Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ
«Βαθιά δυσαρεστημένος» ο επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης η στράτευση των γυναικών, και τα στρατιωτικά σχολεία.
Αποδοκιμάζει έτσι τον Πάνο Καμμένο ο οποίος δεν κρύβει το μιλιταριστικό παιδικό απωθημένο του, καθώς με κάθε ευκαιρία ντύνεται πεζοναύτης, ναύαρχος, πτέραρχος, αναλόγως του χώρου τον οποίο επισκέπτεται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι δεν αντέχει τον Καμμένο και διαβάζουμε ότι «παίρνει αποστάσεις» από τις ακροδεξιές κορώνες του.
Μια μέρα πριν ήταν οι ΑΝΕΛιτες και ο ίδιος ο Καμμένος που έπαιρνε αποστάσεις από την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει για το θέμα του Σύμφωνου Συμβίωσης. Για το μεταναστευτικό δεν συζητάμε καν….
Αύριο θα παίρνει αποστάσεις η μισή ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ολόκληρη των ΑΝΕΛ για το ασφαλιστικό. Τελικά ποια κυβέρνηση μας κυβερνά; Οι Καμμενοι, αυτό που στην Ευρώπη δείχνουν με το δάκτυλο ως λαϊκιστική ακροδεξιά σε τι στο διάολο συμφωνεί με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;
Πριν ένα χρόνο τους συνέδεε το μίσος για το Μνημόνιο και η βουλιμία της εξουσίας. Σήμερα όμως; Είναι η ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ , με τα σύμφωνα ελεύθερης συμβίωσης, με τον Λάμπρου να παζαρεύει με τρομοκράτες μέσα στην φυλακή, με τον κ. Τσιπρα να μιλά για ελληνοτουρκικές διαφορές και να τις διαπραγματεύεται με τον Αχμέτ Νταβούτογλου, θέματα που μπορεί να εμπνεύσουν τους ΑΝΕΛ; Όμως ο κ. Καμμενος, μόκο.
Φαντασθείτε τι θα είχε κάνει ο Πάνος εάν στην προηγούμενη κυβέρνηση είχε τολμήσει να πει π.χ. ο Βρουτσης ότι θα αυξηθεί το όριο συνταξιοδότησης για ένα χρόνο… Χαμός. Και τώρα που πάμε όλοι στο 67ο έτος, ο Πάνος την έκανε και πάει για στρατιωτική διπλωματία στην εξωτική Ινδία…
Η εξουσία είναι όμορφη ειδικά, εκεί στο Πεντάγωνο. Την χρυσοφόρο κότα. Μπαίνοντας στις πόρτες του Πενταγώνου ξεχνάς και ευαισθησίες, ξεχνάς και οπαδούς και ψηφοφόρους. ξεχνάς και κόκκινες γραμμές.
Όμως έτσι δεν πας πολύ μακριά…
Και καθώς είναι μάταιο να περιμένεις από τον κ. Καμμένο να πει σε τι συμφωνεί με αυτή την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει, ίσως θα όφειλε να το κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τουλάχιστον εκείνα τα στελέχη του που σέβονται το Αριστερό παρελθόν τους πριν καλυφθεί από το μνημονιακό παρόν τους.
Που δεν αρκούνται στην δυσφορία του γραμματέα της ΚΟ για τα ακροδεξιά σύνδρομα των ΑΝΕΛιτών συνεταίρων στην εξουσία. Που ντρέπονται όταν μιλούν για την συντηρητική στροφή στην Ευρώπη ,και συγχρόνως βλέπουν την σύνθεση του ελληνικού Υπουργικού Συμβουλίου…
Για πόσο θα σέρνεται αυτό το καραβάνι που τα μισά μουλάρια τραβάνε μπροστά και τα άλλα πάνε πίσω ,άλλα δεξιά, άλλα αριστερά;
Και έτσι πίστεψαν ότι αφού άντεξε η “σκηνή” το πάντρεμα της Αριστεράς με τον Καμένο για να περάσει το Τρίτο Μνημόνιο, όλα είναι δυνατά. Ακόμη και τον Λεβέντη είδαν ως ενδεχόμενη λύση.
Προσβάλλοντας ακόμη περισσότερο τους ψηφοφόρους τους και όσους απέμειναν να μην ντρέπονται να νοιώθουν Αριστεροί.
Νόμισαν ότι ο Λεβέντης είναι σαν τον αφελή τον κυρ Φώτη που νόμιζε ότι ρίχνοντας την κυβέρνηση πριν ένα χρόνο θα τον έκαναν πρόεδρο της Δημοκρατίας ,πρόεδρο της Βουλής, πρόεδρο έστω, κάπου.
Και τώρα ξεμένουν με το ακροδεξιό συνεταιράκι τους. Που ούτε κι αυτός είναι κυρ Φώτης. Θα είναι ο πρώτος που θα τους αδειάσει. Εξάλλου το Τρίτο Μνημόνιο δεν το διαπραγματεύτηκε αυτός…Είναι ιδιοκτησίας του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Αλέξη Τσιπρα…
