Κυανούς Ουρανός : Η παντελής αποτυχία της Φιλοσοφίας και οι παγκόσμιες κολομπίνες

Θα μπορούσα αντί Φιλοσοφίας να γράψω Διανοήσεως.  Επέλεξα όμως την λέξιν “Φιλοσοφία”, ως καθαρά αρχαιοελληνικό στοιχείο, καθόσον κυρίως στο ελληνικό κατάντημα αναφέρομαι. 

ΘΛΙΒΕΡΟΤΑΤΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΙΣ : Σήμερα σύμπασα η ανθρωπότης είναι έτοιμη να καταστραφεί. 

● Αν κάποιος διαβάσει τις πλέον έγκυρες γεωστρατιγικές σελίδες (ένθεν κι ένθεν), θα φρίξει ότι όλοι προαναγγέλουν τον Γ’ΠΠ.  Προσφάτως ο πρόεδρος της Σερβίας τον τοποθέτησε στο άμεσο μέλλον και αρκετοί ομόλογοι άρχισαν να τον ακολουθούν στην πρόβλεψίν του. 

● Αν κάποιος διαβάσει τις πλέον έγκυρες οικονομικές σελίδες, θα φρίξει από την προαναγγελία του σκασίματος της οικονομικής φούσκας, που ομοία της δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ. 

● Αν κάποιος έχει το θάρρος (ναι, ναι απαιτείται πολύ θάρρος) να διαβάσει τις επιστημονικές ιατρικές αναφορές με τα αποτελέσματα του προσφάτου εμβολιασμού αλλά και άλλων ιατρικών πράξεων και “δηλητηριασμού” τροφών-ύδατος-αέρος, θα βεβαιωθεί ότι η ανθρωπότης οδεύει σε μαθηματικό τέλος.  Τονίζω όμως ότι θέλει θάρος γιατί φθάσαμε σε σημείο να πεθαίνουν οι δικοί μας και να λέμε “ευτυχώς που εμείς δεν πεθάναμε”, γιατί η Αλήθεια μας φοβίζει.  Η Αλήθεια, που αποκλειστικώς ερευνά η Φιλοσοφία και είναι ένας ακόμη λόγος επιλογής της στον τίτλον αντί Διανοήσεως! 

● Αν κάποιον πραγματικώς απασχολήσει η κατρακύλα της σημερινής ηθικής (και των ορθοδόξων το ήθος), θεωρώ ότι δεν πρέπει να κοιμάται. 

● είναι τόσα πολλά συμπαραμαρτούντα το επερχόμενον χάος, ώστε σταματώ εδώ για να αναφερθώ σε πλέον ουσιώδη. 

Σε όλα αυτά ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ, ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ, ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ και γενικώς όσοι είναι ταγμένοι για εύρεσιν και διδαχή της Αληθείας; Χαμένοι στο υπερπέραν, ασχολούνται με την πολιτική, την μπάλλα και τη διαστροφή της ηθικής, χαϊδεύοντάς την οπισθίως.  Σκέτοι καρνάβαλοι, σαν τις καρναβαλικές κολομπίνες. Λοιπόν οι περισσότεροι άνθρωποι του Πνεύματος (ΤΙΝΑΦΤΟΡΕ;) είναι μασκαρεμένοι σε ροζ κολομπίνες «πλην ενίων», που έλεγε ο Ιερός Χρυσόστομος! Για τους επισκόπους δεν ρωτώ, είναι επίσκοτοι προ πολλού … Θεός σχωρές τους! 

