΣΗ των πολιτών σε κομμάτια(κόμματα) και την αντιπαλότητά τους, αντί την ένωσή τους κάτω από την ΑΠΟΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ του Θεανθρώπου, ο οποίος <<Αγάπη εστί>>. . Έτσι η ανθρωπότητα κινείται διηρημένη επί 2, 5 αιώνες περίπου χωρισμένη σε τάξεις και κομματικές παρατάξεις προς τέρψιν των Εβραιοκαμπαλιστών και των υπαλλήλων τους που έκαναν την πρώτη Μεγάλη Επανάσταση κατά του Θεού, την Φραγκοεπανάσταση.
Α) ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
Η λεγόμενη 5η Γαλλική Δημοκρατία είχε σαν Προέδρους τους Σαρλ Ντε Γκωλ, Ζωρζ Πομιντού, Βαλερί Ζισκάρ ντ’Εσταίν, Φρανσουά Μιττεράν, Νικολά Σαρκοζί, Φρανσουά Ολάντ, Εμμανουέλ Μακρόν.
1) Βαλερύ Ζισκάρ ντ’Εσταίν (1974-1981). Κεντροδεξιός, επεδίωξε την σύσφιξη των σχέσεων Γαλλίας-Γερμανίας. Ήλθε σε σύγκρουση με τους παραδοσιακούς Γκωλικούς γιατί ήθελε αναβάθμιση στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και είσοδο της Μ. Βρετανίας στην ΕΟΚ, με τα οποία αυτοί διαφωνούσαν. Προσωπικός φίλος του δικού μας φρυδοσωτήρα Καραμανλή, στον οποίο διέθεσε αεροπλάνο για να έλθει στην Ελλάδα σαν σωτήρας μετά την κατάρρευση της <<επάρατης>> χούντας. Συνέβαλε στην ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ. Παντρεύτηκε κόρη Βιομηχάνου και πέθανε τον Δεκέμβριο του 2020 εν μέσω πλανδημίας. Η Ελλάδα του χρωστάει πολλά, γιατί μπήκε με τις προσπάθειες ΚΑΙ ΑΥΤΟΥ στην σιωνοκατασκευασμένη ΕΟΚ τότε και Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα, την <<δαιμονισμένη Εσπερία>> κατά τους Πατέρες, η οποία θα γίνει<<κουρελού>> για τις αμαρτίες της. Επίσης διότι πρωτοστάτησε στην φιλοξενία την εποχή της χούντας του γερο-Καραμανλή φρυδοσωτήρα, ο οποίος ξεκίνησε το νεοταξίτικο όχημα της <<μεταπολιτευτικής>> Ελλάδος, και με διαδόχους τους κατοπινούς Παπανδρέου Δόκτωρ Ζιβάγκο, Κώστα Μητσοτάκη, Κώστα Σημίτη, Κώστα Καραμανλή, ΓΑΠ, Σαμαρά, Τσίπρα και πάτερ-Κούλη Μητσοτάκη έφτασε το <<ευλογημένο χωράφι>> του Θεού σε τέτοια πνευματική κατάντια, που να το έχει πλέον διαγράψει και αυτός ο Ουρανός. Η τραγική ειρωνεία για τον Βαλερύ είναι ότι δεν τον σεβάστηκε ο αγαπημένος ιός της ΝΤ, την οποία ο ίδιος με ζήλο υπηρέτησε.
