<Ἡ Ἱστορία δέν θρησκεία. Ἡ Ἱστορία δέν δέχεται κανένα δόγμα, δέν σέβεται καμμία ἀπαγόρευση, δέν γνωρίζει ταμπού. Ἡ Ἱστορία δέν εἶναι ἠθική οὒτε εἶναι σκλάβος τῆς ἐπικαιρότητος. Ἡ Ἱστορία ὑπολογίζει στήν μνήμη, δέν ὑποτάσσεται ὃμως σ᾽ αὐτή. Σέ ἓνα ἐλεύθερο κράτος οὒτε ἡ Βουλή οὒτε ἡ δικαστική ἀρχή εἶναι ἁρμόδιες νά ὁρίσουν τήν ἱστορική ἀλήθεια. Ἡ πολιτική τοῦ κράτους δέν εἶναι πολιτική τῆςἹστορίας. Ἡ Ἱστορία εἶναι ἀφήγηση καί πρέπει ὃσο τό δυνατόν νά εἶναι ἀληθινή>.
Αὐτές οἱ ἀλήθειες πού διετύπωσε ἐπισκεπτόμενος τήν Ἑλλάδα ἐδῶ καί ἀρκετά χρόνια ὁ ἐπιστήμονας Ἑλληνιστής Πιέρ Βιντάλ Νακέ πρέπει νά τίς ἒχουν πάντα κατά νοῦν ὃσοι εὐαγγελίζονται ἐναρμόνιση τῆς ἱστορίας τῶν βαλκανικῶν χωρῶν, πού ἒχει ἀρχίσει δυστυχῶς μέ συστηματικό τρόπο ἐδῶ καί πολλά χρόνια, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν γιό μεγάλου Ἓλληνα ἐφοπλιστῆ, μέ στόχο τήν παραχάραξη τῆς ἱστορίας τῶν Ἑλλήνων.
Ἢδη ἀπό τό 2006 ἒχουν γραφεῖ βάσει <Κοινοῦ Σχεδίου Ἱστορίας τῶν Βαλκανίων> τέσσερις τόμοι, πού ἒχουν μάλιστα μεταφρασθεῖ στά σερβικά, στά ἀλβανικά, στά κροατικά καί στά βοσνιακά, πιθανῶς δέ καί στά ἰαπωνικά, ὃπου οἱ συγγράφοντες Ἓλληνες καθηγητές τῶν λυκείων τήν ἱστορία τοῦ τόπου μας, ἁπλῶς τήν παραχαράσουν, καθώς τό Παιδαγωγικό Ἰνστιτοῦτο ἒχει ἀπό χρόνια τώρα διαθέσει περίληψη τοῦ ἒργου τούτου στό πρόγραμμα κατάρτισης τῶν καθηγητῶν.
Αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού κάποιοι ἢ κάποιες προκάλεσαν στρεβλώσεις στήν ἱστορία μας πού <βγάζουν μάτι>, ὃπως ὁ διαβόητος <συνωστισμός> στήν Σμύρνη, γιά τόν ὁποῖο ἐπαίρονται προκλητικότατα οἱ νεοσουλτάνοι καί τά τσιράκια τους, προκαλῶντας τούς Ἓλληνες νά ψάξουν γιά τούς παππούδες τους στόν βυθό τῆς θάλασσας.
Τώρα πού οἱ ἀλυτρωτικές διαθέσεις τῶν βαλκανίων λαῶν σέ βάρος τῆς Ἑλλάδος πρόκειται νά ἀναβιώσουν, μετά τήν κατάπτυστη συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, οἱ <ξαναγράφοντες> τήν ἱστορία πρέπει νά εἶναι ἰ δ ι α ί τ ε ρ α π ρ ο σ ε κ τ ι κ ο ί, καί νά ξεχάσουν τίς ἀπόψεις κάποιων καθηγητῶν Πανεπιστημίου (ἐλαχίστων ἀλλά προκλητικῶν) πού θεωροῦν ὃτι ὑπάρχουν <ξεπερασμένες ἀπόψεις> τῶν Βαλκανίων ἀπό τίς <τοπικές ἱστορίες> τῶν βαλκανίων λαῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων βέβαια καί ἡ Ἑλλάδα, ἡ ὁποία καλεῖται νά <στρογγυλέψει> τά διδακτικά βιβλία τῶν παιδιῶν μας κατ᾽ ἀπαίτηση τῶν Σκοπιανῶν γιά νά…μήν ἐνοχλοῦνται.
Μέ τήν φόρα πού πήρανε, μπορεῖ αὒριο νά μάθουμε ὃτι ὁ Ἀθανάσιος Διάκος δέν ἀνασκολοπίσθηκε, ἀλλά σκοτώθηκε ἀπό ἀδέσποτη σφαῖρα.
Ὃτι ὁ Παπαφλέσσας (Γρηγόριος Δικαῖος) δέν ἐκθειάσθηκε ἀπό τόν Ἰμπραήμ γιά τήν ἀνδρεία του στό Μανιάκι, ἀλλά ὃτι περνοῦσε κάποια ἃμαξα πάνω ἀπό τό πτῶμα του καί τοῦ ἒκοψε τό κεφάλι.
Μπορεῖ νά μάθουμε ἀκόμη ὃτι ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος δέν δολοφονήθηκε πρίν δικασθεῖ στίς 5 Ἰουνίου 1825 μέσα στίς φυλακές, ἀλλά ἒτυχε δίκαιης δίκης καί ἐκτελέσθηκε…κανονικά.
Μπορεῖ ν᾽ἀκούσουμε πολλά τέτοια παράλογα καί ἀπαράδεκτα. Ἀλλά ἀς προσέξουν οἱ κυβερνῶντες, πού θέλουν νά <στρογγυλέψουν> τά διδακτικά βιβλία τῆς ἱστορίας Ἑλλάδος καί Σκοπίων. Καί ἀς θυμηθοῦν τήν σύσταση τοῦ σοφοῦ Ἑλληνιστῆ Πιέρ Βιντάλ Νακέ: <Σέ ἓνα ἐλεύθερο κράτος οὒτε ἡ Βουλή οὒτε ἡ δικαστική ἀρχή εἶναι ἀρμόδιες νά ὁρίσουν τήν ἱστορική ἀλήθεια>.
