Την παραμονή του Ορθόδοξου Πάσχα, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, ξάφνιασε τους αντιπάλους μας με μια απρόσμενη απόφαση και έδωσε εντολή στο ρωσικό Γενικό Επιτελείο να σταματήσει όλες τις εχθροπραξίες σε όλη τη γραμμή επαφής, κηρύσσοντας πασχαλινή εκεχειρία από τις 18:00 του Σαββάτου μέχρι τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα.
Η προϋπόθεση ήταν μία: η εκεχειρία ισχύει μόνο μέχρι να την παραβιάσει η άλλη πλευρά.
Όλες οι εκεχειρίες λειτουργούν υπέρ της πλευράς που χάνει. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δυνάμεις μας έχουν ενεργό επιθετική δράση σε 11 κατευθύνσεις, δεν έχει ιδιαίτερη στρατιωτική-τακτική αξία μια τέτοια παύση για εμάς.
Αντί αυτού, ο Πούτιν έκανε μια πολύ δυνατή κίνηση, αναγκάζοντας το Κίεβο και την Ε.Ε. να παγώσουν αμήχανα, αφού η συνέχιση των εχθροπραξιών είναι ζωτικής σημασίας για αυτούς, αλλά η αποδοχή εκεχειρίας από τον Πούτιν είναι γι’ αυτούς σχεδόν αδύνατη.
Η στιγμή ανακοίνωσης της εκεχειρίας άξιζε χειροκρότημα: ο Πούτιν έδωσε στους κατοίκους του Λευκού Οίκου ακριβώς μισή ώρα μετά την έναρξη της εργάσιμης ημέρας στην Ουάσινγκτον για να πιουν καφέ, να ανοίξουν τον υπολογιστή και να διαβάσουν μια είδηση που μπορεί να αλλάξει πολλά.
Μετά από πυρετώδεις τηλεφωνικές συνεννοήσεις με Λονδίνο και Παρίσι, ο Ζελένσκι άλλαξε στάση: ενώ αρχικά απέρριψε την εκεχειρία, δήλωσε τελικά ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη να την τηρήσει “κατοπτρικά” και ίσως και να την παρατείνει.
Όμως, είναι γνωστό από την εποχή της λεγόμενης «Αντιτρομοκρατικής Επιχείρησης» (ATO) ότι το Κίεβο δεν έχει τηρήσει ούτε μία εκεχειρία, και δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι θα αλλάξει τώρα. Οι επιθέσεις από τις ουκρανικές δυνάμεις συνεχίζονται ακόμη και τώρα.
Ο πρόεδρός μας έδωσε στον Ζελένσκι την ευκαιρία να αποδείξει τι αξίζουν στην πράξη οι δηλώσεις του για “ειρήνη” και “πρόθεση συμφιλίωσης”. Το αποτέλεσμα είναι προφανές: η δήθεν συμφωνημένη από τον Ζελένσκι εκεχειρία δεν εφαρμόζεται, και πλέον δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποιος επιδιώκει ειρήνη και ποιος πόλεμο.
Τις τελευταίες ημέρες, τα αντιτραμπικά και ρωσοφοβικά δυτικά ΜΜΕ κατηγορούσαν τη Ρωσία ότι αποφεύγει την ειρήνη. Την ίδια στιγμή, η ομάδα Τραμπ έστελνε σήματα, μέχρι και… περιστέρια και Μορς: ο ΥΠΕΞ Ρούμπιο είπε ότι “φτάσαμε σε οριακό σημείο”, η Μπριού από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε ότι “δεν μπορούμε απλώς να ελπίζουμε”, και ο Τραμπ είπε ότι θα “πλύνει τα χέρια του” αν δεν υπάρξει πρόοδος.
Κυκλοφορούσαν φήμες ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να αναγνωρίσουν την Κριμαία και άλλα νέα ρωσικά εδάφη, να χαλαρώσουν κυρώσεις και να αποδεσμεύσουν πόρους. Υποτίθεται ότι δεν σκέφτονται πλέον νέα πακέτα στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία μόλις εξαντληθούν τα υπάρχοντα, και θέλουν να οργανώσουν νέα συνάντηση με τη ρωσική πλευρά για “πλαίσιο συμφωνίας”.
