Είναι γνωστό ότι ισονομία δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Η έννοια «Έλληνας πολίτης» δεν έχει καμιά αξία. Και αυτό το βλέπουμε κάθε λίγο και λιγάκι με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας και με όσα ψηφίζει η ελληνική βουλή. Ας δούμε δύο νέα παραδείγματα:
Α) Στο τελευταίο φορολογικό νομοσχέδιο (28 Ιουλίου 2017) στο άρθρο 45 αναφέρεται ότι:
«Νομική υποστήριξη προσωπικού και Προέδρου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ. ΣΤΑΤ.)
1. O Πρόεδρος και το προσωπικό της ΕΛ. ΣΤΑΤ., σε περίπτωση που είτε ασκήθηκε αγωγή εναντίον τους είτε κατηγορήθηκαν για πράξεις ή παραλείψεις που αφορούν αποκλειστικά την άσκηση των καθηκόντων τους, δικαιούνται να ζητήσουν και να λάβουν από την ΕΛ. ΣΤΑΤ. το χρηματικό ποσό που κατέβαλαν για νομικές υπηρεσίες και δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, διατηρώντας το δικαίωμά τους να αναθέτουν τη δικαστική υπεράσπιση και νομική υποστήριξή τους σε δικηγόρο της επιλογής τους σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή.
2. Το σχετικό κόστος, το οποίο περιλαμβάνει τα δικαστικά έξοδα και τη δικηγορική αμοιβή, επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της ΕΛ. ΣΤΑΤ. ……».
Πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι στα πλαίσια αποκλειστικά των καθηκόντων της Υπηρεσίας τους και επειδή εφάρμοσαν τον νόμο βρίσκονται στον στόχο κακόβουλων πολιτών οι οποίοι για να τους εκδικηθούν υποβάλλουν μηνύσεις εναντίον τους. Όλοι αυτοί οι υπάλληλοι ενώ ενεργούν για λογαριασμό και κατ’ εντολή της Υπηρεσίας τους, εντούτοις σε αντίθεση με τον κάθε Γεωργίου (που δεν λειτούργησε για λογαριασμό της Υπηρεσίας του, αλλά της κυβέρνησης και των δανειστών) δεν έχουν καμιά νομική κάλυψη από τα υπουργεία τους και πληρώνουν με δικά τους χρήματα όλα τα έξοδα για την νομική τους κάλυψη.
Β) Στο νόμο 4438 (ΦΕΚ Α’ 220/28.11.2016) στο άρθρο 55 αναφέρεται ότι:
«Ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΟΜΜΑ), από την έναρξη ισχύος του παρόντος και μέχρι 28.2.2017, απαλλάσσεται της υποχρέωσης προσκόμισης αποδεικτικού φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας για όλες τις πράξεις και συναλλαγές στις οποίες αυτά απαιτούνται, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, πλην της μεταβίβασης ακινήτου ιδιοκτησίας του. Κατά το χρονικό διάστημα που ορίζεται στο προηγούμενο εδάφιο: α) δεν επιτρέπεται η διενέργεια πάσης φύσεως συμψηφισμού σε βάρος του ΟΜΜΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 83 του ν.δ. 356/1974 (Α’90) και κάθε άλλη διάταξη της κείμενης νομοθεσίας που αφορά βεβαιωμένες χρηματικές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου ή ασφαλιστικών οργανισμών κατά του ΟΜΜΑ, β) αναστέλλονται οι κατά του ΟΜΜΑ και κάθε άλλου συνυπόχρεου με αυτόν προσώπου, πάσης φύσεως, κατά τον ΚΕΔΕ ή κάθε άλλη διάταξη της κείμενης νομοθεσίας, πράξεις διοικητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς και η λήψη οποιουδήποτε ασφαλιστικού ή διασφαλιστικού μέτρου».
Στο τελευταίο φορολογικό νομοσχέδιο (28 Ιουλίου 2017) στο άρθρο 61 αναφέρεται ότι:
“Φορολογική και Ασφαλιστική Ενημερότητα του Ο.Μ.Μ.Α. Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 55 του ν. 4438/2016 (Α ́220), όπως ισχύει, η ημερομηνία «31.8.2017» αντικαθίσταται με την ημερομηνία «29.12.2017»”.
H Υφυπουργός οικονομικών κ. Αικατερίνη Παπανάτσιου δικαιολογώντας την σχετική τροπολογία ανέφερε ότι “παρέχεται μέχρι τις 29-12-2017 φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα στον Οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, προκειμένου να διευκολυνθεί η είσπραξη της κρατικής επιχορήγησης ή άλλων οφειλόμενων από τρίτους ποσών, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η πληρωμή της μισθοδοσίας των εργαζομένων του, αλλά και η εξυπηρέτηση των συμβατικών υποχρεώσεών του.
Εξυπακούεται ότι η ρύθμιση δεν συνεπάγεται την απαλλαγή του Οργανισμού από την υποχρέωση εκπλήρωσης των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεών του”.
Έχουν όλες οι ελληνικές επιχειρήσεις και οι Έλληνες φορολογούμενοι την ίδια αντιμετώπιση; Πόσες επιχειρήσεις λόγω χρεών δεν μπορούν να πάρουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα και επιπλέον έρχονται αντιμέτωπες με κατασχέσεις, με αποτέλεσμα να οδηγούνται στο κλείσιμο; Οι εργαζόμενοι των επιχειρήσεων αυτών δεν έχουν αξία; Πόσοι πολίτες βρίσκουν τις ελάχιστες καταθέσεις που είχαν στην τράπεζα για να έχουν κάτι να φάνε, να έχουν κατασχεθεί από την εφορία;
Δύο είναι οι τάξεις σήμερα στην Ελλάδα. Αυτή που έχει την εξουσία (πολιτικοοικονομική ελίτ) και αυτή που δεν την έχει (ελληνικός λαός).
Ηλίας Ευαγγελόπουλος
Economist
