Στο προ-προηγούμενον άρθρο μου (www.triklopodia.gr/κυανούς-ουρανός-σε-ποίο-επίπεδον-λειτ/ ) αναρωτιόμουν σε ποίον επίπεδον λειτουργούμε. Πω πω, πέρασαν 4,5 μήνες και κάποιοι αναρωτήθηκαν αν ζω… Αλλά και το να ζεις έχει και αυτό τo ανάλογoν επίπεδoν.
Λοιπόν όλο αυτό το διάστημα ζω και παρακολουθώ και κλαίω από όσα βλέπω γύρω μου, κυρίως όμως όσα γράφονται. Φοβάμαι μην χάσομε την “εξεταστική” περίοδον του Κυρίου. Οι Άγιοι Πατέρες μας έχουν κατηχήσει ότι όλα, μα όλα, όσα συμβαίνουν γύρω μας κατευθυνονται από τον Τριαδικόν Θεόν. Άλλα τα στέλνει Εκείνος και άλλα (του διαβόλου) τα επιτρέπει προς άσκησίν μας. Όποιος διαφωνεί, ας μελετήσει την παραβολήν του δαιμονισμένου των Γεργεσηνών [Λκ.η’27-39], όπου η λεγεών των δαιμόνων, αναγνωρίζουσα το πρόσωπον του Θεού, του ζητά την άδεια να “μεταστεγασθεί” στα παρακείμενα “γουρούνια” (επειδή τίποτε δεν κάνει τυχαία ο Κύριος, αναρωτιέμαι μήπως μας θεωρεί ότι είμαστε σε επίπεδον “γουρουνιών”). Παρομοίως στην δοκιμασία του Ιώβ, ζήτησε ο πονηρός την άδεια του Θεού να παιδεύσει τον Ιώβ και Εκείνος την παραχώρησε (αναρωτιέμαι πόσοι θα το αντιληφθούν).
Απαιτείται λοιπόν πολύ θράσος να δηλώνομεν Ορθόδοξοι, να είμαστε βαπτισμένοι εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και να παραπονούμαστε ότι υποφέρομε από τα συμβαίνοντα σε μας. Τακτική παιδιάστικη, όπως κλαιγόμαστε στο σχολείο, συνεπικουρούντων των ανοήτων γονέων, ότι τα θέματα ήταν δύσκολα. Πόσοι σκέφτονταν τότε ότι τα δύσκολα θέματα ήταν για όλους; Ούτως ή άλλως οι καλύτεροι θα έγραφαν καλύτερα, οι χειρότεροι χειρότερα και αν ήταν να περάσουν εκατό στα ΑΕΙ, εκατό θα περνούσαν!
Η γκρίνια μας λοιπόν αφορά το πρώτον επίπεδον, το υλικό, του προαναφερομένου άρθρου μου. Όποιος γκρινιάζει ανήκει στο ειδωλολατρικό κοινό κι ας είναι βαπτισμένος. Το ότι είμαστε βαπτισμένοι εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, από μόνο του δεν χρησιμεύει σε κάτι, μάλλον μας βαραίνει. ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΜΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΗΔΕΝ. Θυμίζω τι είπε ο Χριστός :
«χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» [Ιω.ιε’5]
Μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνομε τίποτα, ούτε καν να προσευχηθούμε. Πρέπει να το θέλομεν, απαιτείται η προαίρεσίς μας. Ας δούμε όμως τί μπορούμε να πράξουμε με τον Τριαδικόν Θεόν :
Ο άρτι αγιοκαταταχθείς όσιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης, λειτουργούσε ως ιερεύς την εποχή του συμμοριτοπολέμου στην Θεσσαλία (~1945-1949). Επειδή ομιλούσε και κατηχούσε άνευ φόβου περί Χριστού, εδιώχθη. Κάποια στιγμή, κατεδιώχθη από ένα άγημα 50 κομμουνιστών με έφιππον αρχηγόν. Οι σφαίρες τρυπούσαν το ράσο του αλλά όχι αυτόν (ήταν “αλεξίσφαιρος” ή stealth; – ωχ θα με πουν γραφικόν επειδή ομιλώ για stealth προ του 1950). Κάποια στιγμή κυκλώνεται από τους διώκτες του, οπότε πέφτει στα γόνατα και φωνάζει :
– Κύριε ζητώ θαύμα, σε παρακαλώ!
