Του Βασίλη Γεώργα
Οι επιλογές του παρελθόντος καθορίζουν το μέλλον για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται πλέον εγκλωβισμένος στη μέγγενη μεταξύ του Πάνου Καμμένου και του Γιάνη Βαρουφάκη. Δύο αμφιλεγόμενων πολιτικών προσωπικοτήτων που συνέβαλαν τα μέγιστα στην αναρρίχηση και στη διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, αλλά σήμερα μετατρέπονται στον σάρακα που καθημερινά πριονίζει το κλαδί της κυβέρνησης.
Αμφότεροι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είναι πιθανό ότι θα βρεθούν αργά ή γρήγορα αντιμέτωποι με εξεταστικές επιτροπές εφόσον τα κόμματα της Αντιπολίτευσης επιμείνουν στη θέση τους για περαιτέρω διερεύνηση των υποθέσεων στις οποίες εμπλέκονται. Επειδή το «σχέδιο Grexit» του 2015, και ο σκοπός των συνομιλιών Καμμένου με τον ισοβίτη του Noor 1, πρόκειται για βαρύνουσας σημασίας υποθέσεις, υπάρχει ακόμη και το ενδεχόμενο να παραπεμφθούν ενώπιον προανακριτικών επιτροπών και της Δικαιοσύνης στην περίπτωση που προκύψουν επιβαρυντικά στοιχεία.
Αυτό σημαίνει ότι πολύ εύκολα αν αφεθούν «ακάλυπτοι» ή διαπιστώσουν ότι οι εξελίξεις τρέχουν ταχύτερα από αυτούς, μπορεί να μετατραπούν από υποστηρικτές σε κατήγορους του Αλέξη Τσίπρα και των επιλογών του, και να βάλουν σε σοβαρές περιπέτειες την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Και δεν είναι μόνο αυτοί οι δύο. Από πίσω ακολουθεί στρατιά πρώην και νυν υπουργών και στελεχών που είχαν άμεση εμπλοκή σε παράλληλα σχέδια, συνοδευτικά του μεγαλύτερου πλάνου για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Σημερινοί υπουργοί που διαπραγματεύονταν υπό καθεστώς πλήρους μυστικότητας με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, με την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν, εξωθεσμικοί εκείνης της εποχής που κατάρτιζαν σχέδια για παράλληλα νομίσματα, στελέχη που «μοίραζαν» στρατιωτικές βάσεις της χώρας και προετοίμαζαν το στρατό να εγγυηθεί την εσωτερική ασφάλεια του κράτους.
Τόσο ο Γ. Βαρουφάκης όσο και ο Π. Καμμένος είναι σε θέση να γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα και πιθανόν να μπορούν να «αξιοποιήσουν» τις πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους προς όφελος της δικής τους υπερασπιστικής γραμμής και ταυτόχρονα της έκθεσης πρώην ή νυν «συντρόφων». Οι αποκαλύψεις των τελευταίων εβδομάδων ενισχύουν την πεποίθηση ότι υπάρχει πλούσιο υλικό καταγεγραμμένων συνομιλιών το οποίο ανάλογα με τις συνθήκες μπορεί να αξιοποιηθεί ποικιλοτρόπως από όσους το απέκτησαν με νόμιμες ή παράνομες μεθόδους.
Ο Γ. Βαρουφάκης ήδη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση δημοσιοποιώντας αποσπάσματα από το περιεχόμενο των συνομιλιών του με τον Πρωθυπουργό για να καταδείξει ότι στις κρίσιμες στιγμές του 2015 δεν ενεργούσε μόνος, αλλά εκτελούσε εντολές. Το διαρκές «αίτημά» του τέως υπουργού Οικονομικών για σύσταση Ειδικού Δικαστηρίου ως προς τα πεπραγμένα της περιόδου 2014-2015 δεν αποτελεί παρά μια οιωνεί προειδοποίηση προς την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό.
Αλλά και σχεδόν φοβισμένη αντίδραση της κυβέρνησης απέναντι στα όσα επιδερμικά δημοσιοποιούν άλλοτε ο Γ. Βαρουφάκης, κι άλλοτε ο Π. Λαφαζάνης ή ο Γ. Στρατούλης για τα σχέδια και τα πεπραγμένα εκείνης της περιόδου, δείχνει ότι στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν λόγους να ανησυχούν για τις διαστάσεις που μπορεί να εκλάβουν οι αποκαλύψεις όσο ανοίγουν περισσότερα στόματα ή όσο πρωτοκλασάτα στελέχη επιχειρούν να μεταθέσουν σε άλλους τις ευθύνες, να διαφοροποιηθούν και να στρέψουν μακριά από τους ίδιους τα φώτα.
Ένα άλλο ερώτημα είναι πως θα κινηθεί ο Πάνος Καμμένος του οποίου η εμπλοκή στην υπόθεση με τις συνομιλίες Γιαννουσάκη, έχει δημιουργήσει σοβαρές επιπλοκές στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Προς το παρόν και ελέω διατήρησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας, το κλειστό σύστημα του Μαξίμου στηρίζει με κάθε τρόπο τον κυβερνητικό εταίρο του Αλέξη Τσίπρα και δεν διαφαίνεται καμία πρόθεση αλλαγής της τακτικής κάλυψής του, που το τελευταίο διάστημα εξέλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις μέσα από την ανοιχτή κόντρα με τη Δικαιοσύνη. Μια κόντρα πίσω από την οποία φαίνεται να εδράζεται το σχέδιο της κυβέρνησης να προκαταλάβει πιθανές μελλοντικές δικαστικές έρευνες ως «πολιτικές διώξεις».
Το πρόβλημα για την κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα είναι πως όσο επιχειρούν να υποβαθμίσουν τις κάθε είδους αποκαλύψεις αποκαλύψεις που έρχονται στο φως, και να πετάξουν τη μπάλα στην εξέδρα, τόσο ενισχύουν την εντύπωση πως βρίσκονται υπό ομηρεία και έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν ότι οι επιλογές που έκαναν στο παρελθόν, θα τους κοστίσουν ακριβά στο μέλλον.
