Από τον Larry C. Johnson
Οι Ρώσοι είναι διάσημοι ως φιλόξενοι οικοδεσπότες. Κάθισαν με Ρώσους αξιωματούχους για πέντε λεπτά και κάποιος θα φέρει τσάι, νερό, ένα πιάτο με κάτι και, αν η συνάντηση πάει καλά, ένα μπουκάλι κάτι πιο δυνατό. Έτσι, όταν ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ κάθισαν απέναντι από τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο Μέγαρο της Γερουσίας του Κρεμλίνου την Πέμπτη, παρατήρησα τι υπήρχε στο τραπέζι. Τίποτα. Ούτε νερό, ούτε καφές, ούτε τσάι. Ούτε καν μια μέντα.
Στη διπλωματία, αυτό δεν αποτελεί παράλειψη. Το γραφείο πρωτοκόλλου του Κρεμλίνου δεν ξεχνά το νερό. Ένα άδειο τραπέζι είναι ένα μήνυμα, και αυτό είπε: Αυτή είναι μια συνεδρίαση εργασίας, όχι μια κοινωνική εκδήλωση, και δεν πρόκειται να προσποιηθούμε για το αντίθετο.
Στη συνέχεια, το Κρεμλίνο φρόντισε να λάβουμε και οι υπόλοιποι το μήνυμα. Σε κάθε προηγούμενη συνάντηση με τον Βίτκοφ και τον Κούσνερ, το Κρεμλίνο δημοσίευσε μόνο τις χειραψίες και τις αρχικές ατάκες. Η ουσιαστική συζήτηση παρέμεινε κεκλεισμένων των θυρών. Όχι αυτή τη φορά. Αυτή τη φορά το Κρεμλίνο βιντεοσκόπησε την ουσία. Αυτά που είπε ο Πούτιν δεν ήταν ψιθυριστές κουβέντες για τους φωτογράφους. Ήταν ένα σύνολο θέσεων που παρουσιάστηκαν για τα πρακτικά, με τους Αμερικανούς απεσταλμένους ως ακροατήριο και τον υπόλοιπο κόσμο να κοιτάζει πάνω από τους ώμους τους. Όταν το Κρεμλίνο σπάει τη δική του συνήθεια, θέλει να το προσέξετε.
Τι είπε ο Πούτιν
Οι απεσταλμένοι έφτασαν κατευθείαν από τις διήμερες τριμερείς συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι, οι οποίες κατέληξαν σε μια μεγάλη ανταλλαγή κρατουμένων και τίποτα άλλο. Δηλαδή ένα φιάσκο. Ο Πούτιν ξεκίνησε ευγενικά. Τους ζήτησε να ευχαριστήσουν τον Ντόναλντ Τραμπ για τη βοήθειά του στη διευθέτηση επαφών μεταξύ Μόσχας και Κιέβου και σημείωσε την πρόοδο σε ανθρωπιστικά ζητήματα. Είπε ότι θέλει η ειρήνη στην Ουκρανία να διαρκέσει «για πάντα».
Στη συνέχεια, άρχισε να ασχολείται με τα πράγματα, σε τρία μέρη. Πρώτον, είπε ότι το εδαφικό ζήτημα τίθεται συνεχώς από διάφορες πλευρές, αλλά για τη Ρωσία οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη σημασία. Αυτός είναι ένας ευγενικός τρόπος να πούμε ότι το ζήτημα της γης δεν είναι ανοιχτό σε διαπραγματεύσεις. Δεύτερον, πρότεινε μια ανθρωπιστική αποστολή στην Κωστιαντίνοβκα, στην οποία θα επανέλθω. Τρίτον, επανέλαβε ότι τα ξένα στρατεύματα στην Ουκρανία είναι απαράδεκτα και θα ήταν «νόμιμοι στόχοι».
Η συνάντηση διήρκεσε περίπου δύο ώρες. Δεν υπήρξε συνέντευξη Τύπου στη συνέχεια. Ο Γιούρι Ουσάκοφ χαρακτήρισε τις συνομιλίες «ουσιαστικές, εποικοδομητικές, ειλικρινείς και χρήσιμες», που στη διάλεκτο του Κρεμλίνου σημαίνει ότι κανείς δεν μετακινήθηκε από τις αρχικές θέσεις του.
Η Πρόκληση της Κωστιαντίνιβκα
Η πρόταση για την Κωσταντίνοφκα είναι το πιο έξυπνο πράγμα που έχει βάλει στο τραπέζι ο Πούτιν εδώ και μήνες, ακόμη και ένα τραπέζι χωρίς τίποτα πάνω του. «Υπάρχει ένας οικισμός στο Ντονμπάς, η Κονσταντίνοφκα, όπου υπάρχουν επίσης περίπου 400 με 500 άμαχοι», είπε. «Ας κάνουμε το ίδιο πράγμα που κάναμε στο Αλιόσκι: Ας προσκαλέσουμε εκπροσώπους του ξένου τύπου, συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανικού τύπου, και Ρωσικά ΜΜ ενημέρωσης». Η Ρωσία, είπε, ελέγχει την πόλη, χρειάζεται ακόμη πέντε ημέρες για να καθαρίσει τις νάρκες γύρω της και θα εγγυηθεί την ασφάλεια της αποστολής. Στη συνέχεια, αμόλησε το αστείο: «Εάν οι ουκρανικές αρχές ελέγχουν την πόλη, όπως ισχυρίζονται, ας διασφαλίσουν την ασφάλεια εκεί».