2)Φρανσουά Μιττεράν(1981-1995). Με μεγάλο πολιτικό παρελθόν. Το 1946 εκλέχτηκε βουλευτής. Στον Β’ΠΠ συνελήφθη ως αιχμάλωτος στη Γερμανία, δραπέτευσε και έλαβε μέρος στην Αντίσταση. Το 1971 εκλέχτηκε πρώτος Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και το 1981 στις προεδρικές εκλογές νίκησε τον Ζισκάρ ντ’Εσταίν. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές του 1988 νίκησε τον Ζαν Σιράκ. Ένθερμος ευρωπαϊστής υπέγραψε την Συνθήκη Σένγκεν και την Συνθήκη Μάαστριχτ για λογαριασμό της Γαλλίας. Είχε δηλώσει:<<Η Γαλλία είναι η πατρίδα μας, η Ευρώπη το μέλλον μας>>. Το 1988 έλαβε το βραβείο<<Καρλομάγνος>> μαζί με τον Γερμανό Καγγελάριο Χέλμουτ Κολ, για τις προσπάθειές τους για την Ευρωπαϊκή Ενοποίηση. Επί εποχής του η ομοφυλοφυλία έπαψε να θεωρείται αδίκημα, ενώ αντίθετα εθεωρείτο αδίκημα η παρεμπόδιση της άμβλωσης. Είχε διπλή προσωπική ζωή. Εκτός από την νόμιμη σύζυγο Ντανιέλ είχε σχέση και με την Αν Πενζό, με την οποία απέκτησε κόρη . Πέθανε το 1996 από καρκίνο. Οι παλιοί θα τον θυμούνται από τις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ του δικού μας Ανδρέα Παπανδρέου, στην αρχή της σοσιαλιστικής πορείας της Ελλάδος, όταν το σοσιαλιστικό ΣΤΟΡΥ πωλούσε πολύ στην χώρα μας. Ερχόταν τότε όλος ο <<συντροφικός>> σοσιαλιστικός θίασος των μεσογειακών χωρών (ο Ιταλός Κράξι, Ο Γάλλος Μιτεράν, ο Ισπανός Γκονζάλεθ, ο Πορτογάλος Σοάρες) και εμείς οι καϋμένοι παραληρούσαμε από σοσιαλεπαναστικότητα στις πλανεμένες λαοθάλασσες των συγκεντρώσεων του πασόκου οργανωτή Κίμωνα Κουλούρη. Προς τέρψιν των Εβραιοκαμπαλιστών, που παρακολουθούσαν την προβατοποίηση και τον πολιτικό χουλιγκανισμό των λαών, που έξυπνα έπεφταν στα δίχτυα των νεοταξίτικων κομμάτων εκείνης της εποχής, κομμάτων που λειτουργούσαν σαν πρόδρομοι των σημερινών κομμάτων της εποχής της Αποστασίας, της ψηφιοποίησης, της ηλεκτρονικής Δικτατορίας, της κλιματικής τρομοκρατίας, της πράσινης αλλαγής, της υγειονομικής τρομοκρατίας, του εμβολιαστικού αποδεκατισμού του πλανήτη. Όλα αυτά τα <<προοδευτικά>> σοσιαλιστικά κινήματα που κάποτε χειροκροτούσαμε, σταδιακά και με μελετημένο σχέδιο, έφεραν τον απόλυτο αμοραλισμό στις κοινωνίες πρώτα νομοθετικά και μετά κοινωνικά σαν τρόπο ζωής. Βλέπουμε τον μακαρίτη Μιτεράν πώς ξεκίνησε το προτσές της ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, νομοθετώντας υπέρ της ομοφυλοφιλίας και υπέρ των αμβλώσεων και σε απόλυτο παραλληλισμό με το δικό μας ΠΑΣΟΚ που αποποινικοποίησε την μοιχεία και τις αμβλώσεις και έφερε τον πολιτικό γάμο. Βίοι παράλληλοι και στις προσωπικές ζωές των δύο μεγάλων σοσιαλιστών ηγετών. Και αυτά κοιμίζοντας με τις καραμέλες των παροχών τους λαούς τους. Ο μεν Φρανσουά με το κατέβασμα του συνταξιοδοτικού ορίου από τα 65 στα 60, ο δε δικός μας Δόκτωρ Ζιβάγκο με την δημοσιοϋπαλληλοποίηση της μισής Ελλάδος. Και βέβαια ευρωπαϊστές και οι δύο, οπαδοί της περίφημης Ευρωπαϊκής Ένωσης <<των λαών>> τότε, και των <<ροζαλί αδελφάτων>> σήμερα.
