Γνώρισα τον κ.Βαθιώτη μέσω της επικαιρότητος, την “άνοιξιν” του κορωνοϊού, από ένα video, ως καλεσμένου του κ.Παύλου στο Δίκτυον Ελληνισμού. Μετά 25 λεπτών εξαιρετικής (κατά την άποψίν μου) νομικής (κι όχι μόνον) αναλύσεως της καταστάσεως, ρωτήθηκε από τον κ.Παύλον (στο περίπου τα λεχθέντα, μη αλλιώνοντας την ουσία-ατυχώς δεν συγκράτησα τον σύνδεσμον) :
– κ.Βαθιώτη, πάρα πολύ ωραία όσα μας είπατε, όμως με την ιδιότητά σας του νομικού γνώστη, περιμένω να μας προτείνετε πώς θα αμυνθούμε.
Η εντελώς κατακεραυνωτική και αποστομωτική απάντησις του κ.Βαθιώτη ήταν :
– κ.Παύλε, τα ανέλυσα όλα. Δεν καταλάβατε; Η όποια νομική άμυνα αρμόζει σε κράτος δικαίου, ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ!
Μονολόγησα :
– Λοιπόν έχουμε χούντα, το επιβεβαίωσε ένας εξαιρετικός καθηγητής Νομικής!
Στην πορεία θαύμασα τον αγώνα του κυρίου Βαθιώτη, κυρίως διότι ο αγών του περιείχε και το θυσιαστικό στοιχείο, θυσιάζων την πανεπιστημιακή του καριέρα. Πάντοτε η προσωπική θυσία καταξιώνει τον αγώνα και ασφαλώς δικαιολογεί λάθη, τα οποία αναποφεύκτως και νομοτελειακώς όλοι οι άνθρωποι διαπράττομε … “άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε”.
Τα ανέφερα αυτά προκαταβολικώς, ώστε να μην με κατατάξει ομοίως με διαφόρους άλλους ασκήσαντες οξείαν κριτικήν στις θέσεις του περί εκλογών, πιθανόν αρνούμενοι το καλοπροαίρετον του αγώνος του. Με αδελφικήν αγάπη θα του αναλύσω προσωπικές απόψεις, με απώτερον σκοπόν ίσως κάποιες δικές του νέες πνευματικές διεργασίες, που πιθανόν να προάγουν τον αγώνα του και, γιατί όχι, ίσως μία πνευματική συνέργεια για το κοινό καλό. “Το ένα χέρι νίβει το άλλο” λέει η λαϊκή σοφία, αλλά και η ιστορία της πνευματικής σοφίας του τόπου μας, μέσω “διαλόγων”, “αγορών”, “περιπάτων” και άλλων ομαδικών συνεργειών προήχθη στον ύψιστον βαθμόν της ανθρωπότητος. Πέραν αυτών δεν έχω να μοιράσω κάτι με τον κύριον Βαθιώτη, αφού και κοινά πιστεύω έχομε και κοινόν στόχον. Η μόνη διαφοροποίησις δείχνει να είναι στην μεθόδευσιν των “κοινών” στόχων.
Τα τελευταία χρόνια παρακολούθησα μία τρομακτικώς επίπονη προσπάθειά του (όπως πολύ ολίγων) να πείσει το “κοιμισμένον ελληνικό ποίμνιον” και εύγε! Επαναλαμβάνω ότι δεν αμφισβητώ ούτε κατ’ελάχιστον την προαίρεσίν του. Τον παρακολούθησα να προσπαθεί να πείσει τους Έλληνες για τα λάθη τους (έτσι πιστεύω και εγώ) και τον ένοιωσα σαν τον εαυτό μου. Διότι ομοίως προσπάθησα να πείσω κόσμον από αρκετά νωρίτερα, όχι με την έντασιν του κ.Βαθιώτη αλλά αντιστοίχως ψυχοφθόρως και προσέκρουα σε τοίχον ακόμα και σε άτομα του στενού μου οικογενειακού περιβάλοντος. Κάποτε στενοχωρήθηκα πολύ αλλά συντόμως το φιλοσόφησα σκεπτόμενος ότι ολόκληρος Χριστός ενανθρωπίσθηκε, ώστε να αλλάξει τα μυαλά των ανθρώπων (=μετάνοια) και εδώ και 2000 χρόνια δεν τα καταφέρνει, εγώ θα τα καταφέρω;
[Μία παρένθεσις, ώστε να μην έχω όπως παλαιότερα τους βιαστικούς ή και κακοπροαιρέτους επικριτές, όπως το ένοιωσε ο κ.Βαθιώτης : λέγοντας ότι ο Χριστός δεν το κατάφερε 2000 χρόνια, επ’ουδενί είναι αμφισβήτησις της Παντοδυναμίας Του, ούτε και της τελικής επιτεύξεως του Θείου Σχεδίου. Μόνον Εκείνος γνωρίζει γιατί εκτελείται το προαιώνιον Σχέδιόν Του με τον παρακολουθούμενον ρυθμόν.]