Διαβάστε το ξανά. Το Κίεβο επιμένει ότι η Κωσταντίνοβκα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ουκρανικά χέρια. Ο Πούτιν λέει ότι είναι ρωσική. Αντί να διαφωνήσει, κάλεσε Αμερικανούς δημοσιογράφους να περάσουν με το αυτοκίνητο και να το διαπιστώσουν μόνοι τους. Δεν πρόκειται για πρόταση ειρήνης. Είναι πρόκληση. Αν ο Τύπος φτάσει υπό Ρωσική συνοδεία μέσω δρόμων που έχουν καθαριστεί από τη Ρωσία, η διαμάχη για το ποιος κατέχει την πόλη έχει τελειώσει και οι δυτικοί χάρτες που την δείχνουν σε ουκρανικά χέρια θα πάνε στα σκουπίδια.
Η απάντηση του Κιέβου ήταν προβλέψιμη. Το γραφείο του Ζελένσκι δήλωσε ότι όλες οι λεπτομέρειες πρέπει να διευκρινιστούν και κατηγόρησε τη Ρωσία ότι χρησιμοποίησε την αποστολή Ολέσκι για την εναλλαγή στρατευμάτων. Ίσως ναι. Αλλά σημειώστε τι δεν έκανε το Κίεβο: Δεν δέχτηκε την πρόκληση να αποδείξει ότι κατέχει την πόλη. Όταν η μία πλευρά λέει «ελάτε να δείτε» και η άλλη λέει «ας διευκρινίσουμε τις λεπτομέρειες», ξέρω σε ποια θα στοιχημάτιζα.
Η Ευρώπη Θέλει μια Καρέκλα
Οι Αμερικανοί ήρθαν με το δικό τους αίτημα. Ο Κούσνερ είπε στον Πούτιν ότι οι Ευρωπαίοι θέλουν να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις και ότι η Ουάσιγκτον έχει ήδη ξεκινήσει να μιλάει μαζί τους για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Ο Κούσνερ είπε ότι ένας στόχος του ταξιδιού ήταν να ληφθεί η ευλογία του Πούτιν για αυτό. Πριν από τη συνάντηση, το Axios ανέφερε ότι οι απεσταλμένοι θα προσκαλούσαν τη Ρωσία να παρουσιάσει το όραμά της για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, βασισμένο στις εγγυήσεις ασφαλείας που ζήτησε η Μόσχα τον Δεκέμβριο του 2021, ενημερωμένο για έναν «πολύ αλλαγμένο κόσμο».
Σταματήστε και απολαύστε το. Τον Δεκέμβριο του 2021, η Ρωσία παρέδωσε στο ΝΑΤΟ δύο προσχέδια συνθηκών: Τέλος στην επέκταση του ΝΑΤΟ, κανένα επιθετικό όπλο στα σύνορά της. Η Δύση τους εξέβαλε με γέλιο. Τέσσερα χρόνια και αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί αργότερα, η Ουάσιγκτον ζητά από τη Μόσχα να υποβάλει εκ νέου τις προτάσεις της εγγράφως. Ο Γουίτκοφ λέει ότι ο επόμενος γύρος θα περιλαμβάνει την Ευρώπη.
Ο Πούτιν απάντησε στο ευρωπαϊκό ερώτημα πριν καν τεθεί. Τα ξένα στρατεύματα στην Ουκρανία είναι νόμιμοι στόχοι. Κάθε σχέδιο «δύναμης διαβεβαίωσης» που καταρτίζεται στο Λονδίνο και το Παρίσι προϋποθέτει ότι Βρετανοί και Γάλλοι στρατιώτες μπορούν να αναπτυχθούν στην Ουκρανία στο πλαίσιο μιας διευθέτησης. Ο Πούτιν μόλις είπε στους Αμερικανούς απεσταλμένους ότι οποιοιδήποτε παρόμοιοι στρατιώτες θα αποτελούσαν νόμιμους στόχους. Η Ευρώπη μπορεί να έχει την καρέκλα της. Δεν μπορεί να φέρει τον στρατό της.
