Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία” [email protected]
www.apostoloupanos.gr
Το πολιτικό τέλος του Πάνου Καμμένου
Έρχεται με την λήξη της παρούσας Βουλής. Αυτός ο πολιτικός σαλτιμπάγκος δίνει τον “υπέρ πάντων αγώνα” ώστε να παρατείνει τη διάρκεια της παρούσας κυβέρνησης. Καταβάλλει την ύστατη προσπάθεια για να δώσει την ελάχιστη αναβολή στο πολιτικό του τέλος. Καταβάλλει την ύστατη προσπάθεια για να επιβιώσει πολιτικά, ακόμη και με την μεταπήδησή του σε κάποιο άλλο κόμμα – ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ. – όπως οι “κακές γλώσσες” διαδίδουν για τις σκέψεις που κάνει ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ. Με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο, ο Πάνος Καμμένος προσπαθεί να μειώσει τις ήδη τεράστιες απώλειες του πολιτικού του διαμετρήματος. Τα δείγματα αυταρχισμού του άλλωστε, έχουν φτάσει σε επικίνδυνο βαθμό τόσο για το εσωτερικό του κόμματός του, όσο και για την εικόνα που εξάγει για το προσωπικό του “αφήγημα” ως προς την αντίληψη και την εφαρμογή της Δημοκρατίας. Βέβαια, ο Πάνος Καμμένος ζει τον προσωπικό του μύθο από την καρέκλα του υπουργού Εθνικής Άμυνας. Και έχει τεράστιες ευθύνες για τα διαπραττόμενα εγκλήματα κατά του Έθνους των Ελλήνων. Ο “Εφιάλτης” της δεξιάς, αφού πρώτα ακύρωσε τον ίδιο του τον εαυτό ποδοπατώντας την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός του με όλες τις βαρύγδουπες εξαγγελίες του για ανυποχώρητη στάση στις “κόκκινες γραμμές”, στη συνέχεια εκ του ασφαλούς “παίζει” το παιχνίδι της Εξουσίας. Το παίζει επαναστάτης και δεν ψηφίζει το νομοσχέδιο για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς μετανάστες, αφού πρώτα εξασφάλισε πως θα υπάρξει στη Βουλή πλειοψηφία από άλλους καλοθελητές του Συστήματος και έτσι δεν θα κινδυνεύσει με πτώση η Κυβέρνηση. Αφήνει ελεύθερους κατά συνείδηση τους βο(υ)λευτές του να ψηφίσουν το νομοσχέδιο που αφορά στη συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών. Αφού πρώτα εξασφάλισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε την πλειοψηφία στη Βουλή, με τη σύμφωνη γνώμη επί του νομοσχεδίου, του ΠΑΣΟΚ, του “Ποταμιού” και της “Ένωσης Κεντρώων”.
Ο πονηρός Πανούλης
Όμως, είναι πολύ πονηρός ο Πανούλης με τα κολλαριστά πουκάμισα και τα χρυσά μανικετόκουμπα. Προσπαθεί να πάρει παράταση του πολιτικού θανάτου του, διά μέσω της καταγεγραμμένης απουσίας των στελεχών του κόμματός του από τα ΜΜΕ. Αποσκοπώντας στην αποσύνδεση των ΑΝ.ΕΛ. από τα μνημονιακά πεπραγμένα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Η εξαφάνιση αυτή των ΑΝ.ΕΛ., οι οποίοι έχουν γίνει “αόρατοι” (αλλά σταθεροί ψηφοφόροι των μνημονιακών – κατοχικών μέτρων) στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, είναι και ένα σαφές μήνυμα του επερχόμενου πολιτικού θανάτου τους. Και μπορεί σήμερα να κρύβονται από τις ευθύνες τους ή από τους πολίτες. Μπορεί να κυκλοφορούν “φυλασσόμενοι” επειδή φοβούνται τον λαό που εξαπάτησαν στο όνομα της Πατρίδας. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα μπορέσουν να “κρυφτούν” όταν θα μείνουν εκτός Εξουσίας. Απλά γιατί είναι ολοσχερώς γυμνοί. Από την άλλη μεριά ο πονηρός Πανούλης, υπερπροβάλει τον εαυτό του, ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Ή παρασημοφορώντας άνδρες του στρατεύματος, ή περιφερόμενος σε όλα τα ακριτικά νησιά μας με την ένδοξη στολή παραλλαγής των
κομάντων μας. Σε μια τελευταία προσπάθεια μεταστροφής της κοινής γνώμης. Που τον έχει ήδη εξοβελίσει στο πυρ το εξώτερο…
