Η τοποθεσία που επελέγη για να αναγερθεί το ισλαμικό τέμενος είναι καταδικαστέα και για έναν άλλο ιστορικό λόγο: Η Ιερά Οδός και ιδιαίτερα το σημείο στον Ελαίωνα (πλησίον του ομώνυμου σταθμού μετρό) είναι τύποις και πράγματι το γεωγραφικό σημείο της αρχαίας μας παράδοσης με υψηλή αξία. Αν ρίξετε μία ματιά ακριβώς απέναντι από την Στέγη Αστέγων στον αριθμό 114 θα αντικρίσετε την παρακάτω ανασκαφή που είδε το φως του ήλιου και αποτελεί αξιοθέατο όπως και το αντίστοιχο σημείο στον σταθμό του μετρό. Η περιγραφή της αρχαιολογικής υπηρεσίας είναι η παρακάτω:
Η ανασκαφή ακριβώς απέναντι από την Στέγη Αστέγων Ιερά Οδός 114
Η Ιερά Οδός αποκαλύφθηκε σε μήκος 10 μέτρων και πλάτος 5 μέτρων. Διακρίθηκαν και ερευνήθηκαν έξι αλεπάλληλα οδοστρώματα που δηλώνουν την χρήση της οδού για πολλούς αιώνες, από τους Αρχαϊκούς έως τους Υστερορωμαϊκούς χρόνους. Στο βόρειο κράσπεδο της οδού τοίχος μήκους 12,30 μέτρων και πλάτους 0,50 μέτρων λειτουργούσε ως αναλημματικός. Διακρίθηκαν 3 οικοδομικές φάσεις κατά την μακρά διάρκεια της λειτουργίας του, σε συνδυασμό με την χρήση της οδού. Σε όψιμη φάση κατασκευάστηκε και ένα βάθρο αποτελούμενο από ογκόλιθους σε δεύτερη χρήση, μεταξύ των οποίων και ένας που φέρει την επιγραφή ΕΡΥΞΙΑΣ ΚΥΔΑΘΗΝΑΙΕΥΣ.
Βορειότερα των προαναφερθέντων οδοστρωμάτων και σε μεγαλύτερο βάθος, από 5,76 μέτρα έως 6,02 μέτρα, αποκαλύφθηκαν δύο οδοστρώματα κατασκευασμένα από κροκάλες που αποτελούν παλαιότερες ενδείξεις λειτουργίας της οδού στην περιοχή και τοποθετούνται στους Γεωμετρικούς χρόνους. Φαίνεται ότι, μετά από πλημμύρα που σημειώθηκε η οδός των Γεωμετρικών χρόνων μετατόπιστηκε νοτιότερα. Τα οδοστρώματα παραβίασε κυκλικός λάκκος διαμέτρου 3,00 μέτρων στο εσωτερικό του οποίου βρέθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη, μεγάλος αριθμός κέρνων, τελετουργικών αγγείων που χρησιμοποιούνταν κατά την διάρκεια των Ελευσινίων Μυστηρίων και ειδωλίων. Ο χαρακτήρας των ευρημάτων σε συνδυασμό με την αναφορά του Παυσανία την ύπαρξη Ιερού στην περιοχή όπου λατρεύονταν η Δήμητρα και η Κόρη (Περσεφόνη) μαζί με την Αθηνά Μόρια και τον Ποσειδώνα Φιτάλμιο, οδήγησαν τους ανασκαφείς στην άποψη ότι πρόκειται για αποθέτη λατρευτικών αντικειμένων παρακείμενου ιερού.
Η απλοϊκή σκέψη που έρχεται στο μυαλό του μέσου αναγνώστη αυτής της ενημερωτικής επιγραφής είναι τι θα αποκαλυφθεί εάν επεκταθούν οι ανασκαφές στο απέναντι ρεύμα της Ιεράς Οδού δηλαδή βορειότερα του σημερινού στεγασμένου αρχαιολογικού χώρου διαστάσεων 10 x 5 μέτρων. Το βάθος της ανασκαφής είναι μόλις 2 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της σημερινής οδού, ενώ εάν ανασκαφεί το σημείο στα 6 μέτρα σύμφωνα με την επιγραφή, θα αποκαλυφθεί η αρχαιότερη Οδός των Γεωμετρικών χρόνων και ίσως και το ίδιο το Ιερό της Δήμητρας & Περσεφόνης. Με άλλα λόγια παρακάμπτοντας το προσωρινό εμπόδιο της τωρινής Ιεράς Οδού και συνεχίζοντας βορειότερα εντός της παλαιάς ναυτικής βάσης στην οποία σήμερα υπολογίζουν να χτίσουν το ισλαμικό τέμενος, πιθανότατα ανακαλυφθεί το ανυπολόγιστης αρχαιολογικής αξίας Ιερό αυτό!
Φυσικά η ανακάλυψη ενός τέτοιου αρχαιολογικού θησαυρού δεν θα μείνει στο Ιερό αλλά και στην ανασκαφή δικτύου κτισμάτων και πιθανότατα αγαλμάτων που πλαισιώνουν έναν Ναό. Τί απλούστερο λοιπόν για την αρχαιολογική υπηρεσία και το υπουργείο πολιτισμού: Να εκμεταλλευθεί το “νεκρό χώρο” απέναντι από την αρχική ανασκαφή και να βρεθεί εκ του ασφαλούς σε ανακαλύψεις που θα αναβαθμίσουν πολιτιστικά την υποβαθμισμένη αυτή περιοχή.
Αντ’ αυτού η εξαγγελία ισλαμικού τεμένους στον βεβαρυμένο αυτόν αρχαιολογικά και πολιτιστικά χώρο αποτελεί ωμή ιεροσυλία. Η Ελλάς του 21ου αιώνα κωφεύει στον προγονική αυδή του πολιτισμού της. Με άλλα λόγια, η Ελλάς του 21ου αιώνα γοητεύεται από την ηχορύπανση της Σειρήνας της παγκοσμιοποίησης που προστάζει τον βίαιο εξισλαμισμό και την πολιτισμική αντικατάσταση του γηγενούς πληθυσμού της. Ω ποία ύβρις!
