Γράφει η Κωσταντινιά Ντέμου
Σήμερα 17 Νοεμβρίου 1973 -2022
Κύρια πρόεδρε κατάγομαι από την γενιά του πολυτεχνείου , μια χούφτα φοιτητών τότε τολμήσαμε να προτείνουμε τα στήθη μας στην χούντα του Γ. Παπαδόπουλου και μπροστά στα τανκ ,αντιμετωπίζοντάς τα ,με το μοναδικό όπλο που είχαμε, τα τραγούδια μας!!
Το “πότε θα κάμει ξαστεριά πότε θα φλεβαρίσει !
Τα συνθήματα μας;
ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ , ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!! ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ!!
Δεν πίστευα ποτέ, ούτε θα πιστέψω ότι οι αγώνες μας πήγανε χαμένοι.
Κι’ όμως!! Εμπιστευτήκαμε -όχι πολλούς- 50-60 τον αριθμό, Δαμανάκη, Τσοχατζοπουλος ,Λαλιώτης Αλαβάνος , Δρεττάκης, Καρτερός, Παπαπέτρος, Φαράκος, Χαραλαμπόπουλος , Γεννηματάς ,Τζουμάκας , κτλ κτλ … τους τότε αιώνιους φοιτητές του Πολυτεχνείου ,που έδρασαν προβοκατόρικα και στοχευμένα για ίδιον ώφελος ,ως και απεδείχθει εκ των υστέρων, μαζι με όλο το υπόλοιπο οχετό Εβραϊκό σινάφι τους .
Αυτοί, υπήρξαν καπηλευτές του αγώνα του Πολυτεχνείου κι΄όμως κυκλοφορούν ακόμα έξω !
Τα προδοτικά ανθελληνικά μυαλά, σκεπτόμενα ιδιοτελή και υστερόβουλα για ίδιον πολιτικό όφελος ,ως απεδείχθη μέχρι και σήμερα, υπήρξαν το “όπιο” του λαού μας ..
Αν μπορούσαμε τότε, να φανταστούμε την μετέπειτα εξέλιξη της Ελλάδας, τον εξευτελισμό και τον διασυρμό του λαού μας ,θα τους είχαμε “καθαρίσει” πρώτα αυτούς και τους ομοίους τους μέσα στο πολυτεχνείο!!
ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΠΗΛΕΥΟΝΤΑΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΜΟΥΣΤΑΚΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ;
Εμείς οι τότε φοιτητές, παραδώσαμε την Ελλάδα απαλλαγμένη από τους εγκληματίες δικτάτορες της 7ετίας και εσείς Κ. Προεδρε μετά απο 49 χρόνια μας ξυπνάτε πάλι με τις τακτικές σας την δικτατορία!! ξανά την χούντα!!
Κάθε χρόνο Κ. Πρόεδρε κληθείσα στο σχολείο των εγγονιών μου να μιλήσω για την γιορτή του Πολυτεχνείου , πήγαινα με υπερηφάνεια , συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια , εκείνες τις στιγμές μέσα στο σχολικό αμφιθέατρο ζούσα ξανά τον φόβο , τον εξεφτελισμό, την τρομοκρατία για τον αιματηρό αγώνα που ζήσαμε ως φοιτητές στις 17 Νοέμβρη 1973.
Ποιοί μας έφτασαν μέχρις εδώ;
Είναι τα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν επί δεκαετίες την Ελλάδα και αφού την ξεπούλησαν ,την κατασπάραξαν την έριξαν στον καιάδα εκτελώντας κυριολεκτικά τον ίδιο τον λαό της.
Αυτοί είστε εσείς και οι προηγούμενοι κυβερνώντες ..
Εξιστορούσα στα παιδιά τα γεγονότα, με ΔΕΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ !! Σήμερα Κ.Πρόεδρε κληθείσα και πάλι να παρευρεθώ στην γιορτή του πολυτεχνείου στο Λύκειο της εγγονής μου αρνήθηκα κατηγορηματικά την παρουσία μου !!
Με κάνατε εσείς και οι όμοιοί σας να ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ Κ. Πρόεδρε!!
