Το εν λόγω όπλο κράτησε την Ουάσιγκτον μακριά για δεκαετίες και ξεπέρασε ό,τι είχαν οι Αμερικανοί από άποψη καταστροφικής ισχύος…
Ποιο είναι αυτό;
Πριν από πενήντα χρόνια, πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες επιτυχημένες πτητικές δοκιμές του διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου R-36M, με το παρατσούκλι «Σατανάς» στη Δύση γράφει RIA Novosti παραθέτοντας τα τρομακτικά στοιχεία που διαθέτει το σοβιετικό όπλο.
Πάνω από διακόσιες Χιροσίμα
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, έγινε σαφές στη διοίκηση των Σοβιετικών Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων ότι ο βαρύς βαλλιστικός πύραυλος R-36 που εγκρίθηκε το 1967 δεν πληρούσε πλήρως τις απαιτήσεις του στρατού.
Το ICBM μπορούσε να φέρει μόνο τρεις κεφαλές και δεν ήταν πολύ ακριβείς στον στόχο.
Το 1969, το Yuzhnoye Design Bureau άρχισε να αναπτύσσει έναν εντελώς διαφορετικό πύραυλο – τρεις φορές ανώτερο από τον προκάτοχό του σε ακρίβεια, τέσσερις σε ετοιμότητα μάχης, ενάμιση σε ενεργειακές δυνατότητες και 15-30 σε ασφάλεια εκτοξευτών.
Δομικά, το R-36M είναι ένας πύραυλος δύο σταδίων, σύμφωνα με το σχήμα “tandem” με μια διαδοχική διάταξη σταδίων.
Η κεφαλή έχει τρεις επιλογές: ένα ελαφρύ μονομπλόκ με γόμωση οκτώ μεγατόνων και εμβέλεια 16.000 χιλιομέτρων, ένα βαρύ μονομπλόκ – 20 μεγατόνων και 11.200 χιλιόμετρα, και ένα διαχωριστικό ένα – δέκα κεφαλές των 400 κιλοτόνων το καθένα.
Όλα τα στοιχεία οδηγούν στο αποτέλεσμα ότι διαπρνά την αντιπυραυλική άμυνα.
Συγκεκριμένα, με ένα σύνολο δολωμάτων που προσομοιώνουν τα χαρακτηριστικά των κεφαλών στην εξωατμοσφαιρική τροχιά και ένα σημαντικό μέρος της ατμοσφαιρικής.
Θεωρήθηκε ότι τα ραντάρ του αμερικανικού συστήματος προειδοποίησης επίθεσης πυραύλων (SPRN) δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν το πραγματικό R-36M από το «εικονικό».
Ακόμη και ένα περιορισμένο χτύπημα από τέτοιους πυραύλους εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών θα προκαλούσε τεράστια ζημιά στην Ουάσιγκτον.
Η κεφαλή MIRV είναι συγκρίσιμη σε ισχύ με τις 25 ατομικές βόμβες που έπεσαν στη Χιροσίμα.
Κατά συνέπεια, ένας πύραυλος είναι ικανός να τακτοποιήσει 250 Χιροσίμα για τον εχθρό.
Η Σοβιετική Ένωση κατάφερε να κατασκευάσει 190 από αυτά τα ICBM.
Οι διαφορές στο πέρασμα των χρόνων…
Το 1980, υιοθετήθηκε μια νεότερη έκδοση, το R-36M UTTKh.
Το προϊόν αποδείχθηκε εξαιρετικά επιτυχημένο ως προς την εμβάλεια που κάλυπτε: πιο συγκεκριμένα, κατά δύο ή τρεις φορές, κάλυψε πολύ μεγαλύτερη περιοχή.
Αυτό εξασφαλίστηκε από ένα νέο σύστημα που ανέπτυξε κεφαλές σε μεγαλύτερα διαστήματα.
Αυξήθηκε η μνήμη του ενσωματωμένου υπολογιστή, εκσυγχρονίστηκε το σύστημα ελέγχου.
Η διαδικασία προετοιμασίας της εκτόξευσης ήταν σε μεγάλο βαθμό αυτοματοποιημένη και μειώθηκε σε ένα λεπτό.