Ωωω, μεγαλείο, εμφανίσθηκε ο Αρχάγγελος, “δοκίμασε” τη ρομφαία του και μετά από λίγο κάποιος επιζών ανεφώνησε :
– Έχεις μεγάλη Άνωθεν προστασία, τραγόπαπα!
Προσέξτε εδώ : Ο κομμουνιστής είδε το θαύμα και δεν πίστευσε! ο όσιος ένοιωθε το θαύμα με τις σφαίρες, που δεν τον τρυπούσαν, και παρεχώρησε ο Χριστός να δοκιμασθεί ακόμα περισσότερο, με την κύκλωσίν του, ώστε να δει ακόμα πλέον θαυμαστή την βοήθεια του Τριαδικού Θεού. Ο Μέγας Αντώνιος “έτρωγε ξύλο” από τους δαίμονες, χτυπούσε κι αυτός (εδώ λέμε τύφλα να έχουν οι ολυμπιονίκες – κανείς δεν θα άντεχε) και στο τέλος νικητής κι αποκαμωμένος παρεπονείτο στον Κύριον, ότι δεν επενέβη. Ο Κύριος όμως του απήντησε :
– Αντώνιε, εδώ ήμουν και σε παρακολουθούσα αοράτως. Αλλά πρόσμενα να ιδώ τον αγώνα σου. Αφού, λοιπόν, δεν νικήθηκες, αλλά υπέφερες με πίστη, θα είμαι πάντοτε κοντά σου και θα κάνω το όνομά σου ξακουστό σ’ όλο τον κόσμο.
Ασφαλώς δεν είμαστε όλοι Δημήτριοι Γκαγκαστάθηδες ούτε Μεγάλοι Αντώνιοι αλλά ο Τριαδικός Θεός μας έδωσε την δυνατότητα να γίνομεν άπαντες. «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστού» [Α’Κορ.ια’1] μας προτρέπει ο Απόστολος των εθνών. Αλλά για να γίνεις μινητής του Κυρίου απαιτείται άσκησις και πόνος, όπως και οι αθληταί. Όλοι θαυμάζομε τους μεγάλους αθλητάς αλλά πόσοι τους μιμούνται; Όλοι επικαλούμεθα τους αγίους αλλά πόσοι τους μιμούνται; Ο Θεός δεν απεχθάνεται τον αμαρτωλόν αλλά αυτόν που δεν προσπαθεί να διορθωθεί και διόρθωσις σημαίνει προσπάθεια μιμήσεως του Χριστού, όπως αυτό που κατεξίωσε τους αγίους. Εδώ λοιπόν ερωτώ :
– Πόσοι έχουν μελετήσει την Αγία Γραφή και πόσοι προσεύχονται;
Είμαι σίγουρος ότι αν υπήρχε μία αληθής καταμέτρησις αναγνωσιμότητος, η Αγία Γραφή θα ήταν προς το τέλος, στον πάτον της λίστας… δυστυχώς. Άρα πώς μπορούμε να είμαστε μιμητές Αυτού που δεν γνωρίζομε;
ΑΣ ΤΑ ΔΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ
α) ο κάθε πικραμένος αρθρογράφος (νομίζει ότι) αναλύει τις τρέχουσες καταστάσεις με εκφράσεις όπως : ο Trump έχει σκοπόν αυτό (αλήθεια πώς το γνωρίζει; του έκανε ψυχανάλυσιν;), ο Putin θέλει εκείνο (ομοίως περί ψυχαναλύσεως), οι Ιρανοί επιδιώκουν να …. (πάλιν η ψυχανάλυσις) κλπ ΧΩΡΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΟΥΝ ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ;
β) ο κάθε πικραμένος αρθρογράφος (νομίζει ότι) δίνει συμβουλές για να σωθούν οι υπόλοιποι, λες κι αυτός γνωρίζει πώς θα σωθεί. Συμβουλές του απευθυσμένου, αφού εκκινούν από εντελώς λάθος αρχές και προβληματικές υποθέσεις.