Τι να απαντήσω στις ερωτήσεις τους στα παιδιά του μέλλοντος της Ελλάδος;
Στην ερώτησή τους κοιτώντας με κατάματα με τα αθώα βλέμματά τους να με ρωτούν :
*Ποιο το μέλλον μας από δω και πέρα;
**Ποιος έφερε την Ελλάδα διεθνώς στην αναξιοπρέπεια;
*** Ποιοι την πρόδωσαν;
****Ποιοι πούλησαν για ίδιον όφελος, την κουλτούρα μας, τον πολιτισμό μας, την ιστορία μας, τα σύνορα μας;
Τι απαντώ;
ΠΟΥΛΗΣΑΤΕ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΘΝΟΣ!!
Ξεδιάντροποι δωσίλογοι ,προδότες και ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ
την Ελλαδα σε ξένα συμφέροντα για 99 χρόνια με δικαίομα αναπροσαρμογής συμβολαίων !!
Τι απαντώ Κ. Πρόεδρε στα παιδιά; τι;
Κάνω έκκληση σε εσάς και στον Υπουργό παιδείας για την ΑΝΑΣΤΟΛΗ της γιορτής του πολυτεχνείου στα σχολειά, έως ότου να υπάρξει μια δημοκρατική Κυβέρνηση με καθαρούς Ελληνόψυχους _ ΕΛ-ΛΑΝΙΟΥΣ Κυβερνήτες.
Η γιορτή του πολυτεχνείου Δεν είναι θέατρο !
Η σημερινή γιορτή στα σχολεία θίγει ασύστολα και ξεδιάντροπα , τόσο εμάς τους ζώντες φοιτητές της γενιάς μου, όσο και την μνήμη των ΗΡΩΩΝ πεσόντων θυμάτων των 24ρων φοιτητών στον αριθμό, από τους ελεύθερους σκοπευτές της γιάφκας σας , στην επανάσταση των φοιτητών της 17 Νοέμβρη 1973 , έχυσαν το αίμα τους, για την ΕΛΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και σήμερα βλέποντάς μας τα θύματα από ψηλά, τρίζουν τα κόκαλά τους, για την κατάντια μας !!
Το μεγαλύτερο θύμα ήταν το μικρό παιδάκι 5 ετών “διαμαρτυρόμενο στην αγκαλιά της μάνας του σκούζοντας για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ -ΔΗΜΟΚΤΑΤΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !!
Νωπές οι μνήμες!! ζεστό το αίμα σκούζει.. ακούω το βογκητό των τραυματιών ακόμα , βουίζουν τα αυτιά μου από τις φωνές δακρύζω από τα δακρυγόνα που μας έριχναν ασύστολα , ακούω και τα τραγούδια των φοιτητων “πότε θα κάμει ξαστεριά ,πότε θα φλεβαρίσει ,ακούω τα ταγκ ΝΑΙ… ναι… ακόμα!!
Αξέχαστο θα μου μείνει το λυπηρό, θλιβερό και διόλου περήφανο , ύφος σας, στην εξέδρα της παρέλασης 28 Οκτωβρίου μετά του “εταίρου φίλου σας ” , που απολαμβάνατε μέσα από σιδηρά κιγκλιδώματα που τοποθετήσατε παίζοντας με το κινητό σας , καμαρώνοντας τα δικά μας παιδιά…
ΔΕΝ σας τα χαλαλίζουμε Κ.Πρόεδρε !!
Το ύφος σας η ανασφάλειά σας και ο φόβος που διέκρινα στα μάτια σας και η γλώσα του σώματός σας στην εξέδρα, μου έλεγε χίλιες λέξεις….
Άραγε Κ. Πρόεδρε αισθάνεστε εσείς όπως εμείς οι γονείς , ντροπή και αίσχος για την σημερινή κατάσταση που έχουν περιέλθει αυτά τα παιδιά;
Ζουν μεσ’την αναξιοπρέπεια !
Ζουν μεσ΄την ανασφάλεια για το μέλλον τους !
Ζουν το πως θα μπορέσουν να επιβιώσουν ,χωρίς παιδεία δίχως τα τρέχοντα απαραίτητα ;
Οι προδότες έχουν και όνοματεπώνυμο και ταυτότητα Κ. Πρόεδρε .
ΑΡΑΓΕ ΕΧΕΤΕ ΤΩ ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ ;
ΦΥΓΕΤΕ νύχτα ,
ΦΥΓΕΤΕ τώρα
ΦΥΓΕΤΕ όλοι σας ,από χθές !!
Με δίχως ίχνος εκτίμησης