3) Ζακ-Σιράκ(1993-2007). Παλιός πολιτευτής, πρωτοβγήκε βουλευτής το 1967. Πρωθυπουργός επί προεδρίας Ζισκάρ ντ’Εσταίν, με τον οποίο ήλθε σε ρήξη. Το 1986 με τη νίκη του επί του Σοσιαλιστικού Κόμματος, έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά. Στις προεδρικές εκλογές του 1995 νίκησε τον σοσιαλιστή Λιονέλ Ζοσπέν εγκαινιάζοντας για τη χώρα του μία δεξιά κυβέρνηση(ήδη το κόμμα του είχε κερδίσει στις εκλογές του 1993). Το 1997 έχασε το κόμμα του από τους σοσιαλιστές και αναγκάστηκε να κυβερνήσει με πρωθυπουργό τον σοσιαλιστή Λιονέλ Ζοσπέν. Ακολούθησε την προηγούμενη πολιτική του Γαλλο-Γερμανικού άξονα. Το 2002 επανεξελέγη με συντριπτική πλειοψηφία έχοντας αντίπαλο τον ακροδεξιό Ζαν-Μαρί Λεπέν. Το 2003 αντιμετώπισε ταραχές από νεαρούς μετανάστες (μίνι εξέγερση) και ξανάφερε τον νόμο της περιόδου του πολέμου με την Αλγερία. Το 2007 αποσύρθηκε λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου και παρέδωσε την εξουσία στον εκλεγμένο διάδοχό του Νικολά Σαρκοζί. ’Ηταν ένας καλός υπηρέτης του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος από το πόστο του δεξιού πολιτευτή(πρωθυπουργός και πρόεδρος), με πατριωτικό προφίλ(Γκωλικός), κυβέρνησε το όχημα της χώρας του στις σιωνοκίνητες νεοταξίτικες ράγες και είδε τους κόπους του να αμείβονται με την πολιτική του πουθενατζή Μακρόν GOLDEN BOY της ΝΤ, πριν αναχωρήσει το 2019 για την αιώνια πολιτεία, που βέβαια καμμία σχέση δεν έχει με την πολιτική που υπηρέτησε.
4)Νικολά Σαρκοζί(2007-2012). Γόνος Ούγγρου μετανάστη και εγγονός από την μητέρα του ενός Σοφραδίτη Εβραίου γιατρού από την Θες/νίκη. Παντρεμένος-χωρισμένος τρεις φορές, την τέταρτη φορά παντρεύτηκε την Ιταλίδα μοντέλο Κάρλα Μπρούνι. Το 1988 εκλέχτηκε βουλευτής, το 1993 Υπουργός Οικονομικών της δεξιάς κυβέρνησης και το 2002 Υπουργός Εσωτερικών, όταν έφερε τον νόμο περί εσωτερικής ασφάλειας(γνωστό ως νόμο Σαρκοζί). Ξανά ήταν Υπουργός Εσωτερικών το 2005 υιοθετώντας στάση μηδενικής ανοχής στους ταραξίες. Το 2006 κατέθεσε νομοσχέδιο πολιτικής απέναντι στους μετανάστες, που προέβλεπε σκλήρυνση των κριτηρίων νομιμοποίησης των χωρίς άδεια μεταναστών και διευκόλυνση εγκατάστασης στη Γαλλία πτυχιούχων μεταναστών. Το 2009 έφερε την Γαλλία πίσω στο ΝΑΤΟ μετά από 43 χρόνια, εξ αιτίας του οποίου η κυβέρνησή του ήλθε αντιμέτωπη με πρόταση μομφής. Τελικά έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης(329 κατά της μομφής, 238 υπέρ). Το 2012 ηττήθηκε από τον Σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ. Από το 2014 βρέθηκε σε δικαστικό κυνηγητό για διαφθορά. Σύμφωνα με τις καταγγελίες είχε δεχθεί χρήματα από τον Καντάφι για τις προεδρικές εκλογές του 2007. Το 2014 τέθηκε