Αναφέρεται ο καθηγητής “Αριστοφάνης Πιπεράτος”, αρθρογράφος της εδώ ιστοσελίδος, στην παγκόσμια ημέρα της γυναικός και τα λάθη που γίνονται (ασφαλώς κατά την άποψίν του). Το ότι δεν αναφέρει πουθενά τον Πατέρα του (τον Τριαδικόν Θεόν) δεν τον απασχολεί, σαν δείγμα ανυπαρκότητός του. Τί μας νοιάζει βρε αδελφέ αν δεν σέβονται την απόφασιν του ΟΗΕ; Ο ΟΗΕ σε έσωσε ή ο Χριστός; Είσαι και καθηγητής, τέτοια φληναφήματα δίδασκες στους φοιτητές σου; Άκου εκεί να ομιλεί ως στόχον ζωής περί επιπέδων των ανθρώπων; Άκου εκεί να ομιλεί περί Marx & Engels, όταν ο μαρξισμός έχει αποδειχθεί διαβολικό κατασκεύασμα, που πλέον έχει απορριφθεί παγκοσμίως. Το χείριστον όμως που κάνει, είναι ότι δεν σέβεται όσα μας εδίδαξαν οι απελευθερωταί της Πατρίδος μας, οι ένδοξοι αγωνιστές του 1821, δια στόματος του μεγίστου :«Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω». Αυτός λοιπόν τί κάνει; ζητά συνυπογραφή από τους παγκοσμιοποιητές του ΟΗΕ για να επανακαθορίσει όσα έπλασε ο Θεός; Από ποία πηγή εκκινεί η “σκέψις” του;
Άλλος διακεκριμένος καθηγητής σε μεγάλο κράτος του εξωτερικού, που με είχε συγχαρεί για το κάποτε άρθρο μου ΕΛΛΗΝ ή ΡΩΜΗΟΣ (www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-ελλην-ή-ρωμηοσ/) αναφέρει ότι η παγκοσμιοποίησις εκκίνησε προ 2,5 αιώνων. Τον ερωτώ : “τότε γεννήθηκε ο διάβολος;” Στο πόνημά μου «Ιστορία του Κόσμου» (θα το βρείτε σε 13 επεισόδια στο https://www.brighteon.com/channels/cyanuranus/videos/all ) αναφέρω σαφώς ότι η τρέχουσα απόπειρα παγκοσμιοποιήσεως είναι τουλάχιστον η τρίτη στην καταγεγραμμένη παγκόσμια ιστορία και αναφέρεται σαφώς στην προσπάθεια του διαβόλου να μην θεωθεί ο άνθρωπος. ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ, ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΪΠΕ Ο ΘΕΟΣ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΕΣ 2 ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΛΙ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ, (ΕΜ)ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟΝ!
