ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ …
Έχουμε μάθει από τα παιδικά μας χρόνια στο σχολείο για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Μάθαμε για τα ηρωικά κατορθώματα των Ελλήνων που παρόλο που ήταν λίγοι και με λιγοστό οπλισμό σε σύγκριση με τον πολυάριθμο και καλά οπλισμένο κατακτητή, κατάφεραν μετά από τόσα χρόνια σκλαβιάς να αποτινάξουν τον Τούρκο κατακτητή. Έχοντας οι πλείστοι Έλληνες πίστη προς τον Αληθινό Θεό, ιδανικά, στόχους, κατάφεραν και έγραψαν Ιστορία για την Ελευθερία της Πατρίδας τους.
Πάντα στην ψυχή και στο μυαλό όσοι γνωρίζουν την Ελληνική ιστορία ξέρουν μεταξύ άλλων για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους. Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι του Μεσολογγίου έκτος του ότι είχαν να αντιμετωπίσουν τον πανίσχυρο εχθρό, είχαν να αντιμετωπίσουν τη διχόνοια των Ελλήνων, τις προσωπικές φιλοδοξίες ορισμένων πολιτικών. Με το ναυτικό αποκλεισμό από τους Τούρκους και τους Αιγύπτιους κατάφεραν να αφήσουν τους Μεσολογγίτες χωρίς οπλισμό και να δημιουργήσουν ένα Εφιάλτη, με τις ελλείψεις τροφίμων και νερού. Έφτασαν να τρώνε ακόμα και γάτους και ποντίκια και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και μερικά μέρη των νεκρών. Η πείνα θέριζε τους Ελεύθερους Πολιορκημένους. Το Ηρωικό Μεσολόγγι έχει αντέξει σε τρεις μεγάλες Τουρκικές πολιορκίες, το 1822, το 1823, και το 1825. Όμως τον Ιανουάριο του 1826 αντιμετώπισε τη μεγαλύτερη ως τότε απειλή από τους Τούρκους μαζί με τον Αιγυπτιακό στόλο του Ιμπραήμ. Όμως δεν συμβιβάστηκαν, δεν υποχώρησαν απέναντι στον πανίσχυρο εχθρό, δεν δέχτηκαν τις προσφορές και τα “δώρα” του εχθρού με αντάλλαγμα να εγκαταλείψουν και να παραδώσουν την Ιερή γη τους. Σε αυτές τις άνισες μάχες, αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν σημαντική η βοήθεια του Μιαούλη και του Καραϊσκάκη προς τους Ελευθέρους Πολιορκημένους. Κατάφεραν οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι να κάνουν πολλές νίκες εις βάρος των Τούρκων και των Αιγυπτίων.
Αφού δεν είχαν άλλες επιλογές επέλεξαν αντί να πεθάνουν από την πείνα, να κάνουν την Ηρωική έξοδο. Η έξοδος ορίστηκε για τη νύχτα του Σαββάτου του Λαζάρου με ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων, μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826. Πριν γίνει η μεγάλη έξοδος, οι Μεσολογγίτες εξομολογήθηκαν, συγχωρήθηκαν μεταξύ τους. Το σχέδιο της εξόδου είχε προδοθεί. Ακόμα μια φορά οι Έλληνες έζησαν μια μεγάλη προδοσία. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην συναντήσουν αντίσταση οι Τούρκοι από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους, με επακόλουθο οι Τούρκοι να σκοτώσουν, να σκοτώσουν γυναικόπαιδα, να σφάξουν, να βιάσουν, να αιχμαλωτίσουν πολλούς Μεσολογγίτες, να λεηλατήσουν, να λεηλατήσουν τάφους, να αφήσουν πίσω τους Κρανίο τόπου… Το Μεσολόγγι απελευθερώθηκε στις 11 Μαΐου 1829.
Ο Εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός έγραψε μεταξύ άλλων και για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους το ποίημα «Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»: « Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ΄ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γίνει βαρύ και ο Αγαρηνός το ξέρει.»
Μια από τις ηρωικές μορφές του Μεσολογγίου ήταν και ο Χρήστος Καψάλης, ο όποιος μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του ακόμα και την ώρα του θανάτου του πρόσφερε βαρύ τίμημα στον εχθρό. Μη μπορώντας λόγω της ηλικίας του να συμμετέχει στην έξοδο του Μεσολογγίου, προτίμησε να παραμείνει στην πυριτιδαποθήκη κάτω από τον προμαχώνα του Μπότσαρη, η οποία ήταν γεμάτη εκρηκτικές ύλες. Την παραμονή της εξόδου συγκέντρωσε σχεδόν 400 άτομα, πολλές γυναίκες, παιδιά, ασθενείς, εξαντλημένους από την πείνα και τις αρρώστιες, και όσους ανάπηρους δεν μπορούσαν να πάρουν μέρος στην έξοδο οι οποίοι προτίμησαν να πεθάνουν μαζί του παρά να πέσουν στα αδίστακτα χέρια των Τούρκων με ότι αυτό συνεπάγεται. Το πρωί, όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην πόλη, ο Καψάλης ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη μαζί με όλους τους παρευρισκομένους και πλήθος Τούρκων στρατιωτών.
Τα χρόνια πέρασαν από τότε, τα μηνύματα τα διδάγματα είναι πάντα διαχρονικά και ξεκάθαρα… Η ιστορία ξανά επαναλαμβάνεται… Ερχόμαστε στο σήμερα που ο Ελληνισμός εδώ και καιρό είναι ξανά Πολιορκημένος, ξανά προδομένος, ξανά διχασμένος, ξανά κυβερνούν ανθέλληνες πολιτικοί. Ξανά πολιορκημένος από τους Τούρκους και όχι μόνον· Πολιορκημένος από πολλές άλλες δυσάρεστες καταστάσεις…
Ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη· είναι γνωστό αυτό. Για να έρθει η αλλαγή πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία, να επιστέψουμε πίσω στις ρίζες μας στις παραδόσεις μας, μα προπαντός να επιστέψουμε στα ιδανικά: Θρησκεία! Πατρίδα! Οικογένεια! Ιστορία! Παιδεία! Ένας λόγος που πολεμούν τόσον βάναυσα τον Ελληνισμό εδώ και χρόνια είναι γιατί τον φοβούται…
Υπάρχει Ελπίδα και Φως στο Τούνελ… χρειάζονται λίγοι και καλοί να κάνουν τη διάφορα προς το καλύτερο, για να έρθουν καλύτερες μέρες. Άλλωστε η ιστορία μας έμαθε πως πάντα η μοίρα των Ελλήνων είναι να είναι λίγοι και με πιο λίγο οπλισμό σε σύγκριση με τον εχθρό. Ένα γνωστό παράδειγμα που ξέρουν φίλοι και εχθροί είναι ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του, που ήταν πολύ λίγοι και όμως έγραψαν Ιστορία. Από τα σπλάχνα των Ελλήνων πάντα θα υπάρχουν ένας Λεωνίδας, ένας Καραϊσκάκης, ένας Παπαφλέσσας, ένας Καποδίστριας, ένας Αυξεντίου, ένας Ευαγόρας Παλληκαρίδης, για να χαράξουν το δρόμο προς τη λευτεριά, για να ενώσουν τους περισσότερους Έλληνες να γίνουν μια γροθιά απέναντι στον εχθρό.
Λευκωσία / Κύπρος