Όπως γνωρίζετε κ.Βαθιώτη, ο Απόστολος των Εθνών Παύλος είχε πει : «μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ», ειδικώς δε την σημερινήν εποχή που βρίθει πάσης φύσεως “αιρετικών”. Αλλά και ο Χριστός είχε δώσει οδηγίες, να φεύγουν οι μαθητές Του όπου δεν τους δέχονται, τινάζοντας και την σκόνη των υποδημάτων τους. Οπότε ερωτώ : «μήπως παραβαίνετε αυτές τις αρχές;» χωρίς να ζητώ απάντησιν, σεις γνωρίζετε.
Παρακολουθώντας όμως τις τελευταίες διαδικτυακές αψιμαχίες με συμ«πατριώτες» και κάποιους χαρακτηρισμούς “μπεχλιμπίδια” και “βορβόρους”, θα σας πω ότι λίγα είπατε. Μάλλον θα έπρεπε να τους χτυπήσετε, να τους αρχίσετε και μαστίγωμα και κλωτσοπατινάδα. Δεν υπερβάλω, κόσμος είναι αυτός και κοσμικώς οφείλομε να συμπεριφερόμεθα, ακολουθούντες το παράδειγμα του κορυφαίου κοσμικώς επιτυχημένου της εποχής μας Κυριάκου Μητσοτάκη! Άντε σαν πλέον εκλεπτυσμένος αυτού, να τους πετάγατε το γάντι προκαλών σε μονομαχίαν. Αντρικές καταστάσεις άλλων ρομαντικών εποχών!
κ.Βαθιώτη, δεν σας ειρωνεύομαι. Κάθε επίπεδον αντιδράσεως απαιτεί και τα ανάλογα όπλα. Όταν τοποθετείστε περί αποχής (ΔΕΝ κρίνω την θέσιν σας) ανάγων τα αποτελέσματα σε πνευματικόν επίδεδο, πώς είναι δυνατόν να απαντάτε σε κοσμικόν επίπεδο τις κοσμικές ύβρεις, που δεχθήκατε; Απαιτείται κοσμική αντίδρασις σε κοσμική δράσιν! Οπότε το μαστίγωμα και η κλωτσοπατινάδα, που πρότεινα προηγουμένως θα ήταν πλέον αποτελεσματικές αντιδράσεις, έτσι νομίζω… και δυστυχώς στο παρελθόν έχω πέσει στην παγίδα της κοσμικής αντιδράσεως ενώ μιλούσα σε πνευματικόν επίπεδο.
κ.Βαθιώτη, η άποψις ενός εκάστου οφείλει να είναι σεβαστή κι όπως προανέφερα δεν κρίνω την πρότασίν σας περί αποχής, που αποσκοπεί σε πνευματικά αποτελέσματα. Ανέμενα όμως ότι και οι λοιπές σας αντιδράσεις να είναι αντιστοίχως πνευματικού επιπέδου και να μην σας παρασύρουν σε κοσμικόν επίπεδον, διότι θα είστε εκ προοιμίου χαμένος. Στον αθλητισμόν είχαμε ένα δόγμα : «κερδίζει όποιος επιβάλει το παιχνίδι του», οπότε σεις πώς θα αντέξετε την κοσμικήν μάχην όταν ομιλείτε πνευματικώς; Δεν αμφισβητώ πιθανές κοσμικές ικανότητές σας, μπορεί στο μαστίγωμα να είστε καλύτερος αυτών, όπως ο Βασιλεύς Ιωάννης ήταν στην ξιφομαχία (και θα είναι), διό και πρότεινα την σχετικήν αντίδρασιν.