Αντιθέτως παρακολουθώ την αρθρογράφον Παρασκευή Σιδέρη, που χωρίς να έχει (όπως μας λέει) επιστημονική κατάρτισιν (διαθέτει όμως Λογικήν), αναλύει τα θέματα εξαιρετικά καλά κι ας μην έχει ιδιαιτέρως καλήν γνώσιν Ορθοδοξίας, την οποίαν όμως συμπληρώνει σταδιακώς. Εκείνη εκκινεί από όσα ο πονηρός μας ανακοίνωσε κατά καιρούς, που καταστρέφουν την σχέσιν ανθρώπου-Θεού και ΔΕΝ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΙ ΑΦ’ΕΑΥΤΗΣ. Ας δει την σχέσιν των πρώτων άρθρων της με τα τελευταία και θα εκπλαγεί θετικότατα. Άλλωστε η γνώσις δεν αποκτάται, δωρίζεται από τον Κύριον αναλόγως της προαιρέσεως και προσπαθείας μας. Της εύχομαι τα καλύτερα και θυμίζω :
«Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς … Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν … Χαίρε, της απάτης την πλάνην πατήσασα … Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα. Χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα … Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί» (από Χαιρετισμούς της Θεοτόκου)
Βάσις της Επιστήμης είναι να εκκινείς από ορθές αρχές και να κτίζεις την γνώσιν επ’αυτών με Λογικήν. Διαφορετικά προκύπτει λάθος. Άλλωστε γιατί απαιτείται η ύπαρξις βιβλιογραφίας; (όχι όμως Marx & Engels και λοιπά “πονηρά”). Όταν πλέον η βιβλιογραφία αποδεικνύεται κατασκευασμένη από τον πονηρό, για να διαστρέψει την γνώσιν και να πλανήσει τον άνθρωπον, από που μπορείς να αντλήσεις πηγή γνώσεως; Από όσα ο Χριστός μας μετέφερε, τα Ουράνια Ρήματα του Θεού Πατρός. Εκεί είναι η Αλήθεια μόνον, στο 100%. Δυστυχώς η σημερινή Επιστήμη θα καταρρεύσει στο σύνολόν της, όπως κατέρρευσε η Επιστήμη της Ιατρικής με τον κοροϊδοϊόν και τα φληναφήματα περί αυτού. Γιατί κύριοι ιατροί δεν ομιλείτε; Ντρέπεστε; Ο Χριστός απαιτεί μετάνοια, σεις πού ζείτε; Αύριο θα παύσετε να έχετε τον τίτλον του καθηγητού (αφού δεν θα υπάρχει η επιστήμη, που σήμερα διδάσκετε) και θα αρχίσετε από πολύ χαμηλά.
Όταν αύριο δείτε γκρεμισμένα τα πάντα, όχι μόνον κτίρια και κατασκευάσματα αλλά ιδέες και αηδιολογήματα, θα καταλάβετε ότι ο Χριστός θα κτίσει τον νέον κόσμον από tabula rasa. Θα σβήσουν όλες οι δαιμονικές δομές, ώστε να μην υπάρχουν αιτίες διαφθοράς, ώστε να οδηγηθεί η ανθρωπότης προς την Β’Παρουσία και την Τελική Κρίσιν. Η Αλήθεια είναι ο Λόγος του Χριστού και όσων Εκείνος εμπιστεύθηκε, των Πατέρων της Εκκλησίας Του.
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΟΫΜΕ (ΟΛΟΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ) ΚΙ ΟΧΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΡΙΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙ Ο ΚΑΚΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ,
Μια τελευταία επισήμανσις : μέσα στο δαιμονικό κλίμα της δαιμονικής συγχύσεως, αλλοιώνονται οι έννοιες των λέξεων. Εκκλησία δεν είναι ο ναός, ούτε η διοικούσα εκκλησία (η ιεραρχία δηλαδή). Εκκλησία είναι το θεανθρώπινο σώμα με ΚΕΦΑΛΗ τουν Χριστόν και σώμα όλους τους βαπτισμένους ορθοδόξους. Το να καλείς την Εκκλησία να απολογηθεί, σημαίνεο ότι εγκαλείς τον Κύριον (ως κεφαλή) να απολογηθεί. Κανονικώς κύριε Χάντζε σεις πρέπει να απολογηθείτε κι όχι ο Χριστός, που δεν τα μάθατε σωστά (www.triklopodia.gr/χάντζος-φίλιππος-εκκλησία/ ). Να γνωρίζουμε περί τίνος ομιλούμε και όχι ala Trump, Ursula Leyen ή Κούλη ή Άδωνη.
Εύχομαι σε όλους να φωτισθούν από τον Κύριον και να απεξαρτηθούν από την ήδη “βουλιάζουσα” (δαιμονική) δύσιν και την καταρρέουσα (και μέλλουσα ισοπεδωμένη) Ευρώπη. Θα τα δούμε, στις μέρες μας είναι … πλέον!