σε προσωρινή κράτηση. Αντιμετωπίζει καρδιολογικά προβλήματα. Ένα καλό παιδί του συστήματος ήταν ο Νικολά, ευνοημένος από την εκλεκτή καταγωγή του (Εβραίος από μητέρα), προωθήθηκε αργά και σταθερά στην δεξιά διακυβέρνηση της χώρας του ως Υπουργός αρχικά καίριων υπουργείων (Οικονομικών, Εσωτερικών) και κατόπιν ανέλαβε την προεδρία. Το πρότζεκτ της σαλατοποίησης-ισλαμοποίησης των λαών, των κοινωνιών και των πολιτισμών ξεκίνησε από πολύ παλιά στη Γαλλία σαν χώρα πιλότο. Επί Σαρκοζί ήδη τα πράγματα ήσαν τόσο προχωρημένα (οι Μαροκινοί και οι Αλγερινοί δεύτερης και τρίτης γενιάς πλέον ήταν νόμιμοι Γάλλοι πολίτες), που η κατάσταση ήταν πλέον off balance. Τα μέτρα που ψήφισε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ (και όχι γιατί το ήθελε) ο Νικολά , ήταν ασπιρίνες στο ετοιμοθάνατο σώμα της Γαλλίας (βλ. προρήσεις του Γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινού από το 1990 για τον κοινωνικό εκτροχιασμό της Γαλλίας εξ αιτίας της ισλαμοποίησης, για τα έκτροπα, τις ταραχές κ.λ.π.). Σαν υπάκουο παιδί του συστήματος επανέφερε την Γαλλία στο σιωνιστικό ΝΑΤΟ, και όταν τελείωσε ο ρόλος του διώχτηκε από την εξουσία σαν <<φιλοκανταφικός>>, για να αναλάβουν άλλοι πιο <προοδευτικοί>> να τρέξουν την αντζέντα της ΝΤ.
Β) ΓΚΛΟΜΠΑΛΙΣΜΟΣ
1) Φρανσουά Ολάντ (2012-2017). Πανεπιστημιακός καθηγητής Οικονομικών. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος(1997-2008), σαν επιλογή του Ζοσπέν, ο οποίος πήρε την Πρωθυπουργία. Το 2004 πήρε θέση υπέρ του Ευρωπαϊκού συντάγματος. Το κόμμα του από το 2005 διαιρέθηκε σε οπαδούς του ΝΑΙ στην Ευρώπη και σε οπαδούς του ΟΧΙ, των οποίων ηγείτο ο Λοράν Φαμπιούς. Το 2008 τον διαδέχτηκε στην ηγεσία του κόμματος η Μαρτίν Ωμπρύ. Λίγο πριν την ανάληψη της προεδρίας το 2012, υπέβαλε Μανιφέστο 60 προτάσεων:επιβολή φόρων σε μεγαλοεπιχειρήσεις, δημιουργία 60 χιλιάδων θέσεων εργασίας στην Παιδεία, μείωση ηλικίας σύνταξης από 62 σε 60 έτη, επιδοτούμενες θέσεις εργασίας, απομάκρυνση Γαλλικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν και νομιμοποίηση <<γάμου>>-υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Στην προσωπική του ζωή το ζεύγος Ρουαγιάλ-Ολάντ (μη παντρεμένο), απέκτησε 4 παιδιά και χώρισε το 2007. Ο Ολάντ επισημοποίησε το 2006 την σχέση του με την δημοσιογράφο Βαλερύ Τριερβάϊλερ. Το 2014 κάποιο σκανδαλοθηρικό περιοδικό μίλησε για κρυφή σχέση του Ολάντ με την Γαλλίδα ηθοποιό Γκογιέ. Ο Ολάντ τότε ανακοίνωσε τον τερματισμό της σχέσης του με την Τριερβάϊλερ. Παλιός πολιτικός ο Ολάντ, ακαδημαϊκός αναρριχήθηκε σιγά-σιγά στην ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, και όταν ήλθε το σήμα από τους σιωνιστικούς κύκλους, ανέβηκε στην