Γράφει ο Νορβηγός Καθηγητής Γκλεν Ντίζεν
Ο Τζιάνγκ Ξουεκίν υποστηρίζει ότι ο κόσμος βιώνει μια βαθιά πολιτική επανάσταση. Η κεντρική σύγκρουση είναι μεταξύ των παγκοσμιοποιητών και των εθνικιστών, με τις Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Ντόναλντ Τραμπ να προσπαθούν να οικοδομήσουν μια Νέα Τάξη Πραγμάτων με επίκεντρο τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και τη Ρωσία. Ταυτόχρονα, μια αναδυόμενη συμμαχία μεταξύ εθνικιστικών κινημάτων, της τεχνολογικής ολιγαρχίας και των σιωνιστικών συμφερόντων αναδιαμορφώνει την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Στην Ευρώπη, αυτός ο αγώνας είναι ολοένα και πιο ορατός. Τα εθνικιστικά κόμματα κερδίζουν πολιτική δύναμη, ενώ οι υπάρχουσες κυβερνήσεις επιδιώκουν να διατηρήσουν την τρέχουσα, παρούσα τάξη, ιδίως μέσω της συνεχιζόμενης υποστήριξης προς την Ουκρανία. Ο πόλεμος ωφελεί ισχυρά ευρωπαϊκά κόμματα, ιδίως τις αμυντικές βιομηχανίες, ανεξάρτητα από το αν η Ουκρανία τελικά κερδίσει ή χάσει. Η προτεραιότητα για αυτά τα συμφέροντα είναι επομένως η διατήρηση της σύγκρουσης.
Ο Τραμπ & ο Αγώνας για την Κυριαρχία
Ο Καναδάς αποτελεί ένα σημαντικό παράδειγμα της αναδυόμενης αντιπαράθεσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν μεγαλύτερο έλεγχο στις οικονομικές και στρατηγικές επιλογές του Καναδά, ιδίως στη σχέση του με την Κίνα. Η σύγκρουση αφορά επομένως ουσιαστικά την κυριαρχία και όχι τους δασμούς. Τα αυτονομιστικά κινήματα στην Αλμπέρτα και το Κεμπέκ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποδυναμώσουν την καναδική ομοσπονδιακή κυβέρνηση και να αυξήσουν την αμερικανική επιρροή.
Η ίδια στρατηγική μπορεί να επεκταθεί σε όλο το Δυτικό Ημισφαίριο και την Ευρώπη. Οι δυνάμεις που είναι σύμμαχες με τον Τραμπ έχουν συμφέρον να ενθαρρύνουν εθνικιστικά κινήματα που αμφισβητούν τις υπάρχουσες κυβερνήσεις. Στόχος είναι η δημιουργία ενός Δυτικού Ημισφαιρίου που θα ευθυγραμμίζεται ολοένα και περισσότερο με τα Αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, επιτρέποντας παράλληλα στην Ευρώπη να απορροφηθεί από την αντιπαράθεσή της με τη Ρωσία.
Η Μέση Ανατολή & ο Δρόμος προς έναν Ευρύτερο Πόλεμο
Η Μέση Ανατολή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη επειδή η σύγκρουση μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούθι θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για μια πολύ μεγαλύτερη αντιπαράθεση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν περιορίζονται από την ιδιότητά τους ως σημαντικών κρατικών παραγόντων, αλλά οι Χούθι όχι. Η αποφασιστικότητά τους να αντισταθούν στη Σαουδική Αραβία, σε συνδυασμό με την ικανότητά τους να χτυπούν ενεργειακές υποδομές με drones και πυραύλους, δημιουργεί τις δυνατότητες για ταχεία κλιμάκωση.
Η Σαουδική Αραβία είναι παγιδευμένη. Δεν μπορεί εύκολα να συμβιβαστεί με τους Χούθι χωρίς να πλήξει την αξιοπιστία της ως ηγετικής δύναμης του ισλαμικού κόσμου. Ωστόσο, μια εντατική σαουδαραβική επίθεση θα μπορούσε να προσελκύσει την Τουρκία, το Πακιστάν και άλλες χώρες, ενώ το Ιράν και οι συμμαχικές δυνάμεις θα ασκούσαν πρόσθετη πίεση στον συνασπισμό.