Κουίκ και Σγουρίδης
Ωστόσο, αυτός ο “επαναστάτης” εκ του ασφαλούς ή άλλως “επαναστάτης της μπύρας”, φρόντισε και τακτοποίησε όλους εκείνους τους “μυστήριους” πολιτικούς παίχτες του Συστήματος, με τους οποίους συμπορεύθηκε και οι οποίοι εξακολουθούν να στηρίζουν τις δόλιες πολιτικές του, απολαμβάνοντας φυσικά και εκείνοι τα “αγαθά της Εξουσίας”. Όταν η Πατρίδα και ο λαός της χάνεται. Και ομιλώ βεβαίως, για τον διορισμένο Υφυπουργό Επικρατείας (παρά τω Πρωθυπουργώ) για το συντονισμό του κυβερνητικού έργου, Τέρενς Σπένσερ Νικόλαο Κουίκ. Όπως επίσης για τον Υφυπουργό Υποδομών, Παναγιώτη Σγουρίδη. Μια υπουργοποίηση που προήλθε από παρθενογένεση εκ του πονηρού. Γιατί, προήλθε μετά από έντονο και ύποπτο παρασκήνιο. Αφού αρχικά, η υπουργική θέση μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, είχε δοθεί στον Βουλευτή της Β΄ εκλογικής περιφέρειας του Πειραιά, Δημήτρη Καμμένο. Ενός ανθρώπου που βοήθησε σημαντικά τον Πάνο Καμμένο ώστε να αναρριχηθεί στην Εξουσία. Όμως, προφανώς ο Δημήτρης Καμμένος ήταν επικίνδυνος για το Σύστημα Εξουσίας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και έπρεπε να “φαγωθεί” με εύσχημο τρόπο. Έτσι, αφού πρώτα ορκίσθηκε Υπουργός, την επομένη τον “καθάρισαν” σαν αυγό, ενθυμούμενοι ξαφνικά και προωθώντας σε όλα τα Συστημικά ΜΜΕ τα προ μηνών, τάχατες ξενοφοβικά και ρατσιστικά τουϊταρίσματα του. Έτσι, από την πίσω πόρτα, ο Παναγιώτης Σγουρίδης ανέλαβε το Υπουργείο. Παιχνίδια Εξουσίας γαρ…
Χριστίνα Τρεμόντι
Άλλωστε, ο πονηρός Πανούλης τόσα χρόνια βο(υ)λευτής της Νέας Δημοκρατίας, έμαθε πολύ καλά να παίζει παιχνίδια Εξουσίας, κοροϊδεύοντας και παραπλανώντας τον ελληνικό λαό. Όπως, πριν τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, καθώς ήταν πολλοί εκείνοι που αιφνιδιάστηκαν με την τοποθέτηση της 25χρονης Ελληνο-αμερικανίδας ακτιβίστριας Χριστίνας Τρεμόντι, κατόχου Bachelor του Πανεπιστημίου του Γέιλ, στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου των ΑΝΕΛ. Η οποία το 2014 απόλαυσε της δόξης που της απένειμε η αμερικάνικη πρεσβεία, όταν την συμπεριέλαβε στους 23 Έλληνες και Ελληνο-αμερικανούς που “έκαναν το ελληνικό όνειρο να ανθίσει”… Γι΄ αυτό, ίσως, ο Πάνος Καμμένος κατά την ανακοίνωση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματός του, της έπλεξε το εγκώμιο για την ενασχόλησή της στην καταπολέμηση της διαφθοράς μέσω της σελίδας της στο διαδίκτυο… Όμως, σήμερα λύνονται όλες οι “περίεργες” σκέψεις μας γι΄ αυτήν την τοποθέτηση, αφού όπως μαθαίνουμε – σύμφωνα με πληροφορίες μας – η εν λόγω κυρία Τρεμόντι, διορίσθηκε από τον Πάνο Καμμένο στο πολιτικό του γραφείο στο ΥΕΘΑ. Εάν πράγματι συμβαίνει αυτό, διερωτόμαστε, με βάση ποια προσόντα έγινε αυτή η τοποθέτηση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας; Μήπως η μικρά Ελληνο-αμερικανίδα διαθέτει ειδικές γνώσεις στα αμυντικά ζητήματα που αφορούν την Πατρίδα μας; Ή μήπως, γνωρίζει τις στρατηγικές ισορροπίες που διέπουν την περιοχή της εγγύς Ανατολής; Τμήμα της οποίας αποτελεί και η Ελλάδα. Παιχνίδια Εξουσίας γαρ…
Επίλογος
Είναι πασίγνωστο πως η χώρα διέρχεται παρατεταμένη περίοδο κοινωνικής και ηθικής παρακμής που εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής δράσης. Έτσι, σε μια τέτοια περίοδο εκβαρβαρισμού των Αξιών, είμαστε λίγοι πλέον εκείνοι που προσπαθούμε να υπερασπισθούμε την Πατρίδα, από τέτοια επικίνδυνα πολιτικά φαινόμενα Εξουσίας…