Τι είδε ο Αλέξανδρος Μερκούρης
Ο φίλος μου, ο Αλέξανδρος Μερκούρης του The Duran, παρακολούθησε το ίδιο υλικό και έφυγε με το ίδιο νόημα, μόνο που ήταν πιο έντονο. Κατά την αφήγησή του, οι απεσταλμένοι δεν ήρθαν στη Μόσχα σε μια συνηθισμένη στάση. Έσπευσαν εκεί, ανησυχώντας ότι η Ρωσία είχε απομακρύνει τη συζήτηση από την προτιμώμενη ατζέντα της Ουάσιγκτον για γραμμές κατάπαυσης του πυρός και εδάφη. Το βασικό επιχείρημα του Αλέξανδρου είναι ότι η Μόσχα έχει θέσει ως προϋπόθεση την ειρήνη σε ένα από τα δύο αποτελέσματα: μια πλήρη ρωσική στρατιωτική νίκη ή μια νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας. Το έδαφος, τα σύνορα και οι εκεχειρίες έρχονται δεύτερα. Ο Βλαντιμίρ Μεντίνσκι παρουσίασε αυτό το επιχείρημα στο Άμπου Ντάμπι, σημειώνει ο Αλέξανδρος, και ο Σεργκέι Λαβρόφ το παρουσίασε πριν από αυτόν.
Ο Αλεξάντερ έπιασε επίσης τη χορογραφία. Πριν οι απεσταλμένοι φτάσουν κοντά στον Πούτιν, ο Γιούρι Ουσάκοφ τους έβαλε να καθίσουν για να μάθουν τι έφερναν. Στις φωτογραφίες του Κρεμλίνου από την κύρια συνάντηση, επισημαίνει, ότι κανείς τους δεν χαμογελάει. Οι Ρώσοι φαίνονται δυναμικοί και οι Αμερικανοί φαίνονται να συμπεριφέρονται άβολα, πολύ μακριά από τις πιο φιλικές συναντήσεις νωρίτερα μέσα στο έτος. Και ο Μεντίνσκι ήταν στην αίθουσα. Ο Αλεξάντερ ερμηνεύει την παρουσία του ως ένα σκόπιμο σημάδι μιας σκληρότερης γραμμής και απαριθμεί τις θέσεις του Μεντίνσκι απερίφραστα: Όλα τα εδάφη της Ρωσίας επιστρέφουν και η Ευρώπη μένει έξω από τις συνομιλίες.
Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ, ο Πούτιν απέρριψε οποιαδήποτε συμφωνία «γκρίζας ζώνης» υπέρ των κρατικών συνόρων, πρότεινε την εκκένωση της Κοστιαντίνοβκα και είπε ότι ξένα στρατεύματα δεν πρέπει ποτέ να εισέλθουν στην Ουκρανία. Η «αιώνια ειρήνη» του είναι αυτή που περιλαμβάνει την Ευρώπη, με τους όρους της Ρωσίας.
Το συμπέρασμα του Αλεξάντερ είναι αυτό στο οποίο επανέρχομαι συνεχώς. Η Ευρώπη είναι παγιδευμένη. Παραθέτει ένα άρθρο των Financial Times που αναφέρει ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται μήπως πέσουν σε μια παγίδα αρχιτεκτονικής ασφαλείας και σημειώνει ότι η Ευρώπη δεν έχει ακόμη αποφασίσει ποιος θα διαπραγματευτεί γι’ αυτήν. Αναφέρει ότι η Μόσχα απέρριψε μια βρετανική στρατιωτική παρακαταθήκη. Κατά την άποψή του, η Δύση αντιμετωπίζει τη χειρότερη γεωπολιτική οπισθοδρόμηση από το 1945 και μια προσέγγιση «όλα ή τίποτα» δεν την αφήνει με τίποτα.
Διαβάστε τον Πίνακα
Έβαλε τα κομμάτια στη θέση τους. Το τραπέζι ήταν άδειο. Ούτε ένα ποτήρι νερό. Οι κάμερες ήταν ανοιχτές. Ο Πούτιν ευχαρίστησε τον Τραμπ, πρότεινε μια αποστολή που θα διευθετούσε μια τοπική διαμάχη στο πεδίο της μάχης υπέρ της Ρωσίας, απέρριψε το εδαφικό ζήτημα και χάραξε μια κόκκινη γραμμή σε κάθε σχέδιο ευρωπαϊκών στρατευμάτων. Στη συνέχεια, απέστειλε τους Αμερικάνους απεσταλμένους στο Δουβλίνο για να εξηγήσουν όλα αυτά στον Ζελένσκι.
Η Ουάσιγκτον θα περιγράψει τη συνάντηση ως εποικοδομητική, επειδή η Ουάσιγκτον περιγράφει κάθε συνάντηση ως εποικοδομητική. Οι Ρώσοι την περιέγραψαν ως ειλικρινή, και για μια φορά νομίζω ότι δεν την υποτίμησαν. Το μήνυμα από το Μέγαρο της Γερουσίας ήταν απλό: Η Ρωσία κερδίζει, η Ρωσία το γνωρίζει και η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται πλέον να προσποιείται ότι αυτές οι συνεδριάσεις είναι κάτι άλλο εκτός από το ότι οι Αμερικανοί έρχονται να ακούσουν τους όρους. Δεν σερβίρετε αναψυκτικά & κρύο νερό σε ανθρώπους που έχουν έρθει για να ακούσουν τους όρους που θα υπαγορεύσουν οι Ρώσοι.
