Στο στόχαστρο της ρωσικής πολεμικής μηχανής έχει εισέλθει εκτός όλων των άλλων η Ελλάδα, μετά την σύναψη αμυντικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ και την παρουσία αμερικανικών δυνάμεων σε διάφορα μέρη της χώρας.
Τώρα, μέσω της στρατιωτικής άσκησης με την επωνυμία “Slavic Shield-2019” που διενεργείται στην Σερβία με την παρουσία ρωσικών αντιπυραυλικών συστημάτων S-400, έχουμε την υλοποίηση ενός τρομερού σεναρίου, εγκαθίδρυσης περιοχής άρνησης πτήσεων A2AD, σε νατοϊκά αεροσκάφη όλων των τύπων, από το Βερολίνο έως την Αθήνα, σύμφωνα με Ρώσους ειδικούς , όντας σχεδιασμένη για να αποδείξει την πραγματική αποστολή της μεταφοράς των ρωσικών συστημάτων αεράμυνας στη Σερβία.
Είναι σαφές σύμφωνα με τον αμυντικό ειδικό της εφημερίδας Komsomolskaya Pravda, Βίκτορ Μπαρανέτς, ότι «αυτή η στρατιωτικοτεχνική συνεργασία, διενεργείται φυσικά λόγω σερβο-ρωσικής συμμαχίας». Ενώ γενικά, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα, η σημασία αυτών των ασκήσεων εμπεριέχει «πολλαπλά μηνύματα», «Η Ρωσία και η Σερβία ενισχύουν όχι μόνο τη στρατιωτικοτεχνική αλλά και την πολιτική και οικονομική τους συνεργασία», δηλώνει ο ίδιος.
Δεν είναι τυχαίο, ότι ο Ρώσος ειδικός επέστησε την προσοχή όλων στην καθαρά στρατιωτική πλευρά της άσκησης “Σλαβική Ασπίδα- 2019”. Στην πραγματικότητα, το ρωσικό υπουργείο άμυνας έκανε το ίδιο, υπογραμμίζοντας ότι τα ρωσικά συστήματα όπλων «συμμετάσχουν για πρώτη φορά σε ασκήσεις στο έδαφος ενός ξένου κράτους».
Σε περίπτωση πολεμικής κρίσης στην Ευρώπη, είναι σαφές ότι οι Βρυξέλλες θα εκδώσουν τις κατάλληλες εντολές ώστε να μην επιτρέψουν σε οτιδήποτε “σερβικό” να διέλθει δια θαλάσσης ή αεροπορικώς. Επιπλέον, μετά την ένταξη του Μαυροβουνίου στο ΝΑΤΟ, οι Σέρβοι δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα.
Υπενθυμίζουμε ότι το 1999, Βουλγαρία, Ρουμανία και Ουγγαρία, απαγόρευσαν τη διέλευση ακόμη και άοπλων ρωσικών αεροσκαφών μέσω του εναέριου χώρου τους, τα οποία ήθελαν να ανεφοδιάσουν το ρωσικό σώμα που κατείχε το αεροδρόμιο Slatina στο Κοσσυφοπέδιο.
Αυτή τη φορά όμως, η μετακίνηση των ρωσικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας διεξήχθη αεροπορικώς, αλλά σε περίπτωση σύγκρουσης Ρωσίας-Σερβίας με το ΝΑΤΟ, αυτή η πορεία θα αποκλειστεί βεβαίως.
Εντούτοις, το γεγονός είναι ότι, στις ασκήσεις που διεξάγονται στο έδαφος της σερβικής αεροπορικής βάσης Bataynitsa δεν αναπτύχθηκε μόνο συστήματα S-400, αλλά και κινητές συστοιχίες συστημάτων Pantsir-S1, υποδηλώνοντας ότι, η προβλεπόμενη «ανάπτυξη πρακτικών ενεργειών για την αεράμυνα της προστατευόμενης περιοχής» σημαίνει κάτι παραπάνω από αυτό που υποδεικνύεται στα μηνύματα.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια ολοκληρωμένη άσκηση άσκηση, (πρόβα Τζενεράλε) επίθεσης στο ΝΑΤΟ, με την ανάπτυξη ολόκληρης σειράς μέτρων και δράσεων για την καταπολέμηση νατοϊκών αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένης της αντιαεροπορικής προστασίας σε χαμηλό ύψος.
Επιπλέον, ο σερβικός στρατός έχει θέσει σε λειτουργία όλα τα πυραυλικά συστήματα, καθώς και αυτά που θα του παραδοθούν στο πλαίσιο της νέας ρωσο-σερβικής συμφωνίας που είχε συναφθεί προηγουμένως.
Επιπλέον, ο Πρέσβης της Σερβίας στη Ρωσία, Μίροσλαβ Λαζάνσκι, υπογράμμισε ότι η Σερβία δεν θα αγοράσει μόνο το σύστημα πυραυλικής αεροπορικής άμυνας Pantsir-S, αλλά και άλλα ρωσικά συστήματα.
“Έτσι, μόλις επιλυθεί το ζήτημα της ανάπτυξης ενός συγκροτήματος αεροπορικού αμυντικού εξοπλισμού στη βάση της σερβικής πολεμικής αεροπορίας, θα έχουμε μια ζώνη περιορισμένης πρόσβασης για την αεροπορία του ΝΑΤΟ, σε ακτίνα 400-500 χλμ., Σε αυτή θα μπορεί να καταρρίπτεται οποιοδήποτε αεροσκάφος του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των F-35”, δήλωσε ο Βίκτορ Μπαρανέτς.
Στην βόρεια πλευρά του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τον ίδιο, στην περιοχή του Καλίνινγκραντ, έχουμε ήδη την δημιουργία ζώνης άρνησης πτήσεων για αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, λόγω της παρουσίας ρωσικών συστημάτων Triumph S-400.
Σύμφωνα μάλιστα και με τον Αμερικανό διοικητή της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη, πτέραρχο Frank Gorens, ο ρωσικός στρατός δημιούργησε ένα πολυεπίπεδο και ολοκληρωμένο σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας στην περιοχή του Καλίνινγκραντ, με τέτοιο τρόπο ώστε αυτό να δυσχεραίνει την πρόσβαση άλλων αεροσκαφών σε αυτόν τον τομέα».
Τα όρια της ζώνης κάλυψης κυμαίνονται από το σύστημα αεράμυνας S-400 στα 400 χιλιόμετρα, ενώ το εύρος ανίχνευσης ανέρχεται στα 600 χλμ.
“Σε αυτή την περίπτωση, Πολωνία, Γερμανία, Τσεχία, Σλοβακία θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια ακτίνα άρνησης πτήσεων για τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, που θα εκτείνεται από το Βερολίνο στην πόλη Βάρνα της Βουλγαρίας, έως στην Αθήνα. Στην πραγματικότητα, όλη η Ανατολική Ευρώπη θα γίνει μια μεγάλη ζώνη άρνησης πτήσεων. Εκεί βρίσκεται η αληθινή στρατιωτική σημασία της άσκησης Σλαβική Ασπίδα-2019 στη Σερβία”, κατέληξε ο Ρώσος ειδικός σύμβουλος του ρωσικού ΥΠΑΜ.
