Ο αείμνηστος Πόντιος Χάρυ Κλύν ο Καλαμαριώτης είχε πεί ως άλλος Αριστοφάνης ,σε ένα σκέτς στο θέατρο ,
<edo o kosmos kaίgetai kai to moy… ktenizetai> διακομοδώντας μια ομιλία στα ελληνικά με γαλλική προφορά,του Ζισκάρ Ντε Εστέν ,φίλου του Εθνάρχη που έβρισκε την Κύπρο μακριά όπως οι σημερινοί με το ΥΑΒΟΥΖ.
Καθόμαστε τώρα εμείς και μιλάμε ακόμη για κόμματα , ιδεολογίες και ιδεοληψίες ,τώρα που η βουλή πούλησε την Μακεδονία
και στην Κύπρο ανεχόμαστε τον Τούρκο να ναμάει την αδερφή μας και εμείς να μιλάμε για εθνικοφροσύνη και πατρίδα.
Και να μιλάμε για πίστη και Ορθοδοξία αποδεχόμενοι φερετζέδες στις εκκλησίες ,με 3 εκατομμύρια λάτρεις του οθωμανικού δικαίου ,ανάμεσα στα σπίτια μας και τα πόδια μας και μπλέκουμε τα μπούτια μας.
Να έχουμε πουλήσει την μισή Ελλάδα κυριολεκτικά και να κλαιγόμαστε για τη ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ δήθεν τάχα,ενώ χτίζουμε τζαμί
στον Βοτανικό.
Να συνομιλούμε υπό κατοχή επί 46 χρόνια και να θέλουμε να πάμε στην Χάγη με τον βιαστή μας αφού δηλώσουμε πρώτα ότι είμαστε <ολίγον έγκυος>.
Μίλησα με το παράδειγμα με τις λίρες ,για την κλοπή των χρημάτων του λαού από τις αμοιβές,τους μισθούς και τις συντάξεις.
Ποιος κατάλαβε ότι δεν υποστήριξα κανέναν και τίποτε,πόσο δε την χούντα την πρόσφατη και την παλαιότερη.
Εξοργίστηκα για την ευκαιρία που δόθηκε σε γνωστό αρθρογράφο να προβάλει τα δικά του πιστεύω παίρνοντας αφορμή τα γραφόμενα μου ,αποδίδοντας μου επαίνους.
Αντέδρασα σκληρά ,διόλου ταπεινά προς συνετισμό,με πιο δικαίωμα κύριος πατάς πάνω στο όνομά μου;
Τον ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσε να σκεφθώ περισσότερο το Τι κάνω .
Οι συνταξιούχοι σαν εμένα ,αντί να πάνε για πρέφα στο καφενείο και αφού ισχύει το ρητό που αναιρεί άλλες δραστηριότητες ας πάνε για ψάρεμα τουλάχιστον.
Και καθόμαστε και παίζουμε πασιέντζες με το πληκτρολόγιο που μας το πλασάρανε, για να εκτονώσουμε αυτάρεσκα την δοκησισοφία μας ,καλυπτόμενοι από ανωνυμία και αναφορές σε γέροντες.
Μίλησα για χούντες συγκεκριμένα και εκτέθηκα προς κρίσιν,δήλωσα το παρελθόν και την ιστορία μου ευθαρσώς ομολογιακά
κάτω από τον θόλο του διαδικτύου που τα πάντα ορά ,στην αόρατη και ανεπαίσθητη χούντα που βιώνουμε.
Και Άγια να είναι η όποια χούντα και χρυσάφι να σε ταΐζει , είναι αντίχριστη γιατί δεν είναι ελεύθερη κατά το πρότυπο <Όστις θέλει να με ακολουθήσει ,του Χριστού>
Ανέφερα την χούντα ως κακό παράδειγμα σύγκρισης ,ότι ακόμα και μια χούντα έκανε για τον λαό κάτι καλό που δεν κάνει η δήθεν δημοκρατία,μήπως και ταρακουνηθούμε όλοι και ομονοήσουμε και ίσως καταφέρουμε κάτι να βγούμε από το τέλμα.
Σκέψου να βρεθούμε σε ανάγκη ή σε μάχη και να μη μιλάμε στον διπλανό μας ,η στα πιο δύσκολα που αναφέρονται ότι έρχονται και να κρατάμε μούρη ενώ το παίζουμε ταπεινοί .
Και να είμαι εγώ υποχρεωμένος να σκαλίζω το παρελθόν που γνωρίζω και αγνοούν οι νέοι για να πείσω τους συνομήλικούς μου στο παρά πέντε πριν να έχουμε το ένα πόδι στο λάκκο και ένεκα γεροντικού εγωισμού παραμένουμε ακλόνητοι στα παλιά ανάξια δεδομένα και πιστεύω του παρελθόντος.
Ανάπηροι τυφλοί και κουφοί εθελούσια και παρωπιδικά ,έμπειροι του γήινου βίου , άπειροι της μέλλουσας ζωής .
