Σύσσωμες και ενορχηστρωμένες, όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις και οι προπαγανδιστικοί τους κρουνοί (ΜΜΕ), έχουν εξαπολύσει μια κατακλυσμιαία νεροποντή «αγιοποίησης», «δικαίωσης» και «ηρωοποίησης» του Μητσοτάκη.
Μπροστά σ’ αυτήν τη νεροποντή, ενστικτωδώς, …ξεπετάγονται οι στίχοι του Μανόλη Αναγνωστάκη:
«Πέθανες- κι έγινες καὶ σύ: ο καλός,
Ὁ λαμπρὸς άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.
Τριάντα έξη στέφανα σὲ συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων,
Εφτὰ ψηφίσματα γιὰ τὶς υπέροχες υπηρεσίες ποὺ προσέφερες.
Α, ρὲ Λαυρέντη, εγὼ ποὺ μόνο τόξερα τί κάθαρμα ήσουν,
Τί κάλπικος παράς, μιὰ ολόκληρη ζωὴ μέσα στὸ ψέμα
Κοιμού ἐν ειρήνῃ, δὲν θὰ ῾ρθω τὴν ησυχία σου νὰ ταράξω…»
Για τα πολύχρωμα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ, πράγματι, ο Μητσοτάκης είναι «δικαιωμένος»!!!
Ο ακραίος και βάρβαρος νεοφιλελευθερισμός του Μητσοτάκη έχει γίνει πλέον γρανιτένιο καθεστώς, με «θώρακα» τα Μνημόνια των τοκογλύφων…
Καθεστώς, επίσης, έχει γίνει και η «εθνική» πτυχή της πολιτικής Μητσοτάκη. Η πολιτική της δουλικής ΥΠΟΤΑΓΗΣ στα ξένα κέντρα αποφάσεων: Στα πλανητικά κέντρα της Νέας Τάξης, στο σύγχρονο 4ο Ράιχ…
Υπάρχει, τέλος, και η «ηθική δικαίωση» του Μητσοτάκη. Ο καθεστωτικός φαρισαϊσμός, οι «πολιτικές πτήσεις» και «επιμειξίες», καθώς και το ψεύδος στις πιο αποκρουστικές τους μορφές, δηλαδή η μακάβρια γκριμάτσα της κοινοβουλευτικής αχρειότητας και παρακμής:αυτό που ονομάζουμε «μητσοτακισμό».
Ο Μητσοτάκης, όπως έχουμε επισημάνει πολλές φορές, αποτύπωσε πιο ακραία και καταχρηστικά, αλλά και πιο μοχθηρά την παρακμή και τη σήψη των αστικών κοινοβουλευτικών θεσμών, όλη την αχρειότητα του αστικού κόσμου και των θεσμών του.
Λογικό, συνεπώς, ο σημερινός πολιτικός κόσμος και τα δημοσιογραφικά φερέφωνα του καθεστώτος, να καταλαμβάνονται από την υστερία της «αγιοποίησης» και της «δικαίωσης» του Μητσοτάκη: Ο Μητσοτάκης μπορεί να «έφυγε», αλλά ο «μητσοτακισμός» ζει και βασιλεύει, αποτελεί την κυρίαρχη αθλιότητα της πολιτικής μας ζωής…
Ο «μητσοτακισμός» έχει μπολιάσει ανεξίτηλα όλη την ποικιλία και την πολυχρωμία των καθεστωτικών δυνάμεων: Πολιτικών, πνευματικών, δημοσιογραφικών…
Όλες αυτές οι δυνάμεις αποτελούν ένα «μητσοτακικό» εξάμβλωμα αυθάδειας, ακριβώς γιατί συνδυάζουν, στην πιο μοχθηρή μορφή, τον υστερικό νεοφιλελευθερισμό τους, με την υστερική υποτέλεια στους «νταβάδες» του κόσμου (ανδρείκελα του 4ου Ράιχ), με το ασύστολο ΨΕΥΔΟΣ, τη ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ και ΑΠΑΤΗ, καθώς και με το υστερικό μίσος τους εναντίον των θυμάτων της εκμετάλλευσης και των λαϊκών κατακτήσεων.
Είναι, συνεπώς, ποτέ δυνατόν, να μη ΔΙΚΑΙΩΝΟΥΝ και να «αγιοποιούν» αυτές οι δυνάμεις του «μητσοτακισμού» τον Μητσοτάκη;;;
Θρηνείστε, λοιπόν, τους νεκρούς σας…
Ο κόσμος σας δεν είναι ο κόσμος του λαού, ο κόσμος των εργαζομένων, ο κόσμος των θυμάτων της πολιτικής σας. Αυτός ο κόσμος έχει τελεσίδικα ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ και τον Μητσοτάκη και τον κόσμο σας…
