Του Θοδωρή Γιάνναρου
Ο Ερντογάν έχει και δεύτερο σχέδιο στο ισλαμικό του τεφτέρι, σχετικά με τη μετατροπή της εμβληματικής Αγίας Σοφίας σε δύσοσμο τζαμί. Από τον φόβο για το μέλλον του, αντί να ηγηθεί της προσευχής ως μαθητευόμενος ιμάμης, που τόσο θα ήθελε, θα κάνει κήρυγμα για εσωτερική χρήση μπας και κερδίσει κάποιους ψήφους για τις επικείμενες εκλογές, όπου απ’ ό,τι φαίνεται θα παιχθούν κεφάλια – το δικό του και των “διακινητών” απαγορευμένων καλουδιών γιων του. Η Αυτοκρατορία που έχτισε με φωτιά και αίμα κινδυνεύει, και το γνωρίζει πολύ καλά!
Το κήρυγμά του δεν έχει κανέναν άλλο σκοπό, παρά μόνο να ανεβάσει την κατεστραμμένη δημοτικότητά του που βρίσκεται στα τάρταρα… Έτσι προσπαθεί να αποδείξει ότι αισθάνεται τόσο ισχυρός, που αγνοεί επιδεικτικά τις σφοδρές αντιδράσεις από όλο τον κόσμο, για την ανιστόρητη και προσβλητική μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τούρκικο τζαμί, και όλοι μας πλέον περιμένουμε με περιέργεια και θυμό να δούμε τι τύχη περιμένει το εσωτερικό του μνημείου και τις εναπομείνασες βυζαντινές αγιογραφίες που θέλει με κάποιον μαγικό τρόπο να εξαφανίσει, μπας και προσβληθεί ο Αλλάχ, που όπως φαίνεται, σύντομα δεν θα μπορεί να τον βοηθήσει…
Η Αγία Σοφία στη Βασιλεύουσα, αρχικά εκκλησία, μετά τζαμί και εδώ και 75 χρόνια μουσείο, θα είναι σύντομα πάλι ισλαμικό τέμενος, χάριν του εφηβικού, όπως ο ίδιος διατείνεται, ονείρου του που τώρα πραγματοποιεί, όπου με δικαστική απόφαση κατόπιν εντολής του, άλλαξε τη χρήση του κτιρίου σε μουσουλμανικό τέμενος. Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας αποβαίνει όμως και ένα καλό μάθημα για την Ευρώπη, που είναι εν μέρει και απόλυτα δίκαιο, μιας και στις Βρυξέλλες εδώ και καιρό δεν υπάρχει καμία κοινή γραμμή για τα καπρίτσια Ερντογάν, που όσο μπορεί, αλληθωρίζει προς την Ευρώπη για να πάει μπροστά η χώρα του και που τώρα ξαφνικά ακόμα και ο πιο αφελής βλέπει πως τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Τώρα που Ερντογάν είναι ο αρχηγός της τουρκικής κυβέρνησης που επιβάλλει τη φιλόδοξη ατζέντα του στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Η αλλαγή στην Αγία Σοφία δεν είναι παρά μια νεο-ισλαμική επίδειξη ισχύος. Ένα σαφές πλάνο θα βοηθούσε όμως και τις δυο πλευρές. Και το σχέδιο αυτό θα πρέπει να αναγνωρίζει την πραγματικότητα και όχι κάποιος μαγικός ρεαλισμός! Κι αυτή είναι πως η ΕΕ δεν έχει θέση για έναν υποχθόνιο ψευτο-σύμμαχο.
