6ον
Τό μεγαλύτερο ἱστορικό ἐπιχείρημα πού καταδεικνύει ὃτι τό αὐθεντικό Ἲλιον ἀπέχει παρασάγγας ἀπό τό Χισαρλίκ πού ἀπεκάλυψαν οἱ Σλῆμαν, Ντέρπφελντ καί Μπλέγκεν στό προτελευταῖο αὐτό ἂρθρο, καθώς συμπληρώνεται ἡ ἱστορική ἒρευνα γύρω ἀπό τό σημαντικότατο αὐτό θέμα, πού ἀποδεικνύει τήν παναρχαία παρουσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ στήν Μ. Ἀσία.
Τό φρούριο τοῦ Χισαρλίκ, ἢ μᾶλλον τά ἐρείπιά του, ἦταν ἢδη γνωστό ἀπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι τήν Ρωμαϊκή καί Βυζαντινή ἐποχή, ἀλλά οὐδέποτε εἶχε ταυτιστεῖ ἡ περιοχή αὐτή ὡς τό θέατρο τῆς Τρωϊκῆς ἐκστρατείας καί τό Ἲλιον τοῦ Πριάμου. Ἐκ τῶν ἀποκαλυφθέντων ἐρειπίων καί κινητῶν εὑρημάτων συνάγεται ὃτι τό Ἲλιον αὐτό ἱδρύθηκε γύρω στό 3.000 π.Χ. καί ἒζησε αὐξανόμενο καί μειούμενο ἀπό καταστροφές ἐπί πολλούς αἰῶνες, μέχρι τῶν ὑστάτων Ρωμαϊκῶν χρόνων.
Μόνο πού τό ῍Ιλιον αὐτό εἶναι τό νεώτερο, ἱδρυθέν μετά τήν καταστροφή τοῦ αὐθεντικοῦ Ἰλίου ἀπό τούς Ἀχαιούς, πού πρέπει νά βρίσκεται ἐπί ὑψωμάτων πολύ βορειότερα, πρός τά Δαρδανέλια τοῦ Εὐξείνου Πόντου, καί συγκεκριμένα πλησίον τοῦ λεγομένου λόφου Οὐλού Τεπέ, ὃπως ὑποστηρίζει ὁ ἐρευνητής Κων. Κουτρουβέλης, ἢ σέ ἂλλο πλησίον σημεῖο, ὃπως ὑποστηρίζουν ἂλλοι ἐρευνητές. Ἐγώ ὑποστηρίζω ὃτι δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπῆρχαν 10 ἀλλεπάλληλες πόλεις ἢ κωμοπόλεις στήν θέση Χισαρλίκ, διότι ὁ Ὃμηρος, ὃπως κατέδειξα καί σέ προηγούμενα ἂρθρα, ἐμφατικά ὑποστηρίζει ὃτι τό Ἲλιον ἦταν ἡ πρώτη πόλη πού ἒχτισε ὁ Ἶλος καί ὃτι κάτωθεν τούτου δέν ὑπῆρχε καμμία ἂλλη προγενέστερη πόλη, κάτι πού θά γνώριζε ὁπωσδήποτε ὁ ποιητής.
Καί φυσικά, ἡ μεγαλύτερη παράλειψη τῶν μελετητῶν, ἀρχαίων καί νεωτέρων, ἦταν πού δέν θεώρησαν, ἒστω καί σάν ἐνδεχόμενο, ὃτι ὁ Ὃμηρος ἦταν παλαιότατος ἂνθρωπος, πού ἒζησε καί ἒγραψε κατά τόν Ἀριστοτέλη (Μετεωρολογικά 2) τό 3.000 π.Χ. ὃταν χτιζόταν ἡ Μέμφις (τό σημερινό Κάϊρο), πέραν τῆς πληθώρας τῶν ἀποδείξεων πού βρίσκονται τόσο στήν Ἰλιάδα, ὃσο καί στήν Ὀδύσσεια, πολλά ἀπό ὁποῖα παρατέθηκαν σέ προηγούμενα ἂρθρα.
Λανθασμένη ὑπῆρξε καί ἡ ἐκτίμηση τοῦ Σλῆμαν ὃτι βρῆκε τόν διαβόητο θησαυρό τοῦ Πριάμου (στήν 3η κωμόπολη). Ὁ θησαυρός αὐτός, γιά τόν ὁποῖο ἒχει χυθεῖ τόσο μελάνι, ἀνῆκε προφανῶς σέ κάποιον μεταγενέστερο βασιλέα καί ἒχει ἀσφαλῶς τήν μεγάλη ἀρχαιολογική του ἀξία, ἀλλά δέν εἶναι παρά ἂνθρακες. Ἂλλωστε ἡ προσεκτική ἀνάγνωση τῆς Ἰλιάδος ἂγει στό συμπέρασμα ὃτι ἡ Τροία ἦταν μέν πολύχρυση, ἀλλά περί τά τέλη τοῦ μακροετοῦς πολέμου οἱ θησαυροί της εἶχαν ἐξαντληθεῖ ἀπό τούς ἐπικούρους, ἐνῶ ἀκόμη καί ὁ Πρίαμος φορτώνει σέ ἃμαξα πολλά δῶρα καί 10 τάλαντα χρυσοῦ (Ἰλ. Ω 232) ἲσως τά τελευταῖα, τά ὁποῖα προσφέρει στόν Ἀχιλλέα ὡς λύτρα γιά νά τοῦ παραδώσει τόν νεκρό Ἓκτορα. Κι αὐτό βέβαια ἒγινε κατ᾽ἐντολή τῶν Θεῶν.
Ὡστόσο, ἂν ἡ 7Α πόλις πού κρίθηκε ἀπό τούς Ντέρπφελντ καί Μπλέγκεν ὡς ἡ πόλις τοῦ Πριάμου, θά ἒπρεπε νά βρεθοῦν ἐκεῖ πανοπλίες πού εἶχε ἀφιερώσει ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ὃταν πῆγε στό Ἲλιον γιά νά ἀποτίσει τιμές στούς ὑπερόχους ἐκείνους ἣρωες. Ἀλλά δέν βρέθηκαν οὒτε ἀσπίδες οὒτε κράνη οὒτε αἰχμές βελῶν καί ἀκοντίων. Ἀλλά αὐτό τό σημαντικό γεγονός θά τό ἀναλύσουμε στό ἑπόμενο καί τελευταῖο ἂρθρο. Οὒτε βαρβαρικά ἀναθήματα τοῦ Ξέρξη, πού καί αὐτός πῆγε στό Ἲλιον, βρέθηκαν στό Χσαρλίκ. Τίς πορεῖες τῶν δύο μεγάλων στρατηλατῶν τῆς ἱστορίας περιγράφουν ὁ Ἡρόδοτος καί Ἀρριανός.
