Σ᾽ αὐτές τίς κρίσιμες στιγμές, ὁ κάθε Ἓλληνας πατριώτης ξαναβλέπει τήν ἱστορία του, τήν παλιά καί τήν νεώτερη, ὃταν οἱ προαιώνιοι ἐχθροί του, τό Ἰσλάμ καί οἱ <<ἂλλοι>>, οἱ δυτικοί, πού τά βρίσκουν οἰκονομικά μέ τήν Τουρκία καί κάνουν τά στραβά μάτια, καθώς αὐτή ξεπηδᾶ ἀπό τούς στίχους τοῦ Ὓμνου πρός τήν Ἐλευθερία τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, πού ἒχει 156 τετράστιχες στροφές καί 624 στίχους πού ἀποπνέουν Ἑλλάδα καί πατρίδα καί πού δυστυχῶς εἶναι παντελῶς ἂγνωστοι στόν πολύ κόσμο.
Αὒριο, ἀποφράδα ἡμέρα, μολύνει ὁ βάρβαρος Ἐρντογάν τήν Ἁγία Σοφία (καί ὂχι Ἁγιασοφιά πού ἀποτελεῖ ἐξελλήνιση τῆς τουρκικῆς ὀνομασίας Ayasofya). Πράσινα χαλιά, παραβάν στά ψηφιδωτά, σκότος στό φῶς, λάσπη στόν παγκόσμιο πολιτισμό, βαρειά προσβολή στήν Ὀρθοδοξία, ὓβρεις στά κορμιά τῶν ἡρώων πού ἒπεσαν στήν Βασιλεύουσα γιά νά τήν ὑπερασπισθοῦν. Ἡ στροφή 113 τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ ὑπενθυμίζει:
Καί ἐκεῖ πού εἶναι ἡ Ἁγία Σοφία
Μές στούς λόφους τούς ἑπτά
Ὃλα τ᾽ ἂψυχα κορμία
Βραχοσύντριφτα, γυμνά
Καί πάλι ὁ ἐθνικός μας ποιητής ὑπενθυμίζει στήν στροφή 68:
Ὀλιγόστευαν οἱ σκύλοι
Καί Ἀλλά ἐφώναζαν, Ἀλλά
Καί τῶν Χριστιανῶν τά χείλη
Φωτιά ἐφώναζαν, φωτιά
Ἀναζητεῖ ἡ σημερινή πολιτική μας ἡγεσία συμμαχίες γιά τήν ἐπαπειλούμενη σύγκρουση μέ τούς Τούρκους. Ἀλλά μεταξύ ποίων; Μεταξύ τῶν Ἀμερικανῶν πού θεωροῦν <<ἀμφισβητήσιμα>> τά νερά τῆς Μεγίστης; Μεταξύ τῶν Γάλλων πού ἐνδιαφέρονται μόνο γιά τά πετρέλαια καί τίς παραγγελίες φρεγατῶν (πού ματαιώθηκαν); Τοῦ Πούτιν πού εὒχεται νά διαλυθεῖ τό ΝΑΤΟ ἀπό τήν Τουρκία καί εἶναι, ἒστω καί προσωρινά, μέ τό μέρος της, ἂν καί Ὀρθόδοξος αὐτός; Μέ τό Ἰσραήλ, πού <<οὒτε μιλάει οὒτε λαλάει>>, ὃπως ἒλεγε καί ὁ Καραγκιόζης; Ἢ μέ τήν Αἰγυπτο, πού τρίζει τά δόντια, ἀλλά δέν φαίνεται νά κουνιέται;
Πάλι ὁ ἐθνικός μας ποιητής μᾶς ὑπενθυμίζει στήν στροφή 10:
Μοναχή τόν δρόμο ἐπῆρες
Ἐξανάλθες μοναχή
Δέν εἶν᾽ εὒκολες οἱ θύρες
Ἐάν ἡ χρεία ταῖς κουρταλῆ
Καί ἀς ἒλθουμε στήν πιό πρόσφατη ἱστορία μας. Τά ξημερώματα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ὁ Ἰταλός πρέσβυς Γκράτσι ξυπνᾶ τόν κυβερνήτη Μεταξᾶ νά τοῦ ἐπιδόσει τελεσίγραφο διέλευσης τῶν ἰταλικῶν στρατευμάτων ἀπό τήν Ἐλλάδα, ἀφοῦ προηγουμένως ἡ Ἰταλία εἶχε τορπιλλήσει τήν <<Ἓλλη>> ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῆς Μεγαλόχαρης μέσα στό λιμάνι τῆς Τήνου. Καί ὁ Μεταξας ἒπρεπε νά ἀπαντήσει. Δέν εἶπε ΟΧΙ. Οὒτε ὁ λαός εἶπε ΟΧΙ. <<Ἐκοιμᾶτο στίς 3 τό πρωί>> γράφει ὁ Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Ὁ Μεταξᾶς χωρίς πολλές κουβέντες εἶπε στόν Γκράτσι: <<Alors, c’ est la guerre>>.
Καί διευκρίνισε καλῶντας ὃλους τούς ἐκδότες τῶν ἐφημερίδων:
<<Θά ἒπρεπε ἐμεῖς οἱ Ἓλληνες γιά ν᾽ ἀποφύγουμε τόν πόλεμο, νά γίνουμε ἐθελοντές δοῦλοι καί νά πληρώσουμε αὐτή τήν <<τιμή>> (ἐννοοῦσε τόν…θαυμασμό τοῦ Χίτλερ πώς εἶναι ἐραστής τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος, πού ὃμως μεταφραζόταν σέ παραχώρηση ἐθνικῶν ἐδαφῶν στήν Ἰταλία), νά ἁπλώσουμε τόν δεξιό καρπό τῆς Ἑλλάδος πρός ἀκρωτηριασμό ἀπό τήν Ἰταλία καί τόν ἀριστερό πρός ἀκρωτηριασμό ἀπό τήν Βουλγαρία>>.
Σήμερα ἡ διέλευση τῶν ἰταλικῶν στρατευμάτων τοῦ ᾽40 ἀπό τήν Πρέβεζα, ἀντιστοιχεῖ μέ τήν ψευδο ΑΟΖ πού διεκδικεῖ ὁ Ἐρντογάν στό Αἰγαῖο. Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Οἱ ἒνοπλες δυνάμεις μας βρίσκονται μέ τό δάκτυλο στήν σκανδάλη. Τί θά ἀποφασίσει ἡ ἑλληνική πολιτική ἡγεσία; Κόψιμο καρπῶν (ἀπώλεια ἐθνικῆς κυριαρχίας), ἢ alors c’ est la guerre;
Τά ἑπόμενα 24ωρα θά τό δείξουν.