κ.Βαθιώτη, η αντιληπτική ικανότης ενός εκάστου δεν σχετίζεται με τις γνώσεις του και το μορφωτικόν του επίπεδον ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟΝ ΤΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΑΚΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ. Πιστεύω ότι το έχετε διαπιστώσει (ειδικώς σε συναδέλφους σας νομικούς!!!), αλλά γιατί δεν το εφαρμόζετε πρακτικώς; Ο Einstein είπε κάποτε, ότι είναι ευκολωτέρα η διάσπασις του ατόμου από την διάσπασιν μίας προσωπικής πεποιθήσεως. Δυστυχώς ο κορωνοϊός το απεκάλυψε τρανώς, είμαστε “τίγκα” από καθηγητάδες βασιβλακόπουλους. Πόσους νομικούς πείσατε; Αν όχι πώς μπορείτε να πείσετε τους λοιπούς επιστήμονες; Και ομοίως, πώς την συντριπτική πλειοψηφία των λοιπών;
Υπάρχει όμως κάτι ακόμα ανησυχητικότερον : όταν επικαλείστε την νομικήν επιστήμη και την κατάλυσιν των ισχυόντων νόμων, πώς τεκμηριώνετε ότι είστε με την ορθήν πλευράν; (ΠΡΟΣΟΧΗ, αυτά που αναφέρω δεν σημαίνει ότι απηχούν τις προσωπικές μου πεποιθήσεις). Νόμοι είναι μπορούν να αλλάζουν (και αλλάζουν) ανά ιστορικές εποχές. Ποιοί τους επιβάλουν; Μα οι εκάστοτε αλεξοκούληδες και τους αποδέχονται τα εκάστοτε γιουσουφάκια τους, πολλάκις ψηφίζοντάς τους. Η εξουσία της πλειοψηφίας, οι πολλοί έχουν δίκιο (αυτό που τους πείθουν ότι είναι ορθόν πχ. εμβόλια, μάσκες, εγκλεισμοί, παραχώρησις ατομικών δικαιωμάτων κλπ)! Σεις πού τεκμηριώνετε την αντίδρασίν σας σε αυτό; Το δίκαιον του ισχυρού, όπως ισχύει στην Φύσιν. Γι αυτό σας πρότεινα πριν, μαστιγώστε και κλωτσοπατινάρετε τους υβριστές σας, αντιδράστε κοσμικώς, όπως ο κάθε κούλης σε αυτόν τον κόσμον!
Αν θέλομε να ανεβούμε σε πνευματικόν επίπεδον, θα κινηθούμε με άλλα όπλα, όπως ο κυρ Φώτης Κόντογλου στα “Μυστικά άνθη” αναφέρει «Μας σφάζανε, μας κομματιάζανε, μας κρεμάζανε, μας σουβλίζανε, μα δεν πεθάναμε, γιατί μας ατσάλωνε ο αγώνας». Ένα δε 17χρονο παιδί έγραφε στις 13 Μαρτίου του 1957, πριν οδηγηθεί στην αγχόνη : «Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα» και λίγο αργότερα “περνούσε στην αιωνιότητα” ψέλνοντας τον Εθνικόν ϋμνον (Ευαγόρας Παληκαρίδης), όπως και πάμπολλοι άλλοι. Δεν γύρεψε την αλλαγή Συντάγματος, ούτε ο κάθε Κολοκοτρώνης την αλλαγή των νόμων. Ασφαλώς πολλοί έσυραν το “γιαταγάνι” αλλά η Ιστορία δεν κατέγραψε πόσους “κλωτσοπατινάρησαν” αλλά την θυσίαν τους και το αναφέρω απευθυνόμενος στον κ.Βαθιώτη, που ήδη θυσιάσε την προσωπική του καριέρα!
Αν κάποιος το θεωρήσει τραβηγμένο, ας θυμηθεί πώς ένας ινδός το πραγμάτωσε πολιτικώς (Γκάντι), εμείς οι Έλληνες δεν μπορούμε;
Για να μην χαθεί στον ειρμό επαναλάμβάνω ένα ερώτημα της προπροηγουμένης παραγράφου, το οποίον θεωρώ πολύ σοβαρό, τονίζοντας ότι είναι πολύ ρεαλιστικό και καθόλου ρομαντικό, όπως πολλοί θα θεωρήσουν (πάντα αχ! αυτή η πλειοψηφία) :
ΤΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΙ ΤΗΝ “ΝΟΜΙΚΗΝ” ΟΡΘΟΤΗΤΑ Ή ΜΗ ΤΟΥ POLITICAL CORRECT;
Ένας νόμος υπάρχων, προϋπάρχων ή μέλλων κατά τις επιταγές του gauleiter του Ελλαδιστάν;
Μα ο κ.Βαθιώτης (όπως ανέφερα στην αρχή) βεβαίωσε ότι δεν έχουμε κράτος δικαίου;
Αλλά και αυτό το υποτιθέμενο κράτος δικαίου, ποιός το όρισε;
Αύριο τί διαστάσεις απόψεων μεταξύ συνταγματολόγων θα δούμε, που ήδη βλέπομε, όπως ο κ.Βαθιώτης ανέφερε με καθηγητή του; Παρόμοιες σχολές δεν τελείωσαν; Άρα πως διαφωνούν ριζικώς;
Όλοι οι νόμοι είναι “ανθρώπων εντάλματα”, από αιώνων και αυτός με το μακρύτερο σερνάμενο ζωνάρι (ο “πιο πολλά βαρύς”) επέβαλε το δικό του, ονομάζοντάς το “λογικό”! (σημ. η λέξεις λογική και λογικό, είναι οι πλέον βιασμένες, απηχούσες πλέον τον στυγνόν εγωισμόν των εκφερόντων αυτές) και συνεχώς αλλάζοντας την καθιερωμένη σημασία των λέξεων (όπως από τον 5ο αι.πΧ. κατέγραφε ο Θουκυδίδης) για να δικαιολογήσουν και νομιμοποιήσουν τους (άνομους) σκοπούς και πράξεις τους.