Προεδρία. Ευρωπαϊστής, συνδύασε τον παλαιοκομματισμό με την <<προοδευτικότητα>> των μοντέρνων νεοταξίτικων θέσεων. Έφερε την νομοθέτηση του <<γάμου>> και της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλοφίλους και σαν καλός πρόδρομος της ΝΤ, αποχώρησε αφήνοντας την εξουσία στο βαρύ πυροβολικό της Νέας Εποχής, τον Εμμανουέλ Μακρόν. Θα μπορούσε να παρομοιασθή με τον δικό μας Τσίπρα. Σοσιαλιστές και οι δύο, ευρωπαϊστές, μοντέρνοι <<πρωκτοπόροι>> στα θέματα της ΛΟΑΤΚΙ αντζέντας, πρόδρομοι των GOLDEN BOYS της ΝΤ, Μακρόν και πάτερ-Κούλη αντίστοιχα, ζωντανά παραδείγματα της νεοταξίτικης εκδοχής της οικογένειας χωρίς γάμο στην ιδιωτική τους ζωή . Η διαφορά τους έγκειται στο ότι ο Ολάντ είχε πλούσιο πολιτικό παρελθάν και ακαδημαϊκή καριέρα Καθηγητού, ενώ ο δικός μας δεν υπήρξε Ακαδημαϊκός(κάποιοι τον είπαν προφέσορα στις αφισοκολλήσεις) και ξεπήδησε ξαφνικά στην πολιτική σκηνή από το πουθενά.
2) Εμμανουέλ Μακρόν(2017-2024). Υπουργός Οικονομίας, Βιομηχανίας, Ψηφιακής πολιτικής επί Ολάντ(2014-2016). Μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος(2014-2016), απεχώρησε το 2015, έγινε ανεξάρτητος και το 2016 ίδρυσε ανεξάρτητο πολιτικό κόμμα με την ονομασία <<Εμπρός>>. Συγκέντρωσε μέγα φάσμα υποστηρικτών (Δημοκρατικό κόμμα, Οικολόγους, Σοσιαλιστές). Το Μέγα Μαυσωλείο του Παρισιού παρότρυνε τους Γάλλους μουσουλμάνους να ψηφίσουν μαζικά τον Μακρόν. Πολλοί ξένοι πολιτικοί εξέφρασαν την υποστήριξή τους:ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ, η Γερμανίδα Καγκελλάριος Μέρκελ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Τσίπρας. Το 2017 και το 2022 ανεδείχθη Πρόεδρος έναντι της Μαρί Λεπέν. Χαρακτηρίστηκε φιλελεύθερος και δημοκράτης, με πολιτική που προωθήθηκε από τον Μπιλ Κλίντον, Τόνυ Μπλερ, Γκέρχαρντ Σρέντερ. Θεωρείται κεντρώος με στόχο, όπως δήλωσε, να ξεπεράσει το χάσμα ανάμεσα σε δεξιά και αριστερά. Οπαδός των ισχυρών δεσμών με τις ΗΠΑ. Ζήτησε συγγνώμη για τον γαλλικό εποικισμό της Αλγερίας, τον οποίο χαρακτήρισε <<έγκλημα κατά της ανθρωπότητος>>. Στο θέμα της μετανάστευσης υποστήριξε την πολιτική των ανοικτών θυρών για μετανάστες και πρόσφυγες, πολιτική της Άγκελα Μέρκελ, και ανοχή απέναντι στους εσωτερικούς μετανάστες και πρόσφυγες. Οπαδός της κλιματικής αλλαγής(όρος που ψηφίστηκε στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών το 2015), οπαδός της επιτάχυνσης της Οικολογικής μετάβασης και της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας. Όσον αφορά το θέμα των θρησκειών δήλωσε οπαδός της <<κοσμικότητος>>, παρ’ότι Καθολικός στο θρήσκευμα και ότι οι νόμοι της δημοκρατίας πρέπει να υπερισχύουν των νόμων του κάθε θρησκεύματος(Κοράνι ή Τορά κ. λ. π. ).
