Ξέρετε πώς να ξεχωρίζετε έναν πολιτικό απατεώνα στις μέρες μας; Α, είναι πολύ απλό. Ρωτήστε τον, πώς θα πετύχει να ωφελήσει εσάς και τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών στην Ελλάδα; Ξαναλέω, ρωτήστε τον το «πώς», γιατί οι επαγγελματίες της πολιτικής πάσχουν από το ανίατο σύνδρομο να μιλάνε με συνθήματα. «Θα μειώσουμε τους φόρους,» υποσχέθηκε πρόσφατα ο κ. Μητσοτάκης, αλλά δεν είπε το «πώς»!
Δηλαδή «πώς» θα το πετύχει με δεδομένες τις δεσμεύσεις προς τους δανειστές της χώρας; «Πώς» θα το κάνει με δεδομένη την ψήφο του στο 3ο μνημόνιο, υπό καθεστώς «κόφτη» και με ολόκληρη την φορολογική πολιτική να έχει παραδοθεί στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων;
Μόλις όμως κολλήσει κανείς στον τοίχο τον κ. Μητσοτάκη και το υπόλοιπο παρδαλό είδος των επιτηδείων της πολιτικής με το ερώτημα «πώς», τότε καταφεύγουν στη μαγική λέξη: διαπραγμάτευση! Όλοι τους υπόσχονται μια καλύτερη διαπραγμάτευση από τους προηγούμενους. Για να πετύχουν τι;
Ο κ. Μητσοτάκης και το τσούρμο του υπόσχεται ότι θα διαπραγματευθεί να καταφέρει ότι δεν κατάφερε ο Παπανδρέου, ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς κι ο Τσίπρας. Κι αν δεν πετύχει τίποτε καλύτερο από τους προηγούμενους, αλλά μας οδηγήσει στα χειρότερα; Ποιος θα κληθεί να πληρώσει το λογαριασμό; Το γνωστό υποζύγιο. Αυτό βεβαίως είναι ευκόλως εννοούμενο. Το τι θα πάθει ο Μητσοτάκης, το έχει σκεφτεί κανείς;
Απολύτως τίποτε. Όπως και οι προκάτοχοί του. Υπόσχονται με ελαφρά τη καρδία ότι θα διαπραγματευθούν για ότι καλύτερο, ξέροντας ότι αν αποτύχουν μπορεί μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας να χάσουν τη μάχη της επιβίωσης, αλλά αυτοί που αποδείχθηκαν ανίκανοι, ανήμποροι ή απατεώνες, απλά δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε. Δεν υπάρχει πουθενά να λογοδοτήσουν. Ενώ τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ θα τους εξαγνίσουν για να τους επαναφέρουν στο πολιτικό διαιτολόγιο ενός λαού που αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη τραγωδία της ιστορίας του. Την τραγωδία του αφανισμού του.
Θυμάστε, κυρίες και κύριοι, εσείς που κατά κύριο λόγο ψηφίσατε τον Τσίπρα και τώρα βαρυγκωμάτε ότι όλοι ίδιοι είναι, τι σας είπε ο εν λόγω κύριος πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015; Σας έταξε ένα πρόγραμμα – το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης – χωρίς να σας πει το «πώς» θα πετύχει την εφαρμογή του. Και για να ξεφύγει από τη δύσκολη αυτή ερώτηση, τι σας είπε; «Θα διαπραγματευθώ!»
Και στην ερώτηση, «τι θα γίνει αν οι εταίροι πουν όχι;» τι απαντούσε ο κ. Τσίπρας; Διαβεβαίωνε ότι το πρόγραμμα διακυβέρνησής του θα γίνει αποδεκτό από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τόνιζε ότι «δεν υπάρχει ούτε μια στο εκατομμύριο να πει όχι η Μέρκελ γιατί θα επιδιώξει να καρπωθεί την έξοδο από την κρίση». Και θα ‘ναι μέρα μεσημέρι, όπως εμφατικά δήλωνε.
«Δεν έχουμε κρυφή ατζέντα, ούτε έχουμε Plan B. Μετά τις 25 Γενάρη θα γίνει αποδεκτό από την Ευρώπη το Plan A. Τα ψέματα τελειώνουν. Κανείς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τρομοκρατικού χαρακτήρα απειλές», δήλωνε ο Αλέξης Τσίπρας δυο μέρες πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015.
Ξέρετε πώς λέγεται αυτή η τακτική στη γλώσσα του ελληνικού κινηματογράφου; Στρίβειν δια του αρραβώνος! Αντί να δεσμευτεί κάποιος στις πολιτικές που οφείλει να εφαρμόσει είτε έτσι, είτε αλλιώς, προς όφελος της πλειοψηφίας, σου πετάει ένα «διαπραγματεύομαι» και ίδωμεν. Η διαπραγμάτευση είναι η λέξη κλειδί της όλης απάτης. Γιατί περί απάτης πρόκειται.
Σήμερα, υπάρχει πλήθος άλλων που τάζουν διαπραγμάτευση στην διακορευθείσα κόρη. Από τον Μητσοτάκη μέχρι τον Λεβέντη.
Ο κ. Βαρουφάκης υπόσχεται ότι η Ελλάδα μπορεί να μείνει μέσα στο ευρώ και την ΕΕ, χωρίς να είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές υπό καθεστώς αποικιακής κηδεμονίας. Πάντα με διαπραγμάτευση!