Της βιολογικής ζωής που μεταδώσαμε στους απογόνους μας μαζί με τις οδηγίες μας , αρνούμενοι ή αδυνατούντες να τους ακούσουμε και να τους γνωρίσουμε ,να δούμε μέσα από το δικό τους πρίσμα ,χωρίς τις διόπτρες της ηλικίας μας.
Τι θα πετύχω και τι θα βγάλω ,ασχολούμενος με το χθες;
Το τώρα είναι που με βιάζει αν κουβαλάω τα χρέη και τα φορτία του χθες,μαζί με τις αντιπαλότητες και τις εμμονές μου
Δεν προλαβαίνω να ζήσω με τα ρέστα μετανοίας που έχω στην τσέπη μου ,το μέλλον που μου απομένει..
Έδωσα το παράδειγμα με την αφήγηση και τις περιγραφές μου ,με την ελπίδα να τα δει κάποιος νεότερος μήπως και αντιληφθεί κάτι και να διεκδικήσει συλλογικά για να πετύχει εκεί που απέτυχα εγώ και η γενιά μου.
Η περίφημη γενιά του πολυτεχνείου πάνω κάτω,εδώ γελάμε.
Ο νέος για να μας κρίνει, να δει τα λάθη μας να μάθει για να τα αποφύγει και να γίνει καλύτερος και να μας ξεπεράσει.
Να απολογηθώ για τα λάθη και τις παραλήψεις μου, για τα εφόδια και την γνώση που δεν του μετέδωσα και να καταθέσω
την μετάνοια μου για να αποφύγει τα ίδια λάθη και να μην την πατήσει ξανά.
Ο νέος ,έχει να κάνει τα δικά του λάθη, άφησε τον να τα κάνει χωρίς υποδείξεις,έτσι θα μάθει.
Μη του φορτώνεις και τα δικά σου λάθη ,παραδέξου τα απλώς ,ταπεινά ομολόγησε ,μετανόησε και τέρμα .
Δεν αλλάζει κάτι απλά ξεφορτώνεσαι τις ενοχές, ζητάς συγνώμη για να συνυπάρξεις στο χώρο όσο χρόνο θα συμπορεύεστε.
Αυτή είναι η συγχώρεση και η μετάνοια.
Η μετάνοια οδηγεί στην αναζήτηση την συζήτηση και την συνεννόηση.
Βρισκόμαστε συν χωρούμε στον ίδιο χώρο με ανοχή,και ψάχνουμε συν ζητάμε για να συν εννοηθούμε ,να καταλάβουμε
ο ένας τον άλλο και να ομονοήσουμε να κάνουμε όμοιο τον νου μας ,την σκέψη μας με την προοπτική να επικοινωνήσουμε
καταλήγοντας να κοινωνήσουμε ,να πετύχουμε κοινό νου και τρόπο .
Αν συμβαίνει να δηλώνουμε πιστοί του Χριστού ,μαζεύουμε αυτή την κοινή μας κατάκτηση του κοινού νου με αγάπη,
τότε πάμε σε έναν Ναό και όλοι μαζί μαζεμένοι σαν εκκλησία και σύναξη λαού,λειτουργούμε σαν ένα σώμα πιστών και αποδίδουμε με ευχαριστίες την αγάπη που μαζέψαμε και μοιραστήκαμε στην Πηγή της και κοινωνούμε πέρνοντας το Σώμα και το Αίμα για να δυναμώσουμε και να καθαριστούμε ψυχή και σώμα για να συνεχίσουμε το ίδιο στους αιώνες των αιώνων
αδιάκοπα.
Αν ξεκολλήσουμε από τα πάθη και τους τεχνητούς διαχωρισμούς που επιβλήθηκαν σε εμάς και μας διαίρεσαν οδηγώντας στην υποταγή μας τότε θα μας δούν οι νέοι σαν παράδειγμα,αλλιώς ζούφιοι και άχρηστοι μόνο με θεωρίες.
Τότε θα έχω πετύχει και εγώ και εσύ ανώνυμε που πολέμησες στη ζωή σου να φτιάξεις σπίτια περιουσίες και όνομα.
Αν θα δεις τα παιδιά σου να συνεννοούνται να είναι μονοιασμένα και καλύτερα από εσένα.
Τυχερός θα είμαι αν καταφέρω και πω καμιά καλή κουβέντα χρήσιμη για να τη θυμάται κάποιος να την μεταφέρει στο αύριο όταν θα έχω φύγει.
Τι καλλίτερο από την παραμονή στην μνήμη και στην μνημοσύνη του νέου,να περάσεις στο αύριο,να αχθείς όπως οι ήδη
περασμένοι ,οι αχθέντες με και από τα έργα τους,δηλαδή οι Άγιοι.
Νομίζεις ότι έχεις καμιά καλή ιδέα τότε ρίξε την ,μη την κρατάς ,η θα πιάσει ή θα χαθεί .
Ιδέα η Ελλάδα όχι χώρα και χώρος για αυτό αξίζει έχει αξίες.