Η “μαγκιά” Φιλοσοφίας και Επιστήμης είναι η διάγνωσις του κινδύνου και η αποφυγή των επερχομένων δεινών, όχι η ευαισθητοποίησις κατά την νεκροψία καταντώντας νεκροθάφτες με τα νάϋλον (βλέπε covid).  «Κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε» έλεγε ο θυμόσοφος λαός και η ιατρική παλαιότερον εστίαζε στην πρόληψιν προτού “αυτοα-νοσήσει” θανασίμως (www.triklopodia.gr/η-μασκοφορουσα-και-μασκοφορεμενη-συ/ ) 

Δημοσίευσα κάποτε video, που συνόδευε άρθρο μου, περί Ελληνικής Φιλοσοφίας.  Δεν δηλώνω φιλόσοφος, ούτε έχω σπουδάσει Φιλοσοφία.  Όμως, ως κατά κόσμον επιστήμων και με δεδομένον ότι η Ελληνική Φιλοσοφία είναι η μητέρα όλων των Επιστημών, ώφειλα να γνωρίζω βασικές αρχές Φιλοσοφίας.  Άλλωστε υπήρχε μάθημα Φιλοσοφίας σε όλες τις Σχολές, άσχετο αν ως τότε φοιτητές αγνούσαμε την ωφέλειά του και ουδεμία σημασία δίδαμε αλλά και το πανεπιστημιακό σύστημα ούτε καν νοιαζόταν να διαφωτίσει τους σπουδαστές (όπως και αθλίως ή καθόλου διδάσκει περί επαγγελματικής καταρτίσεως).  Ευτυχώς με τα χρόνια, άλλαξα άποψιν (κάλλιον αργά παρά ποτέ) … η δια βίου μάθησις που λέμε, αλλά πόσους απασχόλησε;  Υπάρχει κάτι ακόμα : Οι Φιλόσοφοι της αρχαιότητος ήταν και Μαθηματικοί, ενώ οι σημερινοί Φιλόσοφοι αγνοούν τα Μαθηματικά και οι μαθηματικοί αγνοούν την Φιλοσοφία.  Κάποια “σχάσις” εγκεφάλων θα συνέβη…  

Αντιγράφω από το video “Φιλοσοφία – Επιστήμη – Τέχνη – ΑΛΗΘΕΙΑ” (σύνταξις 2018) 

«ΠΑΡΑΔΟΞΟΝ : Ως Έλληνες είμεθα υπερήφανοι ως απόγονοι πλήθους κορυφαίων φιλοσόφων (πχ. Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης) όμως θεωρούμεν την φιλοσοφίαν ως άχρηστον κι απόβλητον από την ζωήν. Η αναζήτησις της αληθείας συναντά τρομερά εμπόδια κι ο άνθρωπος βιώνει μίαν σημερινήν Βαβέλ αδυνατών να συνεννοηθεί δεδομένης της τρομακτικής συγχύσεως και ανυπαρξίας κοινών εννοιών. Η προβάλλουσα το ωραίον Τέχνη, σήμερον προβάλλει το αηδές. 

Η σύγχρονος (θεωρουμένη & αγνοουμένη) επιστήμη είναι τεχνολογία κι όχι επιστήμη. Η (όποια) επιστήμη δεν οριοθετείαι από τον κάθε φερόμενον επιστήμονα, έχει δε στερηθεί των δυο πυλώνων της : ΑΛΗΘΕΙΑΣ κι ΟΡΙΣΜΟΥ των εννοιών. 

Προωθείται δε ως θρησκεία επιβάλλουσα την ηθικήν των κινούντων τα νήματα αυτού του άθλιου σημερινού (;;;) κουρελουργήματος». 

Συνέχιζα περί φιλοσοφίας : 

«Περί των φιλοσόφων έχεις την εικόνα ατημέλητων έως ρακένδυτων ατόμων, τα οποία όπως λέγεις “αμπελοφιλοσοφούν στην κοσμάρα τους”. Είναι όμως έτσι; Ετυμολογικώς η λέξις φιλόσοφος σημαίνει “ο φίλος της σοφίας” και σοφία είναι η γνώσις της αληθείας : Φιλόσοφία : Φίλος + σοφία (=αλήθεια). 

