H καθηγήτρια Sara Giordano.
Σημείωση OTR: Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τις καταιγιστικές νέες αλλαγές στο ελληνικό εκπαιδευτικό και γενικότερα κοινωνικό σύστημα, είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζουμε μέχρι πιο
βαθμό έχουν φτάσει οι ριζοσπαστικές θεωρίες στα συστήματα των πιο προοδευτικών χωρών της Δύσης από τις οποίες και δανειζόμαστε σχεδόν στο 100% τις αλλαγές αυτές. Η παρακάτω είδηση, είναι από τις πιο χαρακτηριστικές.
Μια φεμινίστρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας-Ντέιβις έχει υποσχεθεί να «αμφισβητήσει την εξουσία της Επιστήμης» με την «επανεγγραφή της γνώσης» μέσω φεμινιστικού φακού, σύμφωνα με το Campus Reform.
Η Sara Giordano υποστηρίζει ότι η «παραδοσιακή επιστήμη» στηρίζεται σε μια «αποικιακή και φυλετικοποιημένη μορφή εξουσίας» και πρέπει να αντικατασταθεί από μια «αντι-επιστημονική, αντιρατσιστική, φεμινιστική προσέγγιση στην παραγωγή γνώσης».
Η καθηγήτρια, η οποία εγκατέλειψε το πεδίο της νευροεπιστήμης για να γίνει καθηγήτρια Γυναικείων Σπουδών στο UC-Davis, αποκάλυψε τις απόψεις της σε ένα πρόσφατο δοκίμιο για το Catalyst, ένα περιοδικό φεμινιστικής θεωρίας.
Η επιστήμη, λέει, «έχει κερδίσει την επιστημική της εξουσία μέσω της συνθέσεώς της με τον αποικισμό και τη δουλεία» και ως εκ τούτου «βασίζεται σε μια αποικιακή και φυλετικοποιημένη μορφή εξουσίας».
Η επιστήμη δεν είναι μόνο ριζωμένη στον ρατσισμό, ισχυρίζεται, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί για να διαιωνίσει τον ρατσισμό και τις αποικιακές πρακτικές.
«Στη ρίζα της δικαιολόγησης της κοινωνικής ανισότητας είναι τότε η δυτική επιστήμη», λέει, ισχυριζόμενη ότι η διάκριση της επιστήμης ανάμεσα σε «ανθρώπους και μη ανθρώπους» επέτρεψε στον «καπιταλισμό» να δικαιολογηθεί ως φυσικό οικονομικό σύστημα».
Η Giordano ελπίζει ότι οι φεμινίστριες μπορούν να εργαστούν για τη δημιουργία νέων προσεγγίσεων που δεν συγχωνεύουν την επιστήμη με την αλήθεια.
Με άλλα λόγια, εφόσον η επιστήμη αντικατοπτρίζει την αλήθεια και η αλήθεια δεν εξυπηρετεί τον φεμινιστικό σκοπό, θα πρέπει να αλλοιωθεί, να ”ξαναγραφτεί” η ίδια η αλήθεια και συνεπώς η ίδια η πραγματικότητα χάριν αυτού του φεμινιστικού σκοπού.
«Πρέπει να διαταράξουμε την επιστημική εξουσία της Επιστήμης … και την υπόθεση ότι επιστήμη = αλήθεια», γράφει η Giordano υποστηρίζοντας περαιτέρω ότι αυτό μπορεί να γίνει με την εφαρμογή μιας «φεμινιστικής επιστημονικής πρακτικής που αποσπά την Επιστήμη από την Αλήθεια».
Δεν είναι σαφές τι ακριβώς εννοεί η Giordano να χωρίσει την επιστήμη από την αλήθεια. Παρά το γεγονός ότι η Giordano έχει Ph.D. στη Νευροεπιστήμη από το Πανεπιστήμιο Emory, δεν αναφέρει κανένα παράδειγμα επιστημονικής γνώσης που θα μπορούσε να ωφεληθεί από μια φεμινιστική παρέμβαση.
Ωστόσο, λέει ότι ελπίζει ότι το δοκίμιο της «ανοίγει ερωτήματα σχετικά με τι είδη επιστημονικής αγραμματοσύνης μπορούμε να αγκαλιάσουμε για να αποσταθεροποιήσουμε την επιστήμη και να ξανακάνουμε την παραγωγή γνώσης».
Καταλήγει εκφράζοντας την ελπίδα ότι σύντομα οι άνθρωποι θα «αγκαλιάσουν μια άσεμνη περιφρόνηση για την παραδοσιακή επιστήμη και αντ ‘αυτού να ασκήσουν φεμινιστική επιστήμη», προσθέτοντας ότι είναι καιρός για μια «πολύ αναγκαία αντι-επιστημονική, αντιρατσιστική, φεμινιστική προσέγγιση στην παραγωγή γνώσης».
Πριν δύο περίπου μήνες, μια άλλη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, είχε απορρίψει μια επιστημονική εργασία με την αιτιολογία ότι «διεξάχθηκε κυρίως από λευκούς άντρες», λέγοντας ότι η επιστήμη είχε κάνει πολύ λίγα για να καταπολεμήσει τον ρατσισμό και τον σεξισμό.
