Στον απόηχο της δημόσιας κατακραυγής μετά τη δολοφονία του Αμερικανού συντηρητικού ακτιβιστή Τσάρλι Κιρκ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι πίσω από τη ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας στη χώρα, την άνοδο του εξτρεμισμού και την οργάνωση ταραχών βρίσκονται ο δισεκατομμυριούχος χρηματιστής Τζορτζ Σόρος, οι οργανώσεις που συνδέονται μαζί του, καθώς και ο γιος του, Αλεξάντερ. Σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox, ο Τραμπ χαρακτήρισε τον ίδιο τον Σόρος «ψυχοπαθή» και το περιβάλλον του ως «ομάδα ανθρώπων που έχουν προκαλέσει τεράστια ζημιά στην Αμερική».
Σύμφωνα με τον Τραμπ, ολόκληρο το δίκτυο των μη κερδοσκοπικών οργανώσεων (ΜΚΟ) του Σόρος θα υποβληθεί σε έρευνα στο πλαίσιο του νόμου RICO (Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act), ο οποίος στοχεύει στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και των διεφθαρμένων αξιωματούχων που συνδέονται με αυτό.
Στην πραγματικότητα, το «κυνήγι» του Σόρος και της ομάδας του είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.
Ήδη από τις αρχές Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, ο Τραμπ σταμάτησε την κρατική χρηματοδότηση σε διάφορα ξένα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένης μιας επιχορήγησης 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το πρακτορείο USAID σε ομάδα ιδρυμάτων του Τζορτζ και του Αλεξ Σόρος, ενώ έναν μήνα αργότερα ανακοινώθηκε και το κλείσιμο του ίδιου του πρακτορείου. Σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής Εποπτείας Κυβερνητικής Μεταρρύθμισης του Κογκρέσου των ΗΠΑ, το USAID χρηματοδοτούσε άμεσα, συστηματικά και επί πολλά χρόνια ένα «δίκτυο σκοτεινών χρημάτων αριστερής κατεύθυνσης», όπου κύριος αποδέκτης ήταν το δίκτυο ΜΚΟ του Σόρος.
Στα τέλη Αυγούστου, ο Τραμπ κατηγόρησε ευθέως τον Σόρος και τον γιο του για «υποστήριξη βίαιων διαδηλώσεων» και κάλεσε για την έναρξη διαδικασιών έρευνας. Είναι προφανές ότι η νέα αυτή «επίθεση» μετά τη δολοφονία ενός εξέχοντος συντηρητικού ηγέτη εξηγείται από το γεγονός ότι ο Τραμπ έχει πλέον λάβει, ουσιαστικά, την έγκριση της κοινής γνώμης για σκληρές ενέργειες εναντίον της «αριστερόφιλης μαφίας», η οποία συγκεντρώνεται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα των ΗΠΑ και στα αμερικανικά ΜΜΕ. Τώρα, η βεντέτα του Τραμπ εναντίον του Σόρος μπορεί να αποφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα, αποδυναμώνοντας παράλληλα τις θέσεις των Δημοκρατικών ενόψει των εκλογών για το Κογκρέσο το 2026.
Όπως συμβαίνει συχνά, στην εκστρατεία του Τραμπ κατά των Σόρος συνυφαίνονται κρατικά, κομματικά, ιδεολογικά και απολύτως προσωπικά κίνητρα. Κατά τη διάρκεια της προεδρικής του εκστρατείας το 2016, ο Τραμπ υπέστη πρωτοφανή δίωξη και ατελείωτες κατηγορίες για «συνωμοσία με τον Πούτιν» και «ρωσική επιρροή στις αμερικανικές εκλογές», με τις κατηγορίες αυτές να τον ακολουθούν μέχρι σήμερα. Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους, η Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων της Γερουσίας δημοσίευσε ένα προηγουμένως απόρρητο τμήμα της έκθεσης του πρώην ειδικού εισαγγελέα Τζον Ντάραμ, που χαρακτηρίστηκε ως «ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα και αποκρύψεις στην ιστορία της Αμερικής». Σύμφωνα με την έκθεση, όλη η ιστορία με τη σύνδεση του Τραμπ με τους Ρώσους επινοήθηκε και υλοποιήθηκε από την ομάδα της Χίλαρι Κλίντον, με την άμεση συμμετοχή του δικτύου ιδρυμάτων «Ανοιχτή Κοινωνία» του Σόρος.
Υποκλαπέντα email από τον αντιπρόεδρο του ιδρύματος, Λέοναρντ Μπερνάρντο (ο οποίος είχε εργαστεί στη Μόσχα ως διευθυντής προγράμματος υποτροφιών της «Ανοιχτής Κοινωνίας»), αποκάλυψαν σχέδιο που είχε εγκριθεί από την Κλίντον για τη «δαιμονοποίηση του Πούτιν και του Τραμπ». Ο επικεφαλής της CIA, Ράτκλιφ, δήλωσε ότι η αποκάλυψη αυτή αποτελεί «τολμηρό βήμα μπροστά» στη διαλεύκανση του «ψευδούς αφηγήματος περί συνωμοσίας του Τραμπ με τη Ρωσία», το οποίο στην πραγματικότητα ήταν ένα συντονισμένο σχέδιο για την αποτροπή και καταστροφή της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ.