Σοφία δεν είναι η γνώσις πονηρών ή μυστικιστικών θεμάτων. Δεν είναι σοφός ο έχων εγκληματικάς γνώσεις κακοποιός ούτε ο αστρολόγος. Η σοφία αφορά την γνώσιν της Αληθείας για το καλό της ανθρωπότητος, η οποία δεν κρατείται μυστική αλλά μοιράζεται εις τον κόσμον, όπως έπραξε πολλάκις κατά το ιστορικόν γίγνεσθαι ο Ελληνισμός. 

Σοφία = Αλήθεια – Μία, καλή και μη κρυφή» 

Ας δούμε το “δέσιμο” με την Επιστήμη : 

«Ο κορυφαίος φιλόσοφος Σωκράτης λέγει ότι καθείς κατέχει την δικήν του αλήθειαν, έχων υποκειμενικήν άποψιν, δεδομένου ότι δεν ΕΠΙΣΤΑΤΑΙ (=δεν στέκεται άνωθεν) της μίας και μοναδικής αντικειμενικής Αληθείας, ώστε να έχει την πλήρη γνώσιν της, την οποίαν ορίζει ως Επιστήμην, ονοματίζων ως μοναδικόν και πραγματικόν επιστήμονα τον Έναν 

Επιστήμη : επί + ίσταμαι 

Ο Αριστοτέλης, μας εξηγεί την σπουδαίαν προσφοράν του Σωκράτους : 

1-Διά του ορισμού των εννοιών, γνωρίζομεν περί τίνος ομιλούμεν, ώστε να μην εκφραζόμεθα αορίστως 

2-Όρισεν την Επιστήμην, ως γνώσιν της μοναδικής αντικειμενικής αληθείας ενός γνωστικού πεδίου, αναπτυσσόμενη με δομήν, ειρμόν κι ακρίβειαν κι όχι εμπειρικώς». 

Περαιτέρω εξήγησις της Επιστήμης : 

«ΕΠΙΣΤΗΜΗ : Η Ελληνική φιλοσοφία όρισε την Επιστήμην (ανεξαρτήτως του γνωστικού πεδίου) όχι με “κομπογιαννίτικη” εμπειρικήν έννοιαν κατά την οποίαν ισχυρίζονται άλλοι πολιτισμοί ότι παρήγαγον αλλά με την έννοιαν της ερεύνης, ανακαλύψεως & οικοδομήσεως ενός συστήματος οργανωμένων, δομημένων με ακρίβειαν και ειρμόν πληροφοριών (Επακτική μέθοδος) κατά την οργανικήν τάξιν της Φύσεως του Δημιουργού, μη αντιβαίνουσα αλλά αντιγράφουσα αυτήν, όπως αξιοποιηθή η ανυπέρβλητος κι απερίγραπτος Σοφία (Αλήθειά) της». 

Αλλά και της Φιλοσοφίας : 

«ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ : Η Φιλοσοφία, ως κορωνίς των Επιστημών με αντικείμενον την Αλήθειαν του κόσμου, αναζητά την προέλευσιν, προορισμόν και σκοπόν του ανθρώπου εις την παρούσαν ζωήν, αναρωτώμενη περί του επέκεινα, ερευνούσα, αναζητούσα και προσδιορίζουσα το Ανώτατον Ον, αναγνωρίζουσα την εξάρτησιν από αυτό και τελικόν σκοπόν το κατά Χίλωνα “γνώθι σαυτόν”». 

Έκανα αναφορά και στην Τέχνη (Καλή και εφηρμοσμένη), ως συμμετέχουσα στο γαϊτανάκι της γνώσεως : 

«ΤΕΧΝΗ : Η (Καλή) Τέχνη είναι έκφρασις της ψυχής, πραγματοποιούμενη με αισθητόν τρόπον αλλά απευθυνομένη εις την διέγερσιν άλλων ψυχών – Το αντικείμενον της Τέχνης, (η αρμονική ισορροπία σωματικού/υλικού κάλλους, το κατ’ Αριστοτέλην “καλός”) περιέχει Αλήθειαν αναλόγως της καθαρότητος ψυχής του δημιουργού της – όσην Αλήθειαν βλέπει, τόσην αναπέμπει, αναλόγως δε αυτής συντονιζομένη διεγείρει αντιστοίχους ψυχάς. 