Η κεφαλή είναι διαχωρίσιμη, η καθεμία περιέχει δέκα κεφαλές των 750 κιλοτόνων.
Ένας πύραυλος είναι ικανός να πλήξει διαφορετικούς τύπους στόχων σε έκταση έως και 300.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι υπήρχαν 308 μονάδες στις Σοβιετικές Στρατηγικές Πυραυλικές Δυνάμεις, ενώ το οπλοστάσιο εγγυόταν ότι μπορούσε να καταστρέψει βασικές πόλεις και εγκαταστάσεις υποδομής ενός πιθανού εχθρού.
Η επόμενη τροποποίηση, το R-36M2, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία το 1988, θεωρείται από τους ειδικούς το κορυφαίο επίτευγμα του βαρέως σοβιετικού προγράμματος ICBM.
Κατά την ανάπτυξη, οι σχεδιαστές προσπάθησαν κυρίως να βελτιώσουν τα αντίμετρα στα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας και να κάνουν τον πύραυλο πιο ανθεκτικό στους καταστροφικούς παράγοντες μιας πυρηνικής έκρηξης.
Αυτό είναι το πιο ισχυρό πυραυλικό σύστημα μάχης στον κόσμο, το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται στη διάθεση των Ρωσικών Στρατηγικών πυραυλικών δυνάμεων μέχρι σήμερα.
Το R-36M2 μπορεί να εκτοξεύσει δέκα κεφαλές των 800 κιλοτόνων για 11.000 χιλιόμετρα.
Οι Σοβιετικοί στρατηγοί υπολόγισαν ότι ένα χτύπημα οκτώ έως δέκα πυραύλων θα κατέστρεφε το 80 τοις εκατό του βιομηχανικού δυναμικού των ΗΠΑ και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
Βέβαια, οι Αμερικανοί εξακολουθούν να θεωρούν τον «Σατανά» ως στόχο προτεραιότητας σε ενδεχόμενη επίθεση εναντίον τους.
Ωστόσο, δεν είναι τόσο εύκολο να καταστραφεί.
Σε σύγκριση με προηγούμενες τροποποιήσεις, το R-36M2 είναι δέκα φορές πιο ανθεκτικό στις ακτίνες Χ και 100 φορές πιο ανθεκτικό στην ακτινοβολία -νετρονίων.
Οι εκτοξευτές ναρκών μπορούν να αντέξουν ένα άμεσο χτύπημα από μια κεφαλή.
Επιπλέον, εισήχθησαν στο συγκρότημα νέα μέσα υπέρβασης της αντιπυραυλικής άμυνας – βαριά και ελαφριά δόλώματα, καθώς και άχυρο.
Ο «απόγονος»…
Πάντως, το ICBM θα αντικατασταθεί από το πολλά συγκρότημα RS-28 Sarmat.
Τα χαρακτηριστικά απόδοσης αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά στο φόρουμ Army-2019.
Εμβέλεια – ρεκόρ 18 χιλιάδες χιλιόμετρα, μήκος – 35,5 μέτρα, διάμετρος – τρία.
Το ICBM θα παραδώσει στον στόχο από δέκα έως 15 κεφαλές των 500-750 κιλοτόνων.
Επιπλέον, ο πύραυλος είναι συμβατός με υπερηχητικές κατευθυνόμενες κεφαλές Avangard, οι οποίες επιταχύνουν στα 15 Mach.
Στην πραγματικότητα, είναι ένα άτρωτο όπλο.
Η πρώτη εκτόξευση του Sarmat στο πλαίσιο του κρατικού προγράμματος δοκιμών πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου 2022.
Το Υπουργείο Άμυνας στη συνέχεια σημείωσε ότι τα χαρακτηριστικά σχεδιασμού σε όλα τα στάδια της πτήσης επιβεβαιώθηκαν, εκπαιδευτικές κεφαλές έφτασαν από το Plesetsk σε μια δεδομένη περιοχή του γηπέδου εκπαίδευσης Kura στην Καμτσάτκα. Η ρωσική ηγεσία τονίζει ότι το νέο ICBM θα τεθεί σε μάχιμη υπηρεσία στο εγγύς μέλλον…
