Η αιφνιδιαστική απόφαση για το κλείσιμο 204 καταστημάτων ΕΛΤΑ σε όλη την Ελλάδα είναι η τελευταία πράξη ενός ειδεχθούς εγκλήματος που μεθοδεύεται εδώ και χρόνια στην πατρίδα μας. Είναι ο επιθανάτιος ρόγχος της ελληνικής επαρχίας από μια κυβέρνηση που επιθυμεί διακαώς να την ερημώσει.
Μετά τον σάλο που ξέσπασε για το θέμα, η απόφαση της διοίκησης των ΕΛΤΑ μπορεί να ματαιώθηκε για 3 μήνες (όσον αφορά τα υποκαταστήματα της περιφέρειας) για επικοινωνιακούς – και μόνο – λόγους, αλλά τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει τις καταστροφικές προθέσεις τους. Τα ΕΛΤΑ πρέπει να περάσουν από τη μηχανή του κιμά που λέγεται «εξυγίανση».
Η συνταγή είναι γνωστή και δοκιμασμένη σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες που εξαερώθηκαν από τις ελληνικές (;) κυβερνήσεις. Από την πρότυπη λειτουργία μιας εταιρίας περνάμε στη σκόπιμη κακοδιαχείριση, τις ρεμούλες και τη ζημιογόνα λειτουργία που συσσωρεύει χρέος. Και έπειτα περνάμε στην επικοινωνιακή υποβάθμιση, την αναζήτηση «γιατρειάς» για τον «άρρωστο», τον «στρατηγικό επενδυτή» που έρχεται ως από μηχανής θεός και το σταδιακό ξεπούλημα που οδηγεί στον τελειωτικό «θάνατο». Τα είδαμε με τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, τον σιδηρόδρομο κ.α. Η ανθελληνική εξουσία δεν πετάει απλά τις δημόσιες υπηρεσίες σαν στημένες λεμονόκουπες. Τις κάνει και λίπασμα για τους ιδιώτες.
Ο Καποδίστριας γνώριζε την αξία του ταχυδρομείου
Το κλείσιμο των ΕΛΤΑ στην επαρχία δεν είναι τίποτα λιγότερο από εθνικό έγκλημα. Το ταχυδρομείο είναι βασικότατος αρμός του κράτους για την εξασφάλιση συνοχής σε μια κοινωνία. Είναι πολιτικός, κοινωνικός και δημογραφικός ομφάλιος λώρος για κάθε χώρα που δεν θέλει να καταντήσει απρόσωπος «χώρος».
Είναι η υπηρεσία που δίνει υπόσταση στη σχέση του πολίτη με το κράτος (που υποτίθεται ότι τον αντιπροσωπεύει), δηλαδή δίνει υπόσταση στην ίδια τη δημοκρατία. Το ταχυδρομείο δημιουργεί τη συνείδηση ότι και το τελευταίο χωριό είναι κομμάτι του ίδιου εθνικού δικτύου. Αν ο σιδηρόδρομος και οι οδικές αρτηρίες είναι το «κυκλοφορικό» σύστημα ενός λαού, το ταχυδρομείο πρωτοστατεί στο «νευρικό» σύστημα του «ανήκειν».
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα ελληνικά ταχυδρομεία που ίδρυσε ο μέγιστος Καποδίστριας ήταν η πρώτη δημόσια υπηρεσία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Πριν την Εθνική Τράπεζα, πριν την Αστυνομία και οτιδήποτε άλλο. Όπως ανέφερε το σχετικό ψήφισμα του 1828, τα ΕΛΤΑ ιδρύθηκαν για «την ανάγκην ταχείας και τακτικής συγκοινωνίας», για ζητήματα που σχετίζονταν με «την διοίκησιν και την ασφάλειαν του Κράτους». Εκείνο που ο σοφός Καποδίστριας φρόντισε να φτιάξει πρώτο, οι σημερινοί ανθέλληνες το «εκτελούν» τελευταίο δίνοντας τη χαριστική βολή στη δημογραφική μας ενότητα.
Τα ασταμάτητα χτυπήματα στην ακριτική Ελλάδα
Σκεφτείτε όμως πόσα άλλα καρφιά έμπηξαν στο φέρετρο της Ελλάδας, μέχρι να φτάσουμε εδώ. Πόσα απανωτά χτυπήματα έχει δεχτεί η ελληνική περιφέρεια από τους απάτριδες «εξυγιαντές» της.
