Χαίρεται
Ζούμε σε μία χώρα που το συντριπτικό ποσοστό είμαστε βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί .
Χωρίς να γνωρίζουμε την βαρύτητα αυτού του δεδομένου ,ζούμε και κινούμαστε στην “άγνοια”
Όχι μόνο αυτοί που πάνε στην εκκλησία ,αν πηγαίνουν , το Πάσχα και σε καμία βάφτιση ή γάμο
Αλλά και αυτοί που είναι είμαστε πιο συχνοί επισκέπτες και μπήκαμε λίγο πιο βαθεία στα “άδυτα “ της Ορθοδοξίας από ανάγκη .
Ποιος έχει την ευθύνη για αυτό το Εθνικό “σκότος” ,θα έρθει η ώρα ,να πάει κάθε κατεργάρης στον “πάγκο “ του ,έχει ο Θεός τους τρόπους να αποδίδει “έλεος “αλλά και “δικαιοσύνη” όταν έρθει η ώρα .
Η βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν
Άνηκα στους πολλούς αδιάφορους ,μέσα στο μύλο της καριέρας και της καθημερινότητας .
Η “κλήση” όμως ήρθε σαν “κεραυνός” , εσωτερική αναγκαιότητα που μου προκαλούσε το περίεργο ασήκωτο “άλγος” της μεγάλης αμαρτίας και του αποτελέσματος που είχε πάνω μου ,την οποία διέπραξα ,όπως κατάλαβα αργότερα .
Φως που δεν βλέπεις αλλά αισθάνεσαι …
Κάτι με ώθησε από το αδιέξοδο που είχα βρεθεί ,σαν σωματικό και ψυχικό ‘ερείπιο “ως μόνη βιώσιμη λύση να δώ την εκκλησία και αυτούς που κοροιδευα όπως πολλοί ,μην το κάνετε … ..
Μπήκα στην εκκλησία και οδηγήθηκα από κάτι σαν “ένστικτο” ,από ανάγκη , πιέστηκα να βιώσω την Ορθοδοξία ως “θεραπεία “ευτυχώς όχι ως Θρησκεία και κατάλαβα ότι τελικά ,είναι θεραπεία …
Καταλάβαινα και καταλαβαίνω ότι υπάρχει ένα “φως” που δεν βλέπουμε ,αλλά το έχουμε ανάγκη για να ζούμε Υπάρχει και δίδεται μυσταγωγικά στα “μυστήρια” της Ορθοδοξίας ,με δείκτη δεκτικότητας την “ταπείνωση” του φρονήματος μας .
Φώτισον μου το σκότος
Στην αρχή βίωνα ,αυτό που λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ,το “σκοτάδι” ,την “παγωμάρα ” δεν ένοιωθα τίποτα και μάλιστα “απέχθεια “ και “υπεροψία ”
παρ όλα αυτά ,κάποιες “αναλαμπές” ανακούφισης σαν “τυράκια “ με βοηθούσαν ,αλλά πάλι ξανά και ξανά “σκότος” σε κύκλους ..
Στο απόδειπνο ,στους Χαιρετισμούς ,στις Θείες λειτουργίες ,να “βρίζει” και να ανθίσταται κάτι μέσα και γύρω μου Τα ξημερώματα που σηκωνόμουν να πάω στις λειτουργίες ή τα βράδια που προσευχόμουν , διάβαζα ψαλτήρι κόντρα στην διάθεση ,δεν ένοιωθα τίποτα ,αντίθετα φόβο και άλλα πολλά ,που δεν είναι της ώρας ,αλλά επέμενα .
Το κυριότερο ,ο ιερέας είναι σίγουρα” Άγιος” την ώρα της τέλεσης του Μυστηρίου
Δεν ασχολήθηκα με τους ιερείς , , μην το κάνετε και εσείς τους σέβομαι δεν είναι εύκολο το “ράσο” ,τους είδα σαν “όργανα” που εκτελούν μία εργασία που τους έχει ανατεθεί .
Αν είναι “μισθωτοί” ‘η όχι ,δεν με αφορά ,άλλος θα τους κρίνει ,αν είναι από αυτούς που θα φωνάζουν “ Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια”. δεν είναι δική μου δουλεία ,το αντίθετο ..