Υπό όρους, εις την Τέχνην συμπεριλαμβάνονται και εφηρμοσμέναι τέχναι πέραν των Καλών Τεχνών, δεδομένου ότι πολλάκις πέραν των πρακτικών αναγκών υπηρετούν την αισθητικήν (με ‘το κατασκεύασεν με την ψυχήν του’ αναγνωρίζομεν αυθορμήτως την ψυχικήν συμμετοχήν του δημιουργού) – Η εφηρμοσμένη τέχνη συνοδεύει άλλωστε τον ‘επιστήμονα’ μετά την ‘διάγνωσιν’ της θεματικής αληθείας δια την θεραπείαν του προβλήματος (πχ. ιατρική)». 

Τελικώς συνόψιζα : 

«Η Επιστήμη αναζητά την θεματικήν Αλήθειαν. Η Φιλοσοφία αναζητά την όλην Αλήθειαν, εις σχέσιν με την ψυχήν του ανθρώπου. Η Τέχνη εκφράζει την ψυχικήν αλήθειαν του δημιουργού της. Όλα προς το κατ’Αριστοτέλην “καλός κ’αγαθός”. ΨΥΧΗ κι ΑΛΗΘΕΙΑ δυο λέξεις (μήπως μία έννοια;) περί τας οποίας περιστρέφονται όλα. Αλλά βάσει της Σωκρατικής επιστήμης πως “ορίζονται”; Ο Σωκράτης απήντησεν : “ΕΝ ΟΙΔΑ, ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ”. 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ δεν ανακαλύπτεται αλλά … ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ από τον Δημιουργόν». 

Και προχωρούσα στην διάγνωσιν : 

«Έτη πολλά μετά την αποκάλυψιν της Αληθείας, κάποιοι με δήθεν αγαθόν σκοπόν διέστρεψαν τας αρχαιοελληνικάς εννοίας των όρων : 

•  Διέσυραν τας επιστήμας ονοματίζοντες εννοίας μη περιέχουσας αλήθειαν προς ανακάλυψιν (πχ. οικονομία ή νομική) και ιδρύοντες επιστήμας, αι οποίαι αγνοούν το αντικείμενον τους (η ψυχολογία λέγει περί ψυχής, όταν δεν γνωρίζει τι είναι ή αρνείται την ύπαρξίν της ή την υποτάσσει εις το υλικόν περίβλημα του DNA). 

•  Διέσυραν την φιλοσοφίαν “αμπελοφιλοσοφούντες” και προσπαθούντες να αποκρύψουν την ήδη αποκαλύφθείσα Αλήθειαν. 

•  Διέσυραν τας τέχνας προωθούντες ό,τι πλέον βρωμερόν και μιαρόν αποκύημα της αρρωστημένης φαντασίας των. Αγνοούν ότι : ΑΛΗΘΕΙΑ : α (στερητ.) + λήθη = δεν ξεχνιέται ή  α (στερητ.) + λάθος 

•  Η ανθρωπότης σήμερον έχει τελματώσει εξαιτίας της ποδηγετημένης απαραδέκτου παιδείας. Αι έννοιαι έχουν διαστραφεί από “πονηρούς” επιτήδειους, επιχειρούντων να εκτρέψουν την ανθρωπότητα από τον προορισμόν της και οι άνθρωποι αδυνατούντες να επικοινωνήσουν (στερούμενοι των πρώην κοινώς αποδεκτών εννοιών) βιώνουν μίαν σύγχρονον Βαβέλ. 