Οι συνέπειες θα μπορούσαν να επεκταθούν πολύ πέρα από την Υεμένη. Η Σαουδική Αραβία κατέχει κεντρική θέση στο σύστημα των πετροδολαρίων, στην αγορά του αμερικανικού ομολόγου και στην ευρύτερη χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική που υποστηρίζει την αμερικανική οικονομία. Εάν το σαουδαραβικό κράτος αποσταθεροποιηθεί σοβαρά, οι οικονομικές συνέπειες που θα προκύψουν θα μπορούσαν να είναι τεράστιες. Σε μια ιστορική αναδρομή των αιτιών ενός μελλοντικού παγκόσμιου πολέμου, η Υεμένη και η σύγκρουση Χούθι-Σαουδαράβων θα μπορούσαν επομένως να αποδειχθούν το κρίσιμο σημείο εκκίνησης.
Ευρώπη, Ρωσία & η Κρίση της Δύσης
Η Ευρώπη οδεύει προς μια ολοκληρωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία παρά τις σοβαρές εσωτερικές αδυναμίες. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν ένα συνεκτικό στρατηγικό όραμα, ενώ αντιμετωπίζουν οικονομική παρακμή, δημογραφικά προβλήματα, μεταναστευτικές πιέσεις και αυξανόμενες κοινωνικές αναταραχές. Η συνέχιση της σύγκρουσης στην Ουκρανία κινδυνεύει να επιδεινώσει όλα αυτά τα προβλήματα.
Η υποκείμενη πολιτική κρίση είναι επίσης γενεαλογική. Οι δυτικές κοινωνίες κυριαρχούνται από παλαιότερες πολιτικές ελίτ που δεν είναι πρόθυμες να αποδεχτούν έναν κόσμο στον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη δεν είναι πλέον αναμφισβήτητα κυρίαρχες. Αυτό δημιουργεί μια προθυμία διατήρησης των υφιστάμενων υποθέσεων ακόμη και με τεράστιο κοινωνικό κόστος. Οι νεότερες γενιές μπορεί τελικά να υποστούν τις συνέπειες των αποφάσεων που λαμβάνουν οι πολιτικοί ηγέτες που αρνούνται να αλλάξουν πορεία.
Κίνα, Ιαπωνία & το Επόμενο Σημείο Ανάφλεξης
Η Ανατολική Ασία μετατρέπεται σε ένα ακόμη σημαντικό κέντρο αστάθειας. Η Ιαπωνία επαναστρατιωτικοποιείται γρήγορα και ενισχύει τους δεσμούς της με τις Φιλιππίνες, την Αυστραλία και την Ινδία, σε απάντηση στην άνοδο της Κίνας. Οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας επιδεινώνονται, ενώ η Βόρεια Κορέα αποτελεί μια ακόμη πιθανή πηγή κλιμάκωσης.
Το πιο επικίνδυνο σενάριο είναι μια σύγκρουση στην οποία η Κίνα χρησιμοποιεί τη Βόρεια Κορέα ως πληρεξούσιο, ενώ η Ιαπωνία οργανώνει έναν ευρύτερο συνασπισμό εναντίον της Κίνας. Μια τέτοια αντιπαράθεση θα μπορούσε να εξελιχθεί χωρίς να εμπλακούν άμεσα πυρηνικά όπλα. Τα πυρηνικά όπλα παραμένουν όπλα έσχατης ανάγκης. Ο πιο άμεσος κίνδυνος είναι η συμβατική σύγκρουση σε συνδυασμό με την εσωτερική πολιτική αστάθεια.
Η βαθύτερη κρίση, ωστόσο, είναι εσωτερική. Οι αυτοκρατορίες παρακμάζουν λόγω της αλαζονείας τους, της ύβρεως, όταν οι ηγέτες τους αδυνατούν να αναγνωρίσουν τις μεταβαλλόμενες πραγματικότητες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη αντιδρούν ολοένα και περισσότερο στις αποτυχίες όχι αλλάζοντας πορεία, αλλά καταστέλλοντας τη διαφωνία και επιμένοντας ότι οι υπάρχουσες στρατηγικές τους είναι επιτυχημένες. Αυτό καθιστά πιθανότερη την περαιτέρω κλιμάκωση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος μπορεί επομένως να μην είναι η νίκη μιας μεγάλης δύναμης προς μια άλλη, αλλά οι κοινωνίες που διασπώνται εσωτερικά από πολιτικές κρίσεις, αναταραχές και εμφύλιες συγκρούσεις.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Καθηγητής Τζιάνγκ Ξουεκίν Ένας Κόσμος σε Επανάσταση – Παγκοσμιοποίηση έναντι Εθνικισμού»