Είναι φορείς θεραπευτικής “χάριτος” ότι και αν είναι την ώρα των Μυστηρίων ,τους έχω ανάγκη .
Ρέει από μέσα τους “Χάρι ” που μας θεραπεύει και Άγιο Πνεύμα που τους πληροφορεί την ώρα των Μυστηρίων .
Αν την “φέρουν ” και εκτός Μυστηρίων ,έτσι και αλλιώς εμείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι Άγιοι
Το σίγουρο είναι το καταλαβαίνω ,το αποδέχομαι πλέον , το νοιώθω , ότι είναι “Άγιοι “την ώρα των Μυστηρίων ,της Θείας λειτουργίας μπορεί να έχουν κάνει φόνο ή εγκλήματα στην ζωή τους..
Και όχι μόνο αυτό ,αλλά προσπαθήστε να αποφύγετε την “ιεροκατάκριση ” γιατί “ουδείς” αναμάρτητος “
ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν
Η Ορθοδοξία διαπιστώνω καθημερινά πλέον λίγο λίγο δεν είναι Θρησκεία ,αλλά θεραπευτική
“μυσταγωγική “μέθοδος της πραγματικής μας ύπαρξης ,της “ψυχής “ μας ,χωρίς να καταλαβαίνω πως γίνεται άλλαζε και αλλάζει η διάθεση μου ,με ένα πρόγραμμα “πειρασμών” και καταστάσεων που άλλος προγραμματίζει ..
Δεν με ξέρω ..
Διαπιστώνω ότι δεν με ξέρω , δεν ξέρω τα προβλήματα μου ,την ψυχή μου και το βάθος της .
Τώρα “πιστεύω” ότι “κάποιος” άλλος με παρακολουθεί και με ξέρει ,γνωρίζει τα πάντα για μένα και μου ζητά να απαρνηθώ τον εαυτό μου ,τις σκέψεις μου και να αφεθώ στην φροντίδα του
Εμείς μόνο με το επιφανειακό “Θέλω” συμμετέχουμε
Επίσης διαπιστώνω ότι ασπάζομαι την “εικόνα” του και πρέπει να “θέλω” να τον αγαπήσω ,αυτό μπορώ μόνο να προσφέρω “το να Θέλω να Θέλω “
Αλλά αν δεν θέλω να αγαπήσω τις “εικόνες” του ,τους συνανθρώπους μου ,να δείξω “έλεος” στις φυσικές του “εικόνες “ δεν θα προχωρώ να αγαπήσω το “αρχέτυπο “ μας ,τον Κύριο μας και Θεό μας .
Ούτε το “αρχέτυπο “ ούτε την τέλεια “εικόνα ” του ,που την ασπάζομαι και “φιλώ” πρόκειται να μάθω να αγαπώ .
Ούτε να “θέλω “ σε βάθος δεν μπορώ ,αλλά επιφανειακά .
Ακόμα και το εκ βαθέων “Θέλω” από τον Θεό έρχεται όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ..
«Ο Θεός γαρ εστιν ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν υπέρ τής ευδοκίας»
Αγαπήσεις και τον πλησίον σου ως σεαυτόν
Η θέληση να αγαπήσω τον Θεό ,γιατί μόνο την θέληση μπορούμε να διαθέσουμε Θέλω να θέλω να αγαπήσω τον “Κύριο “ που εικονίζεται στις εικόνες ,την Υπεραγία Θεοτόκο ,τους Αγίους ,“συγκοινωνεί” ως δοχείο με τις εικόνες των “συνανθρώπων μας .
Ζουν κινούνται υπάρχουν δίπλα μας ,μόλις προσπαθήσουμε ,αγωνιστούμε ,να τους νοιώσουμε ,τόσο θα “γεμίζει” αγάπη και το συγκοινωνών δοχείο που λέγεται “Θεός” με αγάπη..
Εξάλλου τι λέει ο Κύριος
καὶ δευτέρα ὁμοία, αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν
Η αγάπη ,το έλεος ,η ανοχή ,η υπομονή πρός τον “πλησίον “,φέρνει και την αγάπη πρός τον Θεό ..
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