Πόσα στρατόπεδα έκλεισαν σε ακριτικές περιοχές που υπήρχαν εκεί για να εγγυούνται την ασφάλεια των κατοίκων; Πόσα αστυνομικά τμήματα έβαλαν λουκέτο ή συγχωνεύτηκαν στα πλαίσια του δημοσιονομικού «ψαλιδίσματος»; Πόσες εφορίες και δικαστήρια εξαφανίστηκαν και αποτραβήχτηκαν σε μεγάλες πόλεις; Πόσες χιλιάδες σχολεία ερήμωσαν (εκτιμάται ότι είναι περίπου 2.500 – 3.000 την τελευταία εξαετία) στην περιφέρεια, καταδικάζοντας τα κατά τόπους χωριά σε δημογραφική απελπισία και μαρασμό; Πόσα επαρχιακά νοσοκομεία, κέντρα υγείας και ιατρεία σαρώθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά, σε σημείο πολλοί Έλληνες να πηγαίνουν ακόμα και στην Τουρκία για να εξυπηρετηθούν; Πόσα στρατηγικά σημεία της χώρας γέμισαν με δομές φιλοξενίας και βουλιάζουν καθημερινά από πορθητές «ενσωμάτωσης»;
Να πούμε για τη συνεχή συρρίκνωση του δικτύου τραπεζών στην επαρχία και το κλείσιμο των ATM; Ή για τις υπέρογκες προμήθειες και τα «πασπαρτού» μηχανήματα που καλύπτουν με το αζημίωτο τον αποκλεισμό της επαρχίας από πρόσβαση σε μετρητά;
Να θυμηθούμε τις ιστορικές καταστροφές στην Εύβοια, τη Θεσσαλία και τον Έβρο γιατί το κράτος δεν μερίμνησε ποτέ για τα έργα και τις ενέργειες που όφειλε; Ή την ολοκληρωτική εγκατάλειψη των κατοίκων που ακολούθησε; Όσο κάπνιζαν τα αποκαΐδια και όσο ήταν βυθισμένα στις λάσπες τα σπίτια, ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε επενδυτικά προγράμματα για τα ιδιωτικά όρνεα που χυμούσανε να κατασπαράξουν τον πόνο των Ελλήνων.
Να θυμηθούμε το ελεεινό προεδρικό διάταγμα που επεδίωκε να μετατρέψει σε άχρηστα χωράφια τα οικόπεδα των Ελλήνων πολιτών που είναι κάτω από 2 στρέμματα, με την πρόβλεψη να μπορούν τα μικρά χωριά να γίνουν «κέντρα προσωρινής υποδοχής» για 100 μετανάστες ανά οικισμό;
Να μιλήσουμε για τα ξεψυχισμένα μέτρα ανάσχεσης της υπογεννητικότητας που δεν λύνουν ούτε κατά διάνοια το πρόβλημα; Ή για το γεγονός ότι σε όλο και περισσότερες περιοχές οι απελπισμένοι Δήμαρχοι δίνουν επιδόματα για οικογένειες, γιατί το κεντρικό κράτος αδιαφορεί πλήρως για τις εκκλήσεις τους. Να πούμε και για το κυβερνητικό πετσόκομμα στους προϋπολογισμούς των Δήμων και των Περιφερειών, εγκαταλείποντας την αυτοδιοίκηση στις περιορισμένες δυνατότητές της, και οδηγώντας σε μαρασμό τα δημόσια έργα που πρέπει να γίνουν.
Και σαν κερασάκι στην τούρτα, το αποκρουστικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όπου το γαλάζιο πελατειακό κράτος έπεσε σαν μάστιγα ακριδών πάνω στους πόρους της κτηνοτροφίας, απονεκρώνοντας την πρωτογενή παραγωγή, καταδικάζοντας χιλιάδες κτηνοτρόφους σε πτώχευση και υποθηκεύοντας το διατροφικό μέλλον μιας ολόκληρης χώρας. Ενώ το έγκλημα συνεχίζεται με τη σκανδαλώδη κυβερνητική αδράνεια για την ευλογιά των αιγοπροβάτων που ξεκληρίζει τα κοπάδια και μοιάζει σαν βιολογικό όπλο «εξυγίανσης» των δηλωμένων ζώων.
Και τώρα έχουμε το οικονομικό ξερίζωμα των ΕΛΤΑ από όλη την επικράτεια, ώστε να μην μείνει πια καμία προϋπόθεση διαβίωσης εκτός των πόλεων. Το ένα μετά το άλλο, όλα τα παραπάνω (και πολλά ακόμα) είναι ολέθρια πλήγματα στην Περιφέρεια που συντελούν στην ολική καταστροφή της και ωθούν τον λαό σε ασυλοποιημένα αστικά κέντρα. Το τελευταίο γράμμα των ΕΛΤΑ είναι «συστημένο» και γράφει «ερήμωση της Ελλάδας», εάν ο λαός δεχθεί να το παραλάβει…