ΣΧΟΛΙΟ : Ο Μακρόν είναι το τέλος της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας. Αυτή άρχισε με τον Ντε Γκωλ στα μέσα του προηγούμενου αιώνα και σταδιακά από τους προδρόμους Συντηρητικό Ζισκάρ ντ’Εσταίν, Σοσιαλιστή Μιτεράν, Συντηρητικό και φιλογκωλικό Ζακ Σιράκ και τον διάδοχό του Σαρκοζί, και κατόπιν τον Σοσιαλιστή Ολάντ, φτάσαμε στην αιχμή του δόρατος της Εβραιοκαμπαλιστικής ΝΤ Εμμανουέλ Μακρόν, τον πουθενατζή με το ρηχότατο πολιτικό παρελθόν, που προωθήθηκε από τους Ρώτσιλντ, στην Τράπεζα των οποίων δούλεψε από το 2008 και μετά. Μοντέρνος, τεχνοκράτης, συμφιλιωτής των τάξεων υποστηρίχτηκε από τις εσωτερικές νεοταξίτικες δυνάμεις, αλλά και από τους εξωτερικούς ηγέτες-υπαλλήλους της ΝΤ. GOLDEN BOY του διεθνούς καμπαλιστικού συστήματος ακολούθησε συνεπέστατα την αντζέντα της ΝΤ(μετανάστευση-ισλαμοποίηση, κλιματική αλλαγή, συντήρηση του τεχνητού πολέμου της Ουκρανίας με απώτερο σκοπό τον Γ’Παγκόσμιο Πόλεμο, Λοατκισμό, Υγειονομική τρομοκρατία, ψηφιοποίηση). Πρωθυπουργός του ήταν ο Γκαμπριέλ Ατάλ δεδηλωμένος ομοφυλόφιλος. Πρόεδρος της πλανδημίας κυνήγησε τους Γάλλους στην εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων αναπτύσσοντας 100. 000 αστυνομικούς σε όλη τη χώρα.
Στις τελευταίες εκλογές που εκήρυξε λόγω των προηγηθεισών ανεπιτυχών για το κόμμα του Ευρωεκλογών, οι Γάλλοι του γύρισαν την πλάτη και μάλλον είναι ανεπιθύμητος σε συνεργασίες τόσο από το αριστερό Λαϊκό Μέτωπο του Μελανσόν (182 έδρες), όσο και από την Εθνική Συσπείρωση της Λεπέν(143 έδρες). Το κεντρώο κόμμα του Μακρόν (168 έδρες), που καταποντίσθηκε, παρ’ότι θα μπορούσε να είναι ρυθμιστής σε κυβέρνηση συνασπισμού δείχνει να είναι ανεπιθύμητο λόγω της αντιλαϊκής πολιτικής του Μακρόν. Αποτέλεσμα:Η Γαλλία μπαίνει σε αχαρτογράφητα πολιτικά νερά.
Γ) Ο ΣΟΔΟΜΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
Όλοι οι νόμοι περί σοδομισμού καταργήθηκαν το 1791 με την Γαλλική Επανάσταση (Επανάσταση κατά του Θεού). Ο Μιτεράν χορήγησε στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια επιδόματα οικογενειακής συντροφικότητος. Η Γαλλία έγινε η 13η χώρα παγκοσμίως που νομιμοποίησε τους <<γάμους>> των ομοφυλοφίλων. Το 1985 θεσπίστηκαν νόμοι κατά των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Από το 2017 τα διεμφυλικά άτομα επιτρέπεται να αλλάζουν το νόμιμο φύλο τους χωρίς να υποβάλωνται σε χειρουργική επέμβαση ή να λάβουν ιατρική διάγνωση. Η Γαλλία είναι μία από τις πιο φιλικές χώρες στον κόσμο προς τους ομοφυλόφιλους. Η πλειοψηφία των Γάλλων υποστηρίζει τους <<γάμους>> των ομοφυλοφίλων και το 2013 δημοσκόπηση έδειξε ότι το 77% των Γάλλων τάσσεται υπέρ της κοινωνικής αποδοχής της ομοφυλοφιλίας. Το Παρίσι έχει χαρακτηρισθή ως μία από τις φιλικότερες προς τους ομοφυλόφιλους πόλεις με ακμάζουσα LGBT κοινότητα. Απαγορεύεται οποιαδήποτε διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Επιτρέπεται οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες να υπηρετούν στον στρατό. Το 2004 εγκρίθηκε νόμος που έκρινε παράνομα τα σεξιστικά και ομοφοβικά σχόλια. Η ποινή είναι 45.000 Ε και/ή 12 μήνες φυλάκιση.