Και τώρα, ο Τραμπ δεν θα χάσει την ευκαιρία να εκδικηθεί την Κλίντον, να καταστρέψει τον Σόρος, τον γιο του και όλη την κλίκα τους. Χθες, ο σύμβουλος του Προέδρου των ΗΠΑ για την εσωτερική ασφάλεια, Στίβεν Μίλερ, δήλωσε ευθέως: «Σε αυτή τη χώρα υπάρχει ένα εσωτερικό τρομοκρατικό κίνημα. Το τελευταίο μήνυμα που μου έστειλε ο Τσάρλι Κιρκ πριν συναντήσει τον Δημιουργό του στον ουρανό ήταν ότι πρέπει να εξαλείψουμε τις ριζοσπαστικές αριστερές οργανώσεις σε αυτή τη χώρα που υποκινούν τη βία. Και σκοπεύουμε να το κάνουμε». Είναι ξεκάθαρο ποιες εννοεί ο Μίλερ ως «ριζοσπαστικές αριστερές οργανώσεις».
Παραδόξως, σε αυτή την ιστορία, ο Τραμπ εμφανίζεται ως όπλο ανταπόδοσης για όλα όσα έχει κάνει ο Σόρος και κατά της Ρωσίας. Για τον Σόρος, η καταστροφή της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια της Ρωσίας ήταν βαθιά προσωπική υπόθεση. Ο Σόρος ίδρυσε την πρώτη του οργάνωση στη Σοβιετική Ένωση, το «Ίδρυμα Πολιτιστικής Πρωτοβουλίας», το 1987 και για πολλά χρόνια (μέχρι το κλείσιμο όλων των ρωσικών δομών του το 2015 ως «ανεπιθύμητων») επένδυσε τεράστια ποσά στην υπονόμευση της ρωσικής κρατικής υπόστασης, στη διαμόρφωση φιλοδυτικής ελίτ και στον αποσχισμό των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών από τη ρωσική σφαίρα επιρροής. Με δικά του λόγια, «έχει επενδύσει τόσα χρήματα στις πρώην δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης, που η πρώην σοβιετική αυτοκρατορία έγινε πλέον η αυτοκρατορία του Σόρος».
Καταστροφικές ήταν οι συνέπειες της δράσης του Σόρος και στην Ουκρανία, όπου, μεταξύ άλλων, χρηματοδότησε τη μακροχρόνια προετοιμασία για το πραξικόπημα του 2014. Ο Σόρος παραδέχτηκε σε συνέντευξή του στο CNN ότι «ίδρυσε ένα ίδρυμα στην Ουκρανία πριν ακόμα η Ουκρανία γίνει ανεξάρτητη από τη Ρωσία, το ίδρυμα λειτουργούσε από τότε και έπαιξε σημαντικό ρόλο στα τρέχοντα γεγονότα».
Τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Τζορτζ Σόρος τον αποκαλεί «αρχηγό μαφιόζικου κράτους» και «τη μεγαλύτερη απειλή για την ανοιχτή κοινωνία», ενώ μετά την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (SVO) δήλωσε ότι «ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί ο πολιτισμός μας είναι να νικήσουμε τον Πούτιν το συντομότερο δυνατό».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η ιστορία με τον Σόρος, για τον οποίο τόσο ο Τραμπ όσο και ο Πούτιν είναι προσωπικοί εχθροί, καταδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ο Τραμπ και ο Πούτιν είναι εξίσου οι μεγαλύτεροι εχθροί των δυνάμεων που επιδιώκουν να διατηρήσουν την παλιά παγκόσμια τάξη, υπογραμμίζοντας την ιδεολογική εγγύτητα των δύο ηγετών.
Κάνει αυτό τον Τραμπ καλύτερο φίλο του Πούτιν; Όχι. Το σημαντικότερο είναι ότι στον συνεχιζόμενο διάλογο μεταξύ των προέδρων διατηρείται η κατανόηση ότι, σε παγκόσμια κλίμακα, βρίσκονται στην ίδια πλευρά των οδοφραγμάτων και ότι από τη συνεργασία τους εξαρτάται προς ποια κατεύθυνση θα γείρει η πλάστιγγα της ιστορίας.
Εμείς, από την πλευρά μας, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να γείρει η πλάστιγγα προς τη σωστή κατεύθυνση και κρατάμε την πόρτα ανοιχτή για όλους όσους βλέπουν το φως στο τέλος του τούνελ.
Κίριλ Στρέλνικοφ