Το “ακαταδίωκτον” των αλεξοκουλιστών από πού έλκει την καταγωγή του;
Ποιός γνωρίζει το ορθόν; (δεν εννοώ το … έντερο, αυτό το γνωρίζουν)
Αλλά για να επιτευχθεί το ορθόν, Ποιός θα φέρει το Φως στον κάθε άνθρωπον;
Με ύβρεις και κλωτσοπατινάδες θα έρθει;
«ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ.ς’33)
Σημειώνω δε ότι η Δικαιοσύνη Του δεν έχει ουδεμίαν σχέσιν με την ανθρωπίνη δικαιοσύνη, το ανθρώπων ένταλμα, το κοσμικόν δημιούργημα άρα “πονηρής” προελεύσεως και ολοκληρωτικώς καταστρεπτικού σκοπού.
Τα σέβη μου
υγ __ Μία ακόμη απορία, που δεν αφορά μόνον τον κ.Βαθιώτη. Διαβάζω μία πραγματικώς εντυπωσιακή βιβλιογραφική αναφορά, ως γνωσιολογική βάσιν του σκεπτικού του. Πώς τεκμαίρεται το αληθές αυτών των βιβλιογραφικών αναφορών; Έχει ελεγχθεί ποτέ η “αλήθεια” τους σε βάθος βιβλιογραφίας τους; Ένα γενικό παράδειγμα : Πώς είναι δυνατόν να ομιλούμε περί δημοκρατίας με αναφορά στην Αρχαιοελληνική δημοκρατία αλλά και στην γαλλική του γαλλικού συσκοτισμού (λες και ήταν ένα και το αυτό ή “αγνή” η γαλλική απομίμησις), αγνοούντες την πλήρη διαστροφή των αρχαιοελληνικών εφαρμογών, που και αυτές απέτυχαν στην δοκιμασία του χρόνου; Πως είναι δυνατή η σύγκρισις του νομικού συστήματος του Σόλωνος με το σημερινό “μισθωτό” νομικό σύστημα (απότοκο του γαλλικού διαστροφισμού και όχι του αρχαιοελληνικού προτύπου!!!) συγχρόνων “μεγαλοσχήμων καλλικαντζάρων” (www.triklopodia.gr/πότε-θά-γλιτώσουμε-ἀπό-τά-καλικαντζάρ/) και φύτρας μελλοντικών (ή νυν) διοικητών ανεξαρτήτων αρχών (που σίγουρα δεν δίνουν αναφορά στον “κυρίαρχον” λαόν-εδώ κλαίμε) ή και ΠτΔ; Ένας διακεκριμένος καθηγητής Νομικής είπε κάποτε ότι δεν έχομε κράτος δικαίου. Μήπως από τότε βρήκε κάποια νέα “φόρμουλα”; Ή μήπως και αυτός κολλάει, όπως οι υβριστές του, απλώς σε βαθύτερα εννοιολογικά επίπεδα από αυτούς; Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι καλύτερος, μάλλον χειρότερος. Απλώς ερευνώ μήπως μάθω κάτι…
Να θυμίσω βεβαίως ότι και άλλοι φορείς, κινούμενοι από αηδιολογικά (ή μήπως τελικώς δίκαια) κίνητρα και όχι αγνά ιδεολογικά (όπως ο κ.Βαθιώτης) προτείνουν παρόμοιες αντιδράσεις :
