Καθιερώθηκε πιά ἀπό τούς δημοσιογράφους τῶν ἠλεκτρονικῶν <μίντια> καί τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης, ὃτι σορός σημαίνει πτῶμα (ἐπί τό…κομψότερο).
Ἀλλά μόνο αὐτό δέν σημαίνει ἡ ἀρχαία λέξη. Καί ἐπειδή στήν ἀνεκδιήγητη καί παραπαίουσα χώρα μας ἒχουμε σχεδόν καθημερινά πτώματα (καί θά ἒχουμε, καθώς φαίνεται, καί στό μέλλον), εἲτε ἀπό ἀτυχήματα, εἲτε ἀπό μαφίες ντόπιες καί ξένες πού ξαπλώνουν στούς δρόμους τά θύματά τους, εἲτε ἀπό τούς
ἀποφυλακιζομένους σκληρούς κακοποιούς μέ βάση τόν νόμο Παρασκευοπούλου, εἲτε ἀπό τούς λαθρομετανάστες πού ἐγκαταβιοῦν κατά χιλιάδες στήν χώρα μας καί εὐθύνονται γιά τό τσουνάμι τῆς ἐγκληματικότητος, εἲτε ἀπό τούς <ρομά>, εἲτε ἀπό δέν ξέρω ἀπό ποιούς ἂλλους ἀκόμη αὒριο, καλό θά ἦταν νά ὑπενθυμίσουμε στούς γλωσσαμύντορες δημοσιογράφους, πού κακοποιοῦν ἐξ ἀγνοίας συστηματικά τήν γλῶσσα μας ἀπό τά ἠλεκτρονικά κυρίως <μίντια>, ὃτι ἡ σορός εἶναι τό φέρετρο, ἡ λάρνακα, τό μνῆμα, ἡ θήκη, ἐντός τῆς ὁποίας ἐναπετίθεντο τά ὀστά ἢ ἡ τέφρα τῶν νεκρῶν στήν ἀρχαιότητα.
Ἒτσι , ἡ καθημερινή δημοσιογραφική ἒκφραση <περισυνελέγησαν τόσες σοροί>, σημαίνει ὃτι περισυνελέγησαν τόσα φέρετρα (καί ὂχι πτώματα) ἀπό τούς δρόμους, τίς θάλασσες ἢ τίς καμένες περιοχές, τύπου <Μάτι>.
Ἡ λέξη πτῶμα εἶναι ἡ σωστή γιά τήν περίπτωση, ἢ ἡ λέξη νεκρός. Καί καθώς οἱ γλωσσολόγοι μας δέν ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν καθημερινή ἐν γένει κακοποίηση τῆς γλῶσσας μας, πού ἒχει προσλάβει μορφή ἐπιδημίας, καί δέν ἐπεμβαίνουν, ἐπιβάλλεται νά ποῦμε τά παρακάτω:
Τό λεξικό τοῦ Σουΐδα λέει, ἐπικαλούμενο στίχους τοῦ Ἀριστοφάνη: <Τοῖς τάς σορούς τῶν ἀποθνησκόντων ποιοῦσι> (τά φέρετρα τῶν ἀποθνησκόντων κατασκευάζουν). Αὐτοί εἶναι οἱ <σοροπηγοί>, δηλαδή οἱ φερετροποποιοί.
Τό λεξικό Δορμπαράκη ἀναφέρει: Σορός, σκεῦος πρός φύλαξη κάποιου πράγματος, τεφροδόχος, νεκρική ὑδρία, φέρετρο, κάσσα.
Ἀνάλογες ἐτυμολογικές ἐξηγήσεις δίδονται καί ἀπό ὃλα τά λεξικά, ὃπως τοῦ Σταματάκου, τῶν Λίντελ καί Σκότ κ.ἂ.
Ἡ λέξη ἒχει σχέση μέ τήν ὁμηρική λέξη <σειρή> (σειρά), πού σημαίνει <ἀλυσίδα> καί ἡ ὁποία ἒχει γίνει διεθνής, <σίριαλ> (serial) γιά τίς σαπουνόπερες καί τίς τούρκικες τηλεοπτικές σειρές.
Ὁ ἣρωας πού σκοτώνεται στόν πόλεμο, <πίπτει> στό πεδίο τῆς μάχης, εἶναι δηλαδή <πτῶμα>, <νεκρός>, <ἀποθανών>, <τεθνεώς>, ἐνῶ ἡ σορός εἶναι τό κιβούρι, ἡ κάσσα, τό φέρετρο, πού ὁ Ὃμηρος ἀναφέρει ὡς <φέρτρον> (ἀπό τό ρῆμα <φέρω>, ἐπί τοῦ ὁποίου ἐφέρετο ὁ νεκρός, ἢτοι τό νεκροκρέββατο).
Ἀς χρησιμοποιοῦν λοιπόν σωστά τίς ἀρχαῖες λέξεις μας οἱ ἀδαεῖς δημοσιογράφοι, ἰσχυριζόμενοι, κάποιοι ἀπό αὐτούς, ὃτι ἡ <σορός> εἶναι περίπου…μεταμοντέρνα λέξη καί δέν εἶναι ἀνατριχιαστική, ὃπως μᾶς εἶπαν κάποιοι, ὃπως ἡ λέξη <πτῶμα>. Ἀλλά γιατί νά εἶναι ἀνατριχιαστική; Ὃταν γυρίζουμε κατάκοποι τό βράδυ στό σπίτι μας δέν λέμε <εἶμαι πτῶμα στήν κούραση>; Ἀνατριχιάζουν οἱ συγγενεῖς μας;Ὃταν πέφτει ἓνα ἀεροπλάνο, οἱ θάλασσες ἢ οἱ στεριές γεμίζουν μέ σορούς ἢ μέ πτώματα; Οἱ φερετροποιοί δέν ἒχουν φθάσει ἀκόμη.
Καί οἱ ἰατροδικαστές πῶς ἀποκαλοῦν τόν νεκρό πού νεκροτομοῦν; Σορό ἢ πτῶμα; Γιατί ἂν χρησιμοποιοῦσαν τήν πρώτη λέξη, τότε ἀντί γιά νυστέρι, θά ἒπρεπε νά πάρουν… σφυρί καί καλέμι καί νά ἂλλαζαν ἐπάγγελμα.