Έχει και κόμματα που κομμάτιασαν το έθνος σε μετοχές και μνημόνια .
Είχε και επισκόπους φρουρούς και φύλακες και αμύντορες των αξιών και της συνοχής του λαού .
Διόλου ταπεινούς και σιωπηλούς στην ομολογία και στην δράση και γι αυτό και μάρτυρες με τη ζωή τους.
Δεν συνεχίζω,κουραστικό γίνεται.
Πόσο μάλλον να συζητώ ιδεολογικά και κομματικά,έπαψα γιατί κατάλαβα ότι ήμουν κορόιδο και ευτυχώς ποτέ δεν εντάχθηκα σε κάποιο κόμμα ,αν θα το έκανα θα είχα βολευτεί και θα είχα εισπράξει το αντίτιμο σε χρήμα .
Θα ξεπουλούσα έτσι τους αγώνες και τους διωγμούς του πατέρα μου και θα ήμουν ανάξιος ,δειλός και άπιστος γιος .
Θα ξεπουλούσα και την μνήμη του στρατιώτη θείου μου νεκρού στον εμφύλιο το 49 ,που δεν γνώρισα ποτέ.
Έζησα και ζω στην ευρύτερη οικογένεια μου τις πληγές του διχασμού ,που όλοι καταφέραμε να ξεπεράσουμε συνυπάρχοντας
και συντρέχοντας στην ανάγκη ο ένας στον άλλο,όλοι χωρίς κριτική ,βαθμολογία και εξαιρέσεις και καθένας όπως του κόβει.
Μοντέλο για το έθνος τολμώ να πώ.
Έχω έτσι το δικαίωμα να ομιλώ και να κράζω τους συμβιβασμένους και ρουφιάνους όλων των αποχρώσεων που βολεύονταν και βολεύονται από το σύστημα.
Κάποτε ρώτησα έναν παπά αν το γλύψιμο ,το μέσον και οι διασυνδέσεις είναι αποδεκτές ή όχι από την εκκλησία και εισέπραξα
απάντηση διφορούμενη .
Αντέτεινα την ισότητα των παιδιών απέναντι στον Πατέρα και Θεό που ανατρέπεται αν τα πράττουμε και ακυρώνει την πίστη μας στην θεία οικονομία και την εμπιστοσύνη μας απέναντι Του.
Χαμογέλασε και μου είπε πολύ βαθιά το πας.
Έτσι όμως μας διοικούν οι ρηχοί με την ανοχή μας με ανθρώπους και εργαλεία του χθες.
Απέρριψα το εθνικόφρων γιατί το έκαναν εργαλείο επιβολής και καταπίεσης αυτοί οι μασόνοι με τις ποδίτσες που κυβερνούν
τα δυο ελληνικά κράτη και έκαναν αγάλματα τους δήθεν εθνάρχες.
Απέρριψα τα κόμματα γιατί κομματιάζουν τις συνειδήσεις και την ενότητα του λαού με ετικέτες τεχνητού διαχωρισμού.
Απέρριψα την προτεσταντική ηθική και τον καθωσπρεπισμό της εκκλησίας βλέποντας την Αιγυπτία και τον ληστή.
Ήμουν και αλήτης και κύριος στα νιάτα μου και προσπαθώ να παραμείνω έτσι και να μην γίνω ο καθώς πρέπει μικροαστός που έβλεπα και κορόιδευα.
Δεν πρέπει τίποτε πέρα από την ελευθερία της επιλογής ακόμα και για την αγάπη.
Η αγάπη ως έκφραση της απόλυτης ελευθερίας από το εγώ και τα πάθη.
Έτσι οδηγήθηκα στον Χριστό,κατάργησε τα πάντα δια της αγάπης.
Την εκμετάλλευση,τον τόκο ,την ιδιοκτησία,τον θάνατο τις διαφορές των εθνών ,τον Καίσαρα κλπ.
Τους αγνόησε όλους και ασυμβίβαστος έκανε το δικό Του,χάραξε την πορεία Του.
Σηκώνει πολύ κουβέντα .
Με το μικρό μυαλουδάκι μου σκέφτηκα,εγώ τώρα θα μιλάω για κομμουνισμούς και εθνικισμούς Ισλαμισμούς ή Χριστιανισμούς.
Κρατώ την Ελλάδα ως ιδέα, φως και πέτρα και την προστατεύω και δεν υποτιμώ κανένα.
΄Οποιος ξένος,ας έλθει να μου δείξει και να του δείξω τι ξέρω αν υπάρχει κοινός τόπος όχι με το ζόρι.
Δεν κρατάω μούτρα και συγχωρώ, εν αμύνει και προσμονή.
Αλλά δεν ξεχνώ ,αν δεν φτάσω στην συγνώμη,αδιαφορώ και φυλάγομαι.
Συζητώ χωρίς να δέχομαι τσαμπουκά και επιβολή ,γιατί μου έμαθαν για τον Καραϊσκάκη.
Και σε όποιον αρέσω και αρέσουμε
Ωραίοι ως Έλληνες.