Οι όποιες προενταξιακές και ενταξιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε. θα πρέπει απ’ ό,τι φαίνεται, να διακοπούν άμεσα, οριστικά και αμετάκλητα. Αυτό θα άνοιγε τον δρόμο για μια νέα φάση σε άλλα επίπεδα, στις σχέσεις με την Τουρκία του Ερντογάν. Παράλληλα όμως είναι γεγονός αναμφισβήτητο, πως η Τουρκία τυγχάνει να είναι ένας στρατηγικός εταίρος της Ευρώπης, που σε μεγάλο βαθμό θα μπορούσε θεωρητικά να προσφέρει κάποια στήριξη στα ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Έχουν όμως δυστυχώς ξεχάσει τόσο τη σημασία της “αλληλεγγύης”, όσο και τον ορισμό της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως υποχείριο της Γερμανίας, είναι πολύ αδύναμη, άτολμη και αναποφάσιστη, για να τολμήσει να δώσει απαντήσεις σε επιθέσεις που πλήττουν βάναυσα τις αξίες, την ηθική, τους κανόνες δεοντολογίας και το σύστημα δικαίου της. Έτσι, ο ίδιος ο χαρακτήρας της δέχεται όλο και ισχυρότερα πλήγματα… η αξιοπιστία της καταρρακώνεται όλο και περισσότερο και η ικανότητά της για ουσιαστικές πράξεις συλλογικού χαρακτήρα αποδυναμώνεται μέρα με τη μέρα.
Πού ήταν άραγε η αλληλεγγύη της με τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια των αιματηρών διαμαρτυριών τους για την κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ; Πού είναι άραγε η αλληλεγγύη της, τόσο για τη χώρα μας, όσο και για την Κύπρο στις συνεχείς διενέξεις με την ταραχοποιό Τουρκία; Πού είναι άραγε οι αλήθειες που δεν ειπώθηκαν στον Πούτιν, για τις αποκαλύψεις σχετικά με τα συμβόλαια θανάτου στο Αφγανιστάν, τη στιγμή που περίπου 2.000 Γερμανοί στρατιώτες υπηρετούν σε Νατοϊκές βάσεις στο Αφγανιστάν. Ένα είναι σίγουρο: δεν ενδιαφέρει ποσώς τη γερμανική κυβέρνηση το ότι η Ρωσία του Πούτιν πληρώνει πακτωλούς χρημάτων σε ισλαμιστές δολοφόνους, για να δολοφονήσουν Αμερικανούς και Ευρωπαίους στρατιώτες, που είναι σύμμαχοι και εταίροι μας;
Είναι ξεκάθαρο ακόμα και για τους πλέον αδαείς πως η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διολισθήσει υπό τη γερμανική εκβιαστική καθοδήγηση σε θέση αδυναμίας και δεν μπορεί εύκολα να σταματήσει την κατακρήμνισή της, όντας παγιδευμένη, αμήχανη και χωρίς να μπορεί να πράξει κάτι ουσιαστικό, ενώ την ίδια στιγμή ο Ερντογάν αγνοεί επιδεικτικά και με περίσσιο θράσος τις αντιδράσεις από όλο τον κόσμο για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε ισλαμικό τζαμί και συγχρόνως να εμπαίζει τους πάντες εκ του ασφαλούς. Έτσι, δεν μας μένει τίποτε άλλο, παρά όλοι μας να αναμένουμε υπομονετικά, να μας δείξουν οι Τούρκοι, την τύχη που περιμένει το εσωτερικό του παγκόσμιου αυτού μνημείου, της Αγίας Σοφίας… μέχρι πού θα φθάσει η νεο-οθωμανική αλητεία.
Ο μαγικός ρεαλισμός, φίλες και φίλοι, ορίζεται ως αυτό που συμβαίνει, όταν ένα ρεαλιστικό περιβάλλον δέχεται εισβολή από κάτι παράξενο… για να γίνει πιστευτό!
Υπάρχει μάλλον λόγος που ο μαγικός ρεαλισμός κάνει πάρτι στην Ελλάδα τις τελευταίες αρκετές δεκαετίες. Είμαστε η χώρα που τα όνειρα και η πραγματικότητα συγχωνεύονται… όπου στο μυαλό τους οι άνθρωποι πετάνε ψηλά σαν τον Ίκαρο… αλλά ακόμα και ο μαγικός ρεαλισμός έχει τα όριά του… και όταν τα όνειρα πλησιάσουν στον ήλιο μπορεί και να λιώσουν!
Με την Τουρκία τα όνειρα απαγορεύονται και για τον λόγο αυτόν πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις μόνοι μας, διότι μόνοι μας θα είμαστε, αν και όταν εκείνη η ώρα φθάσει!
*Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος-Γενετιστής
email: [email protected], Twitter: @theogiannaros1, FaceBook: Theo Giannaros
capital.gr
