«Κινητοποιούμε όλες τις υγιείς δυνάμεις της χώρας με σκοπό την απτή οικονομική ανάπτυξη, τη δημιουργία οικονομίας ευκαιριών, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας και της ψηφιακής μετάβασης, την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και την απλοποίηση των διαδικασιών, που συνθλίβουν το επιχειρείν και αποτρέπουν τις επενδύσεις και βέβαια την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που η νέα τάξη πραγμάτων θέλει να αφανίσει, ενώ ιστορικά αποτελούσαν τα θεμέλια της οικονομίας της χώρας».
Αυτό είναι το, κατά την γνώμη μου, punctum saliens της ιδρυτικής διακήρυξης που συντάχθηκε για λογαριασμό του αρτιγέννητου ανεξάρτητου κινήματος πολιτών «Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού».
Γενναία η αναφορά κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων, αλλά την ίδια στιγμή υιοθετείται η γνωστή νεοταξίτικη φρασεολογία που προκαλεί μείζονα αμηχανία στον αντισυστημικό αναγνώστη και εν δυνάμει ψηφοφόρο.
Η ψηφιακή μετάβαση, η εξάλειψη της γραφειοκρατίας και η απλοποίηση των διαδικασιών είναι συστατικά στοιχεία της απαίσιας καραμέλας που πιπιλάνε νυχθημερόν τα όρνεα της Νέας Δικτατορίας, με μπροστάρηδες τον Δημήτρη Παπαστεργιόργουελ και τον Κυριάκο Πιερρακάφκα.
Διψούσα να διαβάσω μέσα στο κείμενο της ιδρυτικής διακήρυξης την ρητή καταδίκη της ηλεκτρονικής δικτατορίας και να δω να στηλιτεύεται η μεγάλη απειλή της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας των πολιτών ακριβώς από τον ψηφιακό αφηνιασμό της άκρως επικίνδυνης και ασύλληπτα προδοτικής κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Απογοητεύθηκα βαθιά, διότι όχι μόνο δεν υπάρχει τέτοια καταδίκη, αλλ’ αντιθέτως προαναγγέλλεται η κινητοποίηση για την ψηφιακή μετάβαση!
Πέρα από τη (μη) τοποθέτηση του νέου κινήματος στο φλέγον ζήτημα του ζοφερού ψηφιακού μέλλοντος που απειλεί τις ζωής μας, υπάρχουν και άλλοι νεοταξίτικοι προπαγανδιστικοί όροι που θα έπρεπε να έχουν παραλειφθεί, προκειμένου να μη μπορεί κανείς να μεμφθεί την νέα ελπιδοφόρα πολιτική προσπάθεια για εφαρμογή της διπλοσκέψης (doublethink) που περιγράφει ο Όργουελ μέσα στο δυστοπικό του μυθιστόρημα *1984*.
Οι όροι αυτοί είναι π.χ. οι εξής:
Αλλαγή, ασφάλεια, μηδενική ανοχή, ευημερία, φιλοζωία, καινοτόμα τεχνολογικά εργαλεία.
Αυτές οι λέξεις αποτελούν πολυχρησιμοποιημένους κωδικούς από τα χείλη εκείνων που μας κυβερνούν τα τελευταία χρόνια και όχι μόνο.
Είθε να σφάλλω και ο ενοχλητικός εντοπισμός της ανωτέρω νεοταξίτικης ορολογίας να οφείλεται σε δική μου παρερμηνεία ή δυστροπία.
Μακάρι το νέο κίνημα να συμβάλλει στην κατάρρευση του εφιαλτικού μητσοτακικού καθεστώτος, που πίνει το αίμα μας επί μία ολόκληρη επταετία, αλλά και στην ανακοπή του βιασμού των Ελλήνων από το ανεβοκατέβασμα παρατάξεων που μόνο φαινομενικά είναι αντίπαλοι, αλλά κατ’ ουσίαν υπακούουν στις εντολές ενός φρικαλέου αόρατου μαριονετίστα, ο οποίος στηρίζεται στην πανούργα τεχνική του «διαίρει και βασίλευε», χειριζόμενος τα κόμματα σαν προσχηματικώς αντίπαλα πιόνια πάνω σε μια ασπρόμαυρη πολιτική σκακιέρα.
Το σύστημα σήκωσε από τον πάγκο, διά της τεχνικής της νεκραναστάσεως, μέχρι και τον Τσίπρα, προκειμένου να αποτρέψει τον κομματικό κατακερματισμό και να απορροφήσει τους αντισυστημικούς κραδασμούς από την δημιουργία νέων κομμάτων, ποντάροντας στην αμνησία του εκλογικού σώματος και στην νανουριστική φωνή του Αλέξη.
Πιστεύω, όμως, ότι διαθέτουμε πλέον ισχυρό Αλέξη-κεραύνο, για να μην πέσουμε ξανά στην ίδια παγίδα.
Καλή επιτυχία στην Μαρία Καρυστιανού, με την ελπίδα ότι η νέα προσπάθειά της δεν θα εξελιχθεί ποτέ σε ένα απλό Καρύ-κευμα του ψευτο-δημοκρατικού τοπίου, το οποίο έχει στηθεί πάνω στον μύθο της μεταπολίτευσης.
Όσοι πολεμούν επί χρόνια, με νύχια και με δόντια, το θηρίο της Νέας Τάξης Πραγμάτων δεν θα μπορέσουν να αντέξουν εύκολα μια ενδεχόμενη νέα απογοήτευση που μπορεί να είναι απότοκος απειρίας ή, ακόμη χειρότερα, εκπόρθησης από εσωτερικούς εχθρούς ντυμένους με τα άμφια πάσης προελεύσεως προβατόσχημων λύκων.
Χρειαζόμαστε σκέψη κρυστάλλινη διαυγή και γλώσσα σταράτη!
Ακριβές ζύγισμα κάθε λέξης!
Αποφυγή των εύκολων-αβίαστων λαθών και των επικίνδυνων αυτογκόλ!
Διότι απέναντί μας έχουμε επαγγελματίες βιοεξουσιαστές, εξολοθρευτές και βιαστές του ελληνικού λαού!