ΣΧΟΛΙΟ:Ένα κράτος και μία κοινωνία πρότυπο για να δεχθή τον Αντίχριστο είναι η Γαλλία. Απεμπόλισε τον Θεό επίσημα από το 1789 με την περίφημη<<αστική>> επανάσταση=επανάσταση κατά του Θεού και σταδιακά ίδρυσε ένα εκκοσμικευμένο κράτος που οι παλαιοκομματικοί εξουσιαστές (αριστεροδέξιοι και κεντρώοι) προετοίμασαν μεθοδικά από τον προηγούμενο αιώνα με πολιτικές ισλαμοποίησης και σοδομοποίησης , ώστε ο 21ος αιώνας να βρή πρόσφορο έδαφος για να γιγαντώσει το δένδρο της ΝΤ, με την πλήρη κατεδάφιση των αξιών της ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, της ΠΑΤΡΙΔΑΣ, της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ. Και το χειρότερο από όλα, το δένδρο αυτό μαζί με τους ηγέτες-υπαλλήλους της ΝΤ(παλαιούς και νέους), το ποτίζει και ολόκληρη η κοινωνία. Μία κοινωνία που με την αποστασιοποίησή της από τον Θεό , αγκάλιασε την διαστροφή σαν τρόπο ζωής και οδεύει στην ολοκληρωτική ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ. Σίγουρα ο επερχόμενος Μεσσίας της Καμπαλιστικής ΝΤ, ο Αντίχριστος, θα αισθανόταν πολύ βολικά εάν έστηνε το Αρχηγείο του στην Γαλλία. Και βέβαια σύμφωνα με τους φωτισμένους προφήτες Πατέρες, η πρωτεύουσα της Φραγκιάς, η Γαλλία θα πληρώσει βαριά την αποστασία της από τον Θεό. Τα πυρηνικά μανιτάρια, τα τσουνάμια, οι εμφύλιοι από το ντόπιο ισλαμικό στοιχείο, οι αρρώστειες και η πείνα θα αποδεκατίσουν την Ευρωπαϊκή χώρα. Τέλος το μέγα λάθος να εμπλακή στον πόλεμο της Κων/λης, θα την απορφανίσει τελείως, αφού όποιος εκστρατεύσει στην Πόλη, δεν θα γυρίσει πισω κατά τους Πατέρες. Θα έλθει η στιγμή που οι μεγάλες πόλεις της Γαλλίας (αλλά και όλης της Ευρώπης) θα γίνουν χωριουδάκια, όπως ήταν στον Μεσαίωνα. Ας καμαρώσουμε για ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ την Ολυμπιάδα της ανωμαλίας και της διαστροφής, γιατί εγγίζει ο καιρός της διάλυσης του παγκόσμιου Εβραιοκαμπαλιστικού συστήματος της ΝΤ (διευθυντηρίων, οργάνων εξουσίας και κοινωνιών που χειροκροτούν ή μένουν άφωνες )και ας ελπίσουμε το χάραγμα της νέας εν Θεώ ανθρωπότητος να έχει όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες, μέσα από την μοναδική κεντρομόλο δύναμη του Θείου ελέους, την ΜΕΤΑΝΟΙΑ.
ΑΔΕΛΦΙΚΑ