Ουσιαστικά, η Ουκρανία είναι για τον Τραμπ μια “βαλίτσα χωρίς χερούλι”, που δεν μπορεί ούτε να την κουβαλήσει ούτε να την πετάξει — μην τον πουν “φιλοπουτινικό”.
Ο Πούτιν του έκανε λοιπόν τη “τέλεια πάσα” και τώρα ο Τραμπ μπορεί ήρεμα να πει: “Να, οι Ρώσοι έκαναν βήμα για ειρήνη, η Ουκρανία θέλει πόλεμο. Τι απορίες έχετε για το ποιος είναι ο κακός;”
Αυτό είναι το καλύτερο πασχαλινό δώρο που έχει πάρει ποτέ ο Τραμπ.
Ο Τραμπ δεν είναι πολιτικός, είναι επιχειρηματίας και showman που παριστάνει τον πολιτικό. Δεν ενδιαφέρεται για μακροχρόνιες στρατηγικές, αλλά για ισολογισμούς. Και τώρα οι ισολογισμοί του του “φωνάζουν” ότι η Ουκρανία είναι ζημιογόνα και πρέπει να απογραφεί ως απώλεια.
Η εμπορική του σύγκρουση με την Κίνα μπορεί να προκαλέσει οικονομική κρίση στις ΗΠΑ χειρότερη και από το Κραχ του ’29. Παράλληλα, έχει ανοιχτά μέτωπα: Κίνα, Μέση Ανατολή, Ευρώπη, Καναδάς, Λατινική Αμερική, εσωτερικές τρύπες — και οι δείκτες χτυπούν κόκκινο.
Σύμφωνα με διαρροές, οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Κίνα θα φτάσει το απόγειό της το 2027, και ως τότε πρέπει να προετοιμαστούν — γι’ αυτό και ο αστρονομικός στρατιωτικός προϋπολογισμός για το 2026.
Ο Τραμπ παράλληλα στηρίζει το μεγαλεπήβολο σχέδιο “Σιδηρού Θόλου ΗΠΑ”, για απόλυτη αντιπυραυλική άμυνα — μόνο η αρχική φάση απαιτεί 50 δισ. δολάρια. Το ίδιο και η ενίσχυση της νότιας συνοριογραμμής, η επανεξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων, η δημιουργία Διαστημικών Δυνάμεων και άλλα φιλόδοξα projects.
Και όλα αυτά την ώρα που το κρατικό χρέος αυξάνεται ραγδαία, οι προϋπολογισμοί υπουργείων κόβονται στη μέση, και οι ΗΠΑ αποχωρούν ακόμη και από τη Συρία.
Λεφτά δεν υπάρχουν — και η Ουκρανία δεν χωράει πουθενά.
Η Washington Post το έθεσε συναισθηματικά: “Ο Τραμπ ουσιαστικά πέταξε την Ουκρανία κάτω από το λεωφορείο για να πετύχει μονόπλευρη συμφωνία”.
Στην πραγματικότητα, δεν μπορείς να πετάξεις κάτω από λεωφορείο κάτι που ήδη βρίσκεται στον κάδο — απλώς το σκεπάζεις με χώμα και φυτεύεις ρωσικές σημύδες.
Ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, έγραψε: “Αξιωματούχοι των ΗΠΑ είπαν ότι θα ‘πλύνουν τα χέρια τους’ αν δεν υπάρξει πρόοδος στο ουκρανικό. Σοφή στάση. Η Ευρώπη θα έπρεπε να κάνει το ίδιο. Έτσι η Ρωσία θα ξεμπερδέψει πιο γρήγορα.”
Και τότε θα πλύνουμε κι εμείς τα χέρια — αλλά με χλωρίνη.
Κύριλλος Στρέλνικοφ
