Από τις “μάσκες-πάνες” περάσαμε στις “μάσκες-ράμφη”. Έτσι, εκτός από ζομπανθρώπους κυκλοφορούν πλέον στους δρόμους και οι πτηνάνθρωποι. Ήδη δε στους καθρέφτες των αυτοκινήτων, εκεί όπου κάποτε ήταν κρεμασμένος μόνο ο Σταυρός, κρέμονται σήμερα σετ από μάσκες – η σύσταση της διμασκίας είναι ο προπομπός της αναβαθμισμένης μασκο-κτηνωδίας με υποχρεωτικές τις δύο, και αργότερα τις τρεις ή τις τέσσερεις, μάσκες.
Τελικά ο κορωνοϊός κατέδειξε ότι η Ελλάδα ήταν “φυτώριο υπερανθρώπων”, πρωταθλητών στο κράτημα της αναπνοής. Το καλοκαίρι, λοιπόν, στις ελληνικές θάλασσες προβλέπεται ότι θα αντικρίζουμε γεμάτες παραλίες αλλά κανέναν στην επιφάνεια του νερού. Διότι όλοι θα απολαμβάνουν τα μακροβούτια τους, αξιοποιώντας την εξασκημένη αναπνοή τους μέσω του χειμερινού εθισμού στην πολυμασκία.
Μόλις φορέσετε και την τρίτη μάσκα, θα είστε προφυλαγμένοι όχι μόνο από τον κορωνοϊό, αλλά και από το φτύσιμο-κατάμουτρα.
ΥΓ: Αν ισχύει ότι όποιος εμβολιάζεται γίνεται υπερμεταδότης για τους άλλους, εξ αυτού δε του λόγου χρειάζεται (τουλάχιστον) δύο μάσκες μετά τον εμβολιασμό του, τότε η μεν απόφαση του πολίτη να εμβολιασθεί θα είναι αποτέλεσμα “απωθητικού ατομικισμού” (επιλέγει τον εμβολιασμό για να μετριάσει τον φόβο της μόλυνσής του), η δε οργάνωση της εκστρατείας του εμβολιασμού θα συνδέεται με το φαινόμενο ενός παρανοϊκού κράτους που από την μια πλευρά συμπεριφέρεται πατερναλιστικά ως “νταντά” του πολίτη και από την άλλη πλευρά ως “κράτος-τρομοκράτης”, αφού με τον εμβολιασμό μερίδας πολιτών φτιάχνει “υγειονομικές βόμβες” που μπορεί να “σκάσουν” στα χέρια οποιουδήποτε, ακόμη και του ίδιου του εμβολιασθέντος!
