Τις προάλλες συνεργάσθηκα επαγγελματικώς με κάποιον διπλωματούχον μηχανικόν με σύνδρομο Asperger (AS or Asperger disorder AD). Έχοντας ακούσει προ ετών από φίλους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι το αντιμετώπιζαν στην εκπαίδευσιν, μου ήταν ενδιαφέρον να το εξετάσω από κοντά.
Προτού προχωρήσω στην ουσία του άρθρου, να γράψω πολύ επιγραμματικά 2-3 στοιχεία για το σύνδρομο (προς χάριν του άρθρου) παρότι δεν είμαι ο ειδικός για να το αναλύσω και συγχωρήσατέ με οι υφιστάμενοι το σύνδρομον (AD) (αρνούμαι να γράψω πάσχοντες), αν δεν είμαι τόσον ακριβής και σας στενοχωρήσω :
Κατ’αρχάς να δηλώσω ότι σε καμμία περίπτωσιν το AD δεν χαρακτηρίζει μειωμένη νοημοσύνη, το αντίθετο θα έλεγα. Αυτό που το χαρακτηρίζει είναι μειωμένη ενσυναίσθησις, δηλαδή μειωμένη ικανότης να “μπει” στην θέσιν του άλλου και να τον κατανοήσει. Έτσι έχουν μία ροπή προς την δική τους οπτική, δυσκολευόμενοι να δουν έξω από αυτήν, περιοριζόμενοι στα δικά τους “κουτάκια”, στα οποία όμως είναι άσσοι λόγω ικανοτάτης νοημοσύνης (τονίζω ότι δεν τίθεται θέμα μειωμένης νοημοσύνης αλλά επικεντρώσεώς της προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις).
Ο συγκεκριμένος λοιπόν συνεργάτης, απόφοιτος του Πολυτεχνείου (ξανατονίζω την επαρκεστάτη νοημοσύνη) και πραγματικά τον θαύμασα για την εκπληκτική προσήλωσίν του στους υπολογισμούς και την ακρίβεια αυτών. Κάποια στιγμή, παραβλέποντας την πραγματικότητά του, έκανα το “λάθος” να θέσω ένα θέμα, που εμφανέστατα τον έβγαλε από τα νερά του. Ευτυχώς γρήγορα “μπάλωσα” την κατάστασιν.
Θέλω να τονίσω ότι τα άτομα με AD, με την κατάλληλον εκπαίδευσιν και επαγγελματικόν προσανατολισμόν, δύνανται να είναι χρήσιμοι στην κοινωνία, όπως οι υπόλοιποι, όμως οφείλουμε απόλυτον σεβασμόν στην αντιμετώπισίν τους. Η συνεργασία μαζί του με δίδαξε ότι ήταν εξαιρετικός σε υπολογισμούς της επιστήμης του (με πολύ χαρά πάλιν θα συνεργασθώ) αλλά πιθανόν θα του ήταν δύσκολο να γίνει ας πούμε αρχιτέκτων, που απαιτεί να “μπεις στο πνεύμα” των πελατών και να “ζήσεις” το σπίτι των ονείρων τους, πριν κατασκευασθεί αν και πολλοί επιτυχημένοι άνθρωποι είχαν AD.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Παρατηρώντας την πλειοψηφία των σημερινών ανθρώπων, τολμώ να πω ότι παρουσιάζουν το σύνδρομον Asperger, χωρίς όμως να πάσχουν από αυτό! Ο σημερινός άνθρωπος είναι τόσο κλεισμένος στο “κουτάκι” του, ενώ ο έχων το AD είναι επικεντρωμένος σε αυτό. Είναι τεραστία η διαφορά! Ο άνθρωπος σήμερα βρίσκεται εγκλωβισμένος, όπου τον “έχωσαν” χωρίς να χρησιμοποιεί την νοημοσύνη του, επαφιόμενος στην νοημοσύνη κάποιων επιτηδείων, που λες και του ρούφηξαν το μυαλό, ενώ ο υφιστάμενος το AD χρησιμοποιεί όλο το δυναμικό της νοημοσύνης του (συχνά και υπερέχον του μέσου όρου).
Αν ισχύουν αυτά για την μειωμένη ή παντελή απουσία νοημοσύνης του σημερινού ανθρώπου, τί να πω για την έλλειψιν ενσυναισθήσεως; Ο μεν υφιστάμενος το AD, έχει την πραγματικότατη δικαιολογία του συνδρόμου, ο δε άνθρωπος του σήμερα δεν έχει απολύτως καμμία, δείχνοντας μίαν ψυχική αγκύλωσιν έως παράλυσιν, αφού αδυνατεί να συναισθανθεί και συμπονέσει τον άλλον!
Χειρότερον όμως όλων είναι το θέμα των εμμονών. Δεν ανέφερα προηγουμένως, ότι οι έχοντες το AD παρουσιάζουν κάποιες εμμονές (επαναλαμβάνω σεβασμός προς αυτούς), οι οποίες όμως είναι μηδαμινές προς τις εμμονές του σημερινού ανθρώπου, που δεν δικαιούται να επικαλεστεί οποιαδήποτε δικαιολογία.
Αν το AD μπορεί να χαρακτηριστεί μία ελαφριά περίπτωσις αυτισμού, τολμώ να πω ότι η κοινωνία σήμερα πάσχει από βαρύτατον αυτισμόν, με ανυπαρξία ενσυναισθήσεως, προσήλωσιν προς όσα μας “διέταξαν” και εμμονές προς εντάλματα επικινδύνων ατόμων, με ανυπαρξία χρήσεως της νοημοσύνης μας.
Θέλετε κάποιες από τις εμμονές;
Η τηλεόρασις λέει την αλήθεια!
Οι πολιτικοί νοιάζονται για το καλό μας,
Τα κόμματα προσπίζονται την δημοκρατία με την ιδεολογία τους,
Στις τράπεζες οφείλουμε το ζειν και το ευ ζειν.
Το ποδόσφαιρο είναι η ζωή και η χαρά μας,
Ο Μητσοτάκης είναι στην σωστή πλευρά της Ιστορίας,
Για όλα φταίει ο Putin, η κλιματική αλλαγή και ο Κασιδιάρης,
Τα μνημόνια μας έσωσαν (ζήσε μάη μου να φας τριφύλλι),
Τα εμβόλια παρέτειναν την ζωή μας,
Ο κάθε Πασιβλακόπουλος είναι ο σημερινός προφήτης και παντογνώστης,
Ο Σύριζα μας προοδεύει σαν κοινωνία και κράτος (ασιατικοαφρικανικό),
Η ΠτΔ Σακελλαροπούλου είναι ο οδοδείκτης του trendy στη μόδα,
Οι Scwab & Harari θα μας κάνουν μετανθρώπους (ανωτέρους από Batman & Superman).
Και σταματώ εδώ για να σκεφθούμε ότι :
Οι έχοντες AD δικαιολογούνται απολύτως,
Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ASPERGERΙΣΜΟΣ, ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;
Σεβασμός στο AD, “θάνατος” στο Asperger (ή μάλλον αυτισμόν) της βαρέως ασθενούσης κοινωνίας.
Τολμώ δε να προσθέσω κάτι από φασεολογία συναγωνιστού :
Ο Aspergerισμός της κοινωνίας σε συνδιασμό με τον καθ’υπερβολή σημερινόν Σταρχιδισμόν και την καλπάζουσα Γκεήτιδα, σπάνε ακόμα και τα ιερά κόκκαλα των Ελλήνων. Περαστικά μας!
Ασπεργκερίτες, Ασπεργκερίτισες ενσυναισθανθείτε!
