Ὁ Ἐρντογάν βαδίζει σταθερά πρός τήν πόρτα τοῦ φρενοκομείου, ὃπως ἒκανε τό 1964 ὁ Ἰσμέτ Ἰνονού στόν Γεώργιο Παπανδρέου ἐνώπιον τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Λύντον Τζόνσον γιά τό Κυπριακό. Ἀλλά ὁ <Γέρος τῆς Δημοκρατίας> δέν <μάσησε> καί ἒδωσε γενναία ἀπάντηση στόν Ἀμερικανό Πρόεδρο, λέγοντάς του ὃτι οἱ Ἓλληνες ὁμονοοῦν καί δέν ὑπολογίζουν τήν ὑπεροπλία τοῦ ἀντιπάλου μπροστά στόν κοινό κίνδυνο.
Ὁ Ἐρντογάν λοιπόν, ἀφοῦ ἒπεισε μερίδα τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης (πλήν Μακρόν) πώς ὃ,τι λέει τό κάνει, ἀπειλεῖ ἰταμῶς, ὁ ἲδιος καί τά ἐνεργούμενά του, τήν Ἑλλάδα, καθυβρίζει τούς Ἓλληνες καί ἐκθειάζει σάν ἂλλος Ντοῦτσε τήν ἰσχυρή πολεμική μηχανή του. Εἷναι, λέει, ἡ ὀγδόη παγκοσμίως καί ἡ δεύτερη στό ΝΑΤΟ.
Στό μεταξύ προγγίζει καί τήν τουρκόφιλη ΕΕ νά συγκρατήσει Ἑλλάδα καί Γαλλία, διὀτι…αὐτοί παρανομοῦν στήν ἀνατολική Μεσόγειο. Καί τί ζητάει; Μά νά τόν ἀφήσουν νά παρανομεῖ ἀνενόχλητος, καταπατῶντας τό διεθνές δίκαιο καί τίς διεθνεῖς συνθῆκες κατά τά συμφέροντά του. Κι ὃσο βλέπει ὃτι ὁ συσχετισμός δυνάμεων δέν <τοῦ βγαίνει> ὃπως θά ἢθελε, τόσο πολλαπλασιάζει τίς ὓβρεις, τούς ἐκβιασμούς καί τίς ἀπειλές, αὐτός καί οἱ ὑποτακτικοί του. Ὁ πολιτικός του ἑταῖρος Μπαχλετζί ζητάει…τά Δωδεκάνησα καί παρεμπιπτόντως ἀπειλεῖ νά πνίξει τούς Ἓλληνες στήν θάλασσα, ἐνῶ ὁ ἀντιπρόεδρός του ζητάει ἂμεσα τήν…Χίο καί τίς Οἰνοῦσες, ἀλείφοντας καί μέ… λίγο <βούτυρο Δωδεκανήσου> τίς ὀρέξεις τοῦ Μπαχλετζί. Καί διερωτᾶται: <Ποιοί ἒδωσαν τά Δωδεκάνησα στούς Ἓλληνες;> Καί ἀπαντᾶ ὁ ἲδιος: <Οἱ Ἰταλοί>.
Λάθος. Οἱ Ἂγγλοι τά ἒδωσαν, ἢ μᾶλλον ὑποχρεώθηκαν νά τό κάνουν, ὃπως θα δοῦμε παρακάτω.
Ὃμως δέν μᾶς λένε οἱ Τοῦρκοι ὃτι κι αὐτοί εἶχαν ζητήσει τά Δωδεκάνησα ἀπό τούς Ἰταλούς μέ τήν συνθήκη τοῦ Οὐσύ (18 Ὀκτωβρίου 1912), ἀλλά δέν τά πῆραν ποτέ. Κι οὒτε μᾶς λένε ὃτι μέ τήν μυστική συνθήκη τοῦ Λονδίνου (Ἀπρίλιος 1915) οἱ σύμμαχοι τῆς Ἀντάντ ἀναγνώρισαν τήν κατοχή τῶν νησιῶν ἀπό τούς Ἰταλούς. Κι οὒτε μᾶς λένε ἀκόμη ὃτι μέ τήν συνθήκη τῶν Σεβρῶν, πού ὑπέγραψε ὁ σουλτάνος Μεχμέτ Στ´, τό τουρκικό κράτος παραιτήθηκε ἀπό κάθε δικαίωμα στά κατεχόμενα ἀπό τήν Ἰταλία νησιά. Ὣσπου τελικά ὁ Ἐλ. Βενιζέλος ὡς πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος καί ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Ἰταλίας Τομάζο Τιττόνι ὑπέγραψαν μυστικό διμερές σύμφωνο, πού προέβλεπε μεταξύ ἂλλων τήν παραχώρηση ἀπό τήν Ἰταλία στήν Ἑλλάδα τῶν Δωδεκανήσων.