•  Νοητικά δημιουργήματα αιώνων των σοφών προγόνων μας, έμπλεα ανθρωπίνης κι όχι μόνον σοφίας, οξύνοντα τον νουν, θεωρούνται επικίνδυνα διά τους επιτήδειους κι αποβάλλονται από την παιδείαν, αντικαθιστούμενα από ψυχοφθόρους τοξικονοητικάς διεστραμμένας οδηγίας δήθεν διά ανθρώπινον καλόν. 

•  Δυστυχώς αυταί αι οδηγίαι αντί ΑΛΗΘΕΙΑΣ περιέχουν τους ασεβείς και μιαρούς πόθους των επιτηδείων “πονηρών”, ελάχιστοι δε ασχολούνται με την πηγήν και την νομιμοποίησιν αυτών των “οδηγιών”». 

Όλα αυτά σε μόλις 7 λεπτά (συμπεριλαμβανομένων τίτλων αρχής-τέλους). 

Δυστυχώς οι πρόσφατοι φιλόσοφοι και διανοητές, έμειναν αγκυλωμένοι στην πολιτική και το εξάμβλωμα της δημοκρατίας, που a-priori οδηγεί σε διχασμό.  Δεν το διέγνωσαν εγκαίρως;  Όμως ακόμα αρνούνται να το δουν (εθελοτύφλωσις), παραδεχόμενοι το λάθος τους (αχ! αυτή η μετάνοια, μεγάλη υπόθεσις με ευρύτατο πεδίον εφαρμογής) και όταν το δεχθούν θα είναι στην υπογραφή της “νεκροψίας”.  Κολλημένοι στα φληναφήματα του γαλλικού διαστρεφισμού και συσκοτισμού (σίγουρα δαιμονισμού) και τις πομφόλυγες της Ευρώπης (διάδοχοι του Κοραή δηλαδή), νόμισαν ότι το κεφάλι γυρνά μόνον αριστερά-δεξιά.  Αχ! Ταλαίπωρε, ο Θεός το έκανε να κοιτά και κάτω (για να βλέπεις πού πατάς) αλλά κυρίως επάνω (για να δεις πού πρέπει να πας)!  Τί φοβήθηκες; μην “στραβωθείς” από τον Ήλιον; 

CyanUranus 

υγ—Επειδή μπορεί κάποιοι να μπερδευτούν με όσα έγραφα σε προηγούμενο άρθρο μου περί φιλοσοφίας (www.triklopodia.gr/κυανούς-ουρανός-σχέσις-φιλοσοφίας-κα/ ) τονίζω ότι δεν έχω διάστασιν απόψεων με τον εαυτόν μου. Η αποτυχία δεν αναφέρεται στος αρχαίους αλλά στους σημερινούς ντεμέκ-φιλοσόφους. Έχω μεγαλώσει ασκώντας Επιστήμη και επιστημονικόν (~φιλοσοφικόν) τρόπον σκέψεως και η απόδειξις της αποτυχίας της φιλοσοφίας είναι με βάσιν την εις άτοπον απαγωγή του Αριστοτέλους. Με τόση φιλοσοφία και επιστήμη γιατί πάμε κατά διαόλου; Ε, ακριβώς εκεί είναι το πρόβλημα, όταν δεν ακολουθούμε τον Χριστόν (~Αλήθεια), ακολουθούμε τον διάβολον (~ψεύδος). Τα ξεκαθάρισε ο Χριστός, ή Εμένα ή τον πονηρόν, μεσαία οδός δεν υπάρχει! «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ.ς’24). 

ΑΛΛΑ υπάρχει και ο φιλοσοφικός (επιστημονικός) τρόπος δομήσεως και ελέγχου της γνώσεως, που δεν έχει αστοχήσει, ισχύει μέχρι κεραίας και χρησιμοποιείται ακόμα και στην Θεολογία. Πόσοι όμως τον γνωρίζουν και τον χρησιμοποιούν, ώστε να έχουν έγκυρα αποτελέσματα; Όποιος τον κατέχει ας σχολιάσει.