Ο κ. Μαριάς με τη σειρά του ανακάλυψε – μόνο αυτός και κανείς άλλος σ’ ολόκληρο τον πλανήτη – πώς μπορούμε να ανακτήσουμε τη νομισματική μας κυριαρχία, χωρίς να φύγουμε από την ευρωζώνη και φυσικά την ΕΕ. Φυσικά με διαπραγμάτευση κι αυτός!
Με διαπραγμάτευση μας λέει η παρέα Χιόνη, Καπερνάρου, Κατσανέβα, Μπουλούκου, ότι θα μας βγάλει από το ευρώ για να μας παραδώσει απευθείας στις ορέξεις του κ. Σόιμπλε. Βλέπετε τα κρατικοδίαιτα συμφέροντα που εκπροσωπεί η εν λόγω παρέα έχει τέτοια κεσάτια υπό καθεστώς κατοχής και εκποίησης της πατρίδας υπέρ των Ευρωπαίων, που λιμπίστηκε τα 50 δις ευρώ της δήθεν χρηματοδότησης της πρότασης ο Σόιμπλε.
Μέχρι και εθνικό νόμισμα υποτίθεται ότι μπορούμε να αποκτήσουμε και μάλιστα με τους καλύτερους δυνατούς όρους, αν διαπραγματευτούμε με τον κ. Ντράγκι. Κι έτσι κάθε λογής σούργελο, που ονειρεύεται βουλευτική ή κυβερνητική αργομισθία συνωστίζεται στην ουρά για ένα ακόμη freebie σε βάρος των Ελλήνων πολιτών. Πάντα με διαπραγμάτευση!
Είδατε τι ωραία κομπίνα έχουν στήσει; Μπορούν να σου τάξουν το οτιδήποτε, αλλά με διαπραγμάτευση, χωρίς δηλαδή να δεσμεύονται για το παραμικρό. Άμα πάει καλά η διαπραγμάτευση, σαν να λέμε δηλαδή άμα ξημερώσει από τα δυτικά θα έχουμε μέρα, αν όχι, ε, τι να κάνουμε, θα συνεχίσουμε στα τυφλά μέσα στη νύχτα κι όποιον πάρει ο Χάρος. Μην είμαστε και πλεονέκτες! Μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας!
Μόνο που οι αληθινές διαπραγματεύσεις δεν γίνονται έτσι. Ποτέ ένα κράτος, μια χώρα δεν εξαρτά την επιβίωσή της από μια διαπραγμάτευση. Εκτός κι αν είναι αποικία, ή τελεί υπό κατοχή και η διαπραγμάτευση γίνεται ανάμεσα σε δωσίλογους και κατακτητές.
Η πρώτη πράξη μιας αληθινής διαπραγμάτευσης είναι η κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας ενός κράτους. Μόνο κυρίαρχα κράτη μπορούν να διαπραγματεύονται. Και ταυτόχρονα η διαμόρφωση εναλλακτικής, που οι ειδικοί ονομάζουν BATNA (Best Alternative to a Negotiated Agreement – Καλύτερη εναλλακτική λύση σε μια διαπραγματευόμενη συμφωνία).
Να τι λένε οι ειδικοί της διαπραγμάτευσης: «Ο λόγος για τον οποίο διαπραγματεύεστε είναι για να παράγετε κάτι καλύτερο από τα αποτελέσματα που μπορείτε να αποκτήσετε χωρίς να διαπραγματευτείτε. Ποια είναι αυτά τα αποτελέσματα; Ποια είναι αυτή η εναλλακτική λύση; Ποια είναι η BATNA σας – δηλαδή, η καλύτερη σας εναλλακτική λύση σε μια διαπραγματευόμενη συμφωνία; Αυτό είναι το κριτήριο σύμφωνα με το οποίο πρέπει να μετρηθεί οποιαδήποτε προτεινόμενη συμφωνία. Αυτό είναι το μόνο κριτήριο που μπορεί να σας προστατεύσει από την αποδοχή όρων που είναι πολύ δυσμενείς και από την απόρριψη όρων που θα ήταν προς το συμφέρον σας να αποδεχθείτε.» (Fisher & Ury, Getting to Yes, Boston, 1991, σ. 51)
ΒΑΤΝΑ δεν σημαίνει Plan B, αλλά αυτό που μπορεί να πετύχει κανείς χωρίς να χρειάζεται την διαπραγμάτευση. Μπορούμε να γίνουμε κυρίαρχο κράτος και να ασκήσουμε τις δικές μας πολιτικές προς όφελος της πλειοψηφίας με όρους αληθινής δημοκρατίας; Ναι, μπορούμε. Να λοιπόν ποιο είναι το δικό μας BATNA. Κι αυτό δεν τίθεται υπό διαπραγμάτευση. Αν τεθεί, τότε τα έχασες όλα. H διαπραγμάτευση ξεκινά από κει και πέρα.
Σας μίλησε ποτέ κανείς απ’ όλους τους θιασώτες της διαπραγμάτευσης για το ΒΑΤΝΑ της Ελλάδας; Όχι βέβαια. Διότι πολύ απλά δεν έχουν, θέλουν μια διαπραγμάτευση για να την χάσουν και να μας πάνε στα πολύ χειρότερα. Αυτό είναι το μικρό πονηρό μυστικό όσων ακούτε να εκθειάζουν μια νέα διαπραγμάτευση με τους εταίρους.
*Δημοσιεύτηκε στην kontranews, 2/7/2017
http://dimitriskazakis.blogspot.gr