Τώρα ὁ σουλτάνος Ἐρντογάν τά θέλει ὃλα πίσω. Ποιά; Τά πανάρχαια ἑλληνικά νησιά τῆς Δωδεκανήσου, πού κρατοῦν ἀκόμη καί τά ἀρχαῖα ὀνόματά τους ἀπό τήν ὁμηρική ἐποχή;
Ὃμως καί οἱ Ἰταλοί φέρθηκαν μπαμπέσικα. Δέν παρέδωσαν τά νησιά, ἀλλά ἢθελαν νά τά <ἐξιταλίσουν> καί νά τά <καθολικοποιήσουν>. Ὁ μισελληνισμός σέ ὃλο του τό μεγαλεῖο. Ἀλλά βρῆκαν κι αὐτοί τόν μάστορά τους ἀπό τόν ἑλληνορθόδοξο πληθυσμό τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου καί ἒχυσε ποτάμι τό αἷμα του γιά τήν ἀπελευθέρωση καί τήν ἓνωση μέ τήν Ἑλλάδα.
Τελικά τά νησιά δέν τά πῆραν οἱ Ἓλληνες ἀπό τούς Ἰταλούς ἀλλά ἀπό τούς Βρεταννούς. Ἀνιστόρητοι καί ἐδῶ οἱ Τοῦρκοι. Διότι παρά τήν συμμαχία Βρεταννίας καί Ἑλλάδος, οἱ Βρεταννοί ὀραματίσθηκαν κι αὐτοί μία αὐτονόμηση τῶν νησιῶν ὑπό τό ἀγγλικό στέμμα, καί ἐγκαθίδρυσαν βρεταννική στρατιωτική διοίκηση μετά τήν ἀποχώρηση τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. Οἱ νησιῶτες μας ἂρχισαν νέους ἀγῶνες, ὣστε μέ νόμο τῆς 9ης Ἰανουαρίου 1948 τά νησιά προσαρτήθηκαν στό Ἑλληνικό κράτος ἀπό τίς 28 Ὀκτωβρίου 1947.
Ἀς μή νομίζει ὁ νεοσουλτάνος Ἐρντογἀν ὃτι θά πτοήσει μέ τίς ἀπειλές του τούς Ἓλληνες καί μάλιστα τούς νησιῶτες. Ἒχουν δεῖ πολλούς πολέμους τά μάτια τους κι ἒχουν διώξει ἀκόμη καί μέ τίς πέτρες τούς προσωρινούς κατακτητές τους. Ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα, μέ ἐπί κεφαλῆς τίς ἒνοπλες δυνάμεις, εἶναι ἓτοιμη γιά ὃλα. Στά παλιά παπούτσια γράφονται οἱ καθημερινές ἀπειλές τῶν παρατρεχάμενων τοῦ Ἐρντογάν καί τοῦ ἰδίου, ὃπως ἑνός <μεγαλοσυμβούλου> του, πού ἀκούει στό ὂνομα Μεσούτ Χακί Κασίν, πού ἀπειλεῖ νά καταρρίψει 6 ἑλληνικά ἀεροπλάνα καί νά πυροβολήσει στό κεφάλι Ἓλληνα πιλότο.
Τό μεγάλο ἐρώτημα εἶναι τί θά κάνει τελικά ἡ πολιτική ἡγεσία γιά νά σταθεῖ στό ὓψος τῶν περιστάσεων καί νά μείνει ἀνυποχώρητη στίς κόκκινες γραμμές, ὃπως διακηρύσσει σέ ὃλους τούς τόνους καθημερινά, ἀπαντῶντας στίς τουρκικές ἀπειλές.
Καί θά πρέπει ἀκόμη νά γνωρίζει καλά ὁ Ἐρντογάν ὃτι οἱ αὐτοκρατορίες δέν ἐπανιδρύονται. Οὒτε ἡ Βυζαντινή, οὒτε ἡ Ἀθηναϊκή, οὒτε ἡ αὐτοκρατορία τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, οὒτε ἡ Ρωμαϊκή. Καί φυσικά οὒτε ἡ Ὀθωμανική. Ἒρχονται στόν καιρό τους, παίζουν τόν ρόλο τους στίς παγκόσμιες ἐξελίξεις καί ἐξαφανίζονται, ἀφήνοντας μόνο τά ἲχνη τους στήν Ἱστορία. Ἀς μή φαντασιώνεται λοιπόν ὁ κ. Ἐρντογάν γιά <γαλάζιες πατρίδες> καί <ὀθωμανικές αὐτοκρατορίες>. Δέν εἶναι αὐτός πού θά μοιράσει τά πετρέλαια τοῦ Αἰγαίου. Ἒχουν γνώση οἱ φύλακες. Καί ἒχουν κάνει ἢδη τούς λογαριασμούς τους